Tagarchief: nestje

Bewust gewacht

HPIM0038_editedOnlangs besloten we dat het tijd was voor een nieuwe huisbewoner in onze familie. Onze Patser was intussen alweer zes maanden geleden naar de grote dierenhemel verhuisd en zijn nog steeds actieve zus liep vanaf dat moment te  gillen en te zoeken in ons en haar huis. Kennelijk krijgt zo’n dier dan na afloop van zo’n tragisch afscheid ook nog iets van een poezenziel extra in haar karakter want ze vertoonde ineens gedrag dat we vooral van haar broer hadden leren kennen, maar dat haar voordien vreemd was. Vanuit ons menselijk denken bedachten we dus dat ze wel ‘eenzaam’ moest zijn. Toen ze ooit samen bij ons binnenstapten hadden we hier al een hond en een poes rondlopen, met zijn vieren werd het heel gezellig. Maar zij bleef als laatste van die groep over en dat was best vreemd denk ik.

1899784_703267686360784_1577061767_oWe zijn nu ook niet zo dat we meteen een vervanger voor de geweldige kater die onze Patser was in huis haalden. Eerst even door dat vervelende gevoel heen dat ‘hij’ er niet meer was. Maar onlangs was het door allerlei omstandigheden weer mogelijk om aan een kitten te komen. Blogvriendin Bettina had in haar huis met dank aan de ooit op Marktplaats gekochte poes een nestje cadeau (..) gekregen en in onze familie bestond een grote behoefte. Dat werd dus afspreken, en opties nemen.

altAlpMZH3dhYCi62tCZ-UmMh_PrsO1yC8XKbO2PUjV-MvSTwee van die kleine wurmen zouden onze kant op komen, een daarvan was voor ons  zelf bedoeld. De kleine zwarte, toen nog als poes bestempeld. Onlangs mochten we ze halen. Geweldige ervaring. Prachtig gezin, lieve omgeving en een ‘plaat van een moederpoes’. Kermend gingen beide reizers in hun desbetreffende reismeubilair. Tijdens de rit naar huis hielden ze mekaar bezig met hun gejammer. Na afzetten van nummer 1, intussen Lucky genoemd, namen we onze zwarte minipoes mee naar huis.

WP_004463Daar aangekomen was zij/hij meteen thuis. Kermde, liep rond alsof hij nog nooit ergens anders is geweest en sliep vrijwel meteen op schoot een deel van de klok rond. De sfeer is goed, de relatie prima en de lach steeds op onze gezichten. De nieuwe zwarte medebewoner is geen saaie pier. Hij bedenkt van alles en is heel erg nieuwsgierig naar omgang met dat enorme poezenbeest dat hier rondloopt met schoteltjes van verwarde angst. Want dat ‘enorme monster dat hier nu rondloopt’ maakt haar, toch de poes met de oudste rechten,  onzeker. En toch komen ze centimeter voor centimeter dichter bij elkaar. Dat komt vast nog wel een keer goed. De kleine urk heeft zijn eerste bezoek aan de dierenarts achter zich. Injecties tegen poezenziekte, ontwormingskuur, vlooienbehandeling (nergens voor nodig, had er geen een) en een chipje. Ook bleek het een katertje te zijn. Kijk, dat kan helemaal niet meer stuk. En zo is ons gezin weer even wat completer dan het daarvoor was. Wat een liefde krijg je van die diertjes. Vertederend! Zou het daardoor komen dat we deze broeder nu zo verwennen? Zal best, maar als het kan moet je dat doen. Verdienen ze!

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening