Tagarchief: smaak

Vlees en het milieu

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWat zijn wij mensen toch een wonderlijke wezens soms. We zijn zo gretig in ons voedselgedrag (bewust gekozen term) dat we het eten van vlees meer zien als een soort industrieel toegevoegd onderdeel van onze eigen eetketen. We zien zelden de dieren achter al die lekkere lapjes of bouten, het vlees ligt net als de groenten en het fruit bij de super of bio-winkel. Kant en klaar, mooi verpakt en ook nog eens vers tot over drie weken. Hoe die industrie eigenlijk werkt is iets waar we het liefst niet te veel over na willen denken. Het gaat om vlees, om vis, om pluimvee. Vast niet over onze katten en honden waar we uiteraard en terecht zielsveel van houden.

Leo foto's Augustus 2007 015Helaas blijkt al jaren dat er veel mis is in de sector die moet zorgen voor onze gevulde magen. Overvolle stallen, veel leed bij het slachtvee, vermenging van varkens, rund en paardenvlees, kortom achter de schermen van de vleesverwerkende industrie gaat veel ellende schuil.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlternatieven zijn er wel, maar veelal weinig smakelijk of aantrekkelijk. Natuurlijk zou je je leven lang pannekoeken kunnen eten of alleen maar groenvoer, maar dat gaat je snel vervelen. Zelf ben ik best wel eens te porren voor een vleesloos dagje, omdat ik denk daarmee toch een beest iets langer in leven te kunnen houden. Aan het milieu denk ik daarbij niet zo. Er bestaan prima vleesvervangers. Van redelijk lekker en vergelijkbaar met zacht of mals vlees, maar ook de nodige troep. Rubberachtig van vorm of struktuur en taai als een tennisbal. Toch zou je met een beetje fantasie wel een dagje vleesloos kunnen doorbrengen. Net als je best zonder alcohol zou kunnen en zeker zonder roken. Vraagt een beetje aandacht, discipline en iets meer aandacht voor wat je kookt of eet. Beter voor de lijn ook vaak. Je ziet zelden dikke vegetariers… Zou alleen daarom al een overweging waard moeten zijn er eens mee bezig te gaan. Niet zo heel fanatiek natuurlijk, maar gewoon een beetje. Vlees is lekker, kip heerlijk, vis vaak heel bijzonder, dus daar krijg je het zwaar. Maar misschien moeten we er ook gewoon aan wennen. Niet om het milieu, niet om die veeboeren, maar alleen maar om die dieren. Krijgen ze het toch wellicht n e t een stukje beter….Maar als blijkt dat de groene of milieubeweging er nu met dit persoonlijke advies vandoor gaat, haak ik alsnog weer af en koop gewoon een lekker schnitzeltje hoor. Het moet niet al te politiek worden uitgebuit…

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Politieke mening

Snackdieet

Huisarts - 4In dat hoofdstedelijke Petit restaurant waar wij graag even vertoeven als we weer eens onze lange wandeltocht door de stad hebben gemaakt, komen we soms mensen tegen die we nog kennen van vorige bezoekjes. Vaste gasten, net als wij, maar dan uit de directe omtrek van de locatie van deze zaak afkomstig. Amsterdammers tot en met en inclusief de daarbij behorende verhalen. Zo zitten er op maandagen altijd een paar oudere stellen. Zeventigers schat ik het zo in als ik ze aankijk. Een van de mannen is een meer dan gezette heer die vermoedelijk op de markt ooit zijn brood verdiende. Hij heeft een luide stem en verkondigt allerlei wijsheden die je verder nergens in handboeken soldaat zult terugvinden. Onderbouwd door niets dus, maar wel kostelijk om aan te horen. En als het dat niet is, moet je toch wel meeluisteren, zijn stemvolume is nog steeds een beetje op zijn vroegere beroep ingesteld. Wij vielen ‘midden in het gesprek’ en dat ging over de altijd akelige aanstaande ziekenhuisopname van een van de dames uit het gezelschap. Die was daar aardig nerveus over, maar de marktkoopman had nog wel een paar verhalen die hij met iedereen deelde.

WP_000700Als je er naar luisterde kwam je wellicht tot de conclusie dat het beter was thuis in bed te blijven liggen met de dekens over de bol, want normaal leven was na al die wetenswaardigheden vast niet meer mogelijk. Zo vertelde de man over zijn ‘dieet’. Wij spitsten toch even de oren. Alles wat wij (en hij) daar in dat tentje naar binnen werken is bepaald geen bijdrage aan ook maar iets wat Sonja Bakker ooit heeft bedacht. Daarbij had hij, in tegenstelling tot uw meninggever…, zijn figuur enorm tegen. Laat ik inschatten, hij was een kilootje of 100Plus schoon aan de haak. Niet meteen iemand die zich bezig houdt met een dieet. Toen hij ook nog oreerde dat hij van zijn diëtiste nog verder moest afvallen dan de bereikte 69 kilo vielen wij zowat van onze stoel. ‘Ik moest naar 64, maar toen heb ik effe gezegd dat ik er wel klaar mee was’ stelde hij met zichtbaar genoegen vast. Dit soort lieden zegt in dit type gesprek altijd wat men doktoren of agenten allemaal heeft verteld, maar is vaak zo mak als een lam als het er echt op aan komt. De dames in het gezelschap werden bijna verbolgen toen ze hem over dat gewicht hoorden praten. Ze waren zelf best stevig gebouwd of ze hadden te veel gesnoept van de lekkernijen in dit prima restaurantje, zulks met uitzondering van de echtgenote van de alsmaar pratende man.

WP_002075Die zag er uit als een kettingrokende zenuwpees en woog wellicht net aan 50 kilo of zo. Toen een van de dikkere dames vroeg wanneer dat gesprek had plaatsgevonden en welk dieet hij had gevolgd gaf de marktkoopman weer even een stukje Amsterdamse overdrijving te horen. ‘Jaartje of 25 geleden hoor…….ennuh…die diëtiste had haar dieet uit de VIva! Echt waar, ik zweer het….’. De stilte die volgde gold voor het hele restaurant. Aan elk tafeltje werd besmuikt gelachen. Ook aan het onze….. We bestelden nog maar eens een lekker broodje……de Viva! Het idee!

 

8 reacties

Opgeslagen onder Verhalen zonder mening

Van Gogh-gen

Van Gogh 2Tja beste lezers en lezeressen, u zult het inmiddels wel begrepen hebben uit mijn blogs van de afgelopen jaren, ik ben op zijn tijd een liefhebber van geschilderde kunst en cultuur. Als consument, dat spreekt. Echt zelf iets neerzetten op dat gebied lukt me absoluut niet. Vooral als  ergens over gaat, als het lijkt, iets uitstraalt, of me op een of andere wijze pakt, loop ik er symbolisch mee weg. Wat ik daarbij meestal niet doe is de gevestigde mening van anderen volgen. Als het ‘niks’ is in mijn ogen, dan ga ik niet ineens vertellen dat het mooi is omdat er mensen voor in de file gaan staan. Zo kwam ik onlangs door een stom toeval terecht in de tijdelijke tentoonstelling over Vincent van Gogh in de Hermitage. Het grote en meer bekende Van Goghmuseum in Amsterdam is voor een verbouwing gesloten en men heeft een deel van de collectie ter eer en meerdere glorie uitgestald aan de Amstel.

Van Gogh 1Ben ik een liefhebber van het werk van een van de meest gewaardeerde Nederlandse schilders? Nee! Eigenlijk niet. Ik vind het wel curieus wat hij maakte, maar veel van zijn kleurgebruik of onderwerpen komen op mij akelig en een diepe dip veroorzakend over. Ik heb dat eigen museum voor de man een keer of twee in mijn leven van binnen bekeken en toen bleef ik net als nu even staan voor beelden van de ophaalbrug in Frankrijk of zijn zonnebloemen. Veel van zijn zelfportretten intrigeren me ook nog wel, maar het meeste werk zou ik zelf niet aan de wand willen hangen. Te triest, te donker, te raar. Perspectieven kloppen veelal niet, kleurgebruik is op het mallotige af en gelijkenis met bestaande mensen uit zijn tijd zal zeker geen al te groot thema zijn geweest.

WP_000670Toch staan er rijen mensen voor te wachten hoor. Vooral buitenlanders, Amerikanen, Chinezen, Japanners, Italianen, Spanjaarden, Russen. Men is er dolenthousiast over. En ik durf dan eigenlijk niet als Nederlander al te snel langs die werken van de man te lopen. Bang dat men mij als kunstbarbaar zal aanduiden. Maar dat ben ik t.a.v. Van Gogh eigenlijk wel. Ook de tv-serie die nu loopt over zijn leven, doet me niet zo heel veel. Het laat het leven zien van een man die gekweld werd door zichzelf, zijn gebrek aan erkenning, zijn zucht naar nieuwe kunstvormen, maar ook zijn constante mislukken. En ik houd niet van losers. Sorry, kan er niks aan doen. Al zou ik er zelf een zijn, dan nog.

WP_000669Ik was dus blij dat aan de andere kant van het Hermitagegebouw die overweldigende expositie over Peter de Grote werd gehouden. Daar werd ik vrolijk van, ik beschreef het al voor u een paar blogs geleden. Misschien komt het toch omdat die Peter een man was die wel overal een succes van maakte, die de meest idiote dingen deed maar daar het positieve mee bereikte. Van Gogh lukte dat niet. Heel jammer uiteraard, en ik kan me dus scharen in een heel kort rijtje mensen dat er niet veel aan vond. Dat rijtje was veel en veel korter dan de file aan mensen die buiten en binnen het museum per groepje van pakweg 20 mensen tegelijk naar binnen werd geleid. Opgewonden over zoveel schoonheid, talent en doorzettingsvermogen. En ineens wist ik het; ik mis een Van Gogh-gen…..

10 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Tom de Ridder

benzine2-150x100Als iemand de gemoederen van de gemiddelde Nederlander die luistert naar Radio 2 bezig heeft gehouden, dan toch wel ene ‘Tom de Ridder’ van het mij verder onbekende bedrijf MKB Brandstof. Al een paar jaar worden spotjes uitgezonden waarin ‘Tom’ ondernemers in het MKB (wat nog altijd het m.k.b. is, maar dit terzijde..) oproept om toch vooral die tankkaart van MKB Brandstof aan te schaffen. Zo krijg je namelijk de btw terug over de liters die je in je Nissan, Peugeot of Volkswagen kiepert als hard werkende en verder in dit land uitgeknepen ondernemer.

Benzinestation 3026572817_443175a538Alsof je dat normaal niet zou krijgen. Maar goed, die kaarten moeten verkocht, en kennelijk loopt het niet zo hard, dus wordt Tom de Ridder er bij gehaald die op popie-jopie wijze tracht twijfelaars over de streep te trekken. Zo werkt de handel, niks tegen in te brengen. Maar elk uur van de dag dat semiserieuze verhaal met zgn. groot waarheidsgehalte is wat veel. En dan ook nog maandenlang. Luisteraars van de zender ergeren zich groen en geel en beginnen Radio 2 al te boycotten. Dat is slecht voor de luistercijfers en die zijn nu net de afgelopen jaren wat gestegen voor deze populaire zender. Kortom, de programmabazen in de war, want die Tom de Ridder brengt via de STER wel geld in het laatje en dan neem je de weinig wervende spots maar op de koop toe. Want slecht is het, ondoordacht ook.

Radio 2Slechte reclame werkt ook, als je het maar blijft herhalen. In de oude reclamehandboeken wil men dit nog wel eens oreren. Maar of dat echt nog zo werkt? Ik vrees van niet. Sinds de uitvinding van de zgn. ‘Loden Leeuw’ door de ijzeren maagd van de TROS, worden adverteerders niet vrolijker als ze (al dan niet terecht) worden aangesproken op slecht reclamewerk. Voor de radio bestaat zo’n prijs nog niet, maar die mag er van mij echt wel komen. Ik weet al wie ik direct een keertje of 20 zal nomineren dan…..U ook???

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Onbesuikerde toekomst!

Verslavingen? Ik heb er wel een paar ja. Zeker. Maar echt vervelende zijn het nu ook weer niet, of je moet de gevolgen van de verzamelverslavingen zien als zodanig. Een wat voller dan gemiddeld huis. Waar ik zelf heel goed mee kan leven. Voor mij zou een oud vliegtuig of treinwagon ook mogen dienen als woonomgeving hoor, in een inspirerende omgeving neergezet en met een expositieruimte voor………..fantasie kan ook verslavend werken…

Nee, ik heb dus geen echte verslavingen. Maar dat blijkt nu toch tegen te vallen. Ondanks het feit dat ik nooit echt rookte, drinken iets is voor een gezellige gelegenheid en ik alle andere menselijke onhebbelijkheden redelijk binnen de grenzen van het fatsoenlijke weet te houden is het gebruik van suiker wel een lastige. Je hebt mensen die hun koffie of thee zo naar binnen kieperen, niks suiker toegevoegd. Lukt mij dus niet. Opgevoed met suiker in koffie of thee heb ik dat mijn leven lang vol gehouden. Net zoals je vroeger suiker op je brood at, heerlijk als er ook nog roomboter onder zat. Suiker is een vast onderdeel van ons voedingspatroon geworden en dat lijkt relatief onschuldig, maar blijkt dat niet te zijn. Door de wijze van raffineren van dat spul eet en drink je in feite gekristalliseerde chemische stoffen. En daarbij is dat zoete spul niet alleen als kristalsuiker schadelijk, het zit in zoveel etenswaar of drinkwerk dat we er met zijn allen over het algemeen aardig aan verslaafd zijn.

Wie tracht er mee te stoppen (met heel veel moeite is het mogelijk suikerloos te leven..) heeft tenminste twee weken Cold Turkey verschijnselen, omdat er stofjes in zitten die net zo werken als nicotine, cafeïne of heroïne. Nu kunnen we relatief simpel als mens zonder al die drugs, maar suiker zit in de voedselketen en dan wordt dat een stuk lastiger. Minderen is dus de opdracht. Maar hoe doe ja dat? Alternatieven zijn er bijna niet. Rietsuikers en honing zijn even erg, en kunstmatige zoetstoffen (in zgn.zoetjes) veelal kankerverwekkend. Kortom, er staat me een lange en lastige weg te wachten. Maar ooit heb ik me ook het drinken van koffie afgeleerd toen dat erg slecht bleek voor maag en gal, melk toen uit onderzoek bleek dat je daar echt heel ziek van kunt worden, dus moet die suiker ook weg te werken zijn. Vanochtend begonnen, met een schepje minder per kop. Frisdranken neem ik niet meer, (elk glas Cola bevat zeven schepjes suiker..)en koekjes moet ik alleen al voor de lijn laten staan. Wens me sterkte, en mocht u menen dat ik ineens onzin uitkraam, weet dan waardoor het komt……Mijn bloedsuikerwaarden zijn in de war…….

22 reacties

Opgeslagen onder Culinaire mening, Persoonlijke mening