Tagarchief: mooi

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

De moeite waard; Paleis op de Dam!

Amsterdamse beelden 030807 005Nu ben ik al een tijdje woonachtig in of vlakbij de hoofdstad van ons landje. Ik loop al vele jaren lang met plezier in deze stad in de rondte en geniet van alles wat Mokum zoal te bieden heeft. Maar ik moet bekennen dat ik bepaalde toeristische attracties zelden of nooit van binnen zag. Een daarvan is het Koninklijk Paleis op de Dam. Dat gebouw is vooral bekend van recepties en balkonscenes waarbij ons Koninklijk Huis een prominente rol speelt, maar je mag daar als gewoon publiek zo af en toe tegen betaling naar binnen. Dus dat deed ik onlangs voor het eerst ook eens. Je waant je direct hoogwaardig en rijk, want de aankleding van het gebouw is ronduit prachtig. Had ik niet verwacht. Grote halen en zalen, schitterende slaap- en werkkamers. WP_003955Hier zijn geen Calvinisten bezig geweest maar vooral Franse decoratieartiesten die het voormalige Stadhuis van Amsterdam in opdracht van toenmalig ‘Koning’ Lodewijk Napoleon omtoverden in een schitterend woon- en werkpaleis. De Franse sfeer zit overal en dat is in dit geval geen echt nadeel. Het gebouw is een aantal malen van binnen en buiten opgeknapt, dat deed het geheel geen kwaad. Voor een feestje als de inzegening van onze nieuwe vorst en zijn gemalin, in april vorig jaar, is dit gebouw prima geschikt. Je kunt er een paar gasten prima ontvangen, ruimte genoeg. Natuurlijk mag je als bezoeker niet alles zien. Zou ook te gek zijn. Maar waar je wel mag komen is indrukwekkend, op sommige plekken wat kitscherig ingericht, maar wel indrukwekkend. Opvallend zijn de afbeeldingen van de voorouders van Willem Alexander. Vaak geen reclame voor het geslacht Oranje, maar soms ook weer wel. Zo is de jonge Wilhelmina een erg mooie vrouw, althans zoals ze in het paleis te zien is op een fraaie gemaakt schilderij. Wat me ook opviel was dat het befaamde balkon veel lager boven de straat van de Dam is aangebracht dan je vanuit de tv-beelden zou denken. Relatief laag dan.

WP_003926Je mag er niet op, ik had graag even gewuifd naar de onderdanen, maar nee, dat was niet toegestaan… Overigens is de bewaking stringent maar vriendelijk, en sommige mensen van deze dienst werken als gids wanneer je met vragen zit over wat je kunt of moet bekijken. Kom je in veel musea niet tegen. Hier wel. De ruimten voor garderobe en toiletten zijn op de begane grond te vinden of een etage lager. Half maart gaat het paleis weer even dicht. Mocht je de kans hebben voordien nog even een bezoekje aan stad en gebouw te brengen? Doen! Meer dan de moeite waard. Neem niet teveel tassen of zo mee, mag allemaal niet mee naar binnen. Camera’s wel, maar dan mag je absoluut niet flitsen. Daar is men wat spastisch over. Maar dat wijkt niet af van de norm in veel andere musea of gebouwen van deze strekking.

12 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Historische mening, Toeristische mening

Terrasobservaties

Party - 1Bijna niets zo leuk als op een terras zitten in een grote stad en kijken naar het voorbij lopende decor van vaak zo verschillende mensen. Ik ben gezegend met een creatieve geest en kan het dan niet laten om verhalen ‘in te vullen’ rond wat ik zoal zie. Ik bedenk me hoe mensen met elkaar omgaan, waar ze wonen, hoe ze hun liefdesleven inrichten of in welke auto ze rijden. Dat is een leuk tijdverdrijf en al snel merk ik dat de consumpties op zijn en een nieuw rondje nodig om nog even op mijn observatiestoel te kunnen blijven zitten. Worden die observaties gelardeerd in mooie witte of rode wijnen, zijn de verhalen ook mooier. Een enkele bereikt u via die blog.

WP_002824Onlangs zaten we weer ergens in een grote stad en keken naar het voorbij lopende publiek. Ik zag weer heel wat voorbeelden van mijn stelling. Zoals de plompe man die een meter of vijf vooruit liep bij zijn vrouw. Die slofte achter hem aan, gekleed in een soort pluchen joggingpak. Haar figuur oogde alsof het de strijd met de zwaartekracht al vroeg had opgegeven. Zij sjouwde met de boodschappen, hield ook de kinderen in de gaten, en liep als een halve invalide achter haar ongeïnteresseerde vent aan. Even later kwam van de andere kant van de straat een vrouw aanlopen die meteen mijn aandacht had. Mooi, slank, sexy, pumps, prachtige benen in een vacuüm getrokken jeansbroek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZe liep om gezien te worden. Haar kinderen renden om haar bij te houden. Ze had er weinig aandacht voor. Waarvoor wel was niet te zien, haar ongetwijfeld mooie ogen zaten verborgen achter een designerzonnebril. Nieuwe rijke chique of zo? Dan dat echtpaar van een jaar of 70. Hielden elkaar vast of ze bang waren dat een van de twee er ineens onverwacht vandoor zou gaan. De liefde spatte er vanaf. Zo innig. De man met de broekclip viel me ook meteen op. Zijn rechter broekspijp liet een stevige versmalling zien, waardoor zijn sportsok duidelijk zichtbaar was. Die was op de fiets gekomen. Dat was wel duidelijk. Even later dat jonge paar met kind in een karretje.

REC_0003_editedJong, heel jong. En niet gelukkig. Het was ze beiden aan te zien. Hij zag er uit als een voetbalhooligan met zijn petje achterste voren en een jack met grote opschriften. Zijn joggingbroek was van glimmende stof gemaakt en had grote witte banen op de zijkanten van de pijpen. Zij droeg een verwassen spijkerbroek, een topje en een zwart jackje. Haar haren waren wat vettig en uitgegroeid, het kind in het wagentje was leuk om te zien, maar armoedig gekleed. Zouden ze al 17 zijn geweest? Het was doordeweeks op een werkdag. Werkten ze niet? Een ‘moetje’? De gezichten lieten geen enkele liefde zien. Afkeer kwam eerst, ongelukkig zijn op de tweede plek, en een soort verborgen armoede op de derde. Ze hadden de pas er stevig in. De door het kind verloren ballon bleef achter op het plein waar wij zaten. Moeder keerde niet om…..het kind jengelde niet. Wat een triestheid……

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

The Beauty and the Beast!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEcht een toegegeven ondeugend trekje van mij is dat ik als ik ergens in de openbare ruimte zit vooral observeer. Ik kijk naar mensen, tracht te snappen hoe relaties in elkaar zitten en voeg er naar eigen gebruik soms wat peper en zout aan toe om een verhaal te maken dat mij persoonlijk acceptabel genoeg lijkt om er een blogje over te maken. Zo zat ik onlangs ergens uitgebreid en smakelijk te ontbijten. Hotel uit een keten, geweldig voedsel, en gezellig druk. Om ons heen allerlei andere bezette tafels.  Met veel verschillende mensen. Uit binnen- en buitenland.  Oudere stellen die het zich gemakkelijk maakten en de aangeboden etenswaren deels voor gebruik nu maar zeker ook voor later op de dag sprokkelden. Zakenlieden die even snel een ontbijtje naar binnen werkten en de strategie voor de dag bespraken met hun collegae. In dit hotel was dat niet veel anders dan in de honderden hotels waar ik tot nu toe verkeerde. De enkele uitzondering daar gelaten. Voor mij zijn ‘paren’ het meest interessant. Hun gedrag bij het ontbijt is voor mij bepalend voor een mening over hun relatie. Is men consequent met elkaar in gesprek, maakt men lol samen en genieten ze van het eten? Goede relatie! Zwijgen tijdens het ontbijt en er uitzien of het te veel moeite kostte om je er even leuk uit te laten zien voor de rest van de dag geeft me te denken. Mijmerend keek ik al smerend en kauwend rond en zag ineens een opmerkelijke combinatie.

Fat people 3Een uiterst fraaie en ‘goed afgewerkte’ jonge dame in een vrij strakke groenkleurige outfit aan de hand van een man die het bij een aflevering van ‘Óbese’ niet verkeerd zou doen. Een beul van een vent, goed in het pak zittend overigens, metertje of twee lang met een buikomvang waar veel mensen van schrikken. Ik vreesde voor de stoel waarop hij ging zitten. Ik denk toch dat we hier keken naar 150 kilo schoon mannelijk vlees aan de haak, de dame was volgens mij niet veel meer dan een kilootje of 50 aan die zelfde haak waard. Opmerkelijk was haar kennelijke liefde voor hem. Ze deed alles om het de mastodont naar de zin te maken. Scrambled eggs, spek, koffie, broodjes, een toetje…..hij verwerkte het zwijgend. Zij nam zelf slechts iets van yoghurt met wat thee. Toch zat er iets van chemie tussen die twee. Niks mis mee, maar ik snapte de combi niet helemaal. Al was het maar omdat we vrijwel allemaal ook kijken naar uiterlijkheden toch? The Beauty en the Beast dus. Moet je hier nu met enig leedvermaak of toch bewondering naar kijken? Was hij tijdens hun relatie zo dik geworden omdat ze hem zo goed verzorgde, of viel ze gewoon op ‘zwaar’? Was zijn ‘verhaal’ zo goed dat ze als vrouw niet keek naar de verpakking maar naar het innerlijk. Ik bedacht me dat ik de bedden in de hotelkamer wat aan de zachte kant had gevonden, zouden zij daar samen geen last van hebben gehad?

Romantiek - Al snel is de tv het spannendste moment van de dag...Kortom, ik kwam terug met de nodige inspiratie voor een blog als dit. Omdat ik het niet helemaal begreep (of begrijp) maar wel intrigerend vind. Vrouwen en mannen, het blijven opvallend tegengestelde polen als het om relaties gaat. Soms gaat dat goed, en soms blijf je met vraagtekens zitten. Hebben jullie dat nu ook of ben ik daarin de enige??

25 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Onbekend maar best mooi; Gronau!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk kende het plaatsje voorheen slechts van langs rijden of uit de zeldzame nieuwsfeiten die er plaatsvinden. En dat terwijl het zo strategisch net over de grens bij Enschede gelegen is; Gronau. Stad met iets van 40.000 inwoners die zich mogen verheugen in een fraaie omgeving, een gezellig centrum en voldoende horeca om het leven leuk te houden. Vlakbij het centrum ligt een enorm park met daarin de nodige natuurlijke aantrekkelijkheden, naast een aardig uitziend popmuseum en wat waterwerken. Men legde dit geheel aan op een terrein dat ontstond na de sloop van oude textielfabrieken die hier ooit zorgden voor groei en bloei, maar tegen de concurrentie vanuit de lage-lonenlanden niet meer op konden. Een uitkijkheuvel in het park zorgt voor een wijds uitzicht, maar je moet dan wel even klimmen. Het centrum biedt de nodige bekende maar vooral ook onbekende winkels. Je kunt echt in het hart van dat centrum zelf parkeren, een paar uur ondergronds kost je 2 euro, dat lijkt me goed te doen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOpvallend zijn de goed bijgehouden perken met (soms wilde) bloemen, de fraaie beelden, mooie fonteinen, en de grote kerk met twee enorme torens die midden in het centrum te vinden is en die open staat voor bezoek. Bekijk het met zilver aangeklede altaar en geniet even van de rust binnen. Echt mooi is de kerk overigens niet, maar je ziet wel erg fraaie gebrandschilderde ramen. Jammer dat ook in Gronau het enige warenhuis (Hertie) het niet redde en intussen al een tijd geleden is gesloten. Daarmee lijkt het geheel wat op het aanbod in Bocholt waar de zelfde situatie speelt. Het is in ieder geval een plaats waar veel Nederlanders naartoe trekken en in de winkels komt men je met onze taal waar nodig aardig tegemoet. Gronau ligt op een kilometer of 5-6 van Enschede, is van alle kanten goed bereikbaar en geeft je het gevoel dat je toch al diep in Duitsland bent doorgedrongen. Onbekend bij veel Nederlanders denk ik, maar als je in de buurt bent echt de moeite van het bezoek waard.

9 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Klein leed; afscheid van Patser….

fotoos Truus camera tot en met 110107 002 (2)Hij was nog maar net 15 jaar oud geworden. Onze rode kater Patser. En dat was op zich al een wonder. Want ondanks zijn naam en prachtige uiterlijk, was hij op jonge leeftijd al zo vaak voor blaasgruisproblemen bij de dierenartsen te gast geweest dat het een wonder was dat hij er überhaupt nog was. Nog in 2005 onderging hij een ingrijpende operatie aan zijn urinewegen. Op dat moment hadden we eigenlijk al afscheid genomen van hem, maar hij kwam er weer bovenop en domineerde ons toenmalige huishouden met zijn heerlijke karakter en onderhuids geknor als het ging zoals het meneer beliefde. Patser, een naam die hij met ere droeg. Niet dat hij echt onaardig was tegen andere dieren of mensen, nee, hij domineerde ze wel. Zo had onze boerenfox Purdy niets te vertellen als ‘meneer’ met opgestoken staart en zijn kenmerkende houding bezit wilde nemen van diens slaapplek dicht bij de cv in de huiskamer. Patser ging dan gewoon achter de hond zitten en tikte hem heel voorzichtig aan….. Daar was Purdy nogal gevoelig voor en die verdween.

Foto's Tru Juli-aug.2007 004Patser at ook als eerste, de andere katten richtten zich naar zijn wil. Vorig jaar ging het ineens mis met hem. Hij kreeg opmerkelijke ‘pijnaanvallen’. Zat dan stil in een hoekje, kneep zijn ogen dicht en bleef stil zitten. Na een dag was dit dan over. Helaas was het bezoeken van dierenartsen na de operaties die hij eerder had ondergaan geen echt genoegen. De dierenarts die we het laatst met hem bezochten, zelf toch niet voor een kleintje vervaard, durfde hem niet eens uit zijn ‘tas’ te halen waarmee we hem naar binnen brachten. Een wilde boskat had betere manieren….. Een ongekend kantje van zijn karakter. Vorig najaar bleek dat hij ineens blind was na zo’n aanval. Het maakte hem kwetsbaar, maar hij bleef trots. Vond zijn weg, liep bepaalde routes op de tast, maar werd ook enorm aanhankelijk. Toch zagen we wel dat het er niet beter op werd. De aanvallen (we hadden geen idee wat het was…) werden talrijker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn steeds was hij daarna even de weg kwijt. Hij vermagerde ook, vaak geen goed teken bij een kat die at als een bootwerker en goed dronk. Maar we deden het er maar mee, omdat hij geen tekenen gaf pijn te hebben. En reken maar dat we dat goed in de gaten hielden. Op die zaterdag de 10e augustus was het echter goed mis. Hij had een heftige aanval meegemaakt, was daarna compleet de weg kwijt, wilde dwars door een bankstel heenlopen, zocht hoeken op en bleef daar dan staan, at niet, dronk niet en liet alles lopen. Goede raad was nodig en we gingen naar de Spoedkliniek in de hoofdstad die sinds kort ergens in een verre industriële buitenwijk gevestigd is. Het bleek dat hij al enige tijd leed aan herenbloedinkjes. Het gevolg van hoge bloeddruk, hij had een ruis op zijn hartje en bleek nog slechts op zijn laatste instincten rondjes te kunnen lopen. Dan moet je wel besluiten tot een waardig einde. Daar, en ter plekke! Het afscheid viel zwaar, heel zwaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWeer een huisdierenvriend die uit je gezin verdwijnt. Zijn laatste daad was er een van allure. Ik moest er voor bloeden, maar dat nam ik op de koop toe. Hij is nu op zoek naar zijn oude vrienden. Als er een dierenhemel bestaat, vindt hij ze vast. Zoals hij de weg ook al kon vinden toen hij blind was. Omdat een macho als hij nu eenmaal altijd zijn weg vindt. Wij lieten er de nodige tranen om, missen hem heel erg en moeten enorm wennen. Al was het maar door de concerten die hij gewend was te geven midden in de nacht. Het is nu ook de hele dag rustig in huis, veel te rustig! Gut, wat mis ik dat beest!

23 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Wonderschoon Overijssel

???????????????????Het is dat we voor zaken naar twee adressen in die provincie moesten zijn, anders hadden we vast niet gezien hoe fraai het daar is in deze periode van het jaar. Juni is een maand die normaal doorspekt is met warmte en vocht en dat zorgt er voor dat de bomen en struiken een intense kleur groen combineren met die van bloemen en bloesems. Landerijen liggen er prachtig bij, de hemel kleurde blauw en de temperatuur was Hollands plezierig, een graadje of 22.

?????????????????????????????????????????????.Helemaal geschikt dus om met een koel hoofd zakelijk te blijven waar dat nodig was, en volkomen relaxed te blijven als we even uitstappen en wat rondhobbelen in plaatsen als Hardenberg, Ommen of waar ook. Het bleek dat we op deze zaterdag, jaja een zelfstandige meninggever met een missie werkt ook in het weekend gewoon door, niet de enige Nederlanders waren die dit soort tripjes ondernamen. Met name Ommen was vol toeristen die per auto, fiets of boot die kant op waren gekomen. Mooie plaats, leuke horeca, prachtig en wat bijzonder kerkje. De beeldengroep aan de haven is de moeite van het bekijken waard.

?????????????????????????????????????????Hardenberg heeft meer te bieden, daar is een fraai winkelcentrum, een paar ruime parkeergarages en een ongelooflijk lelijk en modern stadhuisje. Neemt niet weg dat het prachtig gelegen is en Duitsland om de hoek te vinden is. Want je bent daar echt een eind weg van de westkust beste mensen. Wij begonnen bij Zwartsluis, en reden bij Deventer weer richting het westen. Goede gesprekken, leuke plekken en een aantal nieuwe indrukken verder. Op de A1 richting het westen was het druk. Veel Duitsers en Polen op weg naar het westen. Nog nooit van Overijssel gehoord denk ik. Jammer…of misschien maar goed. Is er nog een streek waar Hollandse gezinnen gewoon zichzelf kunnen zijn. En waar men een taal spreekt. Ook al lijkt die op sommige momenten voor een ABN-ner als ik net Pools…..

6 reacties

Opgeslagen onder Culinaire mening, Persoonlijke mening