Tagarchief: zoektocht

Time-OUT!

OLYMPUS DIGITAL CAMERABeste volgers, lezers en medebloggers, ik heb jullie al eerder aangegeven dat de migratie van een WPXP naar WIN7.1 computer foutloos verliep. Met een uitzondering; dit Weblog. Ik kom er niet in vanaf mijn nieuwe lapper. Alles geprobeerd, het lukt me niet. En dus blijft slechts de gang naar de oude XP over, met elke dag grotere risico’s voor de integriteit van dat systeem.  Ik kan verder elk ander blog gewoon benaderen en vullen, Altijdeenmening/NL helaas niet. En dus las ik maar een Time-Out in v.w.b. de publicaties van mijn verhalen en meningen hier. Voor hoe lang? Geen idee. OLYMPUS DIGITAL CAMERADe drang naar publicereren zal blijven. Nu gebruik ik ook al de sociale media als Facebook, Twitter en Linkedin o.a.   en publiceer het nodige van mijn gespecialiseerde stories al op de blogs over, auto’s, luchtvaart, verzamelen en zo meer. Dus helemaal stil vallen doe ik niet. Al helemaal niet omdat er ook nog zoiets is als een boek dat een keer moet worden afgeschreven en waarbij ik nu ongeveer over de helft van de inhoud ben gekomen. Kortom, het wordt hier ‘even’ stil mensen en mocht u me missen zoek me dan even op via de sociale media of de andere blogs. Waar ik kan zal ik reageren bij de trouwe bloggers die in de loop van de jaren over en weer van veel belangstelling getuigden. WP_004633Bloggen deed ik al een jaar of 8. 9 denk ik. Na het debacle van Web-log.nl begon ik vol enthousiasme opnieuw. Weer een herstart? Ik weet niet of ik dat nu nog op kan/wil brengen. Kortom, zoek me op als je me echt wilt volgen, maar bedenk dat het hier stil valt. Ben ik over twee dagen terug is de oplossing gevonden. Zo niet? Bedankt en tot ziens! Jullie waren en zijn trouwe lurkers….:)

Advertenties

30 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Het verdwenen vliegtuig

AEM3Natuurlijk zijn we min of meer gewend geraakt aan het feit dat alles wat zich mechanisch voortbeweegt een keer onderwerp kan zijn van een grote crash. Of het nu treinen, bussen, auto’s, motorfietsen, metro’s of trams betreft, er is een moment dat deze dingen iets overkomt waarbij veel gewonden of doden vallen.

AEMW4Elk jaar verliezen in ons land vele honderden mensen het leven door verkeersongelukken, bij de Duitse buren hebben we het over iets van rond de drie duizend mensen. Mens zoals jij en ik, vandaag in goeden doen, morgen verdwenen. Toch vinden wij mensen het verlies aan mensenlevens door scheepsrampen en vliegtuigongelukken vaak veel traumatischer. Denk maar aan de ramp met de Titanic, een schip dat onzinkbaar werd geacht, maar na de aanvaring met een enkele ijsberg in de koude Atlantische Oceaan ten onder ging.

AEM2Als een varende Toren van Babel, vele honderden mensen met zich mee sleurend de diepte van de zee in. Vliegtuigen zijn ook altijd goed voor flink wat slachtoffers en we neigen er naar om daarvan aardig van de leg te raken. Kennelijk omdat we die vliegtuigen toch iets tegen natuurlijks blijven vinden, een mens is niet gemaakt om te vliegen en zo?

AEM1Ik heb al eens eerder hier opgebiecht hele mappen vol met vliegtuigcrashes te verzamelen. Juist omdat je dan op basis van de ervaringen met het ene vliegtuig kunt leren bij het andere. Maar dan moet je wel het wrak van die gecrashte machine vinden en nog belangrijker, de ‘zwarte dozen’ vol met vluchtgegevens. In het geval van de onlangs spoorloos verdwenen Boeing 777 van Malaysian Airlines is sprake van een raadsel. Immers, die kist is verdwenen,  terwijl hij roichting Peking onderweg was vanuit Kuala Lumpur. De ene theorie na de andere kwam voorbij. Van Aliens in UFO’s tot kapingen. Speculaties die we niet snel kunnen oplossen als we het wrak van die enorme machine niet vinden. Kan best zijn dat als ik dit publiceer die grote machine intussen is gevonden. Maar op het moment van schrijven was dit nog niet zo en bleken alle satellietbeelden van wrakstukken slechts afval van vissersschepen te zijn. So far for intelligence from Space. Radarsystemen die een dergelijk vliegtuig niet opmerkten, verkeerstorens die deze kist kwijt raakten, opsporingsvliegtuigen die niks vinden. Als er weer eens een 777 over mijn huis heen vliegt, op weg naar een of andere verre bestemming mijmer ik best wel eens. Wat als…. Blijft vreemd dat je een dergelijk groot vliegtuig met alles wat zo’n kist aan boord heeft zo maar kwijt kunt raken. Geeft toch aan dat we nog steeds te weinig van onze wereld weten, en de techniek soms ook wat beperkt overkomt in momenten van al dan niet bewust gekozen nood….

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Prive-mening, Reismening

Bewust gewacht

HPIM0038_editedOnlangs besloten we dat het tijd was voor een nieuwe huisbewoner in onze familie. Onze Patser was intussen alweer zes maanden geleden naar de grote dierenhemel verhuisd en zijn nog steeds actieve zus liep vanaf dat moment te  gillen en te zoeken in ons en haar huis. Kennelijk krijgt zo’n dier dan na afloop van zo’n tragisch afscheid ook nog iets van een poezenziel extra in haar karakter want ze vertoonde ineens gedrag dat we vooral van haar broer hadden leren kennen, maar dat haar voordien vreemd was. Vanuit ons menselijk denken bedachten we dus dat ze wel ‘eenzaam’ moest zijn. Toen ze ooit samen bij ons binnenstapten hadden we hier al een hond en een poes rondlopen, met zijn vieren werd het heel gezellig. Maar zij bleef als laatste van die groep over en dat was best vreemd denk ik.

1899784_703267686360784_1577061767_oWe zijn nu ook niet zo dat we meteen een vervanger voor de geweldige kater die onze Patser was in huis haalden. Eerst even door dat vervelende gevoel heen dat ‘hij’ er niet meer was. Maar onlangs was het door allerlei omstandigheden weer mogelijk om aan een kitten te komen. Blogvriendin Bettina had in haar huis met dank aan de ooit op Marktplaats gekochte poes een nestje cadeau (..) gekregen en in onze familie bestond een grote behoefte. Dat werd dus afspreken, en opties nemen.

altAlpMZH3dhYCi62tCZ-UmMh_PrsO1yC8XKbO2PUjV-MvSTwee van die kleine wurmen zouden onze kant op komen, een daarvan was voor ons  zelf bedoeld. De kleine zwarte, toen nog als poes bestempeld. Onlangs mochten we ze halen. Geweldige ervaring. Prachtig gezin, lieve omgeving en een ‘plaat van een moederpoes’. Kermend gingen beide reizers in hun desbetreffende reismeubilair. Tijdens de rit naar huis hielden ze mekaar bezig met hun gejammer. Na afzetten van nummer 1, intussen Lucky genoemd, namen we onze zwarte minipoes mee naar huis.

WP_004463Daar aangekomen was zij/hij meteen thuis. Kermde, liep rond alsof hij nog nooit ergens anders is geweest en sliep vrijwel meteen op schoot een deel van de klok rond. De sfeer is goed, de relatie prima en de lach steeds op onze gezichten. De nieuwe zwarte medebewoner is geen saaie pier. Hij bedenkt van alles en is heel erg nieuwsgierig naar omgang met dat enorme poezenbeest dat hier rondloopt met schoteltjes van verwarde angst. Want dat ‘enorme monster dat hier nu rondloopt’ maakt haar, toch de poes met de oudste rechten,  onzeker. En toch komen ze centimeter voor centimeter dichter bij elkaar. Dat komt vast nog wel een keer goed. De kleine urk heeft zijn eerste bezoek aan de dierenarts achter zich. Injecties tegen poezenziekte, ontwormingskuur, vlooienbehandeling (nergens voor nodig, had er geen een) en een chipje. Ook bleek het een katertje te zijn. Kijk, dat kan helemaal niet meer stuk. En zo is ons gezin weer even wat completer dan het daarvoor was. Wat een liefde krijg je van die diertjes. Vertederend! Zou het daardoor komen dat we deze broeder nu zo verwennen? Zal best, maar als het kan moet je dat doen. Verdienen ze!

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Als alles tegen lijkt te zitten…..

IT server RoomEen paar blogjes geleden maakte ik al melding van de van ‘boven opgelegde behoefte’ om het oude WP-computersysteem te vervangen door een nieuwere vorm van communiceren die veiliger zou zijn omdat meneer Windows zelf er achter zou blijven staan.  Na ampel overleg met de thuisbasis, naaste familie en vrienden besloot ik mee te gaan met de stroom en een nieuwe PC te bestellen. Waarom een PC? Nou ik tik nogal hard en mijn vingers hebben echte toesten nodig om al dat geweld te verwerken als ik eenmaal bezig ben met schrijven.

PC 2De nieuwe computer kostte me een rib uit het oudere jonge lijf, maar dan had je ook wat. Zelfs een nieuw toetsenbord. Het ding stond er al snel, het internet een fraaie bron voor dit soort handel. De officiele importeur van het gekozen merk maakte werk van die levering, het moet gesteld.  Zoonlief hielp me zeer geduldig met de installatie van alle mij bekende software en links. Het oogde prachtig. Toen hij vertrok was ik niet alleen een PC, maar ook een HD scherm, kabels en nieuwe sofftware rijker. De rib uit het lijf die dit alles kostte maakte dat ik vond dat het nieuwe ding ook echt goed op zijn plek moest staan, dus ik richtte mijn kantoorwerkplek even extra netjes in. Na het diner nog even kijken naar die nieuwe software en de inrichting, opdat ik morgen… Ik drukte de startknop in….niks! Nog een keer, weer niks. Raar, wat was er loos….alleen een wit knipperend streepje op dat fraaie brede HD-scherm werd mijn deel. Nog een keer geprobeerd, zelfde resultaat. Scherm meldde zich telkens, de PC niet. Helpdesk bellen van het computerbedrijf. Keurig nette meneer. ‘Maakt u maar even de kast open, kijken we samen of de stekkers goed aangesloten zitten…’ Dat deed ik, trillende handen, maar toch. Alles was spic-en-span daar binnen. Geen stekker los. ‘Tja….dan is het vermoedelijk een harddisk-crash, kan gebeuren meneer. Stuurt u hem maar terug, krijgt u een nieuwe…’. Overdonderd werkte ik in omgekeerde volgorde alles weer terug naar af. Na uuuuren stond de nieuwe PC weer in in kartonnen huisje naast me op de  vloer en was de oude PC weer prominent in beeld. Omdat ik toch moest wachten op een ‘retoursticker’ van de fabrikant om de nu zo waardeloze pc terug te sturen, kreeg ik bedenktijd.

PC 3Samen met zoonlief (die veel meer verstand van dit zoort dingen heeft dan ik zelf)bedachten we daarom in de tussen liggende dagen een list. Waarom niet gewoon de laptop (heel modern, snel en weinig gebruikt) aangesloten met zijn vergelijkbare software als die nieuwe PC? Zo gezegd zo gedaan. Werkte prachtig. Met een uitzondering. De software voor het maken van deze juist deze blogs wil niet inloggen op de laptop. Onder geen beding. Weer uren aan besteed, WordPress werkt niet mee, ik kom met de nieuwe computer niet in mijn bestanden. Alle andere blogs doen het gewoon wel, voor mijn mening hier moet ik op de oude PC aan de slag. Zelfs reacties bij andere bloggers zijn niet mogelijk, of ik moet daar mijn facebook-of Twitteraccount aan koppelen. Voorlopig mag ik hopen, want het is wel wat onhandig allemaal… En dan die kleine toetsjes op die laptop. Schijnt ook een oplossing voor te bestaan. Los toetsenbord koppelen. Nou ja, ik houd u op de hoogte. Maar mocht het stil worden ligt het niet aan gebrek inspiratie, maar vooral aan het niet verbonden kunnen raken. Weet u dat alvast….

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Digitale overspelplek…

5024495Wie hier al wat langer leest weet dat ik af en toe de verleiding niet kan weerstaan onderwerpen beet te pakken die een beetje controversieel zijn. Dat leidt dan vaak steevast tot bijna voorspelbare reacties, maar daar zal ik het zeker niet om laten als ik weer een weetje te pakken krijg dat zorgt voor ophef. Een daarvan bereikte me onlangs in de vorm van een persbericht. Afgegeven door een website (AshleyMadison.com) die zich vooral bezig blijkt te houden met het bij elkaar brengen van mensen die meer willen dan huisje, boompje, beestje. Volgens de aanhef van het persbericht, en wie ben ik om daar geen geloof aan te hechten, blijkt de maand januari per definitie de maand om ‘vreemd gaan’ op de agenda te zetten. Volgens de eigen cijfers ziet de aanbieder van deze digitale mogelijkheid een enorme stijging in het aantal aanmelders op de site.

Het pratende varken - 2Dat blijkt maar liefst 423% te zijn. Volgens de aanbieder van de site komt dat doordat mensen de spanningen van de feestdagen achter zich willen laten en de stress die daaruit voort kwam (..). Het fenomeen is niet typisch Nederlands, maar blijkt zich wereldwijd voor te doen en met 20 miljoen leden over de hele wereld, waarvan 90.000 in ons landje, weet men kennelijk waarover men het heeft. Vooral mannen doen aan goede voornemens op dit punt, maar vlak de vrouwen ook niet uit, een derde van alle leden op deze enorme site is vrouw. Kortom, er is een mannenoverschot, maar vrouwen lusten ook wel eens een fris groen blaadje of zien graag eens wat anders in hun bed dan die flanellen pyjama van de standaardeega. Grappig is ook dat de aanbieder meldt dan de piek in aanmelding voor een stapje buiten de deur vooral na of rond feestdagen zichtbaar is.

?????????????????Zelfs rond Vader- en Moederdag. Men geeft dan kennelijk de partner een geurtje of een stel nieuwe sokken, maar beloont zichzelf met een spannend avontuur. Wat me hierbij intrigeert is toch dat je dit soort websites hebt en dat er zoveel belangstelling voor bestaat. Er was al eens wat te doen over ‘Second Life’ waartegen de SGP te hoop liep, maar deze website van AshleyMadison is kennelijk aan de aandacht van die moraalridders ontsnapt. Hoe dan ook, die typische Nederlanders die jarenlang vol blijven houden dat ze nooit eens buiten de eigen tuin naar alle groen kijken blijken veel minder netjes dan gedacht. Het schijnen gewone mensen te zijn met dito behoeften en een wat lichter gevoel voor wat wel en niet kan. Zou dit zo doorgaan zie ik nog wel eens een nieuw soort Marktplaats ontstaan waar mensen hun partners willen aanbieden of ruilen. Garantie tot de hoek, dat spreekt. Want of die nieuwe koopster nu zo blij is met die pyjama of die ongewassen beharing…. Kan ook zijn dat er mannen bestaan die een flanellen nachthemd als sexy beschouwen. Wordt de wereld er leuker door? De toekomst zal het uitwijzen……. 

15 reacties

Opgeslagen onder Erotische mening, Persoonlijke mening

Sprookjesachtige Kerst

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEen Rooms-Katholieke opleiding heeft zo zijn voor- en nadelen. Dat is  me in de loop van mijn leven wel duidelijk geworden. Veel katholieken uit die vroegere periode hebben op enig moment gekozen om hun geloof even terzijde te leggen en om welke reden dan ook zonder al die opgelegde poespas verder te leven. Zo verging het mij ook. Samen met mijn indertijd zeer rebelse oudere broer besloten we om de verplichte zondagse kerkgang slechts voor de optiek in te vullen, maar intussen genoten we van de vrijheid en trokken door de omliggende straten van de toen enorme kathedraal in onze woonbuurt. Intussen wel zorgvuldig vermijdend dat we zouden worden opgemerkt door even katholieke buren onder de gelovigen. Op mijn 14e was het met dat kerkbezoek echt over en uit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ging niet meer. Klaar! Had dat met het geloof zelf te maken? Ik denk het niet, het was meer alles wat je moest (laten)wat me weerhield om nog langer actief deel te nemen. De twijfel aan dat geloof kwam later. Lees een paar boeken over de oorsprong van al die geloven en je komt er al snel achter dat je in feite leefde of leeft in een sprookje als je actief achter de leer van Jaweh, Jezus of Allah aanloopt. Je wilt geloven in een eeuwig leven en neemt alles wat je daarvoor moet doen of laten op de koop toe. De meeste predikers van die geloven kwamen trouwens in bloedhete woestijnen tot hun predikingen, voorspellingen of uitgiften van wetten. En dat zou te denken moeten geven beste mensen. Maar in feite gaat het bij vrijwel al die geloofsstromingen om uiteindelijk over uit te oefenen macht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMacht over mensen, en zeker ook over het denken van al die mensen. Goed, kwaad, armoede of rijkdom, men wil maar blijven controleren wat je doet. Dat is uiteraard met de nodige logica wel te pareren, maar bij sommige lieden zit dat geloof in iets hogers er zo in geramd dat ze niet van hun stuk te krijgen zijn. Met geen olifant of bulldozer! Onwrikbaar in het besef dat ‘nu en hier’ eigenlijk nauwelijks een rol speelt. ‘Later’ is veel belangrijker voor hen. Het is ze gegund hoor, als ik er maar geen last van heb. Overigens heb ik nog wel goede herinneringen aan de vele verhalen die men op de toenmalige katholieke scholen vertelde over Kerst en de andere christelijke feestdagen. Prachtig geïllustreerd vaak en bij dat aanschouwen van een tweetal mensen die in een stal tussen de dieren en herders een kindje ter wereld moeten brengen, nog warm makend ook. Maar ik herinner me dat ik van andere sprookjes soms ook dat zelfde gevoel kreeg. Indoctrinatie is al die geloven niet vreemd. En als het daarover gaat, bedenk maar eens hoe kinderen in totalitaire landen van jongs af aan al worden voorbereid op een leven in het later. Hun leider dienend, trouw aan het systeem. Heb je geen geloof voor nodig. Wel slimme strategen.

Amsterdam, kerk, Bloemgracht 060910In die zin leven wij in het paradijs. Nu al! Met kerstmis denken we vooral aan bomen, verlichting en een dikke man met een rood pak die door de lucht vliegt. Maar of we daarin geloven? En toch, is die gedachte op zich nu zo veel vreemder als de kern van het kerstverhaal? Een beetje kritisch zijn mag hoor. Maar ja, ik ben ook geen echte gelovige meer. Al vind ik de spiritualiteit van die geloven dan wel weer mooi. Hoe dan ook, heel plezierige Kerstdagen toegewenst!

18 reacties

Opgeslagen onder Godsdienstmening