Tagarchief: vader

Spiegelreflectie

Huisarts - 1Iedereen zal van wat ik nu schrijf vast iets herkennen. Je zelf inbeelden dat je iets hebt dat iemand uit je omgeving in het echte leven ook bezit en waaraan driftig gesleuteld wordt of erger. Een vorm van spiegelreflectie, waarbij jij je spiegelt aan de patient(en) en voor bijna zeker voelt dat ook bij jou de van de ander bekende kwaal aanwezig is. Onlangs sprak ik er over met de partner van een zieke vriend. Zij had bij het minste geringste afwijkende gedrag van haar eigen lijf ineens het idee dat zij precies hetzelfde had als haar man. Zelf is het voor mij heel herkenbaar. Ik zal er nooit om lachen, weet gewoon hoe vervelend dat gevoel is.  Je leeft zo intens mee met degene die lijdt onder kwaal en gevolgen dat je zeker weet dat elk pijntje dat jouw lijf af en toe even dwars zit te maken moet hebben met…… Een pijnlijke knie zal zeker leiden tot een knieoperatie zoals die en die dat ook moest ondergaan. Een vervelend buikpijntje past bij de symptomen voor darmkanker, een oplopende hartslag kon wel eens duiden op…. Toen ooit op enorm jonge leeftijd een zeer geliefd familielid overleed, keek ik met angst en beven naar zijn leeftijd en was blij toen dat levensjaar voor mij zelf op enig moment voorbij was.

dentist at work, anesthesia injectionToen ik onlangs een bepaalde leeftijd had bereikt waarop twee van mijn directe voorvaderen hun einde vonden, slaakte ik wederom een zucht van verlichting toen dat allemaal voorbij was en ik mijn nieuwe levensfase mocht vieren zonder al te veel kleerscheuren. Is iemand in de omgeving verkouden of grieperig, weet ik zeker dat ik bij de eerste nies precies hetzelfde ga meemaken. Het tegendeel is overigens waar, de eerste verkoudheid moet me nog treffen in de afgelopen negen maanden of zo.  maar toch… (Afkloppen natuurlijk..). Het is overigens niet zo dat ik er de hele dag mee bezig ben hoor, maar allerlei medische verhalen zijn niet voor mij bestemd. Omdat ik ze onmiddelijk vertaal naar mijzelf. En daarin blijk ik niet de enige als ik af en toe eens met de mensen in mijn sociale omgeving babbel. Het is iets ingebeelds, vast wel, maar kennelijk ook heel menselijk. En daar ben ik dan weer blij om. Heb ik toch nog iets dat lijkt op het gemiddelde. Als niemand anders daar nu maar last van heeft vanaf dit moment…

Advertenties

17 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Met consumptie eten….

Echte vrienden - 4Ging het in het vorige logje nog over wat mensen eten. Soms is het ook vermakelijk om te zien HOE mensen dat soms doen. Van huis uit krijg je toch een vorm van opvoeding mee zou ik denken, maar dat schijnt voor een redelijk aantal van onze medeburgers toch iets te zijn wat in de loop van de jaren verloren gaat. Zo weet ik nog dat ik thuis een klap voor mijn kop kon krijgen als ik bij het eten mijn mond niet dicht deed. Praten tijdens het kauwen was ook iets dat je wel uit je bol liet. Het werd er met donder en geweld in gehamerd. Ook bij de katholieke broeders op school. Handen wassen, goed kauwen, mond dicht tijdens het eten. Kennelijk willen sommigen daarmee afrekenen als ze volwassenen zijn geworden. Lekker doen waar je zin in hebt. Dus praten met je mond vol, liefst goed smakkend, en slurpen van thee of koffie. Om het over het uitspuwen van delen van de maaltijd maar niet eens te hebben.

qhm6CIk zou er zelf goed misselijk van worden als tafelgenoot. Maar soms, heel soms, zie je dat een echtpaar dit gedrag ook vertoont. Men praat met volle mond over koetjes en kalfjes en verwerkt dat spul intussen met zichtbaar genoegen. De helft van wat men zoal oreert, gaat verloren in de voedselresten die men tracht te verwerken, maar toch. Nog opmerkelijker is het dan dat men vaak tussen happen in zwijgt. Gedrag dat mij zeer stoort. Maar dat kan ook frustratie zijn over het feit dat het mij als kind al werd verboden. Maar hoe moeilijk kan het zijn mensen. Gewoon keurige manieren….tjeetje. Ik zal er niet op slaan hoor, maar mag ik verzoeken even een andere kant op te gaan zitten als ik in de buurt ook even wil genieten van wat ik bestel??? Dank u wel, en verder wens ik iedereen smakelijk eten

15 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culinaire mening, Persoonlijke mening

De Opperwachtmeester in oorlogstijd…

Jaap van Rij boekcover scannen0005Jarenlang zweeg hij min of meer over zijn verleden. Niet omdat hij zelf ook maar iets te verbergen zou hebben, maar omdat hij niet kon praten over bepaalde gebeurtenissen die zijn prille jeugd hadden gevormd, net als zijn karakter. Zaken die in de Tweede W.O. speelden en die een stempel zetten op wat daarna kwam. Hij werd geboren in Den Haag, maar verhuisde al snel naar het nabij gelegen ‘dorp’ Zoetermeer. En juist daar speelde zich de gebeurtenissen af die hem later inspireerden tot het schrijven van een reeks erg interessante en soms ook humorvolle boeken. Uitgegeven in eigen beheer, maar goed verkocht doordat de lezersgroep zoveel herkende. Jaap van Rij, een man met een heel stevig karakter, maar gevoelig als het gaat om zijn herkomst en familie. Al jaren in de weer om alles uit zijn jeugdjaren op papier te zetten in de leuke serie ‘De Opperwachtmeester en….’. Intussen al drie delen groot. Af en toe een uitstapje naar andere onderwerpen. Zo beschreef hij ooit zijn leven en werken in de autobranche in het alleraardigste werkje ‘Van bumper tot bumper’ en werkte hij vanaf 2012 tot begin vorig jaar met mij samen aan het standaardwerk over de familie Pon ‘De kooplui van de Pon-dynastie’ zoals dat begin 2013 werd uitgeven door Free Musketiers. Daarna ging Jaap zitten voor wellicht het meest dramatische deel uit de serie over de Opperwachtmeester. De finale, de afrekening en ook het boek waarin hij uit de doeken doet wat er mis ging in de allerlaatste uren van de Tweede Wereldoorlog. Een overwinning van iemand met een groot hart, over het verlies van een van de belangrijkste mensen uit zijn nog jonge leven. Geen fictie, maar rauwe werkelijkheid. Vastgelegd door een man met een gevoel voor humor, maar ook de feitelijkheid. En met een goede hand van schrijven. Alle verhalen die over dit belangrijke hoofdstuk in zijn persoonlijke geschiedschrijving verschenen nog eens tegen het licht gehouden en voor eens en altijd gecorrigeerd. Waardoor het landelijk allure kreeg en voor iedere Nederlander feitelijk verplichte kost zou moeten zijn. Een boek om in een adem uit te lezen. Nu al te bestellen bij: http://www.mijnbestseller.nl/books/36334   Voor slechts E. 14,95 een koopje, en een boek dat zijn lezers zeker zal vinden. Jaap zeer gegund. Eindelijk een stuk geschiedenis af kunnen sluiten. Als dat geen vorm van bevrediging geeft na een meer dan werkzaam leven, dan niets! Aanrader mensen!

8 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Raadselachtige wasteil…

Albert Cuypactie Sinterklaar 251106. 003 (2)Als ‘Pa’ weer wat extra verdiend had, en in de toenmalige handel kwam dat best wel eens voor, vierden we het Sinterklaasfeest als enige evenement in het jaar nogal uitgebreid. Wij kinderen hielden van de traditie die met dat feest van doen had.

Albert Cuypactie Sinterklaar 251106. 017 (2)En het mysterie dat die Sint kennelijk precies wist wanneer wij ons voor de steenkolenhaard te pletter zongen en dat ‘Pa’ dan altijd even weg moest om sigaretten te halen. Juist dan kwam die verrekte Zwarte Piet voorbij, ramde op een van de deuren, wist intussen onze wasteil te vullen met cadeautjes, haalde die kennelijk via het dakraam op vier hoog langs de dakgoot naar binnen (..) en zette hem dan voor de deur neer.

Albert Cuypactie Sinterklaar 251106. 023 (2)Als ‘Pa’ dan terug kwam met zijn rookwaar, stond de teil intussen voor de haard en zaten wij er dan met rode wangen voor. Wachtend op het uitspreken van onze naam en de overhandiging van de vele cadeautjes. Niet dat je in die jaren nu meteen werd overladen met duur speelgoed of zo. Veel kleding kregen we juist wel. Sokken, een trui, maar soms ook wat spul waarmee je als kind best trots was. Zo herinner ik me een plastic sleepboot die echt kon varen als je de motor die in het midden onder dek stond opwond met een sleuteltje. Dan kon het ding rondvaren in diezelfde teil waarmee de presentjes waren afgeleverd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk herinner me dat het scheepje ten onder ging in een van de pierenbadjes van het Amsterdamse Bos. Ik ben hem kwijtgeraakt in ieder geval. Mijn probleem als kind was wel dat ik precies een maand na de Sinterklaas jarig was en nog ben. Dus de echt grote cadeaus die ik altijd op een verlanglijstje voor de Sint zette bleven dan liggen wachten tot ik weer een jaartje ouder was. Dat mijn verlanglijstje voor dat doel kon dienen had ik nooit bedacht. Vaste traditie was ook dat de zus van mijn moeder op pakjesavond altijd op bezoek kwam. Dan keek ze naar wat wij aan spullen weer hadden gehad van de Sint, om dan uitgebreid te vertellen wat haar kinderen allemaal wel niet hadden gekregen. We werden best wel eens jaloers als we dat hoorden, maar ja, we wisten ook wel dat die tante jaloers was. Mijn moeder gaf ons al vroeg in ons leven uitleg over dat soort menselijke emoties. Toen ik de leeftijd bereikte dat ik niet echt meer geloofde in de Sint en zijn assistenten die indertijd nog niet van de slaven waren afgeleid, maar ook toen al dus wel in staat waren om overal tegelijk kinderen gelukkig te maken, scheelde dat veel spanning op die bewuste dag. Ons gezin verschoof de aandacht naar de kerst. Sint was een gepasseerd station. Op dat punt liepen wij dus een halve eeuw voor op de maatschappelijke ontwikkelingen van dit moment. Toch wel erg politiek correct als je het zo bekijkt…

14 reacties

Opgeslagen onder Historische mening

Afwijkende genen

CarnavalStel, je kijkt als 12-jarige in de spiegel en je constateert dat je blond haar hebt en blauwe ogen. Iedereen om je heen heeft zwart haar en bruine ogen. Je bent een buitenbeentje en zo voel je je ook. Je bent nog steeds dezelfde persoon, maar die uiterlijkheden zorgen toch voor ophef. Want nu je zelf hebt ontdekt dat je afwijkend bent als mens, zien anderen dat ook ineens. Ze beginnen je te pesten, je wordt nageroepen, en als je wat ouder bent wordt je zelfs in elkaar geslagen.

27-1056478173MJe zoekt en vindt steun bij soortgelijke mensen. Krijgt verkering met een meisje dat ook blond haar heeft en blauwe ogen. Als paar zijn jullie dolgelukkig, maar van de zwartharige omgeving mag dit niet zo maar. Je dient je aan te passen. Dus een haarverfbehandeling nemen of een oogtransfusie. Mensen met blauwe ogen en blond haar zijn paria’s in de maatschappij en de kerkgenootschappen richten alle pijlen op hen die duivels bloed in de aderen hebben stromen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe Paus gaat zelfs zo ver dat hij blauwe ogen en blond haar nog wel acceptabel vindt omdat God nu eenmaal de mens heeft geschapen naar zijn evenbeeld en niet keek naar dit soort uiterlijke kenmerken, maar verkering, verloofd zijn of trouwen met soortgenoten is er niet bij. Seks met je geliefde uiteraard ook niet. Anders ga je in de kerkelijke en maatschappelijke ban! Onzinnig verhaal natuurlijk, want blond haar en blauwe ogen zijn nog steeds dominant in het oorspronkelijke Nederland, al zijn er ook donkerharigen in het zuiden van ons land en roodharigen in het noorden.

Canal Pride Amsterdam 040807 025Nee, wij Nederlanders maken geen onderscheid op huidskleur, oog- of haarkleur. Dat doen we slechts op basis van seksuele voorkeuren of als je een geloof hebt dat minder senang is dan een bepaalde groep lieden welgevallig is. En dus zorgen die stromingen voor afkeur van die geaardheid en maken de kerken er een heilig huisje van. Alsof die mensen zelf hebben gekozen voor die seksuele voorkeuren.

Adam en Eva - 3Mensen zijn mensen, en als de schepping zo perfect in elkaar zat waren deze ‘afwijkingen’ nooit in de genen geslopen toch? Maar zo bekijken we dit niet als geloofsgenoten. We wijzen af, veroordelen, plagen, pesten, mishandelen, vermoorden desnoods. Terwijl geloven een keuze is en geaardheid niet. Toch eens over nadenken wellicht? Want in ons land is iedereen gelijk. En mag iedereen zeggen wat hij wil. Ook als het soms even niet zo past bij dat geloof van jou. Mag ik hen uitnodigen die vrij van zonden zijn om de eerste reactionele stenen te werpen??? Dank u!

13 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Godsdienstmening, Historische mening

Mijn rol als meninggever…

Compliment - 2‘Pa’ zei zoonlief onlangs tegen me op bijna barse toon, ‘je moet je niet zo kwaad maken om die politiek of religie. Op jouw leeftijd moet je gewoon van het leven genieten. Je kunt het, jullie hebben de middelen, doe dat dan en laat die politieke onderwerpen gewoon los’. Hoe goed bedoeld zijn advies ook was, ik laat de meer persoonlijke toevoegingen die me niet welgevallig zijn in dit kader……maar even weg, een echte meninggever geeft niet toe op dit punt. Het waarom ligt besloten in de oorzaken. Nederland is veranderd. En naar mijn idee niet helemaal ten goede. Maatschappelijke problemen maken dat bepaalde groepen niet kunnen of willen integreren, de zorg wordt al maar duurder, ondanks de toezegging ooit van een VVD-minister, dat een overdracht aan de particuliere sector zoveel goedkoper zou zijn. Je hebt partijen die al hun eigen principes verloochenden maar zich consequent opwerpen als de ridders van de pseudolinkse kousenband.

Onweer 2 4788864445_11591cd1c3Om het nog erger te maken, wie mij kan uitleggen waar sommige stromingen tegenwoordig voor staan mag het nu zeggen. Want een partij die voor de arbeiders zegt op te komen is eigenlijk meer met zichzelf en het establishment bezig dan met het bereiken van duidelijkheid voor de vroegere eigen achterban. De invloed van oude en nieuwe geloven was tanend, en dat was een zegen voor de moderne maatschappij, maar het tij is gekeerd en er zijn er bij die terug willen naar de dagen van de donkerste middeleeuwen. Het onderwijs blijkt doorspekt met indoctrinatie, maar ook van corruptie en misdaad. Eindexamens worden gestolen, doorverkocht en zo levert men mensen af die in de statistieken tellen als succesvolle voorbeelden voor mensen uit die etnische achterhoek. Onderwijzers controleren de uitkomsten van die examens overigens ook in normale situaties al niet voldoende, zo bleek uit onderzoek onlangs.

School - 1Men is er kennelijk te pervers of te lui voor en de statistieken voor succesvol onderwijs bij de eigen scholen tellen meer dan wat men aan leerlingen aflevert in de maatschappij. Geen wonder dat een deel van de jeugd niet meer weet dat 1 en 1 toch echt twee is en dat je respect moet verdienen en niet op voorhand krijgt uitgereikt op je 14e verjaardag. De media zijn naar mijn mening doorspekt met meningen die mij persoonlijk niet welgevallig zijn. Zo kan ik me echt rot ergeren aan die lui die het rond die ‘Arabische Lentes’ allemaal zo goed wisten, maar die je nu niet meer hoort. Ook niet over de dictatuur in het ooit zo liberale Turkije. Men zwijgt, en wie zwijgt stemt toe. Een in mijn ogen abjecte houding die je vooral tegenkomt bij mensen die het hun morele plicht vinden alles onder het tapijt te schuiven dat in multicultiland mis gaat of gevoelig ligt bij sommige extremisten. En dat is best veel. Tuurlijk zijn er ook lichtpuntjes….maar die zouden hier beschreven een half blogje beslaan. En zolang die zaken uit evenwicht zijn blijf ik mijn mening geven hier. Of je het wilt of niet. Want er is dringend behoefte aan een ope en eerlijk tegenwicht naar mijn idee. Waarbij mij, net als alle afwijkende meninggevers die ook hier wel eens voorbij kwamen, enige vooringenomenheid niet vreemd is. Menselijk toch?

16 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Schimanski wordt 75!

GG 1Op 23 juli a.s. wordt hij alweer 75 jaar oud, de Duitse acteur Gotz George. Een man die wij bij ons vooral kennen uit zijn optreden in de bekende Tatort-reeks waarin hij de recalcitrante maar ook bijster aparte Horst Schimanski speelde. Een rechercheur die zijn werkterrein had in het weinig aantrekkelijk overkomende Duisburg. Maar George was natuurlijk meer dan Schimanski en speelde in tientallen films en tv-series waarvan de meesten Duitstalig en bedoeld voor vertoning in Duitsland zelf. De voor veel vrouwen onweerstaanbare George werd in Berlijn geboren in 1938 als kind van een acteurskoppel, Berta Drews en Heinrich George. Zijn voornaam dankt de acteur aan een rol die zijn vader altijd graag had gespeeld, Gotz von Berlichingen. Zijn vader maakte Gotz overigens maar kort mee. De man werd door de Russen opgepakt na de bezetting door het Rode Leger en afgevoerd naar het Kamp Sachsenhausen. Daar overleed hij. Als 12 jarige was hij al op het toneel te vinden, een paar jaar later ging hij studeren aan een Berlijns theaterinstituut. Tegelijk liep hij stage als acteur in diverse toneelstukken, een advies van zijn ook nog steeds in het theater actieve moeder.

GG 5Hij speelde als puber al samen met Romy Schneider in de film ‘Wenn der weiBe Flieder wieder bluht’. Zijn voorkeur bij het acteren lag echter al snel bij komedies en daar kreeg hij langzaam aan ook naam mee. Opmerkelijk was ook de keuze om in de Duitse variant van de Karl May films op te treden naast Lex Barker. Zijn tv-optredens vonden vooral plaats in series als Der Kommissar, Derrick en Tatort. Ook bij Der Alte mocht hij rollen spelen. Dat deed hij zodanig goed dat hij in 1977 werd aangezocht voor een hoofdrol in een speelfilm over het leven van een Nazi-kampcommandant. Van daar rolde hij bijna als vanzelf in de hoofdrol voor de serie Tatort waar hij een fantastische Schimanski vertolkte tussen 1981 en 1991. Die politieman werd zo populair dat hij er een aantal malen een Bambi voor ontving, een belangrijke prijs in het Duitse TV-landschap.

GG 2Zijn kleding sprak mij indertijd enorm aan en zijn antiautoritaire manier van handelen was geweldig om te zien als alternatief voor al die toenmalige series waarin de hiërarchie een hoofdrol speelde. Schimanski was een vrouwendief, George een ideale hoofdrolspeler. Met zijn kenmerkende snorretje, beige militaire jack en zijn prachtige ogen (is mij verteld) leek hij wel wat op een toenmalige goede vriend van ons. Maar die speelde nooit echt toneel….Na Tatort verdween George voor veel mensen wat buiten beeld. Toch deed hij nog het nodige, al waren dat allemaal rollen waarin hij 180 graden andere karakters speelde dan de toch wat aaibare Schimanski. Over een paar weken dus al weer 75 jaar oud. Een grootheid die altijd bijzonder bleef. De afgelopen jaren nog steeds actief in films en series. Dat houdt hem alsnog jong wellicht…..

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen