Tagarchief: keuze

Bewust gewacht

HPIM0038_editedOnlangs besloten we dat het tijd was voor een nieuwe huisbewoner in onze familie. Onze Patser was intussen alweer zes maanden geleden naar de grote dierenhemel verhuisd en zijn nog steeds actieve zus liep vanaf dat moment te  gillen en te zoeken in ons en haar huis. Kennelijk krijgt zo’n dier dan na afloop van zo’n tragisch afscheid ook nog iets van een poezenziel extra in haar karakter want ze vertoonde ineens gedrag dat we vooral van haar broer hadden leren kennen, maar dat haar voordien vreemd was. Vanuit ons menselijk denken bedachten we dus dat ze wel ‘eenzaam’ moest zijn. Toen ze ooit samen bij ons binnenstapten hadden we hier al een hond en een poes rondlopen, met zijn vieren werd het heel gezellig. Maar zij bleef als laatste van die groep over en dat was best vreemd denk ik.

1899784_703267686360784_1577061767_oWe zijn nu ook niet zo dat we meteen een vervanger voor de geweldige kater die onze Patser was in huis haalden. Eerst even door dat vervelende gevoel heen dat ‘hij’ er niet meer was. Maar onlangs was het door allerlei omstandigheden weer mogelijk om aan een kitten te komen. Blogvriendin Bettina had in haar huis met dank aan de ooit op Marktplaats gekochte poes een nestje cadeau (..) gekregen en in onze familie bestond een grote behoefte. Dat werd dus afspreken, en opties nemen.

altAlpMZH3dhYCi62tCZ-UmMh_PrsO1yC8XKbO2PUjV-MvSTwee van die kleine wurmen zouden onze kant op komen, een daarvan was voor ons  zelf bedoeld. De kleine zwarte, toen nog als poes bestempeld. Onlangs mochten we ze halen. Geweldige ervaring. Prachtig gezin, lieve omgeving en een ‘plaat van een moederpoes’. Kermend gingen beide reizers in hun desbetreffende reismeubilair. Tijdens de rit naar huis hielden ze mekaar bezig met hun gejammer. Na afzetten van nummer 1, intussen Lucky genoemd, namen we onze zwarte minipoes mee naar huis.

WP_004463Daar aangekomen was zij/hij meteen thuis. Kermde, liep rond alsof hij nog nooit ergens anders is geweest en sliep vrijwel meteen op schoot een deel van de klok rond. De sfeer is goed, de relatie prima en de lach steeds op onze gezichten. De nieuwe zwarte medebewoner is geen saaie pier. Hij bedenkt van alles en is heel erg nieuwsgierig naar omgang met dat enorme poezenbeest dat hier rondloopt met schoteltjes van verwarde angst. Want dat ‘enorme monster dat hier nu rondloopt’ maakt haar, toch de poes met de oudste rechten,  onzeker. En toch komen ze centimeter voor centimeter dichter bij elkaar. Dat komt vast nog wel een keer goed. De kleine urk heeft zijn eerste bezoek aan de dierenarts achter zich. Injecties tegen poezenziekte, ontwormingskuur, vlooienbehandeling (nergens voor nodig, had er geen een) en een chipje. Ook bleek het een katertje te zijn. Kijk, dat kan helemaal niet meer stuk. En zo is ons gezin weer even wat completer dan het daarvoor was. Wat een liefde krijg je van die diertjes. Vertederend! Zou het daardoor komen dat we deze broeder nu zo verwennen? Zal best, maar als het kan moet je dat doen. Verdienen ze!

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Win je met een roos de stem van de kiezer?

18-0443595953TAls er iets heeft gezorgd voor een afkeer van de politieke partijen zoals we die momenteel zien acteren is het toch wel de wonderlijke samensmelting van twee elkaar volkomen vreemde stromingen. Kennelijk was het idee de macht te kunnen grijpen zo aantrekkelijk dat de VVD en de PvdA elkaar omarmden en de tweede regering Rutte vormden die zoals we nu weten zich van hun eigen achterban en de daar levende wensen en verlangens niets meer aantrekken. Ze verkiezen liever de gedoogconstructie met hun politieke tegenstrevers dan een wat breder gedragen coalitie, zolang de mensen in dit land maar geen invloed kunnen uitoefenen op de macht. Die is voorbehouden voor een bepaalde elite die zichzelf ook nog heeft aangepraat ‘verstand van zaken’ te bezitten. De vele politieke en economische blunders maken  duidelijk dat je kennelijk geen enkele scholing behoeft te ondergaan om in het bestuur van dit land een rol te spelen. Niet wat je kunt doet hier de deuren open, maar vooral wie je kent. Of wellicht niet wilt kennen. Politieke partijen als PVV en SP zijn buitenbeentjes en vertegenwoordigen resp. Racisten en Maoisten, daarmee zet je toch snel een paar miljoen mensen in de hoek.

WP_004331In de hoek waar de klappen vallen, waar de meeste ellende in de maatschappij heerst en waar het zogenaamde ‘bezuinigen’ het hardste aan komt. Uit peilingen blijken die partijen nu net het meest populair, maar helaas voor veel proteststemmers heeft de heer Wilders in al zijn wijsheid besloten de gemeenteraadsverkiezingen zo’n beetje te laten voor wat het is, is Roemer veel te vaag over zijn politieke ambities en ging de partij 50Plus zowat ten onder door gesjoemel in een vorig leven van de voormalige lijsttrekker Krol. Gelukkig zijn in de gemeenteraden de partijen vaak nog wat anders dan alleen maar bezit met landelijke beleidslijnen of politieke machtsspelletjes. Letterlijk! De meest wonderlijke figuren hebben tegenwoordig een eigen lokale politieke partij. Voor of tegen een bepaald onderwerp binnen de besluitvorming.

WP_004333Goochelaars met slechts een enkele truc, maar dat kan verfrissender zijn dan die lui die al jonglerend op een hand proberen ook gewichten te heffen en daarbij het volkslied van ieder vreemd land te zingen behalve het eigen. Kortom, er wordt campagne gevoerd, maar meestal op heel vage en niets zeggende thema’s. Wat je vooral krijgt aangereikt is papier! Veel papier. Folders, flyiers, kaartjes en zo meer. Terwijl mensen juist iets plats tastbaars willen overhouden aan een partij. Eindelijk. Na al dat leeghalen van de huishoudkas. Iets krijgen, wat zou het mooi zijn. En dat snapt de PvdA, die deelt tenminste rozen uit. En niet de slechtste. 9 miljoen van die bloemen zijn er besteld. Met de beste bedoelingen, de meeste partijleden die elk weekend op de markt of bij de supermarkt staan kunnen er ook niks aan doen dat ze zijn opgescheept met een betwetende fractievoorzitter en een malloot van een truien dragende partijvoorzitter. Maar ze doen hun best. En wij pakken de rozen aan, koesteren ze in water en kijken met grote belangstelling naar de uitslagen van volgende week. Wedden dat het weer een chaos wordt? Valt op te wachten in een landschap vol principeloze kakelaars die het verschil niet weten tussen bezuinigen en lasten verhogen. Hoogmoed komt vast voor de val. Ik stem strategisch…op een lokale held….

7 reacties

Opgeslagen onder Politieke mening

Reincarneren

1076477_24343_d8465622df_pAls het nu eens anders in elkaar steekt dan velen van ons denken. Dat je na het overgaan van leven naar dood, qua ziel nu eens niet wordt onthaald in een of ander door geloofsgebonden boeken beschreven hemels genoegen of soortgelijk. Maar dat die ziel na een paar jaartjes rust in een soort zielenloods wordt teruggestuurd naar deze Aarde om daar willekeurig waar ook te worden geplant in een ander wezen. Vinden we dat nog steeds een leuk vooruitzicht? Je hoort wel eens mensen grappen over wat ze dan zouden willen. Mannen willen wel eens als vrouwen geboren worden of omgekeerd, maar dat gaat dan vooral om het aangename idee dat je dan mag spelen met dat wat je in dit huidige leven is verboden.

Etende hond 2Sommigen willen als kat terugkomen, want die liggen zo lekker vaak te slapen, of als hond, want dan mag je alles op straat doen wat wij keurig op het potje hebben leren loslaten. Anders wordt het pas als de optie aanwezig is dat je zou moeten terugkeren als een bedreigde soort. Je zult maar walvis worden of jong zeehondje. Je zult kreeft zijn in je volgende leven. Wel eens bedacht hoe een harpoen aan moet voelen, of hoe koken in bloedheet water moet zijn? Of stel je nu eens voor dat je vanuit het rijke en democratische ingestelde Europa ineens een rol gaat spelen in een derdewereldland. Waar je met je mannelijke ziel ineens vrouw mag worden. Vrouw in de derde wereld.

Kat en muis - 1Zoveel als een wegwerpartikel. Je zult dan in India geboren worden en als levend aas over straat moeten. In Afghanistan en behoren tot een onderklasse zonder rechten, zelfs geen aanrecht. Pas dan beseffen we wellicht dat de hemel en de hel vermoedelijk al op aarde bestaan en dat je door middel van een toeval zo maar op de verkeerde plaats kunt eindigen. Waar je dan een leven krijgt in tranen, pijn en ellende. Dan vervagen alle discussies in ons land over ‘ietsjes minder’ of de frustraties over Zwarte Piet in sommige kringen toch tot een piepklein probleempje. Het kan nog erger uiteraard. Die eendagsvlieg, eten van de shit die koeien er uit mikken en bij toeval aanlopen tegen een mens met een elektrische vliegenvanger. Of dat muisje dat op zijn eerste wandeling een grote huiskat tegenkomt met honger. Maakt wel dat je snel terug bent in de opslagplaats voor die zielen. Wel afwisselend, maar of we dat echt moeten ambiëren…..

19 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Van werkpaard naar flitser….

Leo in Yank 943796_583576648329384_1910982529_nEigenlijk hadden we deze stap al een paar jaar eerder willen nemen, maar we kozen in plaats daarvan voor een tussenstap. Dat wat we wilden was nog niet beschikbaar en wie mij kent weet dat ik me nogal loyaal opstel t.a.v. het naar mijn mening beste automerk ter wereld (…), waardoor alternatieven niet echt een optie waren.

Leo, rijden op de A1 IMG-20130522-WA0005Dus toen bleek dat om mij heen eind vorig jaar een paar mensen besloten diezelfde stap te maken als ik en mijn vriendenkring met meerdere auto’s van dat merk werd vergroot, besloot ik zelf ook maar weer eens serieus te gaan kijken naar een meer economische vorm van vervoer dan de toch tamelijk dure diesel die we in onze voorgaande werkpaarden hadden gebruikt. Niet om die diesels zelf hoor, ik vind het nog steeds een fantastische aandrijfvorm, maar onze verwachting was dat we op enig moment minder zouden gaan rijden en dat omslagpunt voor diesel steeg jaarlijks naar kilometrages die je dan niet meer zou benaderen.

WP_000326Ik heb er al eens een hint over gegeven, we maakten heel wat mee op weg naar het besluit een nieuwe auto te kopen. De trouw gebleken vijfdeurs met zelfontbrander (maar zonder airco) zou plaats gaan maken voor een zeer complete driedeurs met een zuinige driepitter in het vooronder. Een auto die zoveel pk’s bood dat hij op de snelweg aardig mee kon, afgeladen was met allerlei leukigheidjes en daarbij ook nog eens een leuk smoeltje bleek te hebben.

Ik had hem al uitgebreid bekeken in Berlijn bij de fraaie merkuitstalling daar, en was toen al overtuigd.WP_001641 De dealer die me binnenhengelde deed echt alles volgens het boekje, had de auto staan die ik voor ogen had, en bood een dusdanig bedrag voor mijn toen een paar jaar gebruikte TDi dat het elk ander aanbod van andere dealers deed verbleken. De deal werd gesloten en in januari dit jaar stapten we over. Geen moment spijt van gehad. Het nieuwe flitsertje is rap, zuinig, stil, comfortabel (vooral op de snelweg komt hij echt uit de verf) en biedt zoveel ruimte dat je er met drie man goed in kunt vertoeven. Vrouwlief moest wennen aan het gemis van die twee achterdeuren, maar verder? Intussen rijden we er nu negen maanden mee. En de eerste servicebeurt is net uitgevoerd. Bij 15.000 km. Best veel voor iemand die minder zou gaan rijden. De flitser is ingeburgerd, staat zijn iets kleinere mannetje als een grote en bevalt. Meer dan dat, we vinden hem ook mooi. Mooier dan de gelijkgevormde Duitser die uit dezelfde fabriekshal rolt. Geen moment spijt dus. En hij laat zich nog eenvoudig parkeren ook. Al zetten we hem liever niet te strak neer naast andere auto’s. Voor je het weet heb je een pit in een van de portieren. En…heel vreemd, stootstrips zijn er niet voor te koop. Zelfs niet bij het Duitse broertje…….

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Die eerste chef; Amsterdam, de heer van Veen!

8)Leo voor SPL - Loco 1 1965 Scan10011Het was zeker niet zo dat ik indertijd was voorbereid op echt werken. Zo van school geplukt door een, wat je tegenwoordig een P en O functionaris zou noemen, kreeg ik op mijn 14e te maken met een groot bankkantoor waar ik na een week van training en ‘voorbereiding op het ‘bankvak’ samen met een man/vrouw of zestig werd los gelaten op een afdeling die qua omvang en werkzaamheden tegenwoordig wellicht zou passen in een enkele laptopcomputer. Toch zaten daar wel 50 mensen die op allerlei subafdelingen administratieve handelingen verrichtten die van simpel tot ingewikkeld de loop van de kredietverlening volgden bij die bancaire instelling. Het was voor mij als jong mens best een warm bad, ik vond al snel mijn weg in alle al dan niet bestaande spelonken bij dat bedrijf waarvan sommige tastbaarder waren dan andere. Daarbij moest je goed opletten voor de chef van die afdeling. De Heer v.Veen was dat indertijd. Iemand met een zekere statuur, Groninger van geboorte, nooit echt vrolijk, en zoals dat hoorde het dichtst bij het grote raam zittend op die enorme afdeling in dat aloude grachtenpand in het centrum van Amsterdam. Daarmee had hij niet alleen zicht op ‘zijn personeel’ maar ook op alles wat er zich toen al afspeelde in of langs die statige gracht in het hartje van de hoofdstad.

SAMSUNGMijn toenmalige werkplekje lag daar op een na het verste en op vele meters afstand vandaan. Slechts de dames die kaartjes en saldistaten moesten uittypen zaten verder van het licht verwijderd.  De chef was iemand die goed oplette of je wel te drillen viel. Want aan dwarsliggers had hij een hekel. En ik zat een beetje in de sfeer van de dwarsliggers al liet ik me in dat eerste jaar nog wel aardig drillen. Wist ik veel. In de daadwerkelijke spelonken van die afdeling (onder de grond) zaten ook allerlei mensen die daar archiefwerk deden (die zagen echt nooit enig daglicht..) en dat bood de nodige ontsnappingsmogelijkheden. Want als jongste bediende wilde je wel eens verdwijnen als er weer eens twee of drie procuratiehouders (je zou ze tegenwoordig Corporate Group Managers noemen) via een toetertje of bel aangaven dat ze wat dossiers wilden laten ophalen of zoeken die ze dringend nodig hadden of kwijt moesten. Als er dan weer een stuk of wat van die jongelui verdwenen waren in die spelonken kwam de chef zelf eens naar beneden om je te zoeken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn o wee als je betrapt werd. Sommigen van ons herkenden hem aan zijn bepaalde loop op de houten trappen van dat gebouw en verdwenen dan op tijd uit zicht. Desnoods via een compleet andere afdeling terug naar je eigen plek waar je dan hard aan het werk ging, zijn rode gezicht negerend als hij langs liep en je met moordneigingen aan keek. Voor het werk had ik hem niet nodig, ik leerde niets van de goede man. De jaren die tussen onze leeftijden lagen waren te talrijk. Wat ik leerde aan tips en trucs kreeg ik van mijn directe collega, een jong dat er een jaartje langer zat en een plekje was opgeschoven toen ik met mijn leeftijdgenoten zijn onderste plek op de bancaire ladder had overgenomen. Het is nog steeds een dierbare vriend voor me, we praten nog wel eens wat over die tijd van toen. Lang bleef ik overigens niet hangen bij die bank. Het boterde niet zo met de bewuste chef en het vele studeren in de avonduren, een van de voorwaarden om er te mogen werken, begon me op te breken. Na vier jaar gaf ik er de brui aan en vertrok naar een bedrijf op Schiphol. Maar daarover een andere keer….

12 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Facebook en de adverteerders…

Aanb.1Ik geef het direct toe als ik er naar wordt gevraagd; Facebook en Twitter en zelfs Linkedin vind ik erg aardige platforms voor de persoonlijke communicatie. Als zelf benoemd columnist, meninggever en blogger voel ik me bijzonder thuis op die sociale media en voeg ik daar zaken toe die in blogland soms wat minder aankomen. Vooral de snelheid waarmee berichten soms worden uitgestuurd of beoordeeld spreken me zeer aan. En dus knoopte ik alles aan elkaar en is de Meninggever dus vrijwel overal simpel te volgen. Ben ik de enige? Nee! Bepaald niet, miljoenen mensen maken gebruik van Facebook of in iets mindere mate van Twitter. En dat weten adverteerders en hun adviseurs ook. Vandaar dat beide platforms worden doorspekt door commercieel bedoelde boodschappen. Soms van hoge, in andere gevallen in bepaald minder goede kwaliteit.

facebook-peugeot-nederlandDeels kan je als gebruiker zelf bepalen wat je van een bedrijf al dan niet wilt zien. 32% van alle gebruikers doet dit zo en bepaalt dus zelf welk merk of product aandacht krijgt. En dan is er nog een deel van de bedrijven dat meent dat men aan de hand van jouw ingestelde voorkeuren best interesse zou kunnen ontdekken voor hun ‘ongelooflijke aanbod’. Veelal zijn dit de iets kleinere adverteerders die menen slimmer te zijn dan Freud. Door simpele acties, ‘Like mijn aanbod en je maakt kans op een gratis puntenslijper’ zetten ze hun aanbod neer en het is verbazingwekkend hoeveel Smoelboekers dit dan ook aanklikken, daarmee de weg banend door hun hele eigen vriendenbestand voor al die bedrijven. Immers, als je op de ‘Like-knop’ drukt trek je de hefboom omhoog die zorgt dat je normaal ongewenste berichten buiten de deur houdt. De helft van alle Facebookers wil geen ongewenste reclame ontvangen.

Adam en Eva - 4Ook je vrienden niet! En bedenk dat veel van die vrienden in het echte leven vaak niet je echte vrienden zijn, maar die zitten er wel tussen. Zou je die echte vrienden ook allemaal uitgeknipte advertenties toezenden per post? Nee? Nou dan!  Facebook is een prachtig medium, we moeten er alleen mee leren omgaan. Als gebruikers die er gratis op zitten, maar zeker ook als adverteerders. Niet alles wat jij als bedrijf verkoopt is geschikt voor iedereen. Want ik ga echt niet voor mijn kleding naar Oost-Groningen als ik van iemand een ‘voordeeltje’ geboden krijg met dank aan een goede vriend. Nee, dat mag best wat gerichter. En voor de diehard digibeten die niks moeten hebben van het fenomeen, slechts 2% van alle gebruikers van Facebook of Twitter overweegt te stoppen vanwege die reclameboodschappen. Twee procent! De overige 98% is dus best tevreden. Reclame of niet. Geeft wel te denken……

7 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Afwijkende genen

CarnavalStel, je kijkt als 12-jarige in de spiegel en je constateert dat je blond haar hebt en blauwe ogen. Iedereen om je heen heeft zwart haar en bruine ogen. Je bent een buitenbeentje en zo voel je je ook. Je bent nog steeds dezelfde persoon, maar die uiterlijkheden zorgen toch voor ophef. Want nu je zelf hebt ontdekt dat je afwijkend bent als mens, zien anderen dat ook ineens. Ze beginnen je te pesten, je wordt nageroepen, en als je wat ouder bent wordt je zelfs in elkaar geslagen.

27-1056478173MJe zoekt en vindt steun bij soortgelijke mensen. Krijgt verkering met een meisje dat ook blond haar heeft en blauwe ogen. Als paar zijn jullie dolgelukkig, maar van de zwartharige omgeving mag dit niet zo maar. Je dient je aan te passen. Dus een haarverfbehandeling nemen of een oogtransfusie. Mensen met blauwe ogen en blond haar zijn paria’s in de maatschappij en de kerkgenootschappen richten alle pijlen op hen die duivels bloed in de aderen hebben stromen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe Paus gaat zelfs zo ver dat hij blauwe ogen en blond haar nog wel acceptabel vindt omdat God nu eenmaal de mens heeft geschapen naar zijn evenbeeld en niet keek naar dit soort uiterlijke kenmerken, maar verkering, verloofd zijn of trouwen met soortgenoten is er niet bij. Seks met je geliefde uiteraard ook niet. Anders ga je in de kerkelijke en maatschappelijke ban! Onzinnig verhaal natuurlijk, want blond haar en blauwe ogen zijn nog steeds dominant in het oorspronkelijke Nederland, al zijn er ook donkerharigen in het zuiden van ons land en roodharigen in het noorden.

Canal Pride Amsterdam 040807 025Nee, wij Nederlanders maken geen onderscheid op huidskleur, oog- of haarkleur. Dat doen we slechts op basis van seksuele voorkeuren of als je een geloof hebt dat minder senang is dan een bepaalde groep lieden welgevallig is. En dus zorgen die stromingen voor afkeur van die geaardheid en maken de kerken er een heilig huisje van. Alsof die mensen zelf hebben gekozen voor die seksuele voorkeuren.

Adam en Eva - 3Mensen zijn mensen, en als de schepping zo perfect in elkaar zat waren deze ‘afwijkingen’ nooit in de genen geslopen toch? Maar zo bekijken we dit niet als geloofsgenoten. We wijzen af, veroordelen, plagen, pesten, mishandelen, vermoorden desnoods. Terwijl geloven een keuze is en geaardheid niet. Toch eens over nadenken wellicht? Want in ons land is iedereen gelijk. En mag iedereen zeggen wat hij wil. Ook als het soms even niet zo past bij dat geloof van jou. Mag ik hen uitnodigen die vrij van zonden zijn om de eerste reactionele stenen te werpen??? Dank u!

13 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Godsdienstmening, Historische mening