Tagarchief: tikken

Als alles tegen lijkt te zitten…..

IT server RoomEen paar blogjes geleden maakte ik al melding van de van ‘boven opgelegde behoefte’ om het oude WP-computersysteem te vervangen door een nieuwere vorm van communiceren die veiliger zou zijn omdat meneer Windows zelf er achter zou blijven staan.  Na ampel overleg met de thuisbasis, naaste familie en vrienden besloot ik mee te gaan met de stroom en een nieuwe PC te bestellen. Waarom een PC? Nou ik tik nogal hard en mijn vingers hebben echte toesten nodig om al dat geweld te verwerken als ik eenmaal bezig ben met schrijven.

PC 2De nieuwe computer kostte me een rib uit het oudere jonge lijf, maar dan had je ook wat. Zelfs een nieuw toetsenbord. Het ding stond er al snel, het internet een fraaie bron voor dit soort handel. De officiele importeur van het gekozen merk maakte werk van die levering, het moet gesteld.  Zoonlief hielp me zeer geduldig met de installatie van alle mij bekende software en links. Het oogde prachtig. Toen hij vertrok was ik niet alleen een PC, maar ook een HD scherm, kabels en nieuwe sofftware rijker. De rib uit het lijf die dit alles kostte maakte dat ik vond dat het nieuwe ding ook echt goed op zijn plek moest staan, dus ik richtte mijn kantoorwerkplek even extra netjes in. Na het diner nog even kijken naar die nieuwe software en de inrichting, opdat ik morgen… Ik drukte de startknop in….niks! Nog een keer, weer niks. Raar, wat was er loos….alleen een wit knipperend streepje op dat fraaie brede HD-scherm werd mijn deel. Nog een keer geprobeerd, zelfde resultaat. Scherm meldde zich telkens, de PC niet. Helpdesk bellen van het computerbedrijf. Keurig nette meneer. ‘Maakt u maar even de kast open, kijken we samen of de stekkers goed aangesloten zitten…’ Dat deed ik, trillende handen, maar toch. Alles was spic-en-span daar binnen. Geen stekker los. ‘Tja….dan is het vermoedelijk een harddisk-crash, kan gebeuren meneer. Stuurt u hem maar terug, krijgt u een nieuwe…’. Overdonderd werkte ik in omgekeerde volgorde alles weer terug naar af. Na uuuuren stond de nieuwe PC weer in in kartonnen huisje naast me op de  vloer en was de oude PC weer prominent in beeld. Omdat ik toch moest wachten op een ‘retoursticker’ van de fabrikant om de nu zo waardeloze pc terug te sturen, kreeg ik bedenktijd.

PC 3Samen met zoonlief (die veel meer verstand van dit zoort dingen heeft dan ik zelf)bedachten we daarom in de tussen liggende dagen een list. Waarom niet gewoon de laptop (heel modern, snel en weinig gebruikt) aangesloten met zijn vergelijkbare software als die nieuwe PC? Zo gezegd zo gedaan. Werkte prachtig. Met een uitzondering. De software voor het maken van deze juist deze blogs wil niet inloggen op de laptop. Onder geen beding. Weer uren aan besteed, WordPress werkt niet mee, ik kom met de nieuwe computer niet in mijn bestanden. Alle andere blogs doen het gewoon wel, voor mijn mening hier moet ik op de oude PC aan de slag. Zelfs reacties bij andere bloggers zijn niet mogelijk, of ik moet daar mijn facebook-of Twitteraccount aan koppelen. Voorlopig mag ik hopen, want het is wel wat onhandig allemaal… En dan die kleine toetsjes op die laptop. Schijnt ook een oplossing voor te bestaan. Los toetsenbord koppelen. Nou ja, ik houd u op de hoogte. Maar mocht het stil worden ligt het niet aan gebrek inspiratie, maar vooral aan het niet verbonden kunnen raken. Weet u dat alvast….

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Wat moet ik nou?!

Diverse foto's 2006 002Ik heb iets met Windows. Niet een relatie vol liefde of haat of zo, maar wel een die een beetje heen en weer geslingerd wordt tussen ratio en emotie. Zodra ik een computer aan heb geschaft wil ik maar een ding, er op werken. Heel vreemd wellicht…  Ik heb zelf niets met programmering of diepere zoektochten naar de krochten van een programma. Ik wil mijn dingen kunnen doen en daardoor gebruik ik deze technologie vaak niet meer dan als een veredelde schrijfmachine met extra mogelijkheden om zaken door te linken naar het www. Dus koop of kocht ik vaak voor een redelijke prijs een combinatie van dingen en ga aan de slag. Meestal moet de jongere generatie bij de meninggever dan even helpen om alles online te krijgen en die dingen te laten werken die voor mij essentieel zijn. Dat lukt dan meestal goed en zelf rommel ik er dan nog wat relevante informatie bij om zo te komen tot een werkend systeem waaraan ik al snel compleet verknocht raak.

