Tagarchief: leed

Vlees en het milieu

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWat zijn wij mensen toch een wonderlijke wezens soms. We zijn zo gretig in ons voedselgedrag (bewust gekozen term) dat we het eten van vlees meer zien als een soort industrieel toegevoegd onderdeel van onze eigen eetketen. We zien zelden de dieren achter al die lekkere lapjes of bouten, het vlees ligt net als de groenten en het fruit bij de super of bio-winkel. Kant en klaar, mooi verpakt en ook nog eens vers tot over drie weken. Hoe die industrie eigenlijk werkt is iets waar we het liefst niet te veel over na willen denken. Het gaat om vlees, om vis, om pluimvee. Vast niet over onze katten en honden waar we uiteraard en terecht zielsveel van houden.

Leo foto's Augustus 2007 015Helaas blijkt al jaren dat er veel mis is in de sector die moet zorgen voor onze gevulde magen. Overvolle stallen, veel leed bij het slachtvee, vermenging van varkens, rund en paardenvlees, kortom achter de schermen van de vleesverwerkende industrie gaat veel ellende schuil.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlternatieven zijn er wel, maar veelal weinig smakelijk of aantrekkelijk. Natuurlijk zou je je leven lang pannekoeken kunnen eten of alleen maar groenvoer, maar dat gaat je snel vervelen. Zelf ben ik best wel eens te porren voor een vleesloos dagje, omdat ik denk daarmee toch een beest iets langer in leven te kunnen houden. Aan het milieu denk ik daarbij niet zo. Er bestaan prima vleesvervangers. Van redelijk lekker en vergelijkbaar met zacht of mals vlees, maar ook de nodige troep. Rubberachtig van vorm of struktuur en taai als een tennisbal. Toch zou je met een beetje fantasie wel een dagje vleesloos kunnen doorbrengen. Net als je best zonder alcohol zou kunnen en zeker zonder roken. Vraagt een beetje aandacht, discipline en iets meer aandacht voor wat je kookt of eet. Beter voor de lijn ook vaak. Je ziet zelden dikke vegetariers… Zou alleen daarom al een overweging waard moeten zijn er eens mee bezig te gaan. Niet zo heel fanatiek natuurlijk, maar gewoon een beetje. Vlees is lekker, kip heerlijk, vis vaak heel bijzonder, dus daar krijg je het zwaar. Maar misschien moeten we er ook gewoon aan wennen. Niet om het milieu, niet om die veeboeren, maar alleen maar om die dieren. Krijgen ze het toch wellicht n e t een stukje beter….Maar als blijkt dat de groene of milieubeweging er nu met dit persoonlijke advies vandoor gaat, haak ik alsnog weer af en koop gewoon een lekker schnitzeltje hoor. Het moet niet al te politiek worden uitgebuit…

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Politieke mening

Tripje

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMocht je het idee gekregen hebben dat ik wat minder aandachtig meelas of reageerde, dan klopt dat deels wel. Ik was er even niet. Op stap met twee dames met wie ik een traditionele reis maakte naar het zuiden. Alwaar we logeerden in een schitterende villa op een exclusief park en waar het ons aan luxe, comfort, en ontspanning niet ontbrak. Integendeel. Zwembad, sauna, wellness, het was er allemaal en tussendoor reden we ook nog even van hot naar her, van Budel naar Aken en nog veel meer.  Wat telkens in dit gezelschap opvalt is hoe eenvoudig mooie gesprekken ontstaan. WP_003410Maar ook hoeveel we delen, ook al komen we uit heel andere culturen bijna. Onderweg deden we weer het nodige voor de Duitse en Nederlandse economie. Mijn bekende adres in Aken was weer goed voor de nodige aanwinsten. Jammer genoeg geen boeken dit keer, maar het kan niet altijd kaviaar zijn uiteraard. We aten links, maar ook rechts, exclusief of soms heel banaal wat frietjes op een van de kerstmarkten. Van de Glühwein werd niet genipt, de dames hadden op voorhand al last van de maag, dus dat schoot niet op en er kan er maar een de ‘Bob’ zijn, dus dan doe je maar een bakkie thee extra.

WP_003385Een paar Limburgse steden mochten zich ook in onze aanwezigheid verheugen. Bepakt en bezakt liepen we daar rond. Laat de winter maar komen. Kleding en eten genoeg…. Natuurlijk bezochten we Roermond, een van de leukste plaatsen van deze regio, waarbij een groot compliment moet worden gemaakt voor de smaakvolle aankleding van de nabij het centrum gelegen Designer Outlet. Zeldzaam mooie versieringen in een stadsdeel dat alleen maar bestaat om het kopende bezoekers naar de zin te maken. Maar men heeft hier alles smaakvol beetgepakt en parkeren kost er een habbekrats.

WP_003364Voor drie euri sta je hier een hele dag op een bewaakte parkeerplaats. Toen we de laatste dag de beide voertuigen vol beladen hadden legden we een koers in richting Brabant. Daar woont een van onze Facebook-vriendinnen. Iemand die we zeer waarderen en die ons ontving alsof Willem en zijn Maxima zelf langs kwamen op staatsbezoek. Brabantse gastvrijheid heeft een naam. Franca en Peter….heel erg bedankt voor deze leuke verlenging van ons zuidelijke verblijft. En dan komt het moment van afscheid. Als altijd op een plek waar de snelwegen scheiden. En waar je dan langer blijft zitten dan je normaal zou doen, om dat moment maar wat op te rekken, je wilt niet maar…. Het was weer geweldig. En als het even meezit, houden we de traditie overeind. Nu is het weer een kwestie van uitpakken, opruimen, nadenken, mijmeren en weer aan de gang gaan. Want ik wil geen naam hebben dat ik jullie verwaarloos…uiteraard niet.

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Klein leed; afscheid van Patser….

fotoos Truus camera tot en met 110107 002 (2)Hij was nog maar net 15 jaar oud geworden. Onze rode kater Patser. En dat was op zich al een wonder. Want ondanks zijn naam en prachtige uiterlijk, was hij op jonge leeftijd al zo vaak voor blaasgruisproblemen bij de dierenartsen te gast geweest dat het een wonder was dat hij er überhaupt nog was. Nog in 2005 onderging hij een ingrijpende operatie aan zijn urinewegen. Op dat moment hadden we eigenlijk al afscheid genomen van hem, maar hij kwam er weer bovenop en domineerde ons toenmalige huishouden met zijn heerlijke karakter en onderhuids geknor als het ging zoals het meneer beliefde. Patser, een naam die hij met ere droeg. Niet dat hij echt onaardig was tegen andere dieren of mensen, nee, hij domineerde ze wel. Zo had onze boerenfox Purdy niets te vertellen als ‘meneer’ met opgestoken staart en zijn kenmerkende houding bezit wilde nemen van diens slaapplek dicht bij de cv in de huiskamer. Patser ging dan gewoon achter de hond zitten en tikte hem heel voorzichtig aan….. Daar was Purdy nogal gevoelig voor en die verdween.

Foto's Tru Juli-aug.2007 004Patser at ook als eerste, de andere katten richtten zich naar zijn wil. Vorig jaar ging het ineens mis met hem. Hij kreeg opmerkelijke ‘pijnaanvallen’. Zat dan stil in een hoekje, kneep zijn ogen dicht en bleef stil zitten. Na een dag was dit dan over. Helaas was het bezoeken van dierenartsen na de operaties die hij eerder had ondergaan geen echt genoegen. De dierenarts die we het laatst met hem bezochten, zelf toch niet voor een kleintje vervaard, durfde hem niet eens uit zijn ‘tas’ te halen waarmee we hem naar binnen brachten. Een wilde boskat had betere manieren….. Een ongekend kantje van zijn karakter. Vorig najaar bleek dat hij ineens blind was na zo’n aanval. Het maakte hem kwetsbaar, maar hij bleef trots. Vond zijn weg, liep bepaalde routes op de tast, maar werd ook enorm aanhankelijk. Toch zagen we wel dat het er niet beter op werd. De aanvallen (we hadden geen idee wat het was…) werden talrijker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn steeds was hij daarna even de weg kwijt. Hij vermagerde ook, vaak geen goed teken bij een kat die at als een bootwerker en goed dronk. Maar we deden het er maar mee, omdat hij geen tekenen gaf pijn te hebben. En reken maar dat we dat goed in de gaten hielden. Op die zaterdag de 10e augustus was het echter goed mis. Hij had een heftige aanval meegemaakt, was daarna compleet de weg kwijt, wilde dwars door een bankstel heenlopen, zocht hoeken op en bleef daar dan staan, at niet, dronk niet en liet alles lopen. Goede raad was nodig en we gingen naar de Spoedkliniek in de hoofdstad die sinds kort ergens in een verre industriële buitenwijk gevestigd is. Het bleek dat hij al enige tijd leed aan herenbloedinkjes. Het gevolg van hoge bloeddruk, hij had een ruis op zijn hartje en bleek nog slechts op zijn laatste instincten rondjes te kunnen lopen. Dan moet je wel besluiten tot een waardig einde. Daar, en ter plekke! Het afscheid viel zwaar, heel zwaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWeer een huisdierenvriend die uit je gezin verdwijnt. Zijn laatste daad was er een van allure. Ik moest er voor bloeden, maar dat nam ik op de koop toe. Hij is nu op zoek naar zijn oude vrienden. Als er een dierenhemel bestaat, vindt hij ze vast. Zoals hij de weg ook al kon vinden toen hij blind was. Omdat een macho als hij nu eenmaal altijd zijn weg vindt. Wij lieten er de nodige tranen om, missen hem heel erg en moeten enorm wennen. Al was het maar door de concerten die hij gewend was te geven midden in de nacht. Het is nu ook de hele dag rustig in huis, veel te rustig! Gut, wat mis ik dat beest!

23 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Te gek voor woorden…

Ik weet niet hoe het jullie vergaat als je ergens onderweg bent, maar ik zie toch net even de vaak mensen die in feite al van het randje van de maatschappij zijn afgevallen en ergens in de goot beland waar ze op een of andere wijze trachten de boel qua leven nog wat overeind te houden. Soms doordat ze in het verleden dingen deden die niet verstandig of handig zijn, in andere gevallen omdat men van jongs af aan al de weg kwijt was. De psychiatrie heeft veel patiënten, het barst in dit land van de psycho- en en andere logen en als je soms op TV kijkt naar programma’s als die over ‘extreme verzamelaars’ weet je dat er ook nog heel veel verborgen leed is op dit gebied. Voorheen werden deze mensen nog wel eens begeleid door de professionals die trachtten om hen op een of andere manier nog weer terug te krijgen op het rechte spoor. Maar we hoeven het dagelijkse nieuws maar te volgen om te zien dat er bijna meer ‘gekken’ buiten rond lopen als er binnen zitten. Die hele industrie aan begeleiders en zorg blijkt niet voldoende in staat om al die mensen met een geestelijk probleem adequaat te helpen. Velen gaan in de fout, een enkele keer heeft dat extreem grote gevolgen. We kennen vast zelf wel wat voorbeelden. Angst voor stemmen in hun hoofd kan mensen doen besluiten van een flat af te springen of voor de trein. De meest wonderlijke gedachten brengen mensen tot het doodschieten van vermeende vijanden. Denk aan die jongen in Alphen vorig jaar of de anti-socialist Breivik. Mensen die haat prediken, kijk naar een Imam die ons onlangs weer bezocht, mag je ook laten vallen onder de afdeling malloten. Niet voor niets spreken we in dat kader over godsdienstwaanzinnigen. Kortom, er is veel mis met de geestelijke gezondheid van heel veel mensen. Misschien zijn we allemaal wel gek en is er slechts een enkeling normaal. Dat beeld hebben wij al snel als we ons in het verkeer bewegen. Let maar eens op wat je soms ziet en meemaakt. Want wie met 140km/u over een tot 70km/u gelimiteerde weg raast mist ergens toch de genen die behoren bij het normale. Dat geldt ook voor mensen die het verkeer zien als een oorlogsgebied waarin alles geoorloofd is. Regels zijn voor de grijze meerderheid, hij of zij die dit gedrag vertonen hebben altijd het idee dat zij als enige een hypotheek hebben genomen op de hele weg waarover zij rijden. Allemaal naar mijn mening rijp voor een intense therapie natuurlijk. Maar helaas, er gaat iets mis. Doordat deze vorm van zorg onbetaalbaar is geworden dien je zelf het eigen risico van 200 euro op te hoesten voor een gesprek met een dergelijke hulpverlener. En omdat veel van die ‘halve zolen’ dat niet kunnen of willen gaan ze niet meer op gesprek. Waardoor het bestaande probleem nog wordt verhevigd ook. Dus dames en heren lezers, let op als u naar buiten gaan. Kijk uit in het verkeer, luister vooral kritisch in de kerken of naar de media. Het is er gevaarlijk! En mocht u zelf stemmen horen, gewoon negeren. Net als wat al die haatzaaiers uitkramen. Niet naar luisteren. Scheelt nog een hoop ergernis ook! Overigens excuses aan hen die wel echt zorg behoeven natuurlijk. Daarvoor heb ik wel begrip!

23 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening