Tagarchief: oorlog

Jaap van Rij loste raadsel uit zijn jeugd op…

AEMW scannen0005Voor een deel van ons is het prilste verleden soms gehuld in nevelen. Ik ben er zo een. In de vroegste jeugd gebeurden er zaken die nog heel wat jaren deel zouden uitmaken van mijn verdere leven. Niets traumatigs hoor, maar wel belangrijk genoeg om de verhoudingen binnen de familie soms ernstig te doen ontsporen. Iets dergelijks overkwam ook Jaap van Rij. Auteur van de bekende reeks boeken over de avonturen van de ‘Opperwachtmeester’. Deze trilogie is nu met het laatste deel afgerond en daarbij loste hij meteen het raadsel op uit zijn jeugd. Een raadsel dat ook meteen een trauma tot gevolg had. Immers, een oorlogsdaad met grote gevolgen ontnam hem in zijn jeugdjaren van zijn vader die als wachtmeester bij ‘s-lands Rijkspolitie meteen aanvoerder bleek van het gewapende verzet in Zoetermeer. Een verhaal dat niet alleen uiterst emotioneel is, maar ook spannend. De losse eindjes waren maar lastig aan elkaar te knopen geweest, maar het is de auteur met veel geduld en door de jaren heen ook het nodige onderzoek gelukt. Het raadsel opgelost, zijn vader met veel eer een plek gegeven in de regionale geschiedschrijving. Dat was ook wel nodig, want de hoofdpersonen in het boek zijn weliswaar niet helemaal autobiografisch neergezet, wel zodanig realistisch dat ze bijna weer tot leven komen in het goed weg lezend boek over de Opperwachtmeester in oorlogstijd.

AEMW 100_1852Niets wordt overdreven, maar het leest wel als een spannend jongensboek. Met een afloop die voorspelbaar is, maar schitterend beschreven. Je raakt het verzet aan, je voelt de spanning. Maar ook de emoties van simpele lieden in een lastige periode voor ons land.  Onlangs overhandigde Jaap van Rij symbolisch het eerste exemplaar van zijn nieuwe boek aan Lodewijk Grooters, actief dienend reservist als Majoor bij de Koninklijke Landmacht. Tevens voorzitter van de Stichting Veteranen Duin-0 en Bollenstreek. Die vond het een eer om juist dit boek te mogen ontvangen. Volgens Grooters moet de Nederlandse jeugd weten wat er zich in ons land afspeelde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Oorlogen zijn vreselijke toestanden, laten we trachten om dit te voorkomen. Jaap van Rij promoot zijn boeken uiteraard vol verve en zal o.a. a.s. zaterdag een signeersessie houden bij Boekhandel Boek-kado in Warmond. Van 11-13.00u kun je daar met de auteur in gesprek of op de foto. Wil je dat niet is het boek te bestellen bij de betere boekhandel of Bol.com. Het kost E. 14,95 en dat is geen geld voor een spannend en leerzaam boek als dit.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Ruzie maken…

0yAo0ON6bFTNTI_450x300In mijn leven tot nu toe heb ik regelmatig te maken gehad met ruzies. Dat wijkt niet zoveel af van het leven dat andere mensen leiden hoor. Zelf zoek ik het niet meteen op, maar soms komt het domweg op je pad. Ik herinner mij heel wat fikse discussies die ergens over gingen.

Pinpassen - 1Als ik het gevoel had of heb dat waar ik voor sta niet serieus wordt genomen, of dat ik te maken heb met (in mijn ogen) malloten, liep en loopt het wel eens uit de hand. Niet stelselmatig of in de vorm van een echt handgemeen hoor, maar toch… Heel wat fikse discussies passeren mijn herinnering als ik er over spreek of schrijf. Een ruzie kan ook opluchten. Domweg omdat je dan eindelijk eens kunt uiten wat je normaal onder de pet houdt. Sommige mensen buigen mee met elke windzucht en stellen dan vol trots dat ze ‘nooit ruzie hebben’. Lijkt mij buitengewoon frustrerend.

Engine on two tracksNu heb je ruzies in allerlei gradaties. Sommige daarvan zijn meer in de privesfeer. Je bent het niet eens met het slordige gedrag van je partner of kinderen, je kunt niet tegen verwend of pubergedrag, je bent weer eens te lang in de kroeg blijven zitten met je voetbalvrienden en jouw partner is net even minder begripvol bij het aanhoren van de opera-area die je voor de deur hebt staan zingen. Daar kom je meestal wel doorheen. Met wat rozen, rumbonen en rode wijn en een prevelement over spijt kom je daar wel mee weg.

OLYMPUS DIGITAL CAMERALastiger zijn overmatige inkopen door mevrouw met de creditkaart van meneer of azijnzure opmerkingen in gezelschap over de eigen partner. Lastiger oplossen zoiets. Ruzies kunnen soms heel kort en heftig zijn, maar ik observeerde voorheen nog wel eens mensen die na een fiks dispuut een week of twee niet meer met elkaar spraken. Als driftkop der eerste klasse kan ik me die eerste situatie beter voorstellen dan de tweede. Ook op werkgebied valt veel te discussieren. Als gezegd, ik heb daar regelmatig mee van doen gehad, veelal door toedoen van lieden die hun kennis meer uit een of andere LOI-cursus psychologie of Sales voor de gewone man haalden dan uit de praktijk. En  achterbaks geroddel is mij een broertje dood. Dan maar de confrontatie. Met ondergeschikten nog wel handig, maar met een zgn. ‘meerdere’ vaak minder tactisch. Gelukkig ben ik veel daarvan alweer vergeten. Maar zouden die anderen dat ook hebben? En jullie lieve lezers? Ook regelmatig in de ruziesfeer, of buig je liever mee met de wind die voorbij komt? Laat eens weten als je wilt. Ben benieuwd!

19 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Onrealistisch filmgedrag

Vrouwenkleding - 1Ik beschrijf mijzelf vaak als een kritische film- of tv-kijker. Neem me mee naar een spektakelfilm over bijvoorbeeld de Tweede Werreldoorlog en ik kan je meteen aangeven dat die of die vrachtwagen niet past in het tijdsbeeld en dat een Messerschmitt Me-108 toch echt een lesvliegtuig was en geen glorieuze jager in de kleuren van de Luftwaffe. Slordigheid past me op dat punt niet. In veel films of tv-series die bijvoorbeeld gaan over het vroegere Oostblok zie ik te vaak Amerikaanse of Duitse vrachtwagens opereren. En met een enkele Trabant of Volga heb je de typische straatsferen uit die dagen van voor 1989 nog niet geschapen. In dat vroegere oosten van Europa barstte het echt niet van de Mercedessen of Citroens…maar van de Lada’s en Skoda’s.  Maakt producenten van die films kennelijk niet uit. Onlogica maakt dat ik ook met opgetrokken wenkbrauwen kijk naar sommige scènes waarin menselijk gedrag ondergeschikt wordt gemaakt aan de loop van een verhaal. Ik weet bijvoorbeeld niet wat jullie doen als je vroeg in de ochtend uit je bed komt? Maar vast geen hele verhalen vertellen, ruzies maken of nog mooier, vrijpartijen aangaan zonder dat je maatregelen neemt die enig fysiek ongemak verzachten. Wat ik ook altijd bijzonder vindt is dat in veel films of series vrouwen voor ze naar bed gaan uitgebreid gaan badderen en daarbij hun make-up vergeten af te doen. Komen ze dan verleidelijk geurend en in een fraaie of sexy outfit de slaapkamer in ligt manlief al in zijn weinig sexy boxer op de dekens. Net zijn kleren uit en kennelijk ongewassen. Zal aan mij liggen, maar kan toch niet waar zijn? De geur alleen al….

Berlin - Marx-Engelsplatz 1977En dat je dan met je make-up van de dag ervoor op je gezicht en je haar keurig in de kappersmal de volgende dag dus weer opstaat gaat er bij mij echt niet in. Misschien dat Amerikanen er andere culturele of intermenselijke gedragingen op na houden, het zou kunnen. Maar ik zie het ook in Scandinavische, Duitse en Engelse films of series. Dat blijft toch raar? Ook als men bijvoorbeeld als politiemensen worden opgeroepen en vanuit bed zo in de auto springt, wil er bij mij niet in. Zo zit het leven niet in elkaar hoor….. Tegenwoordig rijdt je niet ‘even’ naar een bepaalde bestemming, je zet eerst je TomTom aan of zoiets. Maar die zijn vaak in de hele auto niet te vinden. Nou….geen vrouw die dan de weg kan vinden en zonder kaartlezer of mensen op straat rijdt een man dan ook vier rondjes in de buurt van de P.D. (Plaats Delict).

Hopper - Edward_Hopper_Summer_InteriorWat me ook altijd opvalt, is dat juist politiemensen als ze eenmaal thuis zijn drinken als een Tempelier, maar ondanks dat toch van alles en nog wat oplossen. Kortom, drank maakt geniaal? Lijkt me niet! Hoe dan ook, ik kijk kritisch, al wil een spannend verhaal me wel eens zodanig opslokken dat ik al die details slechts secundair oppik hoor…. Deze vakantieperiode ga ik er weer echt voor zitten. Als het te erg wordt laat ik het nog even weten….En mochten jullie me willen laten weten hoe je zelf naar dit soort dingen kijkt, ben ik je zeer erkentelijk natuurlijk. Want dat lijkt me logisch!

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening, Persoonlijke mening

Naief op 10 mei?

Wolven - 2Het was prachtig weer op die 10e mei van 1940. Het zou een mooie warme lentedag worden met zomerse vooruitzichten. Maar het mocht niet zo zijn. Hitler’s horden  vielen de lage landen aan. Vanuit de gedachte dat daarmee de Engelsen en Fransen in de tang zouden komen zitten en de verdediging van Frankrijk zelf op een fiasco zou uitdraaien. Onze tot dan behoorlijk naïeve regering had weliswaar de Nederlandse troepen in staat van paraatheid gebracht, hun uitrusting was echt beneden alle peil.

Fokker CX bommenwerpers boven GrebbelinieDoor de politiek van het”gebroken geweertje’ hadden de zgn. socialisten van toen bewerkstelligd dat onze soldaten in de zelf uit turf en veen gegraven linies zaten met geweren die in de eerste wereldoorlog al ouderwets hadden aangedaan. Ze droegen uniformen die uit die zelfde periode stamden en hadden nauwelijks pantservoertuigen beschikbaar. Koeriers reden op fietsen, de luchtmacht was voorzien van een mix van redelijk moderne Fokkers en oude tweedekkers. Veel hoge officieren hadden uit armoede slechts de beschikking over van burgers gevorderde automobielen. Geen partij voor de oppermachtige Duitse krijgsmacht die dan ook nog eens over onze linies heen vloog en para’s dropte in de Randstad en bij andere cruciale punten van strategisch belang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe Nederlandse luchtmacht werd voor een groot deel die eerste dag al uitgeschakeld, Schiphol gebombardeerd. Op enkele plekken liepen de Duitsers vast. Zo werd de Grebbelinie bij Rhenen stevig verdedigd, maar ook de Maasbruggen bij Rotterdam. Taaie gevechtsgroepen van het Nederlandse leger verdedigden met de moed der wanhoop deze belangrijke knooppunten tegen de opmars van de Nazi-soldaten. De regering die kort daarvoor onze bevolking nog op het hart had gedrukt ‘vooral rustig te gaan slapen’, verdween met stille trom naar Engeland, al snel gevolgd door leden van het Koningshuis. Het Nederlandse volk mocht het verder zelf uitzoeken.

STAR WARS FILM VI  EMPERORNa een paar dagen was het klaar. De Duitsers braken het laatste verzet door hun terreurbombardement op Rotterdam. Nederland capituleerde. Wat is de les die we daarvan zouden moeten leren? Wel, ik denk dat we niet naïef moeten zijn als we om ons heen kijken in de wereld. Die wereld is nog steeds niet gezellig of alleen maar mooi. Europees denken geeft een gevoel van schijnveiligheid, ons kan niets gebeuren. Maar als er een invasie wordt ondernomen van dit werelddeel moet je niet raar kijken als de vijand ook dan met relatief weinig middelen kans maakt om alle landen te overlopen. Terreur achter de verdedigingslinies en overrompeling zullen daarbij zeker een rol spelen. Al dan niet voorbereid, zonder echte defensie ben je niks waard. Zonder uitrusting ook niet. En laten we wel zijn, de huidige middelen zijn onvoldoende om een evt. overval van ons grondgebied tegen te gaan.

T-72TankWe hebben geen moderne vliegtuigen meer, geen patrouillevaartuigen, geen effectieve zeemacht, geen tanks, een beroepsleger dat steeds meer wordt omgebouwd naar een vredesleger. Met dank aan verkeerde inzichten en veel te grote politieke correctheid. Net als in de meidagen van 1940. Ik slaap zelf nog wel steeds redelijk rustig. Nog wel…. Maar bij het minste geringste ben ik toch wakker. Want naïviteit mag me niet worden verweten. Past ook niet bij me… Daarom heb ik 0ok absoluut geen gevoel bij die pseudolinkse clubs met hun decennia oude en achterhaalde ideeën…

17 reacties

Opgeslagen onder Historische mening, Persoonlijke mening

Troje

Troje poster Scan10574De keer dat wij er zelf eens te gast waren zaten we niet in een houten paard maar in een verweerde tot de draad versleten Turkse bus. Op rondreis door dit fraaie land waar de Dardanellen op enige afstand goed te zien waren als je op de ruines stond van die beroemde stad uit de oudheid; Troje. Een stad met een verhaal. Nou ja, een verhaal? Wel tien! Gelegen in het huidige Turkije, omgenoemd naar Truva, maar vanuit de oude historie dus bekend als de stad die met een list door de oude Griekse veroveraars uit die tijd werd veroverd. Volgens de overlevering, vermoedelijk net zo betrouwbaar als de aloude Bijbel, zouden Griekse belegeraars van de stad een enorm houten paard hebben geconstrueerd dat zij de inwoners van de stad aanboden als een soort ultieme afgod. Die bewoners van de stad waren daar wel in geïnteresseerd en lieten de stadspoortdeuren openen en rolden op die manier het houten paard de stad binnen. Men rekende buiten de sluwheid van de Grieken. Want in dat paard, toch een beetje de houten voorloper van het moderne landingsvaartuig of rijdende personel carrier, zaten soldaten verstopt die er midden in de nacht uit kwamen en de Trojaanse wachtposten overmeesterden en daarop de stadspoorten open zetten voor de hoofdmacht. Neem van mij aan dat het verlies van Troje hard is aangekomen. En dat bleef door de vele eeuwen zo, de haat tegen de Grieken kon wel eens zijn oorsprong vinden in die paardentruc.

Trojan HorseZelfs de Ottomanen waren indertijd nog zo boos over het verlies van de stad aan de Grieken, dat ze op wrede wijze Constantinopel innamen en de daar levende orthodoxe christenen over de kling joegen of tot vroom moslim omvormden. Ook weer een verhaal uit de geschiedenis. Fraai is ook de beschrijving van de opgravingen die de Duitse historicus Schliemann deed in de 19e eeuw. Op zoek naar een schat, die hij ook vond en vervolgens voor de Turkse landheren weg wist te sluizen om elders tentoongesteld te kunnen worden. Zoals in Amsterdam. Waar momenteel een fraaie expositie loopt over de stad Troje en haar bewogen geschiedenis. Te zien in het Allard Pierson Museum, aan de Oude Turfmarkt 127 in Amsterdam. Tot en met 5 mei a.s. Ben je geïnteresseerd in deze oude geschiedenis, ga er dan snel heen. Mooi museum, fraaie locatie, interessante expositie.

Troje in Amsterdam - Scan10566Voor ons was het een beetje thuiskomen natuurlijk. Want wij stonden ooit, lang geleden alweer, in dat verre land boven op die ruines van een duizenden jaren oude stad en keken toen naar de veraf gelegen zee of we Homerus nog aan zagen komen…..Toen nog niet, nu wel. Want die gidst je met zijn verhalen dwars door die expositie heen. Zeer de moeite waard!

4 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Passieve vergadercultuur..

VGM 0602 078002AAls iets me altijd heeft gestoord in mijn werkzame leven tot nu toe, dan toch wel de vergadercultuur binnen bedrijven en organisaties. Wat een tijd maakt men daarvoor vrij zeg! Alsof je niks anders te doen hebt. Zodra je in een managementteam van een bedrijf wordt opgenomen krijg je er automatisch mee te maken. Er wordt wat afgekakeld binnen die bedrijven, en naar ik begreep is dat bij veel overheden niet anders. Juist door dat gekwaak, waarbij de theoretici zich vaak meer roeren dan de meer praktisch ingestelden, verlies je veel effectiviteit die is in te zetten om de doelen waarover zo vaak wordt gesproken in die vergaderingen, te bereiken. Zelf was ik meer van kort en bondig overleg. Gewoon je staf of team even informeren wat deze week of maand van hen verwacht werd en ze ‘de weg op schoppen’ of terug naar hun bureau.

De juryleden drinken een glas.DSC_0049Aan de slag, regelen en niet uitstellen tot morgen wat vandaag ook kan.  Het is die vergadercultuur waaraan veel in Nederland ten onder gaat. We praten over een probleem in de hoop dat het vanzelf weg gaat. Kijk nu eens naar dat cultureel veroorzaakte probleem van agressie op het voetbalveld. De ene na de andere vergadering wordt er aan besteed, van minister tot uitvoerend ambtenaar, op elk niveau wil iedereen vooral zijn of haar mening geven. Terwijl de oorzaak van het probleem toch als bekend mag worden geacht. Aanpakken lijkt mij de beste methode. Zachte heelmeesters maken nu eenmaal nog steeds de grootste wonden en helaas, het zijn de praters en vergadertijgers in ons land die de zachte heelmeesters het duidelijkst vertegenwoordigen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAStel je nu eens voor dat de Barbaarse horden zich mobiliseren en zich in beweging zouden zetten richting het democratische en vrije westen. Binnen de kortste keren staan de militaire apparaten van de bedreigde landen en volken op scherp. Reken maar niet dat dit voor ons landje geldt. Nee hoor, eerst vergaderen! Kijken of we elk gezichtspunt wel juist benaderen, of we de kosten kunnen beheersen van al die militaire inzet, of het verstandig is om de dijken door te steken, wat de schade is aan flora en fauna en of we niet beter eerst zouden kunnen praten met de Barbaarse leiders. Het was de Britse Premier Chamberlain die in 1938 ook zo dacht. Na uitgebreide vergaderingen met leden van zijn kabinet. Hij dacht na, dronk een goed glas sherry en stapte in het vliegtuig. Richting Berlijn. Waar hij met Hitler een vredesverdrag sloot. De wereld leek gered. Leek, want een jaar later was de Tweede Wereldoorlog een feit. Barbaren en dictators hebben maling aan papieren verdragen namelijk. of aan de resultaten van al dan niet zinnig overleg. Die wijken slechts na een pak slaag. Lijkt mij een goede oplossing voor wat we nu in onze samenleving meemaken. En voorlopig even niet discussiëren, ik ben druk, moet vergaderen nu….J

12 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Terug naar ’68

DC863 KLM seen landing 60'sScan10482Als je, zoals ik, groot genoegen schept in het uitpluizen van achtergronden van datgene wat te maken heeft met mijn liefhebberijen is het bezit van een aardige bibliotheek vol naslagwerken wel zo handig. Veel informatie die ik thuis zo kan opslaan is in het digitale archief soms niet te vinden en in andere gevallen kom ik juist op het internet weer zaken tegen die mijn papieren archief niet prijs wil of kan geven. Soms omdat het ook echt nergens te vinden is, in andere gevallen omdat het erg veel discipline en tijd vraagt om een reeks van boeken op de goede gok door te kijken op zoek naar antwoorden op de door mijzelf gestelde vragen. Onlangs deed ik dat toch weer eens. Zocht iets over de omschrijving van de geschiedenis van een jachtvliegtuig uit de eerste wereldoorlog dat ooit in die jaren ook geleverd was aan Rusland. Ik bekeek een erg aardig en handig boekje dat ik ooit in de jaren zestig heb aangekocht en flink ingaat op de zaken rond eerste en tweede wereldbrand waaraan ik zo’n behoefte kan hebben. Dit boekje had ik niet zo vaak open gemaakt, dat bleek wel, want er viel een foto uit.

Boekenkast vlt.boeken 040307 008 (2)Een min of meer mislukte zwart wit opname van een DC-8-63 van de KLM, die ik vermoedelijk met een van mijn toenmalige klikklakcamera’s maakte. Op de achterkant van de foto staat de datum, 13-11-1968, vermoedelijk de afdrukdatum, de foto zal wel een maandje of wat voordien zijn geschoten, mogelijk in het Amsterdamse Bos of zo, waar je op de Grote Speelweide staand voorbij vliegende kisten op lage hoogte kunt ‘schieten’. Met die toenmalige camera, van Spiegelreflex had ik nog nooit gehoord zelfs, knipte ik wat te vroeg af. De staart van de krijsende lange Acht staat er niet op. Vandaar maar weggelegd die foto, verstopt. Geen recht gedaan aan een heel belangrijk vliegtuigtype dat bij de KLM de brug bouwde tussen de ook al indrukwekkende normale DC-8 en de latere Boeing 747. 1968 dames en heren….Wat was ik toen nog jong en onbezonnen. Wat zag ik nog een toekomst voor me. Ik werkte nog op Schiphol, dat toen net was verhuisd van Oost naar Centrum, ik had nog geen eigen auto, laat staan een eigen huis. We woonden nog in, en met plezier. De Maan was toen een focuspunt voor de ruimtevaart. En dat alles is na te kijken in die boeken die ik nu nog zo koester. Toch eens kijken of ik nog meer plaatjes heb verstopt omdat ze indertijd eigenlijk mislukt waren….Leuk om over te filosoferen. Weten jullie nog wat je deed in november 1968???

16 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening