Tagarchief: trein

Het verdwenen vliegtuig

AEM3Natuurlijk zijn we min of meer gewend geraakt aan het feit dat alles wat zich mechanisch voortbeweegt een keer onderwerp kan zijn van een grote crash. Of het nu treinen, bussen, auto’s, motorfietsen, metro’s of trams betreft, er is een moment dat deze dingen iets overkomt waarbij veel gewonden of doden vallen.

AEMW4Elk jaar verliezen in ons land vele honderden mensen het leven door verkeersongelukken, bij de Duitse buren hebben we het over iets van rond de drie duizend mensen. Mens zoals jij en ik, vandaag in goeden doen, morgen verdwenen. Toch vinden wij mensen het verlies aan mensenlevens door scheepsrampen en vliegtuigongelukken vaak veel traumatischer. Denk maar aan de ramp met de Titanic, een schip dat onzinkbaar werd geacht, maar na de aanvaring met een enkele ijsberg in de koude Atlantische Oceaan ten onder ging.

AEM2Als een varende Toren van Babel, vele honderden mensen met zich mee sleurend de diepte van de zee in. Vliegtuigen zijn ook altijd goed voor flink wat slachtoffers en we neigen er naar om daarvan aardig van de leg te raken. Kennelijk omdat we die vliegtuigen toch iets tegen natuurlijks blijven vinden, een mens is niet gemaakt om te vliegen en zo?

AEM1Ik heb al eens eerder hier opgebiecht hele mappen vol met vliegtuigcrashes te verzamelen. Juist omdat je dan op basis van de ervaringen met het ene vliegtuig kunt leren bij het andere. Maar dan moet je wel het wrak van die gecrashte machine vinden en nog belangrijker, de ‘zwarte dozen’ vol met vluchtgegevens. In het geval van de onlangs spoorloos verdwenen Boeing 777 van Malaysian Airlines is sprake van een raadsel. Immers, die kist is verdwenen,  terwijl hij roichting Peking onderweg was vanuit Kuala Lumpur. De ene theorie na de andere kwam voorbij. Van Aliens in UFO’s tot kapingen. Speculaties die we niet snel kunnen oplossen als we het wrak van die enorme machine niet vinden. Kan best zijn dat als ik dit publiceer die grote machine intussen is gevonden. Maar op het moment van schrijven was dit nog niet zo en bleken alle satellietbeelden van wrakstukken slechts afval van vissersschepen te zijn. So far for intelligence from Space. Radarsystemen die een dergelijk vliegtuig niet opmerkten, verkeerstorens die deze kist kwijt raakten, opsporingsvliegtuigen die niks vinden. Als er weer eens een 777 over mijn huis heen vliegt, op weg naar een of andere verre bestemming mijmer ik best wel eens. Wat als…. Blijft vreemd dat je een dergelijk groot vliegtuig met alles wat zo’n kist aan boord heeft zo maar kwijt kunt raken. Geeft toch aan dat we nog steeds te weinig van onze wereld weten, en de techniek soms ook wat beperkt overkomt in momenten van al dan niet bewust gekozen nood….

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Prive-mening, Reismening

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

De eerste keer; Duitsland!

9)Leo op Puch 1967 10014Die eerste keer samen op vakantie. Best spannend! Jong (17 jaar) en onbezonnen had ik nog het idee dat ik wel even op de brommer van Amsterdam naar Valkenburg, waar we in de buurt zouden logeren, zou kunnen rijden, maar achteraf bleek de trein toch handiger. De al eens eerder beschreven ervaringen van mijn oudere broer met onbetrouwbare tweewielers die de toenmalige brommertjes toch vaak waren,  gaven de doorslag. Dus met de trein naar Maastricht en aansluitend met de bus naar Valkenburg. Daarna nog een stuk lopen, want we logeerden in het boven op de Cauberg gelegen Berg en Terblijt bij mensen die we kenden van de vakanties van mijn ouders. Omwille van de goede zeden sliepen we in aparte huizen, anders waren we niet weg gekomen…… Het was een leuke trip, nog altijd gekoesterd, maar tijdens onze vakantie in dat zuiden van Limburg bedachten we ons dat een keertje kijken over de grens toch ook wel iets spannends had. Bij de Valkenburgse bus- en reisondernemers in dit dagen had men een heel lijstje aan dagtripjes in de aanbieding, een daarvan ging richting Monschau.

Monschau 1Voor mij zo de eerste keer naar Duitsland. Spannend! Monschau ligt op een uurtje of twee rijden vanaf Valkenburg, beetje tegen de Belgische grens, onder Aken en aan de bovenkant van het befaamde Eifelgebied. Vergelijkbaar met Valkenburg qua toerisme, maar met heel fraaie vakwerkhuisjes en soms wat actievere waterstromen. De Rur (Roer) loopt dwars door de stad heen. De hoogteverschillen zijn er wat heftiger dan in het Limburgse landschap. Althans, zo staat het me in de herinnering. Een kasteel domineert het beeld voor de toevallige toerist. Als zo vaak uitkijkend over de vele straten en stegen. Wij liepen er heen en weer, aten wat, kochten een souvenir en stapten na een paar uur dwalen weer in de bus terug naar Valkenburg.

Monschau 2 imagesPas later waardeerde ik het feit dat ik ‘zowaar in Duitsland’ was geweest. Tegenwoordig is Monschau nog steeds een toeristenmagneet van jewelste. De straatjes en huizen zijn in pakweg 300 jaar niet veranderd, en wie even vanuit Nederland die buitenlandse sferen wil proeven komt hier wel aan zijn of haar trekken. Gek genoeg ben ik er nooit meer terug geweest. Ben wel in de Eifel op stap geweest, meerdere keren zelfs, maar nooit terug naar dat plaatsje waar mijn liefde voor het Duitse land toch eens begon. Misschien kwam het wel omdat ik toen dat samen op reis zijn nog spannender vond. Op die leeftijd ook niet onbelangrijk…

6 reacties

Opgeslagen onder Historische mening, Persoonlijke mening

Den Haag – het blijft wennen voor ons…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEen jaar of twee geleden beschreef ik ook al eens een bezoekje dat vrouwlief en ik brachten aan de Hofstad. Vond het toen niet zo’n groot succes. Toch nog maar eens proberen, en omdat we met de trein waren, hoefde ik me over parkeren en zo geen zorgen te maken, net zo min als over de files. Per trein dus. We kwamen aan op het Centraal Station van Den Haag. En dat is (nog steeds) een redelijk puinhoop. Doordat men er iets futuristisch van wil maken en deels al deed. Het station ligt in de slagschaduw van de twee hoogste kantoortorens van ons land, helemaal vol geplempt met uit het raam kijkende ambtenaren die voor zover ik begreep tot halverwege Engeland of Utrecht kunnen kijken. 9/11-achtige gedachten komen naar boven als je die twee torens ziet. De wijk er om heen kan ook in Warschau staan of in Londen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOn-Nederlands ongezellig. Maar gelukkig is het een klein stukje lopen naar het hartje van de stad Den Haag. En daar is het gezelliger, al loopt het allemaal niet over van de warm aandoende panden. Den Haag is architectonisch een beetje een rommeltje. Historische panden wisselt men af men de meest afgrijselijke nieuwbouw, en vrijwel overal wordt gebouwd of verbouwd. Waar de stad haar eigen chique karakter laat zien is het goed toeven. Mooie winkels, vaak oude namen in deze Koninklijke stad, wisselen af met ketens die behoren bij de top van het wereldaanbod. Niks mis mee. Heel veel horeca, de een wat beter dan de andere en ook in alle prijsklassen. We liepen ons de blaren op de voeten, bekeken het Binnenhof, Paleis Noordeinde, de Paleistuin, en de erg interessante Gevangenpoort. Die trekt zoveel publiek dat je voor een uitgebreide rondgang bijna twee uur van te voren moet reserveren. Maar, de moeite waard. Zeker de Galerij met prachtige schilderijen even bekijken (kom ik nog op terug) en de film aanschouwen over het leven van de hier ter plekke vermoorde gebroeders de Witt. Voor mij persoonlijk was er weinig te vinden tussen al die winkels.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHelaas geen echt aparte boekenwinkels, geen modelzaken, en ook in het best interessante Chinatown, geen winkels met een verrassend ander aanbod. De trein bracht ons na een vermoeiende dag terug naar huis. Veel interessants gezien, aardige mensen meegemaakt. Maar ik blijf dat tegenwoordige Den Haag toch met een dubbel gevoel beleven. Al die enorme gebouwen, het benauwt me. Maar aan de andere kant, het heeft wel een soort grandeur. Vooral als je er van houdt.  Natuurlijk is Den Haag nog veel meer dan alleen dat centrum waar wij nu liepen. Ik ben er vaak genoeg voor zakelijke aangelegenheden geweest om dat niet te weten hoor. Maar ook dan had ik nooit het gevoel dat ik deze stad snel in het hart zou sluiten. Ook al heeft het veel meer dan alleen maar hoogbouw. Gelukkig wel….

15 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Betrekkelijke stilte

Israel duben 2005 062Ooit was ik te gast bij een Tsjechische relatie. Die had een eigen buitenhuisje, ergens in de bossen tussen Praag en Mlada Boleslav. Het was er zo stil dat het bijna leek of je tegen een stiltemuur kon leunen. Zelfs rupsen hoorde je daar kauwen als je goed oplette. Toch lag niet zo heel ver van zijn zomerhuisje vandaan de grote snelweg tussen die twee eerder genoemde plaatsen. Hoorde je niks van. Wij komen zelf uit de grootste stad van het land. Stilte is een schaars goedje. Het is overigens simpel te vinden hoor.

330668 - MDC MD-11F MA PH-MCW at ZRH 0205-Scan10059Waar wij wonen is het in 70% van de gevallen net zo stil als in een gemiddeld dorp op de Veluwe in de winter. Maar er zijn momenten, dat het even minder is. Een periferie van de grote stad heeft een paar geluidsbronnen in zich. Zoals daar is de luchthaven Schiphol die hemelbreed gemeten niet meer dan 10km naar het westen van ons huis te vinden is. Verder wonen we ook niet ver van maar liefst twee grote verkeersaders, en zijn de lokale wegen en straten ook bepaald niet onbevolkt. Staat de wind ‘verkeerd’ horen we zelfs de treinen rijden tussen Amsterdam en Utrecht. Maar dat hoort toch bij de stad?

A2 routekaartTuurlijk. Ik zit er zelf niet mee, zelfs niet als de vliegtuigen hier om de 1,5 minuut voorbij komen, op weg naar hun bestemmingen buigt men wel eens wat te vroeg af en pikt zo toch een kilometertje of 4, 5 van de normale uitvliegroute. Kan leiden tot flink vermaak voor een liefhebber als ik nu eenmaal ben. Maar voor anderen is het een crime. Die ergeren zich groen en geel aan die overvliegers. Net zoals ze niet kunnen wennen aan dat verkeersgeluid of aan spelende kinderen voor de deur. Zelfs het bronstige gezang van vogels is ze al te veel. Die willen het liefst dat het echt helemaal stil is. Zullen wel mensen van de oude stempel zijn want als ik zie hoe jongeren omgaan met lawaai schuift de behoefte naar geluid op door de generaties heen. HPIM1424

Oordoppen in, mobieltjes aan en hupsakee een eigen wereld. Lawaai is dus betrekkelijk. Erger ik me dan nooit? Jawel, aan de buurman die elk weekend gaat staan schuren aan ‘iets’ in zijn tuin, of die hogedrukreiniger van de achterburen die niets schilderen wat nodig toe is aan een verfbeurt, maar wel altijd de tegels groenvrij houden. Maar dat is voor anderen weer geen enkel probleem. Die zagen en klussen er zelf ook op los. Dus…. Het is dus maar wat je zelf wel of niet leuk vindt. Hebben jullie wel eens last van geluid…laat het me even weten dan…………oh sorry, het viel even stil, er vloog een MD-11 van Martinair over…..

16 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Terug naar ’68

DC863 KLM seen landing 60'sScan10482Als je, zoals ik, groot genoegen schept in het uitpluizen van achtergronden van datgene wat te maken heeft met mijn liefhebberijen is het bezit van een aardige bibliotheek vol naslagwerken wel zo handig. Veel informatie die ik thuis zo kan opslaan is in het digitale archief soms niet te vinden en in andere gevallen kom ik juist op het internet weer zaken tegen die mijn papieren archief niet prijs wil of kan geven. Soms omdat het ook echt nergens te vinden is, in andere gevallen omdat het erg veel discipline en tijd vraagt om een reeks van boeken op de goede gok door te kijken op zoek naar antwoorden op de door mijzelf gestelde vragen. Onlangs deed ik dat toch weer eens. Zocht iets over de omschrijving van de geschiedenis van een jachtvliegtuig uit de eerste wereldoorlog dat ooit in die jaren ook geleverd was aan Rusland. Ik bekeek een erg aardig en handig boekje dat ik ooit in de jaren zestig heb aangekocht en flink ingaat op de zaken rond eerste en tweede wereldbrand waaraan ik zo’n behoefte kan hebben. Dit boekje had ik niet zo vaak open gemaakt, dat bleek wel, want er viel een foto uit.

Boekenkast vlt.boeken 040307 008 (2)Een min of meer mislukte zwart wit opname van een DC-8-63 van de KLM, die ik vermoedelijk met een van mijn toenmalige klikklakcamera’s maakte. Op de achterkant van de foto staat de datum, 13-11-1968, vermoedelijk de afdrukdatum, de foto zal wel een maandje of wat voordien zijn geschoten, mogelijk in het Amsterdamse Bos of zo, waar je op de Grote Speelweide staand voorbij vliegende kisten op lage hoogte kunt ‘schieten’. Met die toenmalige camera, van Spiegelreflex had ik nog nooit gehoord zelfs, knipte ik wat te vroeg af. De staart van de krijsende lange Acht staat er niet op. Vandaar maar weggelegd die foto, verstopt. Geen recht gedaan aan een heel belangrijk vliegtuigtype dat bij de KLM de brug bouwde tussen de ook al indrukwekkende normale DC-8 en de latere Boeing 747. 1968 dames en heren….Wat was ik toen nog jong en onbezonnen. Wat zag ik nog een toekomst voor me. Ik werkte nog op Schiphol, dat toen net was verhuisd van Oost naar Centrum, ik had nog geen eigen auto, laat staan een eigen huis. We woonden nog in, en met plezier. De Maan was toen een focuspunt voor de ruimtevaart. En dat alles is na te kijken in die boeken die ik nu nog zo koester. Toch eens kijken of ik nog meer plaatjes heb verstopt omdat ze indertijd eigenlijk mislukt waren….Leuk om over te filosoferen. Weten jullie nog wat je deed in november 1968???

16 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Het verloren kind

Op televisie hoorde ik onlangs iemand die er voor had doorgestudeerd oreren dat wij volwassen mensen te snel ons eigen vroegere kind zijn kwijt raken. Los van het feit of je dit zo algemeen en stellig zou kunnen beweren, lijkt het er op dat dit voor veel mensen in onze omgeving wel opgaat. Kinderen zijn onbevangen, meestal eerlijk, open, leergierig en in voor een avontuurtje. Opvoeding, opleiding en algemene omstandigheden maken vaak dat ze (te)snel volwassen worden en heel wat van die positieve zaken afleren. Je mag geen kind meer zijn, je moet volwassen gedrag vertonen. Opmerkelijk dat die sociale druk voor vrijwel iedereen zo groot is. Ik herinner me de veroordeling van lieden zoals ik die zich bezig bleven houden met modelbouw en verzamelwoede van zaken op schaal. ‘Kinderachtig’ of ‘onvolwassen’ was vaak het (voor)oordeel. En men kijkt me nog wel eens meewarig aan als men hoort van mijn verzamelwoede. Maar dat geldt ook voor de spoorwegverzamelaar, iemand die albums vol plakt met allerlei zegels, met de kinderen gaat voetballen of als je te veel giechelt in de kerk.

Vrijwel altijd wordt dat gezien als kinderachtig. ‘Volwassen mensen doen dat niet’. Je wordt ook geacht een rem te zetten op bepaalde gedragingen. Nu kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Fatsoen speelt daarbij mee natuurlijk, maar wat is dat fatsoen dan helemaal? Burgermansfatsoen? Geloofsbepaald fatsoen? Altijd gaat het uit van het zetten van een rem om het gedrag van de ander. Opdat die zich niet ontplooien kan, niets (meer) ervaart wat het leven nog meer in petto kan hebben of dat die andere mens elk gevoel van avonturen beleven wordt onthouden. Ik geef zelf toe dat ik een beetje in een schemerwereld verkeer. Mijn leven lang al.

Ik kan genieten als een kind, zoek het avontuur als het me past, heb soms net even te weinig rem op mijn scherpe meningen en trek me niks aan van het vooroordeel dat wat ik zoal doe niet past in het algemene beeld van de volwassen oudere jongere die al op weg is naar geraniums om achter te zitten. Ik kan oprecht genieten van wat ik in het verleden deed, maar nog meer van wat ik nu doe en kijk uit naar wat nog in de toekomst op me wacht. Vandaar dat we zo graag reizen, onze vriendenkring nog wat uitbreiden en opschudden en niet op tijd naar bed gaan. Het kind in ons moet de ruimte krijgen kind te blijven. Let maar op, je voelt je er fijner bij, minder beknot. En dat houdt gezond. Wie van jullie durft het avontuur aan om gewoon kind te blijven? Ben benieuwd….

24 reacties

Opgeslagen onder Algemeen