Wifi1Dat er zoiets bestaat als Windows die als softwareleverancier mijn leven soms aardig kan verzieken neem ik liever niet op de koop toe. Wat ik bedoel is dat die lui bij Windows wel erg gemakkelijk de stekker uit stopcontacten trekken van hun eigen software. Zo doen ze dit nu komenden maand april met het ook door mij op de PC nog gebruikte systeem XP. Te oud, te lastig tegen virussen te beschermen.  Het zal zo zijn, maar naar ik begreep zitten er nog heel wat gebruikers op die oude software (want zo noemen de kenners dit spul) en worden die straks niet meer beschermd tegen de virtuele boze wereld vol nerds die er alles aan doen om jouw werkende p.c. tot schroot te laten verworden.

15501 - Almere 200383 - Mijn werkplek op zolder Scan10031Zoonlief maakt zich zorgen om mijn halsstarrigheid. Ik wil niet omschakelen naar Windows 8 of zo. Wat is dat toch met die lui, laat me gewoon met rust! Een nieuwe P.C. kost me weer 700 euri of zo en dan werkt er nog helemaal niks. Moet ik alles zien over te zetten naar….. En daar helpt Windows echt niet bij. Die willen alleen maar hun nieuwe software kwijt. En Jan Doedel, zoals ik, mag het probleem oplossen. Net de bankensector….toch? Helaas, juist omdat ik ook met de banken communiceer moet ik over. Ik heb een schitterende laptop. Draait op Windows 7, werkt lekker, alleen gebruik ik dat ding te weinig om echt te snappen hoe ik de software Nederlands kan laten praten i.p.v. Engels. En nu blijkt dat ook dit systeem binnenkort op de schop moet. Windows wil dat we allemaal overstappen op Windows 8, of 8.1. Instictief gebruik van je scherm is daar het grote voordeel. Ken ik zelf weer van mijn Windows Phone. Werkt prima, maar o jee, wat een gedoe. Ik was daarom alleen al zo gek op mijn vroegere schrijfmachines. Nooit dit soort ellende. Had wel enorme hoeveelheden Type-ex nodig, maar daar kon je mee leven. Toch eens zien hoe ik zo’n hamerende communicator aan het internet kan verbinden. Lukt het niet kan ik altijd nog een nieuwe P.C. aanschaffen…..toch?

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Smartphone-verslaafd

WP_000395Tot ergens in de afgelopen zomer van 2012 was ik helemaal niet bezig geweest met het fenomeen. Ik had een goed werkende en uiterst stevige Nokia die ook nog foto’s kon maken en daar redde ik me aardig mee. Zoonlief introduceerde me in de wereld van de Smartphones. Hij gaf me een vrijwel nieuwe Windows Phone cadeau waar hij zelf erg gek op was maar alsnog graag omruilde voor een nog veel slimmere iPhone 6 of zo. De Winphone was precies goed voor de oude man die zijn vader is. Al snel zette ik wat apps op dat ding en kon ik bijvoorbeeld internetten, mailen en de sociale media volgen. Ook het nieuws ontging me niet meer en ik kan met een digitaal kompas zelfs zien waar het noorden is als ik ergens loop te wandelen. Twitter, Facebook, bloggen, alles zit er op en is met een beweging van een vinger tot actie te brengen.

nuvi3597LMTHD_HR_086.5 low.jpgFotograferen kan ook en zelfs filmen en het leuke is ook dat je die beelden direct kunt plaatsen op bijvoorbeeld Facebook. Leuk is ook Foursquare, een app die je bij allerlei bedrijven waar je op bezoek gaat doet inchecken en waarvoor je dan punten verzamelt. Wat je daar nu weer mee moet weet ik ook niet, al kreeg ik onlangs bij Ikea het aanbod om gratis een kopje koffie te gaan halen omdat ik daar was ingecheckt. Hoe dan ook, ik ben gek op dat ding en snap wel dat vrouwlief zo dol is op haar iPadje. Anders dan bij al die Windows-computers waarmee ik nu ook deze teksten aan het www toe vertrouw, werkt dat WinPhone-ding slechts met schuifbewegingen. Je doet dat intuitief goed, snel en de verbindingen die ik via provider Vodafone naar me toe haal blijken nog goed te zijn ook. Voor een relatieve meerprijs t.o.v. het vorige abonnement waarmee mijn nogmale ‘mobiel’ functioneerde kijk ik nu naar de wereld en die naar mij. Het weer ontgaat me niet meer, er zit een waarschuwing op voor extreme situaties, ik kan vluchten boeken of treinkaartjes, heb in de gaten wanneer er files zijn en als mijn auto-navigatie er mee zou stoppen, dan zit ook die voorziening in dat ding. Elke dag kijk ik er met een zekere verliefdheid naar.

WP_000391En daarmee ben ik niet de enige. Onlangs zat ik weer eens in overleg met twee zakenrelaties met wie ik op creatief gebied heel veel mooie dingen deed in het verleden en wellicht weer ga doen in de toekomst. Alle drie bleken we in de ban van die nieuwe apparaten. Alle drie een WinPhone. En ook alle drie als bijna senioren in de war als het ding het even niet goed doet…. Zoveel technisch vernuft in zo’n klein dingetje. En dan ben ik maar een bescheiden gebruiker. Download of kijk geen films op dat apparaatje, maar kan wel luisteren naar alle digitale radiozenders in de hele wereld. Maar radio is zo ouderwets begreep ik. En toch vind ik het plezierig om dat altijd bij me te hebben. Toch nog een beetje nostalgie op al die moderne technische apparatuur…..

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Schrijfpassie..

Kijk, voor een column of een paar blogjes per dag draai ik meestal de hand niet zo om. Onderwerpen genoeg, zeker als je bepaalde passies hebt of vol interesse de huidige politieke en sociaal-economische situaties in het land wilt volgen. Omdat we ook een beetje zijn aanbeland in de periode van ons leven dat we iets meer willen genieten van het ‘vrij’ zijn van druk op de werkschouders neem ik dus af en toe ook nog wel eens een ‘snipperdag’.

Dat kan gemakkelijk als je voor jezelf een situatie hebt gecreëerd waarbij werk en meer vrije tijd keurig in elkaar passen. Na een halve eeuw buffelen, moet dat kunnen, toch? Maar in diezelfde periode van een halve eeuw heb ik ook een passie ontwikkeld die me al soms wat publicitaire bekendheid opleverde in de beperkte kring van het wereldje waarin ik me dan bewoog; schrijven! Want hoe druk ik ook altijd was met de carrière en het beoefenen van mijn vak, het schrijven bleef me altijd volgen. En dus kan ik bogen op hele archieven vol bladen en boekwerkjes die te maken hadden, qua inhoud dan,  met wat me al die jaren bezighield. In de afgelopen jaren deed ik er nog wel eens iets bij dat niet helemaal op het lijf gesneden was, het ging me zelfs verbazingwekkend goed af. Helemaal bij onderwerpen die je persoonlijk normaal niets doen valt voor een professional aardig te schrijven. Denk maar eens aan de verzekeringswereld, de werelden van de mobiele communicatie of het mkb. Toen ik een paar jaar geleden een boek mocht volpennen over een jubilerende luchtvaartmaatschappij en dat in het luchtvaartwereldje aardig werd ontvangen ontstond al snel het idee om nog eens iets te gaan publiceren over zaken die mijn verleden en heden zo treffend kleurden. Tijdens de voorbereiding van dat nieuwe project kwam er een andere auteur op mijn pad. Eind vorig jaar daarmee overleg gevoerd over een ambitieus boekproject, begin januari planmatig ingevuld en sindsdien regelmatige bron van het nodige gerammel op het toetsenbord. Zeker als er deadlines zijn gesteld moet er worden geproduceerd. Valt soms niet mee, niet elk facet uit dat boek ligt me meteen goed, maar het doel heiligt de middelen en als het dan eenmaal in platte tekst (zo heet dat..)is opgezet valt me het resultaat vaak niet tegen. Mijn coauteur heeft dezelfde mening en zo roeien we nu samen richting uitgave, die nog dit jaar moet gaan plaatsvinden als alles mee zit. Zou mooi zijn, omdat we met dat boekwerk dan meteen iets hebben neergezet dat als fundament kan dienen voor volgende schrijfprojecten. Mijn oorspronkelijke idee voor een eigen boek loopt nu op een veel lager tempo door, af en toe pak ik even een hoofdstukje beet en rammel me een weg door het verleden dat zo bol stond van de leuke verhalen en voorbeelden van technische innovatie of vooroordeel. En zo, lieve lezers, zijn we dus druk met schrijven, redigeren, indelen, foto’s opzoeken, verifiëren en zo meer. En kan het zijn dat u mij af en toe wat minder vaak op visite ziet komen als normaal gewend. Vergeef me dan op voorhand en bedenk dat ik straks wellicht op het Boekenbal grote roem zal oogsten. Of zit ik nu te dromen, dan wel te schrijven over het feit dat ik droom over…? Hoe het ook is, ik doe mijn best om straks een mooi product af te leveren. Tijd voor een snipperdag…!

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening