Tagarchief: service

Peperdure hotel-wifi

Wifi1Wie veel reist of dat heeft gedaan weet ongetwijfeld nog goed dat hotels er een potje van ma(a)k(t)en met hun tarieven voor zaken die je in de evt. koelkast op je kamer vindt en de kosten voor telefoneren. Nu is dat laatste vrijwel verdwenen omdat wij reizigers met de nodige apparatuur onderweg gaan. We moeten overal en nergens bereikbaar zijn of onze mails kunnen checken. Daarom zijn veel hotels omgeschakeld naar een nieuwe bron van ink0msten, wifi! Dat kost in principe voor zo’n instelling relatief weinig geld, maar als je daar dan de hoofdprijs voor rekent is dat toch een stukje extra marge. Zo wordt kennelijk in deze branche gedacht.

Wifi3Dat, terwijl ketens als McDonalds in staat zijn gratis wifi aan te bieden, net als tankstations of zelfs de Spoorwegen. Ik maakte zelf ooit mee dat een uurtje wifi slechts werd aangeboden tegen een vergoeding van 10 euro per dag. Schandelijk. Andere hotels bieden wifi slechts aan in de hotellobby, waardoor je dan je laptop en evt. spullen die je nodig hebt mee naar beneden moet slepen.

Wifi2Uit een overzicht dat ik onlangs tegenkwam in het blad ‘Zakenreis’ zag ik dat veel hotels er een potje van maken. De tarieven zijn schuwbarend hoog, men durft zelfs 25 euro per dag te vragen voor deze ‘service’. Voor velen in het zakenleven vermoedelijk geen probleem, ‘de baas betaalt wel’, maar voor iemand die een dagtripje of vakantiereis bekroont met een hotelovernachting, wel erg veel geld. Er zijn ook hotels die alles gewoon gratis aanbieden hoor. Lijkt mij een prima aanbeveling. Vaak zijn dat de wat duurdere hotels, de overnachtingen zijn dan al aan de prijs. Maar toch….Ook bij die hotels die wel een bedrag rekenen zitten jongens in de 5-sterren-categorie. Het overzicht van het magazine beschrijgt slechts hotels in onze grote steden. Neem van mij maar aan dat het ook in het buitenland niet veel anders is. Te vaak meegemaakt. De nieuwe telefoonkosten zijn dus wifikosten geworden. Zou ik dat zelf ook kunnen doorberekenen? Vroeger rekenden we ‘portikosten’ als extraatje op een nota, waarom heb ik niet bedacht dat mijn wifi ook betaald moet worden…

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Reismening

Computerloos leven…kan niet!

SAMSUNGHet zal de trouwe lezers van mijn blogs wel duidelijk zijn, ik leef soms even heftig en actief op als buiten het www. Al vele jaren intussen. En zo kan men mij dus vinden of volgen op Google, Facebook, Twitter, als blogger en zo meer. Niets mis mee, en ook niks bijzonders, want vele mensen maken dagelijks gebruik van het internet voor van alles en nog wat. Maar we vergeten soms wel eens dat er ook mensen zijn die helemaal niks met die techniek hebben en voor wie een computer/laptop/smartphone of tablet aanduidingen zijn uit een soort science-fiction-sprookjesboek welk genre zij toevallig niet lezen. Ik kan het me bijna niet voorstellen, maar ze bestaan. Daarnaast is er een groep lieden die naast het gebruik van internet ook een normaal leven leiden, waarin je met elkaar belt of een brief stuurt, dan wel een kaartje.

Lust auf was neues Scan10562Vooral de wat ouderen zitten in dit categorie en voor hen is het dan ook een crime dat steeds meer organisaties en bedrijven zich afsluiten van normaal menselijk contact. Wil je iets van die lui moet je maar via hun internetadres: http://www.zoekhetzelfmaaruit.nl of http://www.wijhebbeneenstandaardantwoordopuwspecialevraag.com zien dat je de zaken regelt. Onlangs moest ik voor iemand uit de familie even een plotsklaps gedigitaliseerd stukje NS-vervoer opzeggen. De regels voor het inloggen, aanmelden, gebruik, en zo meer waren zo ondoorzichtig en ingewikkeld dat het voor de betrokkene reden was met deze service te stoppen. Het papieren kaartje had haar nog veel plezier gegeven tijdens diverse trips, de nu opgelegde regels waren echt een beetje boven de pet. En gezien het feit dat op alle stations elke informatiemedewerker vakkundig om zeep is geholpen als fte, zoek je je dan blind naar hulp. Kortom, opzeggen dat abonnement. Maar dat gaat zo maar niet. In alle beschikbare papieren staat geen afzendersadres meer. Alles www wat de klok slaat en hoe je moet opzeggen vermeldt men dan nergens. Zo houdt je ook de klantjes vast.

SmartphoneKlantonvriendelijker kan het bijna niet en de opzegging krijgt mede daardoor steeds meer gewicht. Het is uiteindelijk gelukt om er vanaf te komen. Maar je zou zowat een ritje naar zo’n hoofdkantoor maken met een van de overgebleven Poolse lawinebommen die een van de straatjochies hier in de buurt vast op zolder heeft bewaard naast de lekker warme schoorsteen. Om met een luide klap al die klojo’s eens wakker te schudden die op hun werk niet lastig gevallen te worden door die vreselijke mensensoort die ook nog claimt ‘jouw’ salaris te betalen; klanten!  Blijft een lastig begrip. Net als het internet voor sommige anderen. Moest het even kwijt mensen….sorry!

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Wifi

Social networks 1Ook tijdens onze trip van vorige week was er weer een probleem met de verbindingen. Toegezegd was een GRATIS Wifi verbinding voor ons vakantieadres, maar dat bleek toch te gaan om slechts een enkele (matig werkende) verbinding met het www, alle andere apparaten moesten dan extra worden aangesloten tegen TIEN Euro per stuk per week. Zou voor ons samen dan een kostenpost van 50 euro zijn geweest. Beetje te veel, dus werd die ene verbinding gegund aan een van de dames in het gezelschap en beperkte de rest zich tot twee alternatieve dingen.

Wifi4Naarstig op zoek naar dekking via het normale netwerk van de resp. aanbieders die we normaal benutten, of even in een winkel(centrum) inloggen op een daar als service aangeboden gratis netwerk. Met wat gedoe lukte dat allemaal net aan. Maar vrolijk makend was het niet. Wifi is de nieuwe telefoon voor veel aanbieders van logies. Waar je vroeger voor een telefoontje naar huis via de hoteltelefoon de hoofdprijs betaalde moet je dan nu voor Wifi. En ik vind dat persoonlijk schandalig. Wifi kost een schijntje per maand en je kunt dat denk heel simpel in de prijs van het gebodene onderbrengen.

Wifi2Mensen hebben tegenwoordig smartphones, laptops en wat dies meer bij zich om de wereld kond te doen van doen en laten of leuke momenten. Helaas blijkt uit de ervaringen van ons zelf en die van anderen dat het kennelijk lastig is om de omschakeling te maken aan de kant van de aanbieders om Wifi net zo standaard toe te voegen als een bad en platte tv. Zelfs de meest modern aandoende hotels doen spastisch over gratis Wifi. Wellicht omdat mensen via dat netwerk anders hele speelfilms gaan binnenhalen of zo? Ik kan het anders niet verklaren. Maar vervelend is het wel. Kijk, dan maak ik maar even reclame voor een keten die het wel snapt. MacDonalds! Gratis Wifi, vrijwel overal. Vandaar dat ze zoveel gasten trekken. Of zou het toch met die hapjes van hen van doen hebben?  Hoe dan ook, ik pleit voor een snelle verandering in de maatschappij op dit punt. Zou moeten kunnen! Technisch is alles mogelijk, nu de mentaliteit nog even…

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Afscheid van Sutherland

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMet dank aan medeblogster Inge Postma komen wij nu al jaren lang regelmatig in Sassenheim. Leuk plaatsje, paar aardige (kringloop)winkels en een erg aardige bevolking. Nu zijn veel van die Zuid-Hollanders überhaupt aardig, ik leerde hen goed kennen toen ik nog in de omgeving van Leiden mijn beroep uitoefende. Sassenheim dus, waar we een paar tradities invoerden die niet alleen nuttig bleken, maar ook aangenaam. Na een paar horecazaken te hebben bezocht kwamen we er een paar jaar geleden achter dat je bij Banketbakkerij Sutherland in de Dorpsstraat aardig onderdak was voor een goede bak koffie of thee, de heerlijkste hapjes en een weliswaar gedateerd lunchroomgedeelte, maar waar ook de kranten op ons lagen te wachten. De bediening was er altijd puik voor elkaar en voor het gebodene vroeg men meer dan schappelijke prijzen. Was er ook iets niet zo goed? Ja zeker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMen neigde er naar de deur open te laten staan, waardoor het best wel eens doortochtte, de toiletten waren zelden echt schoon, en er verbrandde wel eens een bestelde snack. Maar verder was het een adresje om te onthouden. Niet dat we nu elke week daar vertoefden hoor, maar een keer of acht of zo per jaar toch wel. Je hebt in elke stad een schat, en meestal zijn dat in mijn geval dan dit soort zaken. Of het nu om Meppel gaat of om Weesp, Sassenheim of Almelo, we kennen onze pappenheimers en dat zijn dan rustpunten op een soms vermoeiende missie. Maar helaas. Juist op de zaterdag dat wij weer eens aanlegden bij het Sassenheimse adres, bleek het de laatste openingsdag te zijn. Men stopte er mee. Diverse oorzaken maakten dat men het niet meer kon bolwerken. En dat deed de vaste gasten verdriet. Men pinkte een traan weg, bood bloemen aan voor de uitbaters, genoot nog even van wat herinneringen. Ook wij dachten terug aan die mensen die wij er leerden kennen. Sommigen daarvan behoorden volgens ons tot het interieur. Altijd als wij kwamen zaten die zelfde koppies daar ook. En als er iemand weg viel wisten we dat, er werd uitgebreid over gesproken. We leerden veel over het wel en wee in Sassenheim. Het verhaal is uit. Sutherland is er niet meer. Een andere uitbater gaat de boel op zijn manier overnemen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADat wordt vast flink verbouwen dan, want dat is dringend nodig. Maar eens zien of wij het dan ook weer zo naar de zin krijgen als in de jaren dat we bij deze zaak met de Schotse invloeden (hun tosti Sutherland was echt te gek lekker…)te gast waren. Het gaat de ondernemers goed mag ik hopen. Hardwerkende mensen die geknokt hebben voor wat ze waard waren. Wij blijven voorlopig even uit de buurt. Over een paar weken nog eens zien wat er van terecht is gekomen daar in het Zuid-Hollandse land….

7 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Art Zuid 2013 – bezoek echt waard!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet chique Amsterdam-Zuid kent al decennia lang fraaie brede straten en lanen met flink wat groen in het midden. Overburen zie je daardoor niet en het zorgt ook voor grote rust die door de bewoners daar, meestal niet geheel onbemiddeld, zeer op prijs wordt gesteld. In die ambiance past dan ook een kunstproject dat in feite een tapijt van cultuur uitrolt tussen de eveneens chique Beethovenstraat en het wat pompeuze trein- en metrostation WTC.

OLYMPUS DIGITAL CAMERATwee jaar geleden voor het eerst gedaan bleek het zo’n succes (ik schreef er indertijd ook al over) dat ook in 2013 een editie van deze erg aardige expositie wordt gehouden. Gewoon kunstwerken in het plantsoen van die brede lanen, waarvan iedereen kan genieten. Helaas blijkt dat niet voor iedereen op te gaan, want ruim voor de officiële opening was er al een kunstwerk volkomen vernield door baldadige jeugd die ook hierheen de weg weet te vinden. Toch staan er nog steeds tientallen kunstwerken van verschillende mensen te pronken of te glimmen. Van simpel hout gemaakt tot fraaie bronzen zuilen, van lichtmetaal tot kunststof.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAJe vindt er stenen brokken die een weiland voorstellen, maar ook een enorm houten beeld van een mannentorso, waarbij de aandacht vooral op het onderlijf is gericht. Als je goed kijkt zie je dat een ‘paaldanser’ is opgebouwd uit allerlei metalen en kunststoffen onderdelen, waarvan sommige best omvangrijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr staat een achterkant van een oude Peugeot vol met vaten die vroeger in de woestijn bedoeld waren om benzine in op te slaan en je ziet een mannetje met een soort appel als hoofd. Liggend, staand, hangend, bewegend of stokstijf staand. Een enorm doodshoofd waar je in kunt klimmen, het moet je smaak maar zijn. Op een of andere manier past het bij de buurt. Aan de prestigieuze Apollolaan vindt je normaal ook al wat monumenten of andere beelden, deze kunst past daar fraai bij, het vult gewoon aan. Voor het Hilton Hotel ligt al jaren een pleintje met wat paadjes in het groen. Daar liggen en staan de meeste werken bij elkaar. Kwestie van rond wandelen. WP_001378Maak niet de fout door te denken dat je daarna even bij het Hilton koffie kunt drinken, want dat lukt je daar niet. Als je na enige tijd in een niet bewegende lift te hebben gezeten eindelijk wordt bevrijd (je hebt een toegangskaart tot je kamer nodig om de lift te laten bewegen) verwijst men je naar een terras aan de achterkant van het hotel. Mooi uitzicht, trapsgewijs opgebouwd. Leuke zitjes. Maar geen enkele bediening. Nou ja, toch maar wat leuke foto’s geschoten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoor hen die Amsterdam-Zuid niet of nauwelijks kennen, en houden van bijzondere architectuur, groene lanen en ook nog een stevige dot (tijdelijk beschikbare) cultuur, moeten zich toch eens rap naar de hoofdstad bewegen en deze expositie gewoon langslopen. Zeker bij mooi weer zeer de moeite waard. En je kunt dan ook nog even dwalen in de door o.a. de Olympische Spelen van 1928 gevormde wijk van Amsterdam waar je normaal nooit komt, toeristen überhaupt geen enkel benul van hebben dat het bestaat, en ook nog eens heel mooi aansluit op de zgn. Museumbuurt waar de grote hoofdstedelijke musea te vinden zijn. Dagje cultuur, begint bij WTC (Station-Zuid) en doorloopt tot je bij het Centraal Station weer in de trein kunt stappen. Met de auto is het wellicht handig om de auto in Transferium Arena te zetten en door te reizen met de Metro naar het genoemde station. Dat is de Metro met eindpunt Isolatorweg. Gaat de ware liefhebber bevallen! Weet ik zeker.

10 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Afscheid van een heggenschaar..

WP_000679Het zal inmiddels wel bekend zijn geraakt door al mijn jarenlange persoonlijke bekentenissen, maar ik vertel het hier nog maar eens. Ik kan maar moeilijk iets weg doen dat nog goed is. Als het echt helemaal niet meer functioneert mik ik het object weg, maar als er ergens nog maar een beetje leven in te ontdekken valt blijft het in gebruik. Het voorbeeld dat ik in dit verhaal geef illustreert wellicht wat ik bedoel. Ik ben niet zo’n man van de tuin en zo. Maar een ding is wel leuk, het scheren van de heg en andere groene obstakels in die op het zuiden gelegen oase. Daartoe kocht ik mij na wat jaren van handmatig ploeteren een elektrische heggenschaar.

Heg1Van het Duitse merk MeisterCraft. Het ding deed zijn werk voortreffelijk. Voor zowel onze eigen heg als die van de buren werd hij een of twee keer per jaar benut om de boel op orde te houden, ik ben een voorstander van trimmen of scheren. De MHS420 van MeisterCraft deed dat prima, tot vorig jaar. Ineens ‘knakte’ er iets in het binnenste van het ding. Beveiligingspalletje of zo. Over en uit. Opgeborgen dat ding in de nog steeds bewaarde oorspronkelijke verpakking. ‘Ik kijk er volgend jaar wel even naar’ was mijn vooral door luiheid ingegeven gedachte. Dus, dit jaar weer gepakt dat ding. Onze buurtwinkel voor technische klusjes had een ‘handig mannetje’ vertelde de dame achter de balie desgevraagd. Die zou het ding wel kunnen repareren. Klonk niet al te ernstig. Toen ik onlangs met de opgepoetste en keurig uitziende heggenschaar in die zaak stond keek men me meewarig aan. ‘Nee, die is niet meer te repareren hoor, zeker bij de Aldi gekocht? Hebben wij geen onderdelen van. Nee, wij verkopen alleen nieuwe, van Bosch en zo…’.

Heg2Ik vond het niet handig wat men zei. Stapte met MeisterCraft in de auto en besloot de fabrikant te benaderen. Vaak hebben die in ons land een servicecentrum. Maar dat bleek na twee mails over en weer, niet het geval. En men had helaas ook geen onderdelen meer voor mijn trouwe trimmer. Men wenste men veel succes en wijsheid bij de keuze van een nieuwe. Tja, en daar zit je dan. Met een apparaat waarvan je bijna zeker weet dat er maar weinig stuk kan zijn, die het altijd geweldig deed, maar nu toch zijn eigen Waterloo heeft ingeluid. Ik heb alles gedaan om het ding in dienst te kunnen houden. Ik wilde hem echt niet afvallen, maar ik vrees toch dat het einde nu in zicht is. Ik koop wel een nieuwe. Alleen niet bij die lui die me betichtten van de aankoop van iets ‘inferieurs’ via de Aldi. Nee hoor, hij kwam van de Praxis, en die hebben vast wel weer een dergelijk ding in de aanbieding. Als ik daar netjes mee om ga gaat die vast weer een jaar of 20 mee. Zal het mijn tijd wel duren….

20 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

De juiste keuze

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk weet niet hoe het u vergaat bij de aankoop van duurzame consumentengoederen, maar ik ben daarbij toch wel wat gevoelig voor een merk, een test, de mening van de Consumentenbond of ervaringen van andere gebruikers dan ik zelf. Zo rijd ik uiteraard in een auto van het merk dat telkens weer wordt aangewezen als een van de soort ‘geweldige kwaliteit voor een redelijke prijs’. Ik koop een camera of smartphone van merken die er ‘goed’ uitspringen en zoek mijn meubels en andere zaken bij gerenommeerd bekend staande winkels. Dat zorgt er voor dat ik veel, zo niet een alles omvattend vertrouwen heb in die spullen en het me niet kan voorstellen dat er ergens een defect aan zal ontstaan. Het waarom van dat denken zit ook wat in de prijs. Want meestal is een goed merk niet meteen een van de goedkoopste.

48. Zolder 08-091107 012Zo verging het ons ooit ook bij de keuze van een nieuwe HR-CV-ketel.  Eind 2007 werd die tijdens een heftige verbouwing van ons woonstekje geinstalleerd nadat we voordien samen met de aannemer wel een tiental opties hadden nagelopen. De toen gekozen ketel van het Zweedse merk Itho was de op een na duurste, maar dan had je ook wat. Het ding was de helft kleiner dan de vorige van een meer bekend Italiaans merk en bood desondanks de dubbele capaciteit aan warmwater, wat voor gebruikers onder de douche leidde tot ‘gordels om’ waarschuwingen wilde je niet door het afvoerputje worden weggespoeld. So far so good. De enorm stille ketel deed jaren lang probleemloos en vooral stil zijn werk.  In plaats van twee keer per seizoen hoefden we maar een enkele keer het hele systeem op te vullen met water en eigenlijk hadden we naar het hele ding geen omkijken. Tot we enige weken geleden ineens werd geconfronteerd met een wonderlijk geluid tijdens gebruik van de warmwaterkraan in de badkamer.

368291193igpkva_ph_01605Alsof de normaal niet ver hier vandaan gestationeerde traumahelicopter besloten had ons dak uit te kiezen voor de landing. Deed je de warmwaterkraan dicht was het geluid ook weg. Dus ‘zal het water wel bijgevuld moeten worden of zo…’ was mijn op geen enkele technische kennis gebaseerde mening. Zo gezegd, zo gedaan. Geluid bleef even weg. Maar dat deed ook de warmte uit de kachel. Juist op het moment dat het buiten lenteachtig koud was en de wind bijtend uit het oosten vol op het huis stond. ‘Lekker dan’. Na drie, vier pogingen om het ding aan de gang te krijgen, deed hij het ineens weer. Maar wel met een geluid alsof ergens iets enorm schurend aanliep. Een tram op rails vol zand. De gewaarschuwde mensen van Feenstra/Nuon, die het onderhoud voor onze ketels al jaren regelen, kwamen snel langs.

Itho CV KtelDat was foute boel, een ventilator die er mee op was gehouden en door het vastlopen van dat ding kon de ketel niet meer starten. Meteen nieuwe besteld, maar bij Itho bleek al gauw dat er die dag drie van dit soort problemen waren en de dichtstbijzijnde ventilator op voorraad pas ‘morgen’ (zaterdag) beschikbaar zou zijn. Het maakte Feenstra niets uit. Het werd perfect geregeld. Kostte ons een dagje in de kou zitten, en mensen, geen pretje hoor bij 14 graden binnentemperatuur alles proberen te blijven doen.  Aan douchen denk je dan echt niet meer, wel aan waterkokers en elektrische dekens. Zaterdagmiddag om 1 uur was de klus geklaard. De Ithoketel deed het weer als nooit tevoren. Het huis is weer warm, de douche kokend heet, het leed geleden. Wat bleef is een deuk in mijn zelfvertrouwen…..

Itho Hot ColdHeb ik dan toch wel de juiste keuze gemaakt indertijd? Kennelijk is een goede naam of wat hogere prijs geen garantie voor eeuwig durende kwaliteit. Ik sliep er nog een nachtje over en ben na enige twijfel toch weer helemaal gerust. De komende 5,5 jaar blijft dat ding wel weer probleemloos draaien…..denk ik…hoop ik….vertrouw ik!

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening