Tagarchief: rust

Het wezen van Europa

OLYMPUS DIGITAL CAMERANadat we net de Gemeenteraadsverkiezingen hebben verwerkt, komt binnenkort de Europese variant op ons af. Voor veel mensen een extra reden om niet te gaan stemmen. Die emotie snap ik trouwens eerder dan wegblijven voor lokale keuzes maken. Europa is voor ons Nederlanders tegenwoordig toch vooral een bureaucratisch geheel, waar mensen in het daar functionerende parlement terechtkomen die in Den Haag ofwel zo zijn uitgediend dat ze niet meer aan de bak komen en toch nog een vet betaalde baan moeten hebben om ze van de straat te houden. Dat vet betaalde karakter van die baan is vele Nederlanders een doorn in het oog. Ook voor mij. Ik zie er weinig nut in eerlijk gezegd. Temeer omdat Europa in tijden van crisis bijna niet in staat bleek om haar eigen financiële broek op te houden. Het is aan de Duitsers te danken dat de boel overeind bleef en dat de financiële infusen in vrijwel alle Zuid-Europese landen nog steeds Euro’s Made in Germany in de bloedbanen van de economie van die landen injecteren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERABij de crisis in Oekraïne bleek dat Europa politiek ook een dom spel speelt. Het verleidt sommigen om de revolutie te prediken, maar als er dan een felle en voorspelbare reactie uit (in dit geval) Moskou komt, blijkt Europa een tandenloze tijger. Europa is dus vooral een idee, het is een economische eenheid en de politieke conditie van dat geheel is niet zoveel meer dan een federatie van volken die geen oorlog meer willen maar winst maken. Op zich een prima gedachte en wellicht daarom alleen al een reden om het hele verhaal overeind te houden. Tenslotte kenden we de afgelopen 69 jaren geen echte oorlogen meer binnen ons deel van de wereld, maar dan moet ik me uiteraard beperken tot de oude lidstaten van de EU, waartoe ook Nederland behoorde.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAUitbreiding met landen uit het vroegere Oostblok was op zijn zachtst uitgedrukt niet zo verstandig. Oekraïne is naar mijn onbescheiden mening geen echt Europees land als we kijken naar de mentaliteit en complexe bevolkingssamenstelling. Samenwerken prima, lidmaatschap nee. Maar dat zal men in Brussel niet willen accepteren. Uitbreiding zorgt ook voor meer macht. Denkt men…. Een land als Turkije staat ook nog op de rol, lijkt me een zeer onverstandig besluit. Het is de ergste dictatuur in onze omgeving van dit moment en dat past zeker niet bij de liberale gedachten die wij in Europa intussen koesteren over een open en eerlijke samenleving waarin plaats is voor iedereen. Ook voor mensen met een compleet van de onze afwijkend geloof of cultuur. Als je zo redeneert, moet je ook Wit-Rusland of zelfs het Rusland van Poetin aan laten sluiten. Zouden we dat overwegen? Echt? Tja, dan maken we wellicht kans om tenminste met een leger van enige omvang indruk te maken op agressors in de wereld die uit zijn op werelddominantie. Maar ik vrees dat ik nu een brug te ver heb gebouwd. Dus kiezen we binnenkort gewoon weer voor de banenmachine die in elk land zorgt voor een onderdak van al die politici die in eigen land geen kans meer maken op een kieslijst. Of is dat nu al te cynisch??

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Politieke mening

Belcontact

Telemarketing - 1Ik zat dus op mijn gemakje wat te werken aan statistische gegevens die te maken hebben met mijn collecties. Gewoon prutsen, maar voor mij en wat andere verzamelaars wellicht interessant genoeg om de uitkomsten eens tot zich te nemen. Het was een uur of half acht. Tijd om te bedenken dat als de telefoon gaat er iets loos is bij hen die er toe doen. Zakelijke relaties bellen meestal vroeger, mensen met een kletsverhaal doen dat mobiel. Soms wordt ik wel eens benaderd door het merk dat ik vele jaren trouw diende en later bleef rijden. Willen ze weten wat ik vind van auto of dealerservice. Mag! Maar anderen NIET! Toen die telefoon naast me dus ging pakte ik hem op voorhand al wat geërgerd op. ‘U spreekt met J. Doedel van adviesbureau Kletskoek..mag ik even van uw tijd….’. Voor de man met het Gooise accent die me belde was het een korte introductie. Ik brak hem bruusk af. Mijn techniek, ik geef het eerlijk toe. ‘Nee, geen belangstelling’ En legde de telefoon weer terug op de oplader. Ik hoorde al bewegend met het toestel wel dat de man protesteerde, maar goed, jammer dan.

Scan10315Vijf minuten later ging de telefoon weer. Dat is niet normaal voor een telemarketeer met een aanbod wat ik niet nodig heb en ook goed kan afpoeieren. Die stoppen er na een enkel akelig antwoord vaak wel mee. Ik liet vrouwlief nu maar even opnemen. Mijn stemming was niet te best en ik had vermoedelijk iets heel onaardigs voor de man in kwestie in mijn vocabulair klaar voor hem. Aan de reactie van mijn vrouwlief merkte ik dat de man sterke argumenten had om mij alsnog een keer aan de lijn te krijgen. Het bleek te gaan om het bureau dat onze vroegere financiele tussenpersoon op is gevolgd toen deze (helaas) om gezondheidsredenen haar Pijp aan Maarten moest geven. Nog steeds betreurd, maar soms gaan de dingen zo. Enfin, ik nam de telefoon weer over, mompelde mijn excuses voor mijn toch wat onbehouwen gedrag en luisterde naar zijn verhaal. Voorstel was om eens kennis met hen te maken, toch de opvolgers van…. Prima plan, ‘wanneer kon ik langs komen’ vroeg ik. Nou…dat bleek niet de bedoeling. Men kwam wel even langs bij ons. Daar heb ik een broertje dood aan. Zie er totaal het nut niet van in en geen van de adviseurs die ik tot nu toe heb gehad deden dat dan ook. Die eerste kennismaking verliep dus stroef en het is maar de vraag of het ooit echt goed komt. Ga er heel lang over nadenken. Tot ze vast weer eens bellen. Ik ben er op voorbereid….

6 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Woonjubileum

ANQ-30 - Ouderkerk 1994 - Amstel met landhuis - bevroren water Scan10128In feite was het noodgedwongen, dat verhuizen. We woonden indertijd prima in de snelst groeiende stad van Nederland, al waren de files er heen of vandaan vaak wel erg lang en hielpen de toen ook al megalomane werkwerkzaamheden vanuit de overheid niet om de bereikbaarheid te vergroten. Maar ik had ooit getekend voor een verhuizing richting de toen nieuwe werkkring, omdat de afstand wel erg lang was. Want dagelijks 75km heen en zelfde afstand weer terug als ik een ‘kantoordag’ had was best veel. Zeker als je op drie of vier plaatsen stevige files tegenkwam. Toch stelden we die verhuizing het liefst zo lang mogelijk uit. Immers, vrienden, buren, het huis, comfort, de school voor zoonlief, het hielp mee het anker stevig in de polderklei te houden en de hakken in het zand.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAPas toen de druk vanuit de werkgever groter en groter werd en er zelfs adressen werden aangereikt van makelaars die vlakbij de werkplek huizen aanboden, gingen ook wij tot actie over. Maar eerst nog even vakantie… Naar Schotland en Engeland. Toen we terugkwamen van een heerlijke trip stond vriendinnetje B. op ons te wachten. We moesten ‘morgen’ even kijken naar een huis bij haar om de hoek. Het stond te koop omdat het bedrijf van de toenmalige eigenaar en bewoner verhuisde naar Arnhem en hij ook mee moest die kant op. Dus, dat zorgde voor haast. Temeer omdat in de wijde omtrek van deze geliefde woonstek slechts twee huizen te koop stonden, en die waren fiks duurder dan het voor ons beoogde. Wij hadden geen ervaring met koophuizen. Maar keken wel even binnen rond en voelden direct dat het huis een goede ‘vibe’ bezat. Groen voor en achter, relatief veel ruimte, al was het dan minder dan wat we tot dan in gebruik hadden. Ook de auto stond niet meer onderdak, maar omdat het zakenauto’s betrof moest ook dat maar. De vraagprijs was niet onderhandelbaar, er waren nog negen andere kandidaten en die wilden de koopprijs maar wat graag betalen. Via, via, kwamen we aan de benodigde financiële middelen, het huis werd gekocht en op 28 december 1993 volgde de officiële overdracht. We waren inwoners van een wijk die toen nog vooral bestond uit mensen van een (voor ons) oudere leeftijd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAStil hofje, niet ver van Schiphol en aan de rand van de hoofdstad. Een periode van schoonmaken, opknappen en verhuizen volgde. Na een maand gingen we over, ik geloof dat we in totaal 68 kuub verhuisspullen bij ons hadden. Het paste net. Want het huis was iets kleiner dan het vorige en wat je in een grote schuur en garage had staan moest nu ook ergens in huis een plek vinden. Dat laatste deden wij zelf ook. Na een paar maanden wennen en zoeken naar de juiste plekjes sloegen we onze wortels in de grond en genoten van de stilte, de buren, de groene omgeving, de voorbij vliegende vliegtuigen, en zo meer. Het is verbazingwekkend hoe zo’n proces verloopt. Na een jaar ben je het vorige huis bijna volkomen vergeten. Nu wonen we hier dus precies 20 jaar, nooit eerder woonden we ergens zo lang. Zelfs in de jeugd niet. Gevestigd, geworteld, genesteld.

WP_000475Wel wrang dat een jaar of vier na de verhuizing het bedrijf waar ik voor werkte verhuisde van Zuid-Holland naar Utrecht. Het reisvoordeel ging meteen verloren. Zeldzaam lange files waren opnieuw mijn deel. Maar aan verhuizen dacht ik niet meer…….nee, het beviel en bevalt ons. Heerlijke woonstek! Was dus een prima beslissing indertijd. En weet je, dat we in een mum het centrum van de stad kunnen bereiken en niet meer met de auto of trein hoeven te reizen is ook veel waard gebleken. En bijzonder was ook, dat na ons een ware uittocht in ons oude buurtje plaatsvond. De Almeerse nieuwbouw werd ouder, de oerbewoners kozen eieren voor hun geld en ging terug naar Amsterdam of zochten een nieuwere wijk op en startten opnieuw. Gelukkig houden we nog wat contacten over uit die tijd, sommigen daarvan heel warm. Kijk, zo is wonen als wij nu doen, toch extra plezierig!

10 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Reincarneren

1076477_24343_d8465622df_pAls het nu eens anders in elkaar steekt dan velen van ons denken. Dat je na het overgaan van leven naar dood, qua ziel nu eens niet wordt onthaald in een of ander door geloofsgebonden boeken beschreven hemels genoegen of soortgelijk. Maar dat die ziel na een paar jaartjes rust in een soort zielenloods wordt teruggestuurd naar deze Aarde om daar willekeurig waar ook te worden geplant in een ander wezen. Vinden we dat nog steeds een leuk vooruitzicht? Je hoort wel eens mensen grappen over wat ze dan zouden willen. Mannen willen wel eens als vrouwen geboren worden of omgekeerd, maar dat gaat dan vooral om het aangename idee dat je dan mag spelen met dat wat je in dit huidige leven is verboden.

Etende hond 2Sommigen willen als kat terugkomen, want die liggen zo lekker vaak te slapen, of als hond, want dan mag je alles op straat doen wat wij keurig op het potje hebben leren loslaten. Anders wordt het pas als de optie aanwezig is dat je zou moeten terugkeren als een bedreigde soort. Je zult maar walvis worden of jong zeehondje. Je zult kreeft zijn in je volgende leven. Wel eens bedacht hoe een harpoen aan moet voelen, of hoe koken in bloedheet water moet zijn? Of stel je nu eens voor dat je vanuit het rijke en democratische ingestelde Europa ineens een rol gaat spelen in een derdewereldland. Waar je met je mannelijke ziel ineens vrouw mag worden. Vrouw in de derde wereld.

Kat en muis - 1Zoveel als een wegwerpartikel. Je zult dan in India geboren worden en als levend aas over straat moeten. In Afghanistan en behoren tot een onderklasse zonder rechten, zelfs geen aanrecht. Pas dan beseffen we wellicht dat de hemel en de hel vermoedelijk al op aarde bestaan en dat je door middel van een toeval zo maar op de verkeerde plaats kunt eindigen. Waar je dan een leven krijgt in tranen, pijn en ellende. Dan vervagen alle discussies in ons land over ‘ietsjes minder’ of de frustraties over Zwarte Piet in sommige kringen toch tot een piepklein probleempje. Het kan nog erger uiteraard. Die eendagsvlieg, eten van de shit die koeien er uit mikken en bij toeval aanlopen tegen een mens met een elektrische vliegenvanger. Of dat muisje dat op zijn eerste wandeling een grote huiskat tegenkomt met honger. Maakt wel dat je snel terug bent in de opslagplaats voor die zielen. Wel afwisselend, maar of we dat echt moeten ambiëren…..

19 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Storen mag!

100_1757AZelfs in een terughoudende woningmarkt zijn er altijd ergens juweeltjes te vinden voor hen die zoeken naar heel veel ruimte, luxe, veiligheid en rust. Zo’n huis bieden lieve vrienden van ons aan in het schitterende Warmond. Een plaatsje in Zuid-Holland met uitstekende aansluitingen op spoor- en  wegverbindingen (A44) plus een achterland dat vooral bestaat uit water, bos of park. Op het terrein van het zeer goed beschermde landgoed Park Klinkenberg is nu een appartement te koop op de begane grond van het luxueuze compex, waar een beetje liefhebber van fijn wonen de vingers bij zal aflikken. Je krijgt niet alleen een huis met een onvoorstelbare hoeveelheid woonoppervlakte, maar ook nog eens een eigen ruimte in de enorme parkeergarage onder het complex waar je alle overtollige spullen kwijt kunt en/of je eigen vervoermiddelen. Die garage zelf is afgesloten, en het deel voor de bewoners nog eens extra beveiligd. Het hele complex ligt achter een voormalige klooster in een lommerrijke omgeving waar de reigers nog in de waterpartij naast je balkon rondlopen en je aan de overzijde aankijkt tegen schitterend groen.

100_1715 A (Small)Rust is hier gegarandeerd en door de wijze van bouwen is geluid van buren niet te horen. De half open keuken maakt dat hij of zij die eten of drinken bereidt altijd contact houdt met het gezelschap in de huiskamer. Alles chique en luxe en nog geen tien jaar oud. Een oase in de toch al drukke randstad. Uit eigen ervaring weet ik dat de winkels op loop- of fietsafstand zijn gelegen en dat je hier in Warmond een erg aardig horeca-aanbod hebt voor een evt. lekker hapje of drankje. Daarbij liggen de grote steden als Sassenheim, Leiden, Den Haag en zo meer op korte afstand. Ook de kust en Schiphol zijn snel bereikbaar. Ben je dus in voor echt iets heel anders? Kom dan naar Park Klinkenberg op 5 oktober a.s. en volg de bordjes ‘Storen mag’ die door de huidige eigenaren zijn opgehangen. Zij zelf willen kleiner gaan wonen en doen met pijn in het hart dit schitterende huis van de hand. Want dat ongestoorde genieten is bepaald niet overal te vinden. Dat is nu voorbehouden aan hen die dit huis wel zien zitten. Wil je meer weten over het object? Kijk dan ook even naar de website van de makelaar; http://www.conductvastgoed.com – Daar vindt je alle technische en prijsinformatie. Vooralsnog wens ik iedereen een gezellige en succesvolle open dag toe. En als je het huis hebt bekeken ben je het met me eens dat hier niet zo maar een tweede voorbeeld van bestaat.

12 reacties

Opgeslagen onder Algemeen