Tagarchief: kosten

Gemeentelijk dieventuig!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet (b)lijkt voor de overheden in dit land een schier onmogelijke opgave om echt te bezuinigen. Dat is op zich toch relatief simpel zou je denken. Als je minder verdient dan je uitgeeft moet je domweg zien dat je op die uitgaven gaat besparen. Je geeft dan minder uit. Omdat je als aanbieder van allerlei zaken ten behoeve van land, provincie of stad ook een zekere verantwoordelijkheid dient te nemen moet je dan zien dat je vooral die voorzieningen die er echt toe doen overeind houdt en bespaart op je eigen organisatie. Zeker als blijkt dat daar veelal werk wordt geboden aan lieden voor wie 9 tot 5 al een erg lange periode is om actief bezig te zijn en waarbij boventalligheid in de luxe jaren in het verleden geen, nu wel een probleem zijn geworden. In plaats daarvan zie je binnen die bestuurlijke organisaties vaak een spastische reactie. Men bespaart niks, houdt ten koste van alles, arbeidsplaatsen overeind, en bedenkt allerlei trucs en heffingen om zo de inkomstenkant te verhogen waardoor het net lijkt alsof alles bleef zoals het ooit was. Kop in het zand, mondje dicht en burgers dom houden. Dat leidt er dan toe dat mensen een rad voor ogen wordt gedraaid op het punt van wat je als morele schuld op de nek van onwetende burgers kunt laten rusten of door net te doen of je lasten verlaagt, maar ze intussen domweg verhoogt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZo overkwam ons dat onlangs toen we de nota voor de Gemeentebelasting over het jaar 2014 ontvingen. De lastenverhogingen die daarin zijn doorgevoerd overstijgen ruimschoots de al dan niet verhoogde inkomsten door zogenaamde belastingvoordeeltjes als door het huidige kabinet beloofd. De gemeente als dief! Want zeg nu zelf, elke post die wij vergeleken met de kosten van vorig jaar, was gestegen. De afvalstoffenheffing (leuk verhaal voor binnenhengelen abonnement op de wekelijkse vuilniswagen die ondergrondse bakken leegt die wij zelf ergens in de buurt moeten vullen) steeg met 52 Euro! De rioolheffing ging ook omhoog en wel met 45 Euro. Maar het meest naar pure diefstal neigende stijging was die voor de OZB. Weliswaar had men de norm voor die heffing (de zgn. commerciele prijs van het eigen huis) verlaagd, conform wat men in de pers altijd oreert, de heffing zelf ging flink omhoog. Per saldo komen we dus met een ‘goedkopere huisprijs’ toch 30 Euro duurder uit. 108 Euro meer voor de Gemeentekas dus. Waarbij men in de wekelijkse informatie vanuit het Stadhuis graag oreert dat men de ‘dienstverlening aan de burgers’ overeind weet te houden. Ja, zo kan ik het ook.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAls je dit in het zakenleven zou doen ben je binnen de kortste keren je klanten kwijt. Daar zie je juist de prijzen dalen en de servicegraad verhoogd worden. Wie dat niet doet gaat failliet. Failliet gaan kan een gemeente, provincie of Rijksoverheid in dit land eigenlijk niet. Omdat men de boekhouding via allerlei slinkse wegen toch in evenwicht weet te brengen. Uitknijpen van de eigen burgers is daarbij een gedegen middel. Veel toegepast, werkt prima. Waar moet je heen? Overal hetzelfde. Tijd voor een cursus boekhouding voor al die lui? Of is dat water naar de bekende arrogante zee dragen?

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Politieke mening

Neoliberale zorgkostenontwikkeling..

Medische procedures-1Weet je nog? Die dagen dat een meneer Hoogervorst van de VVD ons privatisering in de zorg aansmeerde. Het toen bestaande systeem van vergoedingen klopte volgens hem niet meer en het was tijd dat de kosten in de zorg drastisch zouden dalen. Van ziekenfonds naar basisverzekering bij een private verzekeraar, van particuliere verzekering naar extra dekking voor een beetje humane behandeling mocht je onverhoopt in een ziekenhuis terechtkomen. De zorgkosten zouden zo voor de overheid dalen en door de strengere controle op alle vergoedingen voor behandelingen en uitgereikte middelen zouden we vanzelf ook onze persoonlijke kosten zien dalen. Neoliberalisme pur sang. De politiek verzette zich niet, nou ja, een meneer Fortuyn deed dat nog wel, maar daar luisterde men niet naar, en wij werden het huidige systeem ingeslingerd.

Medische procedures - 2Sindsdien groeiden de winsten van de verzekeraars naar recordhoogten, de aandeelhouders van die zaken jubelden en wij burgers betalen de stevige rekening. Want kosten en baten moeten in een commercieel denkende maatschappij wel kloppen. Dus snijd je wat in de kosten en verhoogt direct de baten. Domweg door eigen risico’s voor patiënten te verhogen. Je doet minder aan opsporing van fraude met die declaraties en houdt zo de medische sector ook gelukkig. Af en toe komt er voor de bühne nog wat onderzoek naar boven, soms groeit dat uit tot een soort schandaal. Maar de stijging van de zorgkosten gaat gewoon door. Tussen 2008 en 2012 alleen al met tien procent, naar een recordbedrag van 92,7 miljard Euri!

Tandarts - 2Opvallend is dat die zorgkosten kunnen worden opgedeeld (Bron: ANBO) in 26,6% ziekenhuiszorg, 25,5% GGD, Jeugdzorg, therapeutische middelen, 17,9% ouderenzorg, 9,3% gehandicaptenzorg, 7,2% geneesmiddelen, 6,1% GGZ en 5,1% tandheelkundige zorg. Slechts 3% van alle kosten gaat richting huisarts. En juist daar maken de verzekeraars altijd spektakel als men iets vermoedt van een overschrijding van de norm. Kijk je dan nog eens naar de stijgingen van de kosten per onderdeel zie je dat de ziekenhuiskosten flink stijgen, net als de ouderenzorg en de gehandicaptenzorg. Het vrijgeven van de tandartstarieven heeft ook gezorgd voor een stijging van de kosten in dat segment. Kortom, het neoliberalisme kent zo haar beperkingen en nadelen.

Ouderen - 1Want dat Nederland meer ouderen kent en meer instromers van buiten ons land met behoefte aan zorg, is een sociaal-economisch gegeven. Ik vraag me telkens af of dat met de vroegere zorgverdelers ook niet had kunnen worden bewerkt. Was dat privatiseren nu wel echt nodig in deze sector? Ik ben geen econoom, maar zie echt geen voordeel in het huidige systeem, sterker nog, het kost ons allemaal veel geld en gedoe. En als er iets is waar je geen behoefte aan voelt als je een keertje langs moet bij een zorgverlener is het juist dat. Maar goed, het ging vast om andere doelen toen men ooit besloot deze vorm van verzekeren toe te passen. Alleen had ik wel eens willen zien of de Fortuyndoctrine, aanpakken van de overheadkosten binnen de zorg, wellicht toch niet een betere was geweest. Want volgens mij wordt daar nu helemaal niks op bespaard. Nog steeds niet!

11 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening, Politieke mening

De wespenboom

Voor onze woonstek staat een boom. Een heel stevige boom ook nog. Soort van spar of zoiets, we delen het ‘vruchtgebruik’ met onze rechterbuurvrouw. Die boom biedt in de zomer enige schaduw en in de winter een stukje bescherming tegen al te overvloedige regenval. In de loop van de jaren dat wij hier wonen is die boom aardig gegroeid. Hij stond er al toen we kwamen, maar toen was de tweede etage maar net bereikt, nu steekt hij boven het dak uit. En ook in de breedte is hij aardig uit de kluiten gewassen. Voordeel van zo’n sparachtige, geen bladverlies in de winter en hij siert de straat op met zijn groene aanwezigheid. Maar er kleven ook letterlijk en figuurlijk nadelen aan deze voortuinversiering. De boom moet af en toe bijgehouden worden en die taak is dan voor mij. Buurvrouw is op leeftijd, die doet echt niets meer aan het onderhouden van haar groene gezel. Dus begin van het jaar klom ik op een ladder en zaagde af wat tegen het huis sloeg bij zware wind. Tot op of voorbij de eerste etage. Wat me toen opviel was dat de boom een soort kleverige substantie langs haar stam en takken liet weglopen.

Geen idee waarom, maar het trok allerlei kruipende insecten aan. Torren en zo…brrr. Heel wat van dood gemaakt. Toen het zomer werd kregen we te maken met wat andere gasten. Een flink wespenvolk nestelde zich in de boom. Het vliegen van al die beestjes zorgde voor een vrijwel constant gezoem dat van ergens tussen die takken vandaan kwam. Passanten bleven soms staan om te kijken waar dit geluid vandaan kwam. En als we kijken naar de diverse takken, vanuit onze observatieposten op de tweede etage, zien we al die gele rakkers aan en afvliegen. Toch maar eens gebeld met de gemeente. Is daar iets aan te doen? ‘Ja, mits op grondniveau. We klauteren niet voor u in een boom, en een hoogwerker huren we er niet voor in. U kunt altijd zelf een particulier bedrijf bellen voor de verdelging van die beestjes’. Kortom de service van de Dienst Publieke Werken beperkt zich tot grondniveau. En dat kan ik ze niet bieden, die wespen nestelen zich nu net zo ver van de grond dat ze niet te verdelgen zijn. Kortom, we laten het maar zo en hopen dat ze volgend jaar weg blijven en anders……moet die hele boom er maar aan geloven. Jammer maar helaas. Maar met wespen heb ik niet veel op, net zo min als met kruipertjes die op die stroopachtige vloeistof af komen. Nu nog even zien of buurvrouw wel haar aandeel in de verwijderingkosten voor haar rekening wil nemen. Ik vrees van niet. Zal ik dan de halve boom maar omzagen?

7 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Acht seconden…

Wie wel eens reist met een vliegtuig, trein, bus of metro weet dat de opgegeven vertrek- en aankomsttijden tegenwoordig meer indicaties zijn voor die tijden dan daadwerkelijke en als realistisch te beschouwen tijden. Zeker als het weer een beetje minder goed is, liggen die vervoermiddelen al heel snel achter op het beoogde schema en je zou hele discussies kunnen voeren over het recht wat reizigers hebben op compensatie als het fout gaat. Opmerkelijk dat we bij het toepassen van limieten voor deelname aan zoiets moois als de Olympische Spelen kennelijk dan zo strikt in de leer zijn dat we een potentiële kansheb(st(ber of een medaille in de discipline waarin men goed is, op basis van eerdere prestaties beoordeelt. Zoals onlangs gebeurde bij een broodmager blond vrouwtje dat deelnam aan de Marathon van Rotterdam. Om de limiet te halen om naar Londen te mogen liep ze de ruim40 kilometers in een tijd die voor velen van ons op een racefiets nog te hoog gegrepen zou zijn. Maar ze kwam net acht seconden te kort voor de gestelde limiet. ACHT fucking seconden. Terwijl haar concurrentes ruim tien minuten achter haar finishten en andere al blij waren dat ze het licht bij de finishplek niet zelfstandig hoefden uit te draaien na aankomst, werd deze superatlete afgeserveerd. En zij is niet de enige. Wil je deelnemen aan die Spelen moet je goed zijn voor goud, zilver of brons, deelname is niet belangrijk, het resultaat telt. Het is allemaal al zo duur. Ja, maar hoe zou dat toch komen? Zou het niet de enorme hoeveelheid bobo’s zijn die wordt meegesleept naar die Spelen? Alle onzin die er omheen hangt, van verzorgers tot persvoorlichters? Kost allemaal geld, de atleten komen slechts omdat ze goed zijn in wat ze doen. En of dat nu handboogschieten op eenwielige fietsjes is, achteruitzwemmen of berg op lopen op blote voeten doet er niet toe. Nederland kan niet op tegen de grootmachten, dat wordt keer op keer bewezen, slechts bij het zwemmen zijn we een beetje partij voor de rest. Kortom, inperken die macht van de bobo’s, die vaak zelf hun leven lang matig presteerden op sportief gebied, en geef een jonge generatie Olympische atleten de kans zich te bewijzen. Het doel heiligt de middelen en reken maar dat als je mag mee doen je ook meer dan je best doet om het land te vertegenwoordigen. Atleten zijn veel, geen verveelde en meer dan goed verdienende voetballers. Als we die de maat zouden nemen op deze wijze deden we aan geen enkel toernooi meer mee toch?

11 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Gratis!

Voor ons Nederlanders is ‘GRATIS’ een soort toverwoord. Het maakt soms zure druiven zoet, het laat ons laaglanders gelukkiger zijn omdat we dan het gevoel hebben een ander ‘te slim af te zijn’. Vandaar dat er door veel bedrijven wordt gewerkt met die term. Wie een auto koop van ongeveer twintig mille krijgt er ‘gratis’ een set wintermatten bij met grof water afvoerend profiel of wellicht een radio die bij de Halfords vaak voor negen tientjes in het schap ligt. Maar we zijn over het algemeen best trots op onze slim gesloten deal als we iets gratis krijgen. Maar soms verwacht je i.p.v. ‘gratis’ eigenlijk ‘service’. Zo zijn er van die lekkere lunchrooms waar je naast een heerlijke versnapering en een drankje ook even de krant kunt lezen. De echt goede hebben zelfs een hele waaier van die nieuwsbladen klaarliggen voor hun clientèle. Het er achter liggende denken is dat mensen die zich ‘thuis’ voelen bij een bedrijf sneller terug zullen komen. En dat klopt. Bij Van der Valk op een locatie in het midden van het land denkt men daar heel anders over. De hele ambiance van dit specifieke hotel/restaurant doet denken aan een vroeger Oostblokhotel, maar de mensen die daar bedienen doen wel hun best om dat gevoel weg te nemen. Toen ik er onlangs even een ontmoeting had gepland met een relatie en in afwachting van diens komst een krant pakte uit een naar mijn mening voor klanten als ik bedoeld rekje in het restaurantgedeelte, bleek al snel dat het de bedoeling is dat je dan die krant afrekent. Het jonge ventje dat er bediende maakte me dit omstandig duidelijk, ‘regels zijn regels Meneer’……

Onlangs verkeerde ik in een mooie omgeving waar ik een paar dagen in retraite was om zo vanuit een slim gelegen uitvalsbasis Duitsland te verkennen. Splinternieuw logeeradres, door de reisorganisatie aangeprezen met allerlei leuke extra voorzieningen, waaronder ‘GRATIS WIFI’. Ik was in goed en warm gezelschap, dus we hadden op basis van deze leuke optie onze laptops meegesleept. Zouden we toch nog even onze diverse Social Media kunnen bijhouden. Helaas, de organisatie en de aanbieder van onze fraaie logeerplek was een ding vergeten te vermelden, dat Gratis Wifi was slechts mogelijk via een spelcomputer onder de t.v. en je moest wel van heel goede huize komen wilde je daarmee het www op kunnen. Onze laptops zouden ook gebruikt kunnen worden, maar dat kostte dan vijf euro per persoon per dag! Dat is verre van GRATIS, dat is boerenbedrog. Het maakte ons verblijf er niet minder om hoor. Het hoort er bij tegenwoordig. Ook in ons luxe logeeradres in Maastricht waar wij een paar maanden geleden verbleven was deze GRATIS WIFI-optie ook een beetje genuanceerder dan vooraf gedacht. Je kon slechts internetten in de hal van het hotel, en die was even aantrekkelijk als een zaal van het Stedelijk Museum tijdens de verbouwing. Kortom, bij GRATIS is het handig om ook de kleine lettertjes voor zover aanwezig ook even te lezen. Dan weet je zeker of iets als service krijgt aangeboden of als lokkertje om je ergens toe oever te halen waar je achteraf spijt van kunt krijgen. En bij Van der Valk moeten ze zich naar mijn mening gewoon schamen. Een krant aanbieden, en dan laten betalen door gasten in het restaurant is echt niet meer van deze tijd!  Heeft iemand van mijn lezertjes ook wel eens iets meegemaakt in dit kader? En wil je dit delen???? 

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Zorg-chipkaart haalbaar idee….

Doei, ajuus, goodby, hayee, tot ziens, mazzel, bedankt…….. Deze kretologie hoor ik elk uur via de radio aan me voorbijtrekken in de STER-blokken. ‘We namen massaal afscheid van de strippenkaart’ is de onderliggende zinsnede. En omdat deze reclameboodschap wordt ‘ingesproken’ door zeer verschillende figuranten wordt de indruk gewekt dat wij Nederlanders spontaan hebben besloten om die strippenkaart door de shredder te trekken. We gaan nu massaal aan de OV-Chipkaart maakt men ons in het spotje wijs. Allemaal spontaan, die Nederlanders zijn zulk een georganiseerd volkje. Niets wordt ons op dit punt opgelegd door een overheid die je soms toch moet beschouwen als tamelijk onbetrouwbaar. Immers, de OV-chipkaart is een legale mannier om ons burgers extra geld uit de zak te troggelen voor het gebruik van trein, tram, metro of bus. Wij, woonachtig in de hoofdstad, maken er al enige tijd verplicht gebruik van. Dat chipkaartje bedoel ik uiteraard, en ik kan u verzekeren dat wat je nu betaalt absoluut meer is dan voorheen met die papieren vouwkaart. Daar bepaalde je namelijk zelf wat je om en nabij wilde betalen voor het vervoer in die vervoermiddelen. Nu wordt dat voor jou gedaan. En kon je met je strippenkaart gewoon overstappen op een volgend vervoermiddel binnen het bestaande systeem zonder bijbetaling, vergeet het nu maar. Voor elke keer dat je overstapt moet je opnieuw inchecken. En je verbaast je over de hoogte van de tarieven. Drie haltes met de metro kosten al snel meer dan een euro! Een ritje met de bus naar Haarlem is zo duur dat je al snel besluit om met de auto te gaan of desnoods op de scooter. Voor zover ik me kan voorstellen neemt dus niemand spontaan afscheid van de strippenkaart, ondanks de vrolijke reclame-campagne die anders wil doen vermoeden. Overigens is het wel zo dat zo’n kaartje wel weer goed is om ons burgers duidelijk te maken hoe duur dat openbare vervoer eigenlijk is. Zeg maar gerust onbetaalbaar! En als we dan toch ook de kosten van de zorg inzichtelijk willen maken, weer zo’n wonderlijke gedachtekronkel die alleen binnen de burchten van ambtenaren of de ministeriele bestuurderskamers kan ontspruiten, gaat men nu aan ons rekeningen meegeven zodat we weten wat het kost om een wrat te verwijderen of een openhartoperatie. Jammer dat het digitale patiëntendossier er niet komen zal. Handig te koppelen aan een soort zorgchipkaart die je voor een behandeling moet in- en daarna weer uitchecken. ‘U hebt voor 4.326,80 aan zorg gekregen….uw saldo is nu nog toereikend, vergeet niet uit te checken, graag tot ziens!’ Doei, ajuus, tot ziens! Het moet toch echt niet mallotiger worden in dit land……

22 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Mag ik de hondenzak even?

Tijdens ons laatste tripje naar het schattige Duitse plaatsje Bocholt aten we weer eens bij ons favoriete restaurant. Het waarom ligt gelegen in het feit dat de schnitzels er heerlijk zijn, mals, heet en als je een speciale neemt voorzien van de meest heerlijke saus. De frieten zijn er handgemaakt en nooit koud. Kom er maar eens om bij veel Nederlandse restaurants. Hoe dan ook, wij eten dat meestal in de loop van de middag. Best een hele maaltijd! Naast ons aan een andere tafel zat een wat ouder echtpaar. Ook zij aten iets lekkers, maar ik kon niet precies inschatten wat het was. Hoewel ik het Duits aardig beheers zijn sommige benamingen voor gerechten soms zo lastig om te zetten naar visuele beelden van vlees, vis of wat ook, dat we soms even overslaan en kiezen voor dat wat we wel herkennen. Hoe dan ook, het oudere echtpaar at zich een weg door het goed gevulde bord. Tot op zeker moment de verkleinde magen van de twee zo gevuld waren dat ze niet verder konden. Er bleek nog een aardig stuk vlees op het bord geparkeerd te zijn en dat vonden ze kennelijk ‘zonde’. Zonder enige schroom vroegen ze of de serveerster het spul even kon inpakken opdat ze het mee naar huis konden nemen. Zo geschiedde…….. Zonder enig probleem werd het vlees en nog wat salade in een vetvrije zak gestopt en keurig aangereikt aan de beide echtelieden. Die rekenden af en vertrokken. Ik keek er naar en realiseerde me dat ik dit in de vele buitenlanden waar ik ooit verkeerde vaker had gezien. De doggybag als verlengstuk van de gekochte maaltijd. Niets mis mee, maar in Nederland nog steeds ‘not done’. De Nederlander vindt dat toch iets hebberigs vanuit hun karakter vertonen. En dat willen ze niet. Daarbij is de horeca er helemaal niet op ingericht. Op zijn best krijg je een doorzichtige plastic zak waar je dan zelf je spullen in kunt verpakken. Ziet er dan vaak erg smakelijk uit….. Juist gisteren kwam een milieuorganisatie met het plan om afspraken te maken met de horeca om die hondenzakjes ook hier in te voeren. We blijken met zijn allen alleen al in restaurants iets van 250 miljoen Euro aan eten weg te mikken. Eten dat wij niet op kunnen, maar waar we wel voor betaalden. Nu is het meenemen van friet of salades wellicht niet zo handig, maar een T-bone steak die voor de helft is opgegeten kan je thuis nog wel warm maken hoor. Kortom, er is veel voor te zeggen. Ook al is het maar om die slankere lijn waar we met zijn allen zo graag naar streven. Als ik bedenk hoeveel schnitzelvlees ik daar in Bocholt naar binnen zit te werken, kan ik dat ook wel in twee delen in de spijsvertering laten opnemen. Blijft er nog ruimte voor een stukske kuchen na afloop. Dat nemen we nu vaak niet….Vraag blijft wel…waar laat ik die heerlijke sauzen. Zouden ze ook potjes hebben om dat spul in te stoppen?

26 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening