Tagarchief: Polen

Joodse historie

WP_002816Het bestaat al een behoorlijk lange tijd en wij wandelen er al even lang aan voorbij. Het Joods Historisch Museum in Amsterdam. Vlakbij het befaamde Waterlooplein en gecombineerd met de Oude Synagoge aan het J.D. Meyerplein. We hebben een Museumjaarkaart en meenden op die wat gurige septemberdag onlangs dat we nu toch eens moesten zien hoe het zit met de Joodse historie in ons land. Een uiterste correcte ontvangst door betrokken medewerkers was ons deel, net als twee van de meest fraaie toegangskaarten die we ooit uit een museale printer zagen rollen. Allemaal verschillend van elkaar en voorzien van een afdruk met een binnen te bekijken onderwerp. Het joodse volk ligt qua jaartelling een jaar of vijfduizend voor 0p ons niet-joodse mensen die de christelijke jaartelling volgen. Dat doen joden niet, want die zien Jezus als een soort profeet, maar niet als de beloofde Messias. Dat heeft dit volk al die eeuwen lang tussen de zgn. dood van Jezus en nu parten gespeeld. Voor mij was het toch wel indrukwekkend om te zien hoe lang dit volk wordt opgejaagd en uitgemoord. Daarvan was Hitler met zijn Nazi-doctrine een ultieme vorm van het kwaad, maar voor hem deden Otomanen, Russen, Polen, Spanjaarden en zelfs Fransen ook een aardig duit in het vervolgingszakje.

WP_002817Kijk je dan naar ons altijd als liberaal betitelde land zie je dat de twee grote stromingen van het jodendom die ons bereikten vanuit Oost- en Zuid-Europa ook in Nederland al eens onderwerp waren van een proces van aanduiding en vervolging. Echte burgerrechten lagen soms best ingewikkeld voor deze groep die ofwel in grote armoede leefde, dan wel de rijkdom van het land hielp verwerven. En met die rijkdom ook een vorm van erkenning verwierf. Opmerkelijk was ook het feit dat joodse mensen tot de tweede wereldoorlog geen burgemeester konden worden in Amsterdam. Wel wethouder. Na de oorlog is dat overigens wel toegestaan en zag je ook direct dat dit zijn effecten niet miste. Opvallend bij het bezochte museum is de grote terughoudendheid waarmee men berichtte over de tweede wereldoorlog. Het lijden van het joodse volk wordt weliswaar uit de doeken gedaan, maar nergens al te zwaar. Zwaar is wel een fototentoonstelling in een van de kelders van het gebouw waar men laat zien hoe het toegaat bij Chassidische joden in Antwerpen. Vrouw zijn is ook daar geen pretje. Een erg fraaie foto-expositie rond een bekende fotograaf als extraatje was ook niet te versmaden, al was het maar om de mooie oude straatbeelden uit Amsterdam.

WP_002814Wie ook maar enigermate geinteresseerd is in het het onderwerp moet dit Amsterdamse museum toch eens op zijn/haar lijstje zetten. Al was het maar om iets te snappen van de rol die de joodse bevolking in onze samenleving altijd heeft gespeeld. Om daarmee ook te snappen wat Amsterdam mede maakte tot wat het nu is. Ik was er van onder de indruk in ieder geval.  Daarna liepen we buiten, over het Waterlooplein en keken nog eens goed om ons heen. Alles is hier veranderd, niets lijkt meer op vroeger. Toen de joodse kooplieden hier nog hun negotie aanprezen en je nog van alles en de meest krankzinnige zaken kon kopen hier. Dat hart is uit de stad weggesneden. En wat er voor in de plaats kwam, maakt op mij veel minder indruk.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening, Persoonlijke mening

Wonderschoon Overijssel

???????????????????Het is dat we voor zaken naar twee adressen in die provincie moesten zijn, anders hadden we vast niet gezien hoe fraai het daar is in deze periode van het jaar. Juni is een maand die normaal doorspekt is met warmte en vocht en dat zorgt er voor dat de bomen en struiken een intense kleur groen combineren met die van bloemen en bloesems. Landerijen liggen er prachtig bij, de hemel kleurde blauw en de temperatuur was Hollands plezierig, een graadje of 22.

?????????????????????????????????????????????.Helemaal geschikt dus om met een koel hoofd zakelijk te blijven waar dat nodig was, en volkomen relaxed te blijven als we even uitstappen en wat rondhobbelen in plaatsen als Hardenberg, Ommen of waar ook. Het bleek dat we op deze zaterdag, jaja een zelfstandige meninggever met een missie werkt ook in het weekend gewoon door, niet de enige Nederlanders waren die dit soort tripjes ondernamen. Met name Ommen was vol toeristen die per auto, fiets of boot die kant op waren gekomen. Mooie plaats, leuke horeca, prachtig en wat bijzonder kerkje. De beeldengroep aan de haven is de moeite van het bekijken waard.

?????????????????????????????????????????Hardenberg heeft meer te bieden, daar is een fraai winkelcentrum, een paar ruime parkeergarages en een ongelooflijk lelijk en modern stadhuisje. Neemt niet weg dat het prachtig gelegen is en Duitsland om de hoek te vinden is. Want je bent daar echt een eind weg van de westkust beste mensen. Wij begonnen bij Zwartsluis, en reden bij Deventer weer richting het westen. Goede gesprekken, leuke plekken en een aantal nieuwe indrukken verder. Op de A1 richting het westen was het druk. Veel Duitsers en Polen op weg naar het westen. Nog nooit van Overijssel gehoord denk ik. Jammer…of misschien maar goed. Is er nog een streek waar Hollandse gezinnen gewoon zichzelf kunnen zijn. En waar men een taal spreekt. Ook al lijkt die op sommige momenten voor een ABN-ner als ik net Pools…..

6 reacties

Opgeslagen onder Culinaire mening, Persoonlijke mening

Hanna Schygulla

HS6Zij was onlangs een relatief klein onderdeel in een erg interessante documentaire op de Belgische televisie over het leven van Romy Schneider. Hanna Schygulla, Duits actrice die op 25 december dit jaar al weer 70 jaar oud zal worden. Iemand die wij in ons land maar beperkt kennen, maar die in haar hoogtijdagen de muze was voor regisseur Rainer Werner Fassbinder en in veel van zijn films een hoofdrol speelde. Zoals haar naam doet vermoeden komt zij uit een klein plaatsje in Polen, van waar zij in de nadagen van de tweede wereldoorlog met haar moeder vluchtte naar Munchen. Daar vestigde de familie zich en werd Schygulla geschoold in o.a. Romaanse talen en nog wat Duitse studies.

HS3Intussen deed zij ook nog een scholing op acteergebied in de hoop op een doorbraak richting toneel. Dat lukte in de jaren zeventig en een van haar hoofdrollen was die in ‘Het huwelijk van Maria Braun’ uit 1978. Een filmrol die haar o.a. een Zilveren Beer opleverde tijdens het Berlijnse filmfestival in die jaren. Schygulla speelde niet alleen in Duitse films, ook trad ze op in Franse, Italiaanse en Amerikaanse films. Dat gaf haar al snel een behoorlijke naam en faam.

HS4Haar bijzondere gezichtsuitdrukking, de enorme rode krullenbol en vaak wat opmerkelijk sensuele spel zorgden voor een grote schare aanbidders. Die moesten wel even wennen toen ze in de jaren negentig ineens besloot om ook te gaan zingen. Dat deed ze zo verdienstelijk dat ze ook in een documentaire over leven en werk van Fassbinder, uitgezonden in 1998, diverse nummers uit haar repertoire vertolkte.

Hanna SchygullaIntussen was ze in 1981 verhuisd naar Parijs waar ze sindsdien is blijven wonen. Schygulla trad nog op in films tot en met het jaar 2012. In 2010 kreeg ze nog eens een speciale onderscheiding voor al haar werk tijdens het befaamde Berlijnse Film Festival. Schygulla trad op in tientallen films, is intussen een aardig uitziende wat oudere dame geworden maar zit nog steeds niet stil. 70 and still going strong dus. Een jammer genoeg wat weinig bekende actrice in ons land, waar Amerikaans filmgeweld op meer dan een wijze zorgt voor te weinig aandacht richting de Duitse cinema.

9 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Meldpunt Polen!

Ach, het is maar de vraag of een speciaal meldpunt voor klachten over Polen zinvol is. Er zit iets in van ‘onderbuikgevoel’ dat zie ik zelf ook wel. Toch moet je ook weer niet onderschatten wat al die Oost-Europeanen aan overlast met zich mee kunnen brengen natuurlijk. Veel drankmisbruik, slechte arbeidsvoorwaarden, huisvesting waar wij ons als Nederlanders voor zouden moeten schamen en verlies van werk en opdrachten voor Nederlandse ondernemers door een veel te laag prijsniveau aan Poolse kant. Ooit, ik was regelmatig in het hoger ontwikkelde Tsjechië geweest, hoorde ik de lui daar ook al mopperen op de Poolse bouwvakkers die indertijd na de ‘Wende’ direct de grenzen naar de buurlanden overstaken om extra geld te verdienen. Polen was failliet en de armoede thuis groot. Daarbij kende men door het sterke katholicisme ook relatief grote gezinnen. Toch hadden de wat intellectuele Tsjechen een fraaie uitdrukking over hun buren. ‘Een Pool is bereid te vechten voor zijn land, man is bereid voor dat land te sterven, maar niet om er voor te werken’. Tsjechen waren niet zo van het vechten, discussiëren paste hen meer. En dus bouwden ze na de Wende liever aan een sterke Tsjechische samenleving dan dat ze voor geld naar het buitenland vertrokken. Vrijheid van meningsuiting was voor hen belangrijker dan persoonlijk gewin. Ooit, het communisme drukte nog zwaar op het midden en oosten van Europa, bezocht ik een paar maal de Poolse hoofdstad Warschau. Dat waren bijzondere bezoeken. Het waren beroepsmatige trips met als doel ons als professionals te overtuigen van het feit dat de door de staatsfabrieken FSO gebouwde auto’s van voldoende kwaliteit waren om ook in ons land te verkopen. Stel je nu eens voor dat je bij iemand wordt uitgenodigd, maar bij de deur te horen krijgt dat je eigenlijk niet welkom bent. Dat je eerst gevisiteerd moet worden, en dan 1,5 uur later pas wordt toegelaten in het huis van de gastvrouw/heer. Zo verging het ons in die dagen. Wat we daarna zagen was echt vreselijk. Dat Polen verlangen naar vrijheid snap ik wel, het werd ze  onder communistisch regime op alle fronten niet makkelijk gemaakt. De moraal die over het volk hing zal je overal terug. Net een grauwsluier. Ook daar waar die auto’s werden gebouwd ging het zo. Zeldzaam hoe men omging met kwaliteitszorg…. Voor vertrek uit dat ellendige land werden we opnieuw zodanig behandeld dat ik daar ter plekke na ons tweede bezoek, heb gezworen dat ik er nooit meer terug zou komen. En daar heb ik me aan gehouden. Zelfs de DDR, ook geen echt paradijs op het gebied van de menselijke behandeling, maakte het ons niet zo lastig als die vreselijke Poolse grenswachten. Dat je dus vanuit die mentaliteit van toen tracht elders een beter leven op te bouwen lijkt me nog wel logisch. Veel Nederlanders hebben intussen baat gehad bij hier werkende Poolse arbeiders, men is kennelijk individueel wel bereid heel lang voor weinig geld te werken. Onze politiekorpsen zouden wellicht meer moeten optreden tegen de uitwassen onder samenklonterende lieden uit die streken die niets anders te doen hebben dan klieren, drinken en lawaai maken. Als dat zou gebeuren had je het bewuste meldpunt helemaal niet nodig. Helaas blijkt dat de politie dat niet ziet als prioriteit. Doen ze ook niet bij andere probleemgroepen. Druk als men is met de echte misdaad. Het te snel rijden over tienbaanssnelwegen of fietsen zonder achterlicht. Bestaat er nog geen meldpunt politieprioriteiten???

35 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening