Tagarchief: Nieuws

Relativiteit

Accountantswerk 3Als je jong bent, ik schreef er op dit blog al eens eerder iets over, voel je je onkwetsbaar. In de meeste gevallen lijkt dat ook zo. Jeugd en goede gezondheid beschermen je vaak tegen al te grote kwalen. De kans op iets ellendigs is relatief klein.  En dat is maar goed ook. Zelf mag ik me verheugen in een relatief goede conditie en gezondheid. Maar ik weet en besef als geen ander dat dit zo maar van het ene op het andere moment kan veranderen. Narigheid en ellende kunnen zo plotseling toeslaan als de bliksem en dan is het over en uit met jouw persoonlijke comfortabale leventje. We kennen allemaal voorbeelden van het uit evenwicht brengen van een leven zonder zorgen. Onlangs werden wij geconfronteerd met een paar voorbeelden in de nabije omgeving.

1069134_407419772708849_190372784_nZiekte, behandeling, gevecht, narigheid, druk op de prive-ketel. Op afstand bekeken valt alles mee, maar als je er enig gevoel mee of bij hebt komt het vaak aan als een m0kerslag. Meer voor de lijdende voorwerpen zelf, we spreken niet over een griepje of verkoudheid, maar ook voor hen die om de gekwetsten heen leven of wonen. Je wilt zo graag de juiste woorden spreken of schrijven, in veel gevallen lukt dat niet. Het liefst wil je al die getroffen mensen omarmen, knuffelen, strelen opdat ze voelen dat je met hen te doen hebt en natuurlijk alle goeds wenst voor nu en in de toekomst. Maar je snapt ook wel dat als je het eens vanuit je jezelf bekijkt, jij een gebrek aan horizon zeker zou ervaren en dat alles wat je normaal zo belangrijk vindt ineens volstrekt relatief geworden is.

MZ3Immers, je wordt op jezelf terug geworpen, moet overeind zien te blijven, alle ellende die behoort bij het ziekteproces en de behandelingen, in je eentje ondergaan. Ik weet nog goed hoe dat was toen ik een paar jaar geleden ineens een kwaaltje had dat accute medische hulp vroeg en de daaraan voorafgaande onderzoeken als verschrikkelijk onderging. Uit mijn evenwicht gebracht, mijn zekerheden (..) vervlogen, en steeds die er voor in de plaats komende onzekerheid. Na de echt nodige medische ingreep leek het snel te verdwijnen uit het gestel allemaal, maar dat is slechts schijn. Verborgen onder een heel dun laagje zelf opgebrachte aarde liggen de herinneringen begraven.  Juist die narigheid van naasten en vrienden doet al dat stof op je eigen herinneringen wegwaaien als zand aan het strand in een grote storm.  Spiegelreflectie krijgt ineens toegang tot je eigen denken, twijfels over je eigen gezondheid knagen plotsklaps aan dat stoere machogedrag of je het nu wilt of niet. Het jaar 2014 is dus niet zo best begonnen. Alsof ouder worden ineens niet meer zo leuk is, je denkt als je jong bent dat je altijd zo gezond en onkwetsbaar zult blijven. Illusie beste (en vooral jonge) mensen. Dus geniet, van elke dag, en bedenk dat je gewoon zoveel lol moet maken in het nu dat je er morgen op kunt teren. Wat je niet hebt gedaan kan morgen zo maar leiden tot de verzuchting ‘had ik maar…’. Lijkt me zo spijtig…..

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Politiek gekwek…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAValt het jullie ook op dat we plotsklaps in het ‘goede nieuws’ zijn verzeild geraakt? Ineens is alles beter dan vorig jaar nog het geval was. De economie groeit wat, de consumenten vertrouwen meer in de toekomst, er worden meer huizen verkocht, de CO2 uitstoot is met 20% verminderd, en de kans op een stevige opwarming van de aarde is afgezwakt nu de zon geen activiteiten van betekenis vertoont wat zou kunnen duiden op een kleine IJstijd. Het is mij allemaal te toevallig allemaal. Werden we vorig jaar nog met zijn allen leeggeschud door een politieke elite die maar niet kan bezuinigen, maar wel alles weet van lastenverhogingen en dat middel ook strikt doorvoert, ineens blijkt dat beleid wonderen te verrichten en zouden wij allemaal, volgens de toch aardig geïndoctrineerde media, geloven in die onzin. De waarheid is dat er vorig jaar helemaal niet meer huizen zijn verkocht, maar juist minder. Dat we een stijging van de economie meemaken is meer subtiel dan structureel en heeft meer van doen met wat er in de landen om ons heen plaatsvindt dan hoe deze meest asociale regering ooit (inclusief gedoogpartners) haar beleid uitvoert. En ik kan jullie voorrekenen dat als je de inkomsten verhoogt en de uitgaven gelijk houdt, je per saldo meer geld in kas krijgt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHoef je niet voor te zijn afgestudeerd op de politieke kleuterschool. Nederlanders zijn qua vermogen teruggezakt naar het niveau van 2007. Nog steeds niet echt arm, maar het houdt voor veel van ons in dat we een vermogensderving leden van 20.000 Euro. Allemaal! Gemiddeld! Nivellerend participatiebeleid met als groot dogma dat we komende generaties dan niet in de problemen brengen. Jaja, het is mooi dames en heren van de betrokken partijen maar u steelt van de armen om de rijken te bevoordelen. Upstairs Downstairs teruggebracht naar de 21e eeuw. Aardig was ook de trots waarmee de door linkse partijen bestuurde hoofdstad meldde dat men een recordbedrag aan parkeergelden had binnengehengeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMen haalde zoveel miljoenen op dat men bij God niet meer weet wat ze er mee aan moeten. Door belastingbetalers opgebrachte straatstenen en vierkante meters, alsnog aan diezelfde mensen verhuren en dan zoveel rijkdom vergaren dat je het alleen nog maar aan onzinnige zaken kunt besteden. Je zou er bijna aangifte voor diefstal tegen dat stadsbestuur voor doen. Maar men toont ook meteen aan hoe het werkt in die kringen. Trots zijn op het feit dat je burgers poten uit kunt draaien en dat die dat nog accepteren ook. Kijk, ik ben heel, heel erg kritisch op wat er momenteel gebeurd en betreur het dat onze volksvertegenwoordigers (in naam) niets zinnigs ondernemen om er paal en perk aan te stellen. Net zo min in Den Haag als in Amsterdam. En dat laatste kon wel eens een reden zijn om bij de komende Gemeenteraadsverkiezingen toch eens een wat andere keuze te maken. Wat er nu zit moet weg. Amsterdammers van geboorte moeten het roer maar eens in handen krijgen. Zou een verademing zijn denk ik….Al was het maar voor het denken over bepaalde zaken.

7 reacties

Opgeslagen onder Politieke mening

Smartphone-verslaafd

WP_000395Tot ergens in de afgelopen zomer van 2012 was ik helemaal niet bezig geweest met het fenomeen. Ik had een goed werkende en uiterst stevige Nokia die ook nog foto’s kon maken en daar redde ik me aardig mee. Zoonlief introduceerde me in de wereld van de Smartphones. Hij gaf me een vrijwel nieuwe Windows Phone cadeau waar hij zelf erg gek op was maar alsnog graag omruilde voor een nog veel slimmere iPhone 6 of zo. De Winphone was precies goed voor de oude man die zijn vader is. Al snel zette ik wat apps op dat ding en kon ik bijvoorbeeld internetten, mailen en de sociale media volgen. Ook het nieuws ontging me niet meer en ik kan met een digitaal kompas zelfs zien waar het noorden is als ik ergens loop te wandelen. Twitter, Facebook, bloggen, alles zit er op en is met een beweging van een vinger tot actie te brengen.

nuvi3597LMTHD_HR_086.5 low.jpgFotograferen kan ook en zelfs filmen en het leuke is ook dat je die beelden direct kunt plaatsen op bijvoorbeeld Facebook. Leuk is ook Foursquare, een app die je bij allerlei bedrijven waar je op bezoek gaat doet inchecken en waarvoor je dan punten verzamelt. Wat je daar nu weer mee moet weet ik ook niet, al kreeg ik onlangs bij Ikea het aanbod om gratis een kopje koffie te gaan halen omdat ik daar was ingecheckt. Hoe dan ook, ik ben gek op dat ding en snap wel dat vrouwlief zo dol is op haar iPadje. Anders dan bij al die Windows-computers waarmee ik nu ook deze teksten aan het www toe vertrouw, werkt dat WinPhone-ding slechts met schuifbewegingen. Je doet dat intuitief goed, snel en de verbindingen die ik via provider Vodafone naar me toe haal blijken nog goed te zijn ook. Voor een relatieve meerprijs t.o.v. het vorige abonnement waarmee mijn nogmale ‘mobiel’ functioneerde kijk ik nu naar de wereld en die naar mij. Het weer ontgaat me niet meer, er zit een waarschuwing op voor extreme situaties, ik kan vluchten boeken of treinkaartjes, heb in de gaten wanneer er files zijn en als mijn auto-navigatie er mee zou stoppen, dan zit ook die voorziening in dat ding. Elke dag kijk ik er met een zekere verliefdheid naar.

WP_000391En daarmee ben ik niet de enige. Onlangs zat ik weer eens in overleg met twee zakenrelaties met wie ik op creatief gebied heel veel mooie dingen deed in het verleden en wellicht weer ga doen in de toekomst. Alle drie bleken we in de ban van die nieuwe apparaten. Alle drie een WinPhone. En ook alle drie als bijna senioren in de war als het ding het even niet goed doet…. Zoveel technisch vernuft in zo’n klein dingetje. En dan ben ik maar een bescheiden gebruiker. Download of kijk geen films op dat apparaatje, maar kan wel luisteren naar alle digitale radiozenders in de hele wereld. Maar radio is zo ouderwets begreep ik. En toch vind ik het plezierig om dat altijd bij me te hebben. Toch nog een beetje nostalgie op al die moderne technische apparatuur…..

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Relativerende situaties

Tijdens de na-Berlijnse week stapelde het ‘slechte’ nieuws zich ineens op. althans zo leek het soms. Vrienden en kennissen die meldingen deden over de meest gruwelijke ziektebeelden en vooruitzichten van mensen die wij zelf ook redelijk tot goed kennen en wiens leven een plotsklaps draai meemaakte na een heftig vonnis door de hen behandelende artsen. Soms staat je verstand er bij stil. Ook al zijn wij zelf wel iets gewend op dit gebied. Mijn schoonpapa overleed bijvoorbeeld ooit plotseling op zijn 41e .  Horen dat iemand opgegeven is op zijn 46e door een zeer ernstige aandoening blijft schokkend. Temeer omdat je als je op de leeftijd der ‘wijzen’ bent gekomen, alles wat ‘onder jou zit’ beleeft als ‘jonkies’. En deze oud-collega en ooit goede vriend voor wie dit nieuws moet zijn aangekomen als een ongekende mokerslag, was er een van. Eigen bedrijf, altijd hard werken, doelen stellen, gezin, koophuis, en dan dit. Het zwaard van Damocles ligt al in zijn nek. Veel tijd om zijn opties te overdenken blijft hem niet. Thuis zijn einde afwachten blijkt het enige verstandige.

Het blijft schokkend om mee te maken en wij verwerken zelf ook nog steeds dit nieuws dat ons door een lieve vriendin werd gebracht. Maar daar bleef het niet bij. Als je dan zelf fysiek even van de leg bent (Berlijnse griep sloeg keihard toe) voel je ieder pijntje, elk anders functioneren van het fysieke, als extra schok, een soort vertaling van het leed van de ander op jouw eigen gestel. Althans bij mij werkt dat zo. En wat moet je nu doen. Wat zijn woorden van sterkte, van troost, zeker als je mensen toch wat jaren uit het oog bent verloren zoals in het onderhavige geval.

We zijn er nog niet uit, moeten even een richting zien te vinden. Het was goed dat we de vakantie dit jaar in stukken knipten en daardoor even een reprise mochten beleven van het Berlijnse avontuur. Het verslag daarover volgt ook nog wel. Maar eerst stel ik jullie, lieve meelezers, de vraag hoe je om gaat met zulk ellendig nieuws. Is er een formule om dat te doen? Wie heeft er ervaring mee? Laat me even weten……

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening