Tagarchief: mensen

Spiegelreflectie

Huisarts - 1Iedereen zal van wat ik nu schrijf vast iets herkennen. Je zelf inbeelden dat je iets hebt dat iemand uit je omgeving in het echte leven ook bezit en waaraan driftig gesleuteld wordt of erger. Een vorm van spiegelreflectie, waarbij jij je spiegelt aan de patient(en) en voor bijna zeker voelt dat ook bij jou de van de ander bekende kwaal aanwezig is. Onlangs sprak ik er over met de partner van een zieke vriend. Zij had bij het minste geringste afwijkende gedrag van haar eigen lijf ineens het idee dat zij precies hetzelfde had als haar man. Zelf is het voor mij heel herkenbaar. Ik zal er nooit om lachen, weet gewoon hoe vervelend dat gevoel is.  Je leeft zo intens mee met degene die lijdt onder kwaal en gevolgen dat je zeker weet dat elk pijntje dat jouw lijf af en toe even dwars zit te maken moet hebben met…… Een pijnlijke knie zal zeker leiden tot een knieoperatie zoals die en die dat ook moest ondergaan. Een vervelend buikpijntje past bij de symptomen voor darmkanker, een oplopende hartslag kon wel eens duiden op…. Toen ooit op enorm jonge leeftijd een zeer geliefd familielid overleed, keek ik met angst en beven naar zijn leeftijd en was blij toen dat levensjaar voor mij zelf op enig moment voorbij was.

dentist at work, anesthesia injectionToen ik onlangs een bepaalde leeftijd had bereikt waarop twee van mijn directe voorvaderen hun einde vonden, slaakte ik wederom een zucht van verlichting toen dat allemaal voorbij was en ik mijn nieuwe levensfase mocht vieren zonder al te veel kleerscheuren. Is iemand in de omgeving verkouden of grieperig, weet ik zeker dat ik bij de eerste nies precies hetzelfde ga meemaken. Het tegendeel is overigens waar, de eerste verkoudheid moet me nog treffen in de afgelopen negen maanden of zo.  maar toch… (Afkloppen natuurlijk..). Het is overigens niet zo dat ik er de hele dag mee bezig ben hoor, maar allerlei medische verhalen zijn niet voor mij bestemd. Omdat ik ze onmiddelijk vertaal naar mijzelf. En daarin blijk ik niet de enige als ik af en toe eens met de mensen in mijn sociale omgeving babbel. Het is iets ingebeelds, vast wel, maar kennelijk ook heel menselijk. En daar ben ik dan weer blij om. Heb ik toch nog iets dat lijkt op het gemiddelde. Als niemand anders daar nu maar last van heeft vanaf dit moment…

Advertenties

17 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Spiegeltje, spiegeltje….

2556763010_fea00675738,5 miljoen mensen in dit land rijden wel eens auto. Een nog wat groter aantal beweegt zich met andere vervoermiddelen door het verkeer, vaak is van doublures in dat gebruik sprake. Zo kan een verwoed automobilist ook een groot liefhebber blijken van ritjes op de racefiets. Meestal in de vrije uurtjes van de dag of in het weekend. Sommige stedelijke bewoners houden er naast een vierwieler ook een of andere tweewieler op na. Een scooter die in hun dagelijkse behoeften van al dat stadsverkeer beter bevalt dan de auto. Al was het maar door de enorme kosten voor parkeren. Hoe dan ook, voor al dat gebruik van die vervoermiddelen bestaan opleidingen. Je moet meestal een rijbewijs bezitten om met zo’n ding te mogen rijden. Als ik door de maanden heen eens om me heen kijk zie ik wel dat het bezit van het rijbewijs weliswaar het verlangen er naar deed temperen, maar het geen enkele garantie biedt op kwaliteit bij het gebruik.

altApoTKeYaQ2bsl0p1AhJewXdxP6J9m5qKdcO7J6KtN_A3Zo constateer ik zelf heel vaak dat die vervoermiddelen weliswaar veelal zijn uitgerust met spiegels en richtingaanwijzers, maar dat de bestuurders geen benul lijken te hebben van het nut van die dingen. Er wordt niet gekeken in die spiegels en richtingaanwijzers zijn kennelijk bedoeld voor watjes. Mensen die zich in hun auto nog wel aan de verkeersregels lijken te houden doen dit op de fiets ineens vaak niet meer. De stoep is hun fietspad, handen uitsteken doen ze niet aan en licht in de avonduren is voor kinderen of zwakkelingen. Ben je met meerderen onderweg, dan heb je alleen al daardoor voorrang. Uh…je hebt het wellicht niet, maar je neemt het. En brult en scheldt andere weggebruikers uiteraard van de weg. Gebodsborden is ook zoiets. Snelheidsborden zijn gemaakt om ons macholegertje te pesten. Maling aan hebben dus. Het bord dat zo duidelijk maakt dat je ergens niet mag inrijden is ook iets voor mafkezen, niet voor sommige macho’s. Gewoon tegen de richting in rijden en dan toeteren en foeteren tegen de mensen die vanuit hun recht op eenrichtingsverkeer op jou mopperen. Nog leuker is het om in dit land gewoon netjes volgens de meest zuinige methode gebruik te maken van je autootje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie wel eens heeft geprobeerd om 1 op 33 te halen door gemiddeld met 80km/u te rijden komt bedrogen uit. Van bestelauto’s tot zware trucks drukt men door tot op je achterbumper en probeert je zo tot gas geven of stoppen te dwingen waardoor het tempo weer omhoog kan. Passeerverboden doen we ook liever niet aan, vooral truckchauffeurs hebben daar best moeite mee. Vast te druk met koffiezetten, Wordfeuten of luisteren naar Dolly Parton. Kortom, er is veel mis met ons gedrag in het verkeer als gemiddelde Nederlanders hoor. En echt, weinigen zijn hier op deze regel uitgezonderd. Als er een regel is waar we ons aan houden is het de asociale wet van de sterkste.  En of we daar nu meteen de handen voor op elkaar krijgen is zeer de vraag. Voorlopig niet. Zullen we de rijopleidingen maar eerst eens wat verbeteren lieve mensen! Ook voor fietsers en scooterberijders??? En mag de politie wellicht ook eens echt controleren op huftergedrag i.p.v. verscholen in het struikgewas alleen de tol op te halen die soms het gevolg is van wat gescheur? Er is veel werk te verrichten! Doe dat dan eens! En de rest….kijk ook eens in de spiegel. Doe ik dan natuurlijk ook, niks mis mee!

9 reacties

Opgeslagen onder Automening, Persoonlijke mening

Een geweldig 2014 toegewenst!

Ik wens alle medebloggers, Facebookers, Twitteraars, familie, vrienden, kennissen, zakenrelaties, buren, buurtgenoten, en anderen die ik wellicht hier vergeten ben te benoemen, een prachtig jaar 2014 toe. Ook in dit nieuwe jaar zullen de verhalen wel weer komen, de meningen ook, de discussies, commentaren. Mooi, lelijk, klein, groot, jong en oud, het komt vast weer voorbij in dit nieuwe jaar. Mits we allemaal in goede gezondheid blijven verkeren. En ik wens u dat allemaal van harte toe. Goede gezondheid is een vorm van rijkdom en geluk. En dat moet je dan eigenlijk altijd koesteren!  Over een paar dagen zijn we alweer gewend aan dat nieuwe jaar,  mensen,  en hebben we 2013 bijgezet in het bekende museum van de herinnering. Op naar de toekomst. Maar koester altijd je verleden. Want zonder dat heb je in de toekomst helemaal niks te zoeken…..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

13 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Terrasobservaties

Party - 1Bijna niets zo leuk als op een terras zitten in een grote stad en kijken naar het voorbij lopende decor van vaak zo verschillende mensen. Ik ben gezegend met een creatieve geest en kan het dan niet laten om verhalen ‘in te vullen’ rond wat ik zoal zie. Ik bedenk me hoe mensen met elkaar omgaan, waar ze wonen, hoe ze hun liefdesleven inrichten of in welke auto ze rijden. Dat is een leuk tijdverdrijf en al snel merk ik dat de consumpties op zijn en een nieuw rondje nodig om nog even op mijn observatiestoel te kunnen blijven zitten. Worden die observaties gelardeerd in mooie witte of rode wijnen, zijn de verhalen ook mooier. Een enkele bereikt u via die blog.

WP_002824Onlangs zaten we weer ergens in een grote stad en keken naar het voorbij lopende publiek. Ik zag weer heel wat voorbeelden van mijn stelling. Zoals de plompe man die een meter of vijf vooruit liep bij zijn vrouw. Die slofte achter hem aan, gekleed in een soort pluchen joggingpak. Haar figuur oogde alsof het de strijd met de zwaartekracht al vroeg had opgegeven. Zij sjouwde met de boodschappen, hield ook de kinderen in de gaten, en liep als een halve invalide achter haar ongeïnteresseerde vent aan. Even later kwam van de andere kant van de straat een vrouw aanlopen die meteen mijn aandacht had. Mooi, slank, sexy, pumps, prachtige benen in een vacuüm getrokken jeansbroek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZe liep om gezien te worden. Haar kinderen renden om haar bij te houden. Ze had er weinig aandacht voor. Waarvoor wel was niet te zien, haar ongetwijfeld mooie ogen zaten verborgen achter een designerzonnebril. Nieuwe rijke chique of zo? Dan dat echtpaar van een jaar of 70. Hielden elkaar vast of ze bang waren dat een van de twee er ineens onverwacht vandoor zou gaan. De liefde spatte er vanaf. Zo innig. De man met de broekclip viel me ook meteen op. Zijn rechter broekspijp liet een stevige versmalling zien, waardoor zijn sportsok duidelijk zichtbaar was. Die was op de fiets gekomen. Dat was wel duidelijk. Even later dat jonge paar met kind in een karretje.

REC_0003_editedJong, heel jong. En niet gelukkig. Het was ze beiden aan te zien. Hij zag er uit als een voetbalhooligan met zijn petje achterste voren en een jack met grote opschriften. Zijn joggingbroek was van glimmende stof gemaakt en had grote witte banen op de zijkanten van de pijpen. Zij droeg een verwassen spijkerbroek, een topje en een zwart jackje. Haar haren waren wat vettig en uitgegroeid, het kind in het wagentje was leuk om te zien, maar armoedig gekleed. Zouden ze al 17 zijn geweest? Het was doordeweeks op een werkdag. Werkten ze niet? Een ‘moetje’? De gezichten lieten geen enkele liefde zien. Afkeer kwam eerst, ongelukkig zijn op de tweede plek, en een soort verborgen armoede op de derde. Ze hadden de pas er stevig in. De door het kind verloren ballon bleef achter op het plein waar wij zaten. Moeder keerde niet om…..het kind jengelde niet. Wat een triestheid……

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Vrijheid, respect en lange tenen…

Lange tenen column Scan10534Die vrijheid van meningsuiting die mij zo dierbaar is werkt in 90% van alle gevallen prima. Zo leidt het ook nogal eens tot fikse discussies. Facebook, zo lijkt het, nam daarbij de rol over van dit blog waar voorheen nogal eens vroegere voor- en tegenstanders van een stelling elkaar belaagden met argumenten. Er zijn nu eenmaal onderwerpen waar mensen het niet over eens zijn. Neem voetballen, de politiek of het geloof. Extreme standpunten en die vanuit het midden komen dan bij elkaar, vaak met uiterst goede of dito slechte onderbouwing van de ingenomen mening. Dat je persoonlijk een hekel hebt aan een mens of stroming wil nog niet zeggen dat je daarmee het gelijk meteen aan jouw zijde hebt. Maar is dat voor de andere kant dan wel zo? Nee! Ook al claimt men nog zo sterk dat wat men daar beweert de enige waarheid is, er zijn tientallen redenen om daaraan meteen te twijfelen. Wil ook zeggen dat je elkaar dan wel met respect mag behandelen. Immers, op inhoud discussiëren vraagt niveau, waardigheid, kennis en ervaring. Wie persoonlijk wordt snapt de kern van die vrijheid van meningsuiting niet. Wie grof wordt heeft het nakijken en/of wordt geëxcommuniceerd.

Toch blijkt dat er door o.a. mensen vanuit de islam enorm wantrouwend wordt gekeken naar criticasters. Waag het niet om op dezelfde kritische wijze als je wel kunt bij het christelijke of joodse geloof je afwijkende meningen te poneren rond de leer van Mohammed. Binnen de kortste keren heb je dan op erg lange tenen getrapt en krijg je met bedreigingen van doen.

moeder_met_kind_in_boerka_Volgens mij geeft dat meteen aan wat er mis is in de ontwikkelingen die dat geloof momenteel nog moet meemaken. Liberaal denkt men meestal niet, dreigen en zelfs echt inzetten met/van geweld zijn aan de orde van de dag en dat is een treurige ontwikkeling. Lees het hierbij geplaatste verhaal uit de Metro van 24 september jl.  nog maar eens. Je krijgt er de kriebels van. En wij staan het allemaal toe, omdat we menen dat respect ook doodknuffelen inhoudt en dat wij ons moeten inhouden om anderen ruimte te geven zich te uiten. Terwijl we er niet voor schromen om enorm uit te halen naar de Paus of de wonderlijke regels binnen de SGP. Omdat we weten dat die stromingen al door het gewelddadige denken heen zijn gegroeid. En we met die nieuwelingen moeten uitkijken. Maar mensen, hoe meer stappen je terug zet, al dan niet uit respect, hoe groter de kans dat die vrijheid van meningsuiting straks compleet is ingeperkt. Wie dat niet gelooft moet toch eens gaan kijken in de landen die we maar even als bron zien voor dit geloof. Hoezo vrijheid? Waakzaamheid lijkt mij in dat geval geboden. En als je het niet met me eens bent mag je er zonder kans op dreiging van mijn kant op reageren hoor……

17 reacties

Opgeslagen onder Godsdienstmening

Onbaatzuchtig

hpMmSuTA3vHpzwUCf79DrQIeder van jullie lezertjes kent vast wel een voorbeeld van het begrip ‘ware liefde’. Of je er al dan niet mee te maken hebt of hebt gehad is in feite minder relevant dan de zoektocht naar…. Ieder mens zoekt nl. erkenning voor zijn/haar persoonlijke bestaan of een uitlaatklep voor zijn of haar gevoelens. Als kind wil je dat allemaal ontvangen van je ouders en de andere mensen om je heen. Op school wil je voor ‘vol’ worden aangezien en we willen verder allemaal mooi, slank, slim of aardig gevonden worden. In een wereld vol soortgenoten is dat best lastig. Immers, bij een keuze uit pakweg een paar miljard andere mensen van dezelfde sekse is het voor die ‘ene’ best ingewikkeld om jou uit de menigte te plukken en direct te zien als degene waar je dan de rest van je leven in pais en vrede en vooral ook senang verder wilt. Potjes en dekseltjes, bloemen en bijtjes, in het begin is alles mooi en prachtig. Maar hoe gaat zo’n sprookje eigenlijk verder? Zijn mensen na pakweg tien, twintig, dertig of nog meer jaren nog steeds zo op elkaar ingesteld en gelukkig? Wordt de droom dan een akelige nachtmerrie?

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVaak komen dan toch haarscheuren en breuken voor die aangeven dat het persoonlijk erkend worden een stuk minder blijkt dan in dat prille en verliefd makende begin van een dergelijk avontuur. Onbaatzuchtige liefde krijg je niet cadeau. Die erkenning van jouw persoon, de acceptatie van je volledige karakter, het kritiekloos accepteren van voor- en nadelen (niets menselijks is ons vreemd toch?) vraagt veel van de ander. Daarbij, hij of zij die vrij van zonden zijn mogen de eerste stenen komen werpen. Wie zichzelf echt kent, weet dat hij of zij nooit vooraan zullen staan met die stenen. Kortom, onbaatzuchtige liefde is een gift van iets dat hoger is dan wij mensen vaak bevroeden. Liefde is een chemie die op een of andere manier zorgt dat een paar beter bij elkaar past dan zonder dat fenomeen. Opvallend is wel dat mensen soms voor hun zoektocht naar die onbaatzuchtige liefde eerder uitkomen bij dieren dan bij mensen. Dieren vragen maar weinig van ons. Wat eten, drinken, een aai, goede verzorging, af en toe een plekje in huis, schuur, stal of bed desnoods.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie huisdieren heeft weet wat ik bedoel. En ook al kan vrijwel iedereen beredeneren dat dieren minder hersenen hebben dan wij mensen, ze benutten ze soms wel erg slim. Door precies datgene te doen wat de ‘baasjes’ van ze verwachten. Troost bieden bij narigheid, een kop op je schoot te leggen als ze aandacht willen ontvangen of geven. Zou daardoor het gemis van die beesten die je zijn ontvallen soms zo lang door sudderen? Omdat er dan toch een gat valt in dat gevoel van ‘er wordt van me gehouden’? Of is dat allemaal maar suggestie en zijn mensen wel in staat om ook onbaatzuchtig lief te hebben. Ben benieuwd naar de reacties. Kan er een aantal nu al voorspellen…..

14 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Bijkletsen met Bob…

1323933754_b86e428b89_mHet was echt stom toevallig dat we als meninggeefpaar die week een paar leuke ontmoetingen en afspraken achter elkaar hadden staan. Een daarvan was die van mij met Bob. Een vent die ik in 1977 toen ik de overstap maakte van de luchtvaartwereld naar die van de auto’s min of meer uit het oog verloor. Zo gaat dat als je van branche wisselt. Nu was het wel zo dat ik nog jaren lang een luchtvaartmagazine uit bleef geven samen met een stel maten uit die tijd, alle contacten gingen daardoor niet helemaal verloren, maar je bent toch ineens iemand van een andere planeet geworden voor hen die meenden dat vooral iemand als ik, zo verweven met de vliegende vrienden van toen, dat wereldje niet zou mogen verlaten.

???????????????????????????????????????????????????????????????????.Bob werkte indertijd voor de Italiaanse luchtvaartmaatschappij en vervulde daar flink wat managementfuncties. Keurige vent, nooit een roddel over te bedenken, woonde niet ver van Schiphol en diende ‘AZ’ zoals dat in het jargon heet, 38 jaar. Intussen is hij al wat jaartjes met pensioen. Hij had behoefte aan bijpraten. Zoals ik wel herken bij anderen uit de verschillende werksferen waarin ik heb verkeerd. Gewoon even zien wie er nog zijn en wie niet, de vliegtuigen die toen vlogen (veel mooier dan de huidige uiteraard..). We spraken af op het terras van een van de indertijd meest befaamde kroegen die Schiphol niet rijk was of is, het Silversandt in Amstelveen. Waar het hele ‘gedoe’ vroeger heel graag een T-bone-steak of schnitzeltje naar binnen werkte als lunch, maar waar ik al een jaar of 25 niet meer was geweest.

Schiphol - oud beeld..Scan10213Het bleek nog steeds een prima locatie om over vliegtuigen en de wereld die deze machines de lucht in brengt te praten. Gezondheid en carrière vlogen net zo voorbij als de machines die al startend vanaf Schiphol over onze hoofden trokken. De kerktoren van ‘Point Bravo’ is nog steeds een baken voor al die kisten zo lijkt het. Hoe dan ook, wat bespraken we veel zeg. De thee vloeide rijkelijk, de hapjes waren smakelijk en de verhalen kleurrijk. Bob sukkelt wat meer met zijn gezondheid dan ik, jaja mijn kind we worden ouder…, maar met zijn geheugen was bepaald niets mis. Alle namen opgesloten in een ijzeren pot, waarvan hij het sleuteltje niet hoefde te zoeken.

U39 - Leo in Forum Romano 0675 Scan10238Ik onthield meer situaties, vliegtuigen, bepaalde klanten, leuke vluchtjes, zoals we die ook met Bob’s airline maakten naar het land van herkomst. Tenslotte was mijn eerste uitstapje naar Rome wel met zijn airline geweest. Namen van mensen die ik kende maar ook volkomen ben kwijtgeraakt passeerden de revue. Toch eens opzoeken, zien hoe het die lui vergaat…. Inspirerende ontmoeting dus. En voor herhaling in de agenda gezet. Het was goed om de man weer te zien. En de foto’s vliegen nu heen en weer over mail. Die wel, veel van de lijdende voorwerpen al jaren uitgevlogen. Zo kan het gaan als je ouder wordt…..gelukkig wel. Heb je nog eens iets te vertellen of te bepraten…..

10 reacties

Opgeslagen onder Historische mening, Persoonlijke mening