Tagarchief: Misat

Mistige anekdote..

Mist, nu al dagen lang hetzelfde gebrek aan uitzicht vanuit mijn kantoorkamer. Ik ben al blij als ik de overkant van ons hofje kan zien, over gebouwen en andere uitzicht bepalende zaken heb ik het maar helemaal niet meer. Zelfs de Arena is niet te zien en dat lijkt op zich niet zo erg gezien de soap die zich daar dezer dagen afspeelt. Maar die heftige mist doet me terugdenken aan een periode waarin we ook eens in zo’n hardnekkig mistveld verzeilden en dagenlang te maken hadden met gestremde vliegverbindingen. Net als nu vielen op Schiphol, mijn toenmalige werkplek, de vliegtuigen bij bosjes uit. Maar de economie draaide nog wel door. En zo kwam er bij het bedrijf waar ik toen mijn exportwerkzaamheden verrichte een ‘spoedzending’ binnen die absoluut moest worden doorgevoerd naar Antwerpen. Opdrachtgever was Bayer, niet de kleinste van alle Europese bedrijven, en het onderdeel dat wij hadden ontvangen bleek een afsluiter die een kilo of honderd zwaar was. Maar het was een relatief compact ding. Goede raad was duur. De ontvanger zat er om te gillen, en wij waren als bedrijf zeer servicegericht. Dus we zouden hem met de privé-auto van mijn toenmalige chef even gaan brengen. Dat was een man die altijd in was voor een lange rit, hij ging indertijd ‘zelfs’ met de auto op vakantie naar Zwitserland. Dat was best ver met de toenmalige auto’s. Zijn bedrijfsvervoer was een Ford Taunus 15MRS. Een auto die weliswaar snel was maar waarvan de verlichting niet bepaald kon worden vergeleken met wat we nu meevoeren op onze vierwielers. De dichte mist bleek tot aan Utrecht wel mee te vallen, 100-200mtr zicht soms en dan kan je nog wel enig tempo aanhouden. Maar toen we richting Breda gingen werd het al snel vijftig meter of minder. Het tempo werd steeds lager, het was intussen een uur of negen in de avond, en je zag echt geen hand voor ogen. Toen we de grote rivieren passeerden wisten we werkelijk niet of we over een brug reden of over de daken van de huizen, je zag werkelijk niets. Reden we nu links of rechts van de weg? Ik overdrijf niets als ik stel dat we net vijf meter zicht hadden op zeker moment en van enige navigatie was al nauwelijks sprake meer. Toch worstelden we ons langs de regionale Brabantse wegen naar Wuest-Wezel waar je toen nog langs de douane moest. Het stuk lading moest worden bekeken en het bijbehorende document gestempeld. Het oponthoud bij de grens was wel even lekker. Men had zelfs een koffieautomaat en dat spul kwam erg van pas. Daarna moesten we door naar de industrieterreinen van Antwerpen. Alsof iemand aan de gordijnen morrelde, het  zicht werd ‘beter’ we hadden weer250 meterof zo om vooruit of opzij te kijken. Bayer werd gevonden, ‘Baas Ruud’ was een prima navigator. Het enorme stuk lading werd gelost en wij togen opgelucht weer terug op weg naar huis. Het was inmiddels middernacht. Opvallend was wel dat we meer licht op de weg hadden dan op de heenreis. Logisch, want met 100kilo lading in de kofferbak hadden die koplampen eigenlijk constant naar de hemel geschenen. Toch stonden we soms best doodangsten uit als we weer eens helemaal niets zagen en op de tast terugreden naar huis. Om een uur of half drie lag ik uiteindelijk in mijn Amsterdamse bedje. Een avontuur was afgesloten. Mist is verraderlijk, maar wie zijn hersens gebruikt en ogen goed de kost geeft komt veilig op zijn plek van bestemming. De volgende dag was het op Schiphol weer een beetje normaal geworden. De mist waaide weg, het begon te stormen en we vergaten die mistige rit naar het zuiden al snel. Tot dezer dagen soortgelijke omstandigheden zich openbaarden en een lange rit een dezer dagen staat ingepland. Van mij mag het gaan stormen nu……

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening