Tagarchief: Utrecht

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Op stap met de NBM

NBM Busstation Wibautstraat 61977-950-634Terwijl mijn (stief)vader toch echt een automan in hart en nieren was bleek mijn moeder in haar jonge jaren tripjes per trein, tram of bus als iets heel plezierigs of avontuurlijks te ervaren. En wij kinderen moesten dan altijd met haar mee. Indertijd werd Amsterdam nog bediend door een grote variëteit aan buurt- en regiovervoerders. Je had de NZH (Noord-Zuid-Hollandsche Tramwegmaatschappij), Maarse en Kroon, en voor het oosten van de stad richting Het Gooi en verder het land in de NBM, oftewel de Nederlandsche Buurtspoortweg Maatschappij. Die hadden vroeger met trams gereden, maar deden dat in mijn jeugd met grote groene autobussen. Startpunt een wat krikkemikkerig aandoend stationnetje aan de Wibautstraat, tegenwoordig de lelijkste boulevard van onze hoofdstad. Dat beginpunt voor een tripje Gooi was voor ons een kwestie van tien minuten wandelen.

NBM Bus Crossley 5689441941_4b7238373dEn dan stond daar zo’n groene Crossleybus te draaien. Heerlijke dieselgeur vermengd met iets wat ik altijd met die bussen heb geassocieerd, trillen van de carrosserie, en een zwaar geluid van een indertijd stevige maar nu best bescheiden aandoende dieselmotor. En die stond nog voorin de cabine, de chauffeur zat er min of meer naast en bestuurde het groene gevaarte met een enorm stuurwiel. Met een dergelijke bus kon je naar Laren, Blaricum of Huizen. Mijn moeder vond dat echt geweldige uitstapjes. Al was het maar omdat we dan in die buurt naar de grote huizen konden kijken die ook toen al Het Gooi sierden. Zij droomde dan vaak weg in ‘als’ of ‘had ik maar’, wij kinderen zochten meestal naar een plek om te spelen. Die was daar in die hoek niet echt voorhanden.

NBM Bus 8023794900_d012d02c3aWel in Muiderberg, een badplaatsje dat toen nog wel door veel Amsterdammers werd bezocht. Al was het maar omdat het vroegere trammetje van de Gooische Moordenaar zoals dat ding ooit heette, daar een omweg maakte om de vele badgasten af te zetten of om te halen. De buslijnen naar het Gooi maakten nog steeds een omweg om mensen juist daar heen te brengen. En dan kon je als kind heerlijk in het water spelen of op het toen nog bescheiden strandje. De veilige groene bussen brachten ons dan op tijd weer thuis. Had je heel wat te vertellen later. Het busstation aan de Wibautstraat raakte op enig moment overdekt. Men bouwde er een enorm gebouw boven en de bussen stonden voortaan onderdak. NBM en de andere vervoerders verdwenen in een fusiebedrijf dat als Centraal Nederland bekend zou worden. In het Autobusmuseum heeft men nog een paar exemplaren staan van de vroegere groene NBM-wagens. Ook een Crossley hebben ze daar nog in bedrijf. Ik moet hen nog eens bezoeken. Al was het maar voor de geur van die oude Crossleybussen. En om wellicht toch nog eens te denken aan die dagen dat mijn moeder nog droomde en geloofde in het avontuur. (Foto’s: Wikipedia – onderwerp NBM of Stadsarchief Amsterdam)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening

Druk in Utrecht

OLYMPUS DIGITAL CAMERANadat het me vorig jaar bepaald niet was tegengevallen besloten we samen dat we ook de editie voor 2013 zouden bezoeken. De 50PLus Beurs was weer open in de Jaarbeurs van Utrecht en op die wat regenachtige dag bleek dat een prima bestemming. Samen met enkele duizenden andere bezoekers, waarvan het gros toch meer 70plus dan 50plus bleek te zijn, bekeken we alles wat in diverse hallen van dit enorme complex wordt aangeboden. OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Van de kleinste handigheidjes tot nieuwe auto’s, van elektrische fietsen tot het bekende (of onbekende) eetwerk. Men heeft voor al die bezoekers diverse horeca-eilanden ingericht, waar de hele dag tijdens ons bezoek rijen mensen stonden. Immers, je kreeg er taart gratis bij de koffie of thee. En dat laten Nederlanders zich niet ontgaan…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOpvallend ook de aanwezigheid van o.a. politieke partijen. Zoals de SP, Christen-Unie, SGP, CDA. Ook 50Plus met een stevige stand, maar dat was te verwachten. Bedenk een onderwerp en men heeft er hier wel iets over. Je kunt je nagels laten instralen of je elektrische scootmobiel laten pimpen met een paar dikke velgen of een prachtige radio. Opvallend anders dan op andere beurzen; er ligt vrijwel geen troep in de gangpaden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie wel eens een Huishoudbeurs heeft bezocht weet wat ik bedoel. Oudere mensen zijn kennelijk toch een slagje netter. Maar er zijn wel overeenkomsten. Geef  een oudje zo’n ‘handig boodschappenwagentje’ om daar alle folders en andere zaken die een beurs als deze nu eenmaal in zich heeft, en het wordt een soort strijdwagen. Je ramt je gewoon dwars door andere bezoekers heen of vergeet dat je met een ‘aanhanger’ loopt. Wie in het gangpad wil blijven stil staan om te mijmeren doet dat het liefst in gezelschap. Waardoor binnen de kortste keren enorme files ontstaan. De bezoeker die dit veroorzaakt kijkt onschuldig in het rond of weet helemaal niet meer waarom hij/zij hier is soms.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHoe dan ook een erg aardige beurs waar we zagen dat een deel van de bezoekers nog steeds zeer fit is en allerlei leuke vakantietripjes in de planning heeft. Al was het in de stands van Sri Lanka duidelijk minder druk dan die van het altijd leuke stadje Haarlem of het Zwarte Water. De crisis slaat ook onder ouderen nu toch zichtbaar toe…

12 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Keep it stupid simple!

Promokaart Amsterdam Scan10550Ik heb mij de afgelopen vele jaren wel eens afgevraagd of mijn vele interesses en liefhebberijen ook zo omvangrijk en breed zouden zijn geweest als ik bij toeval was geboren op het platteland. In een of ander gehucht waar slechts het ruizen van de bomen te horen was en het geloei van koeien. Ergens in mijn prille jeugd is toch iets mis gegaan of juist ten goede gekeerd, waardoor ik voor alles wat zich om me heen afspeelde toch een belangstelling ontwikkelde die zich heeft doorgezet in de verschillende levensfasen. Het leven in een grote stad, een drukke straat, veel mensen om je heen, maar ook bedrijvigheid, Schiphol op fietsafstand, een ouderpaar dat er regelmatig met ons, kinderen, op uit trok. Het IJ, de havens, spoorwegen, trams. Alles passeerde mijn blikveld en dat liet toch sporen na.

Amsterdamse beelden 030807 027Zo was er in onze woonstraat een autobedrijf te vinden. Tevens verhuurbedrijf, transportonderneming en zo meer. Nog steeds een bedrijf met een landelijk bekende naam. In die dagen waren de door het bedrijf verhuurde of gestalde voertuigen een bron van vermaak. Al snel wist ik het verschil tussen een Opel Olympia van 1954 en 1955 feilloos te benoemen. Het transportbedrijf kende vele soort wagens. Van Dodges die nog stamden uit de tijden van net na W.O. 2 tot redelijk nieuwe Scania’s. Als ik twintig meter van huis liep kwam ik in de grootste doorgaande straat in de buurt waar ik woonde. Een boulevard in mijn toenmalige ogen. De verbindingsweg tussen centrum en een stad als Utrecht, want de A2 was met deze specifieke straat verbonden. Er reden trams, en alle overige verkeer dat een grote stad in zich heeft. Met vriendjes keken we dan naar al dat verkeer en deden op onze manier aan ‘car-spotting’, terwijl ik zelf alles trachtte op te pikken over die fraaie blauwe trams die voorbij kwamen gieren. Intussen groeide ook de belangstelling voor alles wat over onze hoofden heen dreunde van en naar onze nationale luchthaven.

Oud Schiphol in tje 60-s - 211520Veel vliegverkeer draaide net boven onze straat vanuit het zuiden richting de toenmalige landingsbaan van het oude Schiphol en dat knerpte en knetterde er aardig op los. Levendig, dat staat met dus bij van die eerste jaren dat ik bewust op deze aarde rond liep en al snel maakten wij daar als jeugdigen onze eigen variaties op. Verslonden boeken over alles wat met vervoer te maken had. Wisselden foto’s en plaatjes uit, plaatjes die nogal eens via beschuit- of sigarettenmerken te verkrijgen waren. We aten ons gek thuis aan Haust-toastjes omdat op die verpakkingen allerlei foto’s te vinden waren die je dan weer in een album kon plakken. Dinky Toys en andere speelgoedmerken zorgden voor de imitatiewereld op schaal die wij als kinderen met liefde adopteerden. Het leven in een notendop, maar wat keken we al ver over de grenzen van ons bestaan heen. Zelfs als jonge kids. Als ik er op terugkijk zie ik precies waar het ‘mis’ ging en waardoor ik al die jaren ben doorgegaan met verzamelen van kennis. Waar de drive vandaan kwam om ook van alles mee te maken dat me in die werelden verder bracht waar ik toen zo tegen op keek. Luchtvaart en automotive, ik heb er heel wat jaartjes liggen. Straks verpakt in een tweede boek dat ik nu aan het schrijven ben. Gekoppeld aan een bepaald thema, dat wel, want anders wordt het wellicht onoverzichtelijk……keep it stupid simpel! Dan is het nog een beetje te lezen ook…

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Beurs vol verrassingen…

Nee dames en heren, geen analyses van de verkiezingsuitslagen vandaag, omwille van de actualiteit doe ik dat nu via Facebook en Twitter. Hier doe ik u verslag van een uitstapje dat ik met veel vooroordeel en tegenzin onderging, maar achteraf eigenlijk best leuk vond om te doen. Al vele jaren een trekpleister van jewelste voor iedereen die boven de 50 jaren oud is en meent dat die leeftijd geen rem is op genieten van het leven. Ooit bescheiden begonnen, nu uitgegroeid tot een evenement van jewelste. En mag ik zeggen dat ik dit tien keer minder erg vond dan de Huishoudbeurs? Ja, dat mag ik zeggen, en dan noem ik het evenement maar even bij de naam, de 50Plus Beurs in Utrecht. Gehouden in zo’n beetje alle grote hallen van het Jaarbeurscomplex. Druk bezocht, heel druk. Want je stapt zo uit de trein in het station Utrecht CS aan de overkant en de auto parkeer je vlak voor de ingang. (dagkaart 12 euro)

Wat je te zien krijgt is een interessante mengeling van stands, mini-evenementen, grappige aanbiedingen en erg vriendelijke standhouders. De meesten daarvan snappen waar nog omzet te halen is en zo zie je o.a. de grote rijwielfabrikanten hun elektrische fietsen aanbieden, caravans en boten, actieve auto-importeurs hun vierwielers en verder alles en iedereen die ook maar iets te bieden heeft voor deze vaak nog wel kapitaaldragende doelgroepen. En die komen naar Utrecht, genieten, sjokken, sjouwen, verbazen zich, doen mee aan kleine of grotere workshops, drinken op zeer goed geoutilleerde horecapleinen (RAI-complex, eat your heart out..) koffie, eten wat, proeven links en rechts wat, laten zich voorlichten over waar je nog iets meer dan -2% rente ontvangt en zo meer. Hal na hal liepen we af.

Er zijn stands van verzamelaars, handwerkers, er staan koks, je kunt tot in den treuren vibratie- en massagestoelen testen, je laten opmaken (dames..) en er uit gaan zien als filmster, maar ook het nodige laten aansmeren waar je achteraf thuis geen benul van hebt wat je er wellicht mee moet. Het publiek bij deze grootse expositie vindt het prachtig. Droomt weg van Rijnreisjes of cruises in de Caraïben. Je kunt een kijkje nemen in de cabine van een Airbus A380 bij Emirates Airlines, maar ook plaatsnemen in een reisbus van OAD. Kortom het was een genoeglijk dagje uit. Onverwacht leuk zelfs. Wat je wel moet bedenken is dat ouderen, de meeste bezoekers zijn eerder 60plus dan 50plus, langzaam lopen, liefst met vijf naast elkaar, dat men wat breder is uitgedijd dan de gemiddelde jongere en dus al snel de aardig brede gangpaden versperd, zeker als er iets aardigs wordt aangeboden. Ook plotseling blijven stil staan en in peinzen verzinken hoort er dan bij kennelijk. Maar verder…niets dan lof, en wat mij betreft volgend jaar weer. Ik heb me vermaakt, al was dat wellicht ook om andere redenen dan die welke puur met het aanbod te maken had. Voor een meninggevende observator was er heel veel te zien en te doen….

6 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Utrechtse Spoorweghistorie

Ik geef toe dat wellicht de vestigingsplek de grootste oorzaak was dat ik pas onlangs, na een periode van ongeveer dertig jaar of zo, weer eens naar het Spoorwegmuseum afreisde. Dat vindt je aan en in het oude Utrechtse Maliebaanstation. Een lastige plek om te komen, Utrecht is vrij autovijandig ingericht. TomTom had er zin in, hoe ik er indertijd ooit zonder dat elektronische hulpmiddel ben gekomen is me een raadsel. Hoe dan ook, er is een parkeerterrein voor de deur, waar je meteen al 4,50 euro kwijt bent, maar de auto wel voor de deur staat van de hoofdingang.

Handig voor hen die minder goed ter been zijn. Die hoofdingang is monumentaal, zowel van buiten als binnen. Het oude station is met het bijgelegen rangeerterrein omgetoverd tot een erg aardig pretpark met historische waarde. Voor gezinnen een leuke bestemming, er is veel te doen voor de jeugd. Van de echte treinen tot theaters, van modeltreinen tot een groot buitenpark, van een tocht in een soort achtbaankarretje (echt doen!) door de wereld van de vroegere stalen monsters tot een echt werkende draaischijf met locomotief. Je vindt er een aardige shop met leuke aan het spoor gerelateerde artikelen, tot een paar cateringhoeken met de nodige smakelijke hapjes en drankjes. Geen punten van kritiek? Jawel! Ik miste relevante informatie.

Er staat een mooie opstelling aan treinen, maar je moet wel erg zoeken naar de uitleg rond nut en noodzaak, of vooral wanneer die treinen waar reden. Men restaureert bijvoorbeeld een oude elektrische trein onderdak, maar echt zichtbaar zijn die handelingen niet. Dat doet men o.a. in het Aviodrome op Lelystad Airport beter. Maar ben je zelf een klein beetje op de hoogte van treinen en hun geschiedenis valt dit minder op. Voor de gemiddelde leek is het best een zoektocht. Het totale complex is best omvangrijk, handig om er de wandelschoenen bij aan te doen. Zeker als je ook de hal van bovenaf wilt bekijken en dan over de stalen balkons heen wilt wandelen die voor fotografen onder de bezoekers van essentieel belang zijn om mooie plaatjes te schieten van de uitgestalde stalen machines. Er is veel aandacht voor de Koninklijke treinen in het museum, erg leuk om te zien hoe Juliana en Bernhard vroeger reisden. Kortom, een erg aardige bestemming. Aanrader voor het gezin. Je kunt er ook met de trein heen, want de NS rijdt met een Sprinter op en neer naar Utrecht CS. Of je meteen toegangskaartjes hebt betaald weet ik niet. Die zijn overigens niet goedkoop. 14,50 p.p. en dat is best serieus geld. Maar je krijgt er relatief veel voor terug. Vanaf 21 november komt daar nog een nieuwe attractie bij, de zgn. Vuurproef. Gericht op kinderen, of zij die nog jong willen overkomen. In dat kader reden wij dus in die achtbaan vol informatie ook even rond. Goed voor je algemene spoorontwikkeling wellicht, maar een waarschuwing voor onverwachte zaken onderweg is wel op zijn plek…..Spannend!

10 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Stad aan de rivier; Culemborg!

Soms denk je wel eens dat je veel van dit kleine land hebt gezien. Toch valt dit in de praktijk best tegen want zo kan ik weliswaar bogen op een aardige ‘bezoekervaring’ of frequentie bij al die bezoeken, sommigen daarvan speelden zich toch meer af in de periferie van bepaalde steden of dorpen. Op de industrieterreinen waar mijn vroegere of huidige relaties hun bedrijf of dienst uitoefenen. En daardoor kan het dus verkeren als je met de trein een keer of wat langs een plaats reist die ten zuiden van Utrecht aan een van de rivieren is gelegen en er vanuit die gele rupsen bekeken uiterst pittoresk uitziet maar absoluut onherkenbaar voor het toch geoefende reizigersoog. Een stadje met wat bijzondere torens, een molen, en een veerpont. Wat moet dat zijn? Al een paar jaar ging dat zo, op weg naar het Limburgse land, maar het kwam nooit van een zoektocht naar….

Tot die zonnige maandag in de afgelopen maand augustus. Op de goede gok en een aardige landkaart in de handen van vrouwlief op weg. Via Geldermalsen naar het Noorden. Het bleek uiteindelijk Culemborg te zijn. Hoewel de TomTom aan boord geen stadscentrum (er)kende, kwamen we er goed aan en verbaasden ons oprecht. Dit kleine stadje aan de Lek is opgebouwd uit een paar delen. Het historische en het aan de andere kant van de spoorlijn gelegen modernere deel, inclusief industrieterreinen. Een voormalige vrijstad die al in de 13 e eeuw min of meer op de kaart werd gezet en waarvan je nog een deel van de oude stadsmuren kunt terugvinden in het centrum, inclusief Binnenpoort. Prachtige markt, schitterende (katholieke) kerken. Culemborg zal voor veel mensen die in Utrecht wonen een prachtige woonstek zijn, dijken langs de rivier, en een weidse blik over de omgeving maken het tot een heel plezierig oord.

In de achtertuin ligt b.w.v.s. Het Land van Maas en Waal, de Betuwe op fietsafstand en voor je het weet zit je al op een van de snelwegen. Culemborg kent een mooi gevulde jachthaven, mooi stadspark en middeleeuwse pandjes die het geheel een vrij aantrekkelijk aanzien geven. Veel leuker dan de naam op zich wellicht zouden doen vermoeden. De stad kent maar liefst 100 rijksmonumenten en een deel van het oude centrum is beschermd. Dat is goed te zien, je moet er echt eens heen om al die fraaie pandjes eens te bekijken. Winkelen kan je er ook, zij het dat het aanbod niet zo heel breed is. Maar tot en met de Hema zitten de ketens wel ergens in het centrum, de grote jongens vaak op de industrieterreinen achter het station. Een leuke plek dames en heren, een bezoekje meer dan waard. En voor ons een antwoord op de vraag wat dat leuke plaatsje nu ook al weer was dat we vanuit de trein zo goed zagen liggen. Nu weten we het. Gelukkig wel….

11 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening