Tagarchief: vrouw

Bloot gewoon?

CarnavalAls we de mens eens vergelijken met de dieren valt al snel een groot verschil in gedrag op. Wij kleden ons aan alsof we bang zijn ook maar iets te moeten laten zien aan andere mensen die daar niets mee te maken hebben, waar de meeste diersoorten gewoon in hun blote bast van geboorte tot dood rond hobbelen op deze aarde. Nu hebben veel dieren van nature een soort vacht, die beschermt tegen warme of kou. Maar wij mensen verschillen natuurlijk ook nogal in ons denkpatroon van de dieren. Wij hebben vanaf de geboorte iets meegekregen van onze voorouders, namelijk schaamte. Het  eigen lijf is bloot kwetsbaar, we schamen ons voor bepaalde onderdelen aan dat lijf en dus verbinden we daaraan de in de cultuur vervatte verplichting het helemaal of op specifieke onderdelen extra te verbergen.

20140216_workshop__mg_9552Daarom ook voelen we ons soms besmuikt als we in sauna of bijvoorbeeld op het strand helemaal bloot zouden moeten verkeren. Veel van dit gevoel is ons opgelegd door cultuur of aangehangen geloof. En omdat vooral die zaken met elkaar vermengd zijn geraakt gedragen we ons allemaal zodanig dat het algemeen aanvaard is en niemand het in zijn bolle schedel haalt om bijvoorbeeld compleet bloot over een drukke straat heen te gaan rennen. Toch is dat bloot zijn een meer dan natuurlijke toestand. We komen zo ter wereld en in sommige culturen (vaak niet de westerse of door andere culturen aangestuurde) blijft men het hele leven naakt omdat dit domweg een uiting van schoonheid is en kleding een gruwel. Veel van die volken vonden we vroeger o.a. in de Stille Oceaan op de vele eilandrijken daar en de eerste westerse ontdekkingsreizigers vielen zowat van hun geloof toen ze de meest schitterende mensen compleet bloot zagen rondlopen en daarbij ook nog eens gelukkig bleken of in Europese ogen, schaamteloos. Erotiek speelde uiteraard een rol en doet dit nog steeds. Vooral de christelijke predikers verbonden die zaken dan ook met elkaar, bloot leidt tot onkuisheid en dat weer tot zonde en daarom moesten de kleertjes aan en de handen boven de lakens.

942218930_350117ef9a_mIn de kunstgeschiedenis is veel terug te vinden van ons denken op dit punt. Door de eeuwen heen. Met soms een periode van grote openheid op blootgebied en die periode dan weer afgelost door een periode van even grote preutsheid. Dictaten uit Rome of anderszins maakten dat we dan weer terug gingen naar de complete lichaamsbedekking. Grappig is ook hoe we vroeger aankeken tegen badmode. Ging men aan het begin van de vorige eeuw te water, was dit in een soort jurk of hansop die alles bedekte behalve de handen en de voeten of het gezicht. Een eeuw later lagen we bloot te spartelen in de golven en genoten alsof we in het Paradijs verkeerden. Bloot als richtlijn voor hoe ver onze cultuur is gevorderd? Of is het juist omgekeerd evenredig? Hoe minder bloot hoe ‘groter’ de beschaving? Het blijft een wonderlijk fenomeen. Al groeit het aantal FKK stranden gestaag en zijn nudistencampings ook voor gezinnen met kleine kinderen tegenwoordig machtig aantrekkelijk en ook populair. Zal ik dan voortaan in de sauna ook maar eens mijn zwembroek uittrekken? Moet ik nog even over nadenken, maar wie weet……

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Erotische mening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Met consumptie eten….

Echte vrienden - 4Ging het in het vorige logje nog over wat mensen eten. Soms is het ook vermakelijk om te zien HOE mensen dat soms doen. Van huis uit krijg je toch een vorm van opvoeding mee zou ik denken, maar dat schijnt voor een redelijk aantal van onze medeburgers toch iets te zijn wat in de loop van de jaren verloren gaat. Zo weet ik nog dat ik thuis een klap voor mijn kop kon krijgen als ik bij het eten mijn mond niet dicht deed. Praten tijdens het kauwen was ook iets dat je wel uit je bol liet. Het werd er met donder en geweld in gehamerd. Ook bij de katholieke broeders op school. Handen wassen, goed kauwen, mond dicht tijdens het eten. Kennelijk willen sommigen daarmee afrekenen als ze volwassenen zijn geworden. Lekker doen waar je zin in hebt. Dus praten met je mond vol, liefst goed smakkend, en slurpen van thee of koffie. Om het over het uitspuwen van delen van de maaltijd maar niet eens te hebben.

qhm6CIk zou er zelf goed misselijk van worden als tafelgenoot. Maar soms, heel soms, zie je dat een echtpaar dit gedrag ook vertoont. Men praat met volle mond over koetjes en kalfjes en verwerkt dat spul intussen met zichtbaar genoegen. De helft van wat men zoal oreert, gaat verloren in de voedselresten die men tracht te verwerken, maar toch. Nog opmerkelijker is het dan dat men vaak tussen happen in zwijgt. Gedrag dat mij zeer stoort. Maar dat kan ook frustratie zijn over het feit dat het mij als kind al werd verboden. Maar hoe moeilijk kan het zijn mensen. Gewoon keurige manieren….tjeetje. Ik zal er niet op slaan hoor, maar mag ik verzoeken even een andere kant op te gaan zitten als ik in de buurt ook even wil genieten van wat ik bestel??? Dank u wel, en verder wens ik iedereen smakelijk eten

15 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culinaire mening, Persoonlijke mening

Dikmakers en verkeerd eten…

F1 4Het zal zeker aan mijn selectieve manier van kijken liggen, maar volgens mij kan ik bijna claimen een extra gave te bezitten op het gebied van menselijk gedrag. Ik kan aan het postuur van sommige mensen zien hoe ze eten. Nu is dat op zich niet helemaal afwijkend van wat jullie, lieve lezers, zelf ook kunnen. Maar ik let er wellicht meer op. Zo zat ik onlangs even te wachten op vrouwlief die een tuincentrum met giga-afmetingen wilde doorlopen op zoek naar die plantjes die dan bijna bedelen om mee te mogen naar onze woonstede. Geluk wil dat deze winkel een vrij ruime horecagelegenheid kent waar je in redelijke rust kunt genieten van een kopje thee en alles wat er zoal plaatsvindt.

Hapjes in NeerGezien de kinderspeeltoestellen die daar ook staan opgesteld, is dat nogal wat. Hoe dan ook, ik kijk graag naar andere mensen. En in zo’n zaak waar ze lekkere hapjes verkopen en dito drankjes is het soms kostelijk om ze zien hoe mensen om half twaalf ’s-Morgens aan de slag gaan met friet en kroketten, met dik belegde broodjes en als het kan een biertje er naast. Zo ook die dag dat ik een echtpaar zag aanlopen waarvan de man het meeste leek op een oudere motorrijder die zijn tweewieler nog steeds miste. Hij was kaal, droeg een leren jack dat niet meer dicht kon. Zijn buik had een enorme omvang. En dan klaag ik over de mijne. Deze man had zijn lijf onder de navel heel wat jaartjes terug wellicht voor het laatst gezien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVerder moest alles op de tast vermoed ik. Zijn vrouw was een heel stuk kleiner, maar dat vertaalde zich in de breedte en diepte. Alles aan haar was net een slag te omvangrijk. Ze waggelden naast elkaar naar de counter waar je de hapjes kunt bestellen en namen iets waarvan ik bijna kon voorspellen dat het zou gebeuren, broodjes kroket! Om half twaalf in de ochtend! Mijn hemel. Tuurlijk een lekker bakkie er bij, later nog een tweede ronde! Hoe ze de broodjes wegwerkten zei veel over hoe het werd verteerd. Drie happen waren genoeg om deze lekkernij tot pulp te verwerken. En ongetwijfeld zou het weer zorgen voor een lekker gevuld gevoel. Voor even vrees ik. Ik zat niet lang genoeg op mijn observatieplek om te weten wat ze daarna nog namen. Vast nog iets vettigs. Want dat figuur krijg je niet zo maar van water en lucht….geloof ik niks van. Zo, en nu even lekker aan de pannenkoeken. Het is zo weer half twaalf, ik heb trek gekregen…

15 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Bloot gewoon vrouwelijk…

SMS blote dame Schermafbeelding2014-02-05om17In de afgelopen weken en maanden kwam uit het nieuws weer eens naar voren dat vooral jonge meiden nogal vaak worden bedreigd met de gevolgen van hun jeugdige onbezonnenheid als ze zich voor hun digitale spiegel hebben blootgegeven aan een naar hun onervaren mening, betrouwbare en even oude jongeling.  Dat blootgeven gebeurt dan in een vlaag van spannende opwinding en in de hoop de ander op basis van het fysiek gebodene voorlopig aan zich te kunnen binden. In de praktijk blijkt dan vaak dat de vaak wat oudere lieden die aan de andere kant van de verbinding mooie, liefhebbende en zalvende woorden prediken om hun hoogtepunt te bereiken daarmee vaak heel andere doelen willen dienen. Misbruik in digitale en soms zelfs verder gaande zin. Maar ja, een meid van 12, 13 of 14 weet niet beter. Uit recent onderzoek van een website waar volwassenen zich met elkaar trachten te verbinden blijkt dat vrouwen ook als ze wat ouder zijn eerder bezig blijven met het vertonen van hun pluspunten en meer.

De vrouwenkijkerVan alle bijna 6000 ondervraagde stellen bleek dat met name vrouwen tussen pakweg 25 en 30 jaar vrij snel naaktfoto’s of films van zichzelf op het www publiceren of met sms of Whatsapp verzenden. Ruim 60% van de dames gaf zichzelf over aan het delen van meer dan alleen het gezicht op de diverse digitale media. Dat is des te opvallender als je ziet dat mannen daarin veel terughoudender zijn. Die offreren slechts in 35% van alle gevallen meer dan hun portret aan eventuele datende dames. Wat ik wel aardig vond was dat toen men doorvroeg bij de dames die zichzelf bloot gaven op deze wijze, bleek dat als men dan zelf een keer iets van porno had bekeken de eigen plaatjes of filmpjes snel werden verwijderd. Kennelijk zit er toch een soort schaamte of besef op dat men niet kan winnen van de voor het doel van dat werk opgekalefaterde beroepsactrices.

AEM - CA3Het is wel zo dat mannen het uiterst plezier en spannend vinden om blote foto’s van een vrouw te ontvangen of te bekijken. Niets menselijks is ons mannen vreemd. Omgekeerd is de voorkeur voor mannelijke kennelijke onderdelen bepaald niet groot. Vrouwen hebben er weinig mee op, vinden zelfs het eigen vrouwenlijf spannender dan wat de diverse mannen zoal te bieden hadden. Ik moet zeggen dat ik weer iets wijzer ben geworden door dit bijzondere bericht. Zie ineens allerlei beelden voor me van mannen en vrouwen die allerlei intiems met elkaar delen en dat blijven doen tot ze elkaar hebben gevonden. Daarna zal de behoefte denk ik snel afnemen, immers het bezit laat het verlangen er naar snel doven. Of zou er toch nog ergens….?

13 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Erotische mening

Dolle Dries….

Scania 4Als je terug gaat in de tijd en dan vooral de trip maakt langs Memory Lane kom je leuke en minder leuke zaken tegen die jouw persoonlijke verleden kleurden. Omdat ik vaak selectief rond keek in de wereld zag ik meestal veel technische zaken om me heen, de al eerder benoemde auto’s en vliegtuigen zijn er een voorbeeld van, maar er was ook zoiets als buren en buurtgenoten. De straat waar ik ooit opgroeide behoorde tot het oudere deel van Zuid. Een wijk met enorme bedrijvigheid. In elke straat een reeks aan winkels of bedrijven die op grotere schaal actief waren. Los van die mkb-ers uit deze jaren, waren er nog heel wat straatventers. Van ‘verse waar voor de hond’ tot Berliner Bollen, van mondharmonicaspelers tot de ‘Volendammers’ die ook toen al het muzikale landschap in die straten kleurden. Voor ons kinderen was er altijd wel iets te zien of te doen.

Willebrorduskerk Amsterdam 2Al was het maar door de opmerkelijk bewoners van al die huizen in de naoorlogse jaren. Een daarvan woonde een blok van ons vandaan, in feite twee portieken verderop. Hoe de man echt heette weet ik niet meer, maar zijn bijnaam was ‘Dolle Dries’. En die naam had hij niet voor niets. Het was een notoire vechtersbaas en elke aanleiding was voor hem een goede om een paar tikken uit te delen. Ook thuis. Zijn vrouw kreeg er soms ongenadig van langs. Een hoop gegil en soms gerinkel van glasscherven was dan het resultaat. Ik vond dat vreselijk want die vrouw van hem was aardig en niet onknap en als opgroeiende puber vond ik dat al best zielig en zonde. De man was zo’n malloot dat hij ooit langs de regenpijp naar boven klom om zijn huis binnen te komen toen vrouwlief hem weer eens buiten had gesloten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZe woonden op de tweede etage en wat hij deed was echt levensgevaarlijk. Maar woedende mensen beschikken over reuzenkracht, dat bleek wel. Hij kwam binnen. Op een dag ging hij rijden op een van de enorme vrachtwagens van het garagebedrijf annex transportonderneming tegenover ons huis. In die dagen zaten er in dat stukje straat vlakbij de Amstel een drietal van dit soort bedrijven. Werk genoeg, zelfs voor dit type mensen. Het was op een doordeweekse dag dat Dries met zijn enorme opleggercombinatie onze straat indraaide en richting brandstofpomp wilde rijden. Maar hij had niet goed opgelet, er werd een fietser gesneden. En die was niet mis, kwam even verhaal halen. Wij zaten achter de ramen en genoten. Niemand durfde dit. Een man als Dolle Dries daagde je namelijk niet uit voor een gevecht. Maar deze fietser was er een van stevig postuur. Nog voor Dries al vloekend en tierend uit de cabine van zijn trucks was geklauterd lag hij al gevloerd. Een paar stevige vuisten stelden hem buiten gevecht. Een licht applaus van de omstanders was zijn deel. Na wat uitwisselen van ‘beleefdheden’ vertrok de fietser. Dries werd wat opgeknapt in het kantoor van zijn werkgever en gek genoeg was hij daarna verder poeslief. Een paar jaar voor ik als jong volwassene uit die buurt vertrok verhuisde hij. Naar Amsterdam-Noord. Daar paste hij ook beter. Maar in mijn herinnering bleef hij nog even voortleven. Ingekleurd, dat spreekt!

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening, Persoonlijke mening

Belcontact

Telemarketing - 1Ik zat dus op mijn gemakje wat te werken aan statistische gegevens die te maken hebben met mijn collecties. Gewoon prutsen, maar voor mij en wat andere verzamelaars wellicht interessant genoeg om de uitkomsten eens tot zich te nemen. Het was een uur of half acht. Tijd om te bedenken dat als de telefoon gaat er iets loos is bij hen die er toe doen. Zakelijke relaties bellen meestal vroeger, mensen met een kletsverhaal doen dat mobiel. Soms wordt ik wel eens benaderd door het merk dat ik vele jaren trouw diende en later bleef rijden. Willen ze weten wat ik vind van auto of dealerservice. Mag! Maar anderen NIET! Toen die telefoon naast me dus ging pakte ik hem op voorhand al wat geërgerd op. ‘U spreekt met J. Doedel van adviesbureau Kletskoek..mag ik even van uw tijd….’. Voor de man met het Gooise accent die me belde was het een korte introductie. Ik brak hem bruusk af. Mijn techniek, ik geef het eerlijk toe. ‘Nee, geen belangstelling’ En legde de telefoon weer terug op de oplader. Ik hoorde al bewegend met het toestel wel dat de man protesteerde, maar goed, jammer dan.

Scan10315Vijf minuten later ging de telefoon weer. Dat is niet normaal voor een telemarketeer met een aanbod wat ik niet nodig heb en ook goed kan afpoeieren. Die stoppen er na een enkel akelig antwoord vaak wel mee. Ik liet vrouwlief nu maar even opnemen. Mijn stemming was niet te best en ik had vermoedelijk iets heel onaardigs voor de man in kwestie in mijn vocabulair klaar voor hem. Aan de reactie van mijn vrouwlief merkte ik dat de man sterke argumenten had om mij alsnog een keer aan de lijn te krijgen. Het bleek te gaan om het bureau dat onze vroegere financiele tussenpersoon op is gevolgd toen deze (helaas) om gezondheidsredenen haar Pijp aan Maarten moest geven. Nog steeds betreurd, maar soms gaan de dingen zo. Enfin, ik nam de telefoon weer over, mompelde mijn excuses voor mijn toch wat onbehouwen gedrag en luisterde naar zijn verhaal. Voorstel was om eens kennis met hen te maken, toch de opvolgers van…. Prima plan, ‘wanneer kon ik langs komen’ vroeg ik. Nou…dat bleek niet de bedoeling. Men kwam wel even langs bij ons. Daar heb ik een broertje dood aan. Zie er totaal het nut niet van in en geen van de adviseurs die ik tot nu toe heb gehad deden dat dan ook. Die eerste kennismaking verliep dus stroef en het is maar de vraag of het ooit echt goed komt. Ga er heel lang over nadenken. Tot ze vast weer eens bellen. Ik ben er op voorbereid….

6 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening