Tagarchief: oud

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Bloot gewoon vrouwelijk…

SMS blote dame Schermafbeelding2014-02-05om17In de afgelopen weken en maanden kwam uit het nieuws weer eens naar voren dat vooral jonge meiden nogal vaak worden bedreigd met de gevolgen van hun jeugdige onbezonnenheid als ze zich voor hun digitale spiegel hebben blootgegeven aan een naar hun onervaren mening, betrouwbare en even oude jongeling.  Dat blootgeven gebeurt dan in een vlaag van spannende opwinding en in de hoop de ander op basis van het fysiek gebodene voorlopig aan zich te kunnen binden. In de praktijk blijkt dan vaak dat de vaak wat oudere lieden die aan de andere kant van de verbinding mooie, liefhebbende en zalvende woorden prediken om hun hoogtepunt te bereiken daarmee vaak heel andere doelen willen dienen. Misbruik in digitale en soms zelfs verder gaande zin. Maar ja, een meid van 12, 13 of 14 weet niet beter. Uit recent onderzoek van een website waar volwassenen zich met elkaar trachten te verbinden blijkt dat vrouwen ook als ze wat ouder zijn eerder bezig blijven met het vertonen van hun pluspunten en meer.

De vrouwenkijkerVan alle bijna 6000 ondervraagde stellen bleek dat met name vrouwen tussen pakweg 25 en 30 jaar vrij snel naaktfoto’s of films van zichzelf op het www publiceren of met sms of Whatsapp verzenden. Ruim 60% van de dames gaf zichzelf over aan het delen van meer dan alleen het gezicht op de diverse digitale media. Dat is des te opvallender als je ziet dat mannen daarin veel terughoudender zijn. Die offreren slechts in 35% van alle gevallen meer dan hun portret aan eventuele datende dames. Wat ik wel aardig vond was dat toen men doorvroeg bij de dames die zichzelf bloot gaven op deze wijze, bleek dat als men dan zelf een keer iets van porno had bekeken de eigen plaatjes of filmpjes snel werden verwijderd. Kennelijk zit er toch een soort schaamte of besef op dat men niet kan winnen van de voor het doel van dat werk opgekalefaterde beroepsactrices.

AEM - CA3Het is wel zo dat mannen het uiterst plezier en spannend vinden om blote foto’s van een vrouw te ontvangen of te bekijken. Niets menselijks is ons mannen vreemd. Omgekeerd is de voorkeur voor mannelijke kennelijke onderdelen bepaald niet groot. Vrouwen hebben er weinig mee op, vinden zelfs het eigen vrouwenlijf spannender dan wat de diverse mannen zoal te bieden hadden. Ik moet zeggen dat ik weer iets wijzer ben geworden door dit bijzondere bericht. Zie ineens allerlei beelden voor me van mannen en vrouwen die allerlei intiems met elkaar delen en dat blijven doen tot ze elkaar hebben gevonden. Daarna zal de behoefte denk ik snel afnemen, immers het bezit laat het verlangen er naar snel doven. Of zou er toch nog ergens….?

13 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Erotische mening

Relativiteit

Accountantswerk 3Als je jong bent, ik schreef er op dit blog al eens eerder iets over, voel je je onkwetsbaar. In de meeste gevallen lijkt dat ook zo. Jeugd en goede gezondheid beschermen je vaak tegen al te grote kwalen. De kans op iets ellendigs is relatief klein.  En dat is maar goed ook. Zelf mag ik me verheugen in een relatief goede conditie en gezondheid. Maar ik weet en besef als geen ander dat dit zo maar van het ene op het andere moment kan veranderen. Narigheid en ellende kunnen zo plotseling toeslaan als de bliksem en dan is het over en uit met jouw persoonlijke comfortabale leventje. We kennen allemaal voorbeelden van het uit evenwicht brengen van een leven zonder zorgen. Onlangs werden wij geconfronteerd met een paar voorbeelden in de nabije omgeving.

1069134_407419772708849_190372784_nZiekte, behandeling, gevecht, narigheid, druk op de prive-ketel. Op afstand bekeken valt alles mee, maar als je er enig gevoel mee of bij hebt komt het vaak aan als een m0kerslag. Meer voor de lijdende voorwerpen zelf, we spreken niet over een griepje of verkoudheid, maar ook voor hen die om de gekwetsten heen leven of wonen. Je wilt zo graag de juiste woorden spreken of schrijven, in veel gevallen lukt dat niet. Het liefst wil je al die getroffen mensen omarmen, knuffelen, strelen opdat ze voelen dat je met hen te doen hebt en natuurlijk alle goeds wenst voor nu en in de toekomst. Maar je snapt ook wel dat als je het eens vanuit je jezelf bekijkt, jij een gebrek aan horizon zeker zou ervaren en dat alles wat je normaal zo belangrijk vindt ineens volstrekt relatief geworden is.

MZ3Immers, je wordt op jezelf terug geworpen, moet overeind zien te blijven, alle ellende die behoort bij het ziekteproces en de behandelingen, in je eentje ondergaan. Ik weet nog goed hoe dat was toen ik een paar jaar geleden ineens een kwaaltje had dat accute medische hulp vroeg en de daaraan voorafgaande onderzoeken als verschrikkelijk onderging. Uit mijn evenwicht gebracht, mijn zekerheden (..) vervlogen, en steeds die er voor in de plaats komende onzekerheid. Na de echt nodige medische ingreep leek het snel te verdwijnen uit het gestel allemaal, maar dat is slechts schijn. Verborgen onder een heel dun laagje zelf opgebrachte aarde liggen de herinneringen begraven.  Juist die narigheid van naasten en vrienden doet al dat stof op je eigen herinneringen wegwaaien als zand aan het strand in een grote storm.  Spiegelreflectie krijgt ineens toegang tot je eigen denken, twijfels over je eigen gezondheid knagen plotsklaps aan dat stoere machogedrag of je het nu wilt of niet. Het jaar 2014 is dus niet zo best begonnen. Alsof ouder worden ineens niet meer zo leuk is, je denkt als je jong bent dat je altijd zo gezond en onkwetsbaar zult blijven. Illusie beste (en vooral jonge) mensen. Dus geniet, van elke dag, en bedenk dat je gewoon zoveel lol moet maken in het nu dat je er morgen op kunt teren. Wat je niet hebt gedaan kan morgen zo maar leiden tot de verzuchting ‘had ik maar…’. Lijkt me zo spijtig…..

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Tram

3-asser GVB nadert Amstel

Mijn interesses voor de wereld van het vervoer beperkten zich niet alleen tot alles wat vliegt en gewoon op de weg rijdt en reed. Ook de in onze stad al een eeuw over gemeentelijke rails rijdende trams vond en vind ik interessant. Al moet ik toegeven dat een mooie blauwe tram uit de jaren dertig van de vorige eeuw me meer doet dan een nieuwe Combino. Natuurlijk weet ik ook wel dat die laatste veel comfortabeler is en meer passagiers kan meenemen dan die oude wagens.

ANE49 - Blauw tram 454 - met aanhanger Amstelveen - 050792 - Scan10122Toch hadden die voertuigen van weleer een enorme aantrekkingskracht. Amsterdam had vaak de opmerkelijke gewoonte om op verschillende lijnen ander materieel in te zetten. Zo kregen de chiquere buurten van de stad trams met afgesloten voor- en achterbalcons, en reed men in oost vooral met de oudste Beynumwagens. En die waren deels open!

combino tram ijburgHet GVB (Gemeentelijk Vervoer Bedrijf) zette in de jaren vijftig en zestig ook een reeks nieuwe trams in. Dat waren drieassige motorwagens met dito aanhangers. Mooi van vorm, maar aardig underpowered. Liefst zette men die combinaties in op lijnen zonder al te veel bruggen, want je had een aardige aanloop nodig om soms over een steil traject zoals een brug, heen te komen met die wagens.

tram03Lijnen 24 en 25 waren ideaal voor dat materieel en dat paste bij de buurt waar men doorheen reed. Van het Olympisch Stadion, via de chique Beethovenstraat en zo naar de Museumbuurt en dan via de Leidsestraat of op andere lijnen over de Ceintuurbaan linksaf de Ferdinand Bolstraat in. Waar wij woonden hadden we de lijnen 4 en 3 om de hoek. Lijn 4 was een lijn die dwars door Zuid heen liep richting het Centraal Station. Handige verbinding, jarenlang uitgevoerd met de oude blauwe spitsneuzen. Heerlijke trams staande bestuurd door mannen in dikke duffelse jassen en met een pet op de bol.

ANF21 - reclametram CS 050792 Scan10134Men bediende die trams door een rond acceleratiewiel in het midden van de neus van de motorwagens. Met de aanhangwagens verliep de communicatie via twee conducteurs, die bij een halte een fluitsignaal of belgeluid afgaven als iedereen was in- of uitgestapt. Die blauwe trams slingerden op snelheid heerlijk heen en weer. Op snelle trajecten, denk aan de lijn 13 richting de toen nieuwe westelijke tuinsteden leken het wel racebanen. Heerlijk! Ik zat in die buurt op het voortgezet onderwijs en die school lag goed bereikbaar voor Lijn 13, als je via het C.S. reisde.

GVM Tram lijn 14 RembrandtpleinAl snel wist ik precies welke wagens goed reden en welke niet. Ach, het is een soort gekte, ik geef het toe. Sneeuw, ijs, kou, het waren avontuurlijke omstandigheden. Toen men andere trams ging gebruiken verdween het avontuur. De blauwen vertrokken, de drieassers, de geleden, de dubbelgeleden, allemaal museumwerk. Gelukkig is er een museum, en die exploiteren een enkelspoorsbaantje tussen Amsterdam-Zuid en Amstelveen. Ik heb er wel eens gebruik van gemaakt in de zomer, maar ze rijden iets van 15km/u. Leuk voor de sfeer, maar dat gevoel van macht wat ik indertijd voelde, op volle snelheid richting Amsterdam-West, nee, dat kwam niet terug. En komt dat vermoedelijk ooit niet meer. Nooit meer…

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening

Terrasobservaties

Party - 1Bijna niets zo leuk als op een terras zitten in een grote stad en kijken naar het voorbij lopende decor van vaak zo verschillende mensen. Ik ben gezegend met een creatieve geest en kan het dan niet laten om verhalen ‘in te vullen’ rond wat ik zoal zie. Ik bedenk me hoe mensen met elkaar omgaan, waar ze wonen, hoe ze hun liefdesleven inrichten of in welke auto ze rijden. Dat is een leuk tijdverdrijf en al snel merk ik dat de consumpties op zijn en een nieuw rondje nodig om nog even op mijn observatiestoel te kunnen blijven zitten. Worden die observaties gelardeerd in mooie witte of rode wijnen, zijn de verhalen ook mooier. Een enkele bereikt u via die blog.

WP_002824Onlangs zaten we weer ergens in een grote stad en keken naar het voorbij lopende publiek. Ik zag weer heel wat voorbeelden van mijn stelling. Zoals de plompe man die een meter of vijf vooruit liep bij zijn vrouw. Die slofte achter hem aan, gekleed in een soort pluchen joggingpak. Haar figuur oogde alsof het de strijd met de zwaartekracht al vroeg had opgegeven. Zij sjouwde met de boodschappen, hield ook de kinderen in de gaten, en liep als een halve invalide achter haar ongeïnteresseerde vent aan. Even later kwam van de andere kant van de straat een vrouw aanlopen die meteen mijn aandacht had. Mooi, slank, sexy, pumps, prachtige benen in een vacuüm getrokken jeansbroek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZe liep om gezien te worden. Haar kinderen renden om haar bij te houden. Ze had er weinig aandacht voor. Waarvoor wel was niet te zien, haar ongetwijfeld mooie ogen zaten verborgen achter een designerzonnebril. Nieuwe rijke chique of zo? Dan dat echtpaar van een jaar of 70. Hielden elkaar vast of ze bang waren dat een van de twee er ineens onverwacht vandoor zou gaan. De liefde spatte er vanaf. Zo innig. De man met de broekclip viel me ook meteen op. Zijn rechter broekspijp liet een stevige versmalling zien, waardoor zijn sportsok duidelijk zichtbaar was. Die was op de fiets gekomen. Dat was wel duidelijk. Even later dat jonge paar met kind in een karretje.

REC_0003_editedJong, heel jong. En niet gelukkig. Het was ze beiden aan te zien. Hij zag er uit als een voetbalhooligan met zijn petje achterste voren en een jack met grote opschriften. Zijn joggingbroek was van glimmende stof gemaakt en had grote witte banen op de zijkanten van de pijpen. Zij droeg een verwassen spijkerbroek, een topje en een zwart jackje. Haar haren waren wat vettig en uitgegroeid, het kind in het wagentje was leuk om te zien, maar armoedig gekleed. Zouden ze al 17 zijn geweest? Het was doordeweeks op een werkdag. Werkten ze niet? Een ‘moetje’? De gezichten lieten geen enkele liefde zien. Afkeer kwam eerst, ongelukkig zijn op de tweede plek, en een soort verborgen armoede op de derde. Ze hadden de pas er stevig in. De door het kind verloren ballon bleef achter op het plein waar wij zaten. Moeder keerde niet om…..het kind jengelde niet. Wat een triestheid……

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Den Haag – het blijft wennen voor ons…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEen jaar of twee geleden beschreef ik ook al eens een bezoekje dat vrouwlief en ik brachten aan de Hofstad. Vond het toen niet zo’n groot succes. Toch nog maar eens proberen, en omdat we met de trein waren, hoefde ik me over parkeren en zo geen zorgen te maken, net zo min als over de files. Per trein dus. We kwamen aan op het Centraal Station van Den Haag. En dat is (nog steeds) een redelijk puinhoop. Doordat men er iets futuristisch van wil maken en deels al deed. Het station ligt in de slagschaduw van de twee hoogste kantoortorens van ons land, helemaal vol geplempt met uit het raam kijkende ambtenaren die voor zover ik begreep tot halverwege Engeland of Utrecht kunnen kijken. 9/11-achtige gedachten komen naar boven als je die twee torens ziet. De wijk er om heen kan ook in Warschau staan of in Londen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOn-Nederlands ongezellig. Maar gelukkig is het een klein stukje lopen naar het hartje van de stad Den Haag. En daar is het gezelliger, al loopt het allemaal niet over van de warm aandoende panden. Den Haag is architectonisch een beetje een rommeltje. Historische panden wisselt men af men de meest afgrijselijke nieuwbouw, en vrijwel overal wordt gebouwd of verbouwd. Waar de stad haar eigen chique karakter laat zien is het goed toeven. Mooie winkels, vaak oude namen in deze Koninklijke stad, wisselen af met ketens die behoren bij de top van het wereldaanbod. Niks mis mee. Heel veel horeca, de een wat beter dan de andere en ook in alle prijsklassen. We liepen ons de blaren op de voeten, bekeken het Binnenhof, Paleis Noordeinde, de Paleistuin, en de erg interessante Gevangenpoort. Die trekt zoveel publiek dat je voor een uitgebreide rondgang bijna twee uur van te voren moet reserveren. Maar, de moeite waard. Zeker de Galerij met prachtige schilderijen even bekijken (kom ik nog op terug) en de film aanschouwen over het leven van de hier ter plekke vermoorde gebroeders de Witt. Voor mij persoonlijk was er weinig te vinden tussen al die winkels.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHelaas geen echt aparte boekenwinkels, geen modelzaken, en ook in het best interessante Chinatown, geen winkels met een verrassend ander aanbod. De trein bracht ons na een vermoeiende dag terug naar huis. Veel interessants gezien, aardige mensen meegemaakt. Maar ik blijf dat tegenwoordige Den Haag toch met een dubbel gevoel beleven. Al die enorme gebouwen, het benauwt me. Maar aan de andere kant, het heeft wel een soort grandeur. Vooral als je er van houdt.  Natuurlijk is Den Haag nog veel meer dan alleen dat centrum waar wij nu liepen. Ik ben er vaak genoeg voor zakelijke aangelegenheden geweest om dat niet te weten hoor. Maar ook dan had ik nooit het gevoel dat ik deze stad snel in het hart zou sluiten. Ook al heeft het veel meer dan alleen maar hoogbouw. Gelukkig wel….

15 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Spiegeltje aan de wand….

HPIM7861_editedIk behoor tot de groep mensen die het lastig vindt naar zichzelf te luisteren via opnameapparatuur of te kijken naar gemaakte plaatjes. Ook al heb ik daar in het verleden vaak aan moeten meedoen dan nog. Het blijft confronterend. Komt wellicht omdat ik als kind al min of meer meekreeg dat echt mooie mensen niet werden geboren in onze hoek van het maatschappelijke spectrum. En dus kijk ik met gemengde gevoelens naar indertijd gemaakte plaatjes. Wellicht zijn er mensen die dol zijn op hun eigen spiegelbeeld, als ik de sociale media eens kritisch volg zie ik dat heel wat lieden zich vooral met zichzelf bezig houden en net als de Japanners of Chinezen op vakantie vooral zichzelf in beeld zetten als ze willen bewijzen ergens te zijn geweest.

20081105-angie_harmon_timothy_white_hollywood_pinupNu zijn er uitzonderingen op de door mij gemaakte regels op dit punt hoor. Niks mis met een mooie dame in een al dan niet fraaie of sexy outfit. Wat mooi is moet je showen, al is het nog steeds zo dat overdaad schaadt en als die overdaad lijdt aan slijtage of een wat overdreven hang naar vetzucht of het graatmagere mag je je afvragen of het handig is om jezelf als zodanig nog af te beelden. Neemt niet weg dat ieder het recht heeft datgene te showen wat men heeft hoor, als is het een gebit dat het beste als Joods Kerkhof kan worden omschreven.

DictatorZijn er dan helemaal geen foto’s van mij gemaakt? Nee hoor, dat is is een misverstand. Voldoende zou ik denken, maar er is een periode geweest dat ik er weinig aan vond om op de gevoelige plaat te worden gezet. Of het moest zodanig zijn dat de achtergrond interessant genoeg was om die foto te rechtvaardigen. Naarmate ik ouder werd kwam het besef dat elk mens wel iets bijzonders heeft en dat als het niet al te close-upperig werd ik net aan akkoord kon gaan met het vereeuwigen van de al wat oudere jonge genen. Ik herinner mij ook nog goed hoe ik door een lieve vriendin op de video werd gezet toen ik een liedje mee kweelde tijdens een bruiloft. Ik heb er alles aan gedaan dat stukje gezongen proza (tekstvast overigens en beter op toon dan veel Voice-kandidaten..) van dat filmpje gewist te krijgen en dat is me nog aardig gelukt ook.

HPIM7869_editedHoe dan ook, anders dan ik wel eens vermoed bij anderen, heb ik wel een goede spiegel in huis en die laat me voldoende vaak zien waarom ik niet zo nodig in beeld hoef. Zouden die spiegels elders mankeren? Menen sommigen echt dat ze de schoonste van het land zijn zoals die stiefmoeder van Assepoester? Zou kunnen, moet bijna wel. Heb ik weer een afwijkende mening…. En jullie? Ook een mening over dit gespiegelde onderwerp???

13 reacties

Opgeslagen onder Algemeen