Tagarchief: koelkast

Peperdure hotel-wifi

Wifi1Wie veel reist of dat heeft gedaan weet ongetwijfeld nog goed dat hotels er een potje van ma(a)k(t)en met hun tarieven voor zaken die je in de evt. koelkast op je kamer vindt en de kosten voor telefoneren. Nu is dat laatste vrijwel verdwenen omdat wij reizigers met de nodige apparatuur onderweg gaan. We moeten overal en nergens bereikbaar zijn of onze mails kunnen checken. Daarom zijn veel hotels omgeschakeld naar een nieuwe bron van ink0msten, wifi! Dat kost in principe voor zo’n instelling relatief weinig geld, maar als je daar dan de hoofdprijs voor rekent is dat toch een stukje extra marge. Zo wordt kennelijk in deze branche gedacht.

Wifi3Dat, terwijl ketens als McDonalds in staat zijn gratis wifi aan te bieden, net als tankstations of zelfs de Spoorwegen. Ik maakte zelf ooit mee dat een uurtje wifi slechts werd aangeboden tegen een vergoeding van 10 euro per dag. Schandelijk. Andere hotels bieden wifi slechts aan in de hotellobby, waardoor je dan je laptop en evt. spullen die je nodig hebt mee naar beneden moet slepen.

Wifi2Uit een overzicht dat ik onlangs tegenkwam in het blad ‘Zakenreis’ zag ik dat veel hotels er een potje van maken. De tarieven zijn schuwbarend hoog, men durft zelfs 25 euro per dag te vragen voor deze ‘service’. Voor velen in het zakenleven vermoedelijk geen probleem, ‘de baas betaalt wel’, maar voor iemand die een dagtripje of vakantiereis bekroont met een hotelovernachting, wel erg veel geld. Er zijn ook hotels die alles gewoon gratis aanbieden hoor. Lijkt mij een prima aanbeveling. Vaak zijn dat de wat duurdere hotels, de overnachtingen zijn dan al aan de prijs. Maar toch….Ook bij die hotels die wel een bedrag rekenen zitten jongens in de 5-sterren-categorie. Het overzicht van het magazine beschrijgt slechts hotels in onze grote steden. Neem van mij maar aan dat het ook in het buitenland niet veel anders is. Te vaak meegemaakt. De nieuwe telefoonkosten zijn dus wifikosten geworden. Zou ik dat zelf ook kunnen doorberekenen? Vroeger rekenden we ‘portikosten’ als extraatje op een nota, waarom heb ik niet bedacht dat mijn wifi ook betaald moet worden…

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Reismening

Groots ontwerper; Raymond Loewy

Loewy PRR-S1-LoewyEen van de grootste industriële ontwerpers alle tijden, Raymond Loewy, zou dit jaar als hij nog had geleefd 120 jaar oud zijn geworden. De man werd niet zo oud, hij stierf op 14 juli 1986, en was toen overigens al best op leeftijd, namelijk 93 jaar oud! Loewy was een man die vooral in de V.S. beroemd werd, maar van Franse geboorte afkomstig. De man werkte voor de meeste grote Amerikaanse bedrijven, werd befaamd om zijn industriële ontwerpen en kreeg daardoor ook een aantal aan zijn werk gewijde exposities. Een daarvan werd vele jaren geleden ook gehouden in het bijgebouw van het toenmalige Stedelijk Museum in Amsterdam. Ik ben er uiteraard gaan kijken indertijd, want die man maakte op mij toen al enorm veel indruk met bijvoorbeeld zijn auto’s.

527318690_6369d423a2_mZo was hij verantwoordelijk voor een enorme en vol met chroom gehangen Lincoln en deed hij zowat elke Studebaker van na de oorlog. Maar hij was ook verantwoordelijk voor de stroomlijn van Greyhound bussen, ontwierp tankstations voor Shell, Exxon en BP, werkte voor de luchtvaartmaatschappij TWA, ontwierp het befaamde Coca Cola flesje, maar pakte ook een aantal stoomlocomotieven beet die in Amerika in die jaren reden, en voorzag ze van indrukwekkende gestroomlijnde uiterlijken. Wie indertijd rookte had bij Lucky Strike een pakje in zijn handen  dat door Loewy was ontworpen en dronk ergens een drankje aan een door de man ook ontworpen barmeubel. Want ook dat deed hij.

Loewy 250px-5a28553rBars en restaurants, borden, schotels, kopjes, glazen, soms de opscheplepels waren van zijn hand. Een duizendpoot die zijn stempel drukte op veel designers van die periode. De toenmalige presidenten vlogen in een vliegtuig, aangeduid als de ‘Air Force One’ waarvoor Loewy de beschildering bedacht. En als je dan een postzegel op een brief plakte en je deed dat in New York was die zegel ook weer van de hand van Loewy. Ruim zeventig jaar deed hij zijn werk en die gingen niet zo maar voorbij. Hij was een ‘veelvraat’ op dit gebied en voor elk ontwerpprobleem bij de verschillende fabrikanten waar hij voor werkte, had hij wel een oplossing. ‘Tom Poes verzin een list’ was voor Loewy meteen een opdracht. Zag hij dat een ontwerp van een scheerappparaat niet goed in de hand lag, produceerde hij gewoon een nieuw product dat veel beter functioneerde en bood dat de oorspronkelijke fabrikant aan.

Loewy 250px-NCTM_LincolnEn die gebruikten met liefde zaken van zijn hand. De man stierf in zijn vroegere geboorteland. Zijn weduwe richtte samen met de BAT tabaksfabrikant een Stichting op die uit naam van de befaamde ontwerper Loewy, jaarlijks prijzen uitdeelt voor de meest aansprekende ontwerpen in onze tijd. Mensen als Philippe Stark kregen een dergelijke aanmoedigingsprijs. Een museum vol met het werk van Loewy is te vinden in Atlanta Georgia, eerst bestuurd door dochter Laurence Loewy, nabestaanden van deze vrouw zetten het museum tot nu to voort. Een bijzondere man, ben benieuwd wie er in ons land eigenlijk beseft hoe groot zijn naam, faam en werk eigenlijk was….

14 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Hazes – geslaagde musical!

Hazes - Scan10576Als iemand puur Amsterdams sentiment vertegenwoordigde was dat toch wel Andre Hazes. Geboren in de Pijp, opgegroeid in erbarmelijke omstandigheden werd hij als achtjarig lefgozertje opgepikt door John Kraaikamp en na enige tijd tot een gevierd zanger van het Mokumse levenslied opgenomen in de vaart der volkeren. Helaas achtervolgde zijn beroerde jeugd hem zijn leven lang en verdronk hij zijn angsten en frustraties op meer dan enthousiaste wijze. Ik kom tot deze introductie omdat wij onlangs, met dank aan onze lieve Soester vriendjes, de musical ‘Hij gelooft in mij’ mochten bekijken. Draait in het fraaie DeLaMar-theater dat door Joop v.d. Ende in een paar jaar werd gebouwd vlakbij het bekende hoofdstedelijke Leidseplein. Een voorstelling die veel heeft om je een paar uur geboeid vast te houden bij het levensverhaal van die enorm onzekere volkszanger die het leven van zijn partner Rachel aardig verpestte soms.

AB - Chantal JanzenLiefde maakt blind, maar dronkenschap is vooral leuk op het scherm van de film of een toneel, zelden thuis. Het script voor deze voorstelling komt uit de kokers van Frank Ketelaar en Kees Prins (nee, niet de schilder…), en klopt aardig. Het spel van Martijn Fischer als Andre Hazes is overtuigend genoeg, Chantal Janzen als Rachel kan er mee door, al is haar stem wel erg mooi. Fraaie bijrollen voor Cees Geel als jeugdvriend en vertrouweling Tim Griek, Hajo Bruins (bekend uit Penoza) als schoonvader Jan van Galen en Doris Baten als de opmerkelijke schoonmoeder Friedel moeten even genoemd. Voorstelling krijgt de lach door deze lui, of wellicht een kleine traan als je het leed wat het verhaal hen toedicht, de keel even vult.

Westertoren Foto's Tru Juli-aug.2007 041Voor een Hazesfan is het wellicht even afzien. Geen singalongs, geen pure Hazessfeer. Men beweegt meer langs dunne lijnen tussen waarheid en fictie. Er zit trouwens voldoende in de voorstelling om als een volleerd Mokummer de stem even te verheffen als er weer een deel van het Hazes-oeuvre verpakt voorbij komt. Ik heb me geen moment verveeld, het spel bleef boeien, net als de muziek. Voor mij is dat heel wat. Ben geen musicalliefhebber, maar dit kon er meer dan mee door. Zal ook door het onderwerp komen. Deze voorstelling was meer dan mede mogelijk gemaakt door de Vriendenloterij. En die maakten er voor de toeschouwers een echt feestje van. Met hapjes, drankjes en veel gevoel voor gastvrijheid. Zorgde voor een heel leuke dag, bij een topvoorstelling in een mooi en modern theater in goed gezelschap. Een dagje om weer eens in te lijsten……maar dat kost me dan wel weer Bloed, Zweet en Tranen uiteraard als niet-klusser…..

16 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening