Tagarchief: hotel

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

The Beauty and the Beast!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEcht een toegegeven ondeugend trekje van mij is dat ik als ik ergens in de openbare ruimte zit vooral observeer. Ik kijk naar mensen, tracht te snappen hoe relaties in elkaar zitten en voeg er naar eigen gebruik soms wat peper en zout aan toe om een verhaal te maken dat mij persoonlijk acceptabel genoeg lijkt om er een blogje over te maken. Zo zat ik onlangs ergens uitgebreid en smakelijk te ontbijten. Hotel uit een keten, geweldig voedsel, en gezellig druk. Om ons heen allerlei andere bezette tafels.  Met veel verschillende mensen. Uit binnen- en buitenland.  Oudere stellen die het zich gemakkelijk maakten en de aangeboden etenswaren deels voor gebruik nu maar zeker ook voor later op de dag sprokkelden. Zakenlieden die even snel een ontbijtje naar binnen werkten en de strategie voor de dag bespraken met hun collegae. In dit hotel was dat niet veel anders dan in de honderden hotels waar ik tot nu toe verkeerde. De enkele uitzondering daar gelaten. Voor mij zijn ‘paren’ het meest interessant. Hun gedrag bij het ontbijt is voor mij bepalend voor een mening over hun relatie. Is men consequent met elkaar in gesprek, maakt men lol samen en genieten ze van het eten? Goede relatie! Zwijgen tijdens het ontbijt en er uitzien of het te veel moeite kostte om je er even leuk uit te laten zien voor de rest van de dag geeft me te denken. Mijmerend keek ik al smerend en kauwend rond en zag ineens een opmerkelijke combinatie.

Fat people 3Een uiterst fraaie en ‘goed afgewerkte’ jonge dame in een vrij strakke groenkleurige outfit aan de hand van een man die het bij een aflevering van ‘Óbese’ niet verkeerd zou doen. Een beul van een vent, goed in het pak zittend overigens, metertje of twee lang met een buikomvang waar veel mensen van schrikken. Ik vreesde voor de stoel waarop hij ging zitten. Ik denk toch dat we hier keken naar 150 kilo schoon mannelijk vlees aan de haak, de dame was volgens mij niet veel meer dan een kilootje of 50 aan die zelfde haak waard. Opmerkelijk was haar kennelijke liefde voor hem. Ze deed alles om het de mastodont naar de zin te maken. Scrambled eggs, spek, koffie, broodjes, een toetje…..hij verwerkte het zwijgend. Zij nam zelf slechts iets van yoghurt met wat thee. Toch zat er iets van chemie tussen die twee. Niks mis mee, maar ik snapte de combi niet helemaal. Al was het maar omdat we vrijwel allemaal ook kijken naar uiterlijkheden toch? The Beauty en the Beast dus. Moet je hier nu met enig leedvermaak of toch bewondering naar kijken? Was hij tijdens hun relatie zo dik geworden omdat ze hem zo goed verzorgde, of viel ze gewoon op ‘zwaar’? Was zijn ‘verhaal’ zo goed dat ze als vrouw niet keek naar de verpakking maar naar het innerlijk. Ik bedacht me dat ik de bedden in de hotelkamer wat aan de zachte kant had gevonden, zouden zij daar samen geen last van hebben gehad?

Romantiek - Al snel is de tv het spannendste moment van de dag...Kortom, ik kwam terug met de nodige inspiratie voor een blog als dit. Omdat ik het niet helemaal begreep (of begrijp) maar wel intrigerend vind. Vrouwen en mannen, het blijven opvallend tegengestelde polen als het om relaties gaat. Soms gaat dat goed, en soms blijf je met vraagtekens zitten. Hebben jullie dat nu ook of ben ik daarin de enige??

25 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Nieuwe kassa!

Axe reclame Scan10315Onlangs maakten we weer een paar staaltjes mee van wat men in het vakjargon ‘gebrek aan klantvriendelijkheid en/of inlevingsvermogen noemt’. Bij een groothandel met een enorm assortiment kozen we voor afrekening van ons relatief bescheiden aandeel in de omzet bij het bedrijf een kassa die slechts werkte met Pinpasafrekeningen. Daar zijn de rijen naar traditie korter. De gebruikers van dit bedrijf betalen over het algemeen nog steeds het liefst contant. Je vraagt je af waarom, maar goed. Toen het af te rekenen bedrag in het scherm van de al wat oudere cassiere verscheen werden wij geacht de Pinpas in het daartoe bestemde apparaat te steken. Normaal krijg je dan meteen een menu waardoor je kunt betalen, maar hier bleef het scherm op ‘even geduld s.v.p.’ bevroren staan. Was op zich niet erg geweest als vrouwlief er op enig moment niet iets van had gezegd. ‘Goh, wat duurt dat lang dit keer….’ of woorden van die strekking. Het bleek precies het verkeerde te zijn. De dame achter de kassa beet haar toe dat men over was gegaan op een nieuw systeem en dat dit even trager werkte en dat vrouwlief dit toch kon zien…… ‘Waaraan je dat dan had moeten zien???’ sputterde vrouwlief nog even tegen.  Nou, aan de nieuwe schermen die aan die kassa’s gekoppeld waren. Nu zal het aan mij liggen, maar ik kijk zelden naar welke soort schermen er gebruikt worden, dus of ze nu uit 1895 stammen of van gisteren zijn, het zal wel. Na wat vijandelijkheden waarbij wij als klant echt het gevoel kregen ‘fout te zitten door ons ongeduld’ liepen we de zaak uit. Hoofdschuddend.

Politieke EuroEen ander voorbeeld was iets dat onlangs plaatsvond en waarvan lieve vriendjes het slachtoffer werden. Ongekende horkerigheid bij een van de bekendste hotelketens in het land. Verhaal is echt ongekend, kom ik nog eens op terug. Maar aardig was dat deze keten een compleet mislukte overnachting af deed met ‘binnen het protocol van ons bedrijf staat er tijdens de nachturen een beveiliger op de plek van de receptionist en kan deze geen service verlenen zoals wij dat gewend zijn, wij vragen uw begrip!’. Nou, jammer maar helaas, dat levert geen enkel begrip op. Gasten dienen altijd als zodanig behandeld te worden en de interne procedures zijn compleet onbelangrijk als het gaat om zeer serieuze klachten over de verleende service op dat bepaalde moment. Steeds weer kom ik er achter dat bedrijven ofwel niet bezig zijn met hun klanten, dan wel dat ze hun personeel niet bijbrengen hoe die klantvriendelijker kunnen optreden. Men snapt nog steeds niet dat vriendelijkheid zorgt voor meer omzet, dat aandacht kan leiden tot meer winst. Bij deze twee grote ketens ging dat weer eens erg fout. Er blijft veel werk voor mensen zoals ik. Als men me nu maar eens zou weten te vinden. Toch eens wat procedures opzetten zodat ze me zelf kunnen mailen of bellen. Want ik ben uiteraard te belangrijk om achter hen aan te gaan. Dat past me niet. Net een nieuwe telefoon en zo…..

16 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Maastricht, Aken en nog wat andere geneugten..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We zijn al weer even terug hoor, maar toch is de herinnering nog aardig levendig. We waren een paar dagen naar het zuiden. Onze favoriete-dicht-bij-de-grens-stad Aken en voor de overnachting een fraai hotel aan de rand van de Limburgse hoofdstad. Als iets me een gevoel van mini-vakantie belooft, dan dit en met dank aan vrouwlief kregen we het nog rond ook voor een lekker prijsje. WP_001897Midden in het hoogseizoen. We kenden het hotel al, waren hier al eens eerder. Precies goed voor onze wensen en verlangens. Al was het maar om het tweepersoons bad op de kamer.  Aken was weer bron voor het nodige leuks. Zaken die de verzamelaar in mij vrolijk stemde. Jammer genoeg geen nieuw leeswerk, maar ik moet bekennen dat ik de afgelopen maanden al elders in Duitsland een paar maal goed geslaagd was. Zodanig goed, dat ik nog wel even iets te lezen heb. Dat Aken bouwt trouwens als een gek aan haar toekomst. Waar ooit kleine winkeltjes trachtten het hoofd boven water te houden is nu sloop en nieuwbouw aan de gang en verrijst vermoedelijk een soort shoppingcentrum zoals we dat al kennen uit Essen, Oberhausen en Dortmund.

WP_001946Het zal wennen zijn, maar het maakt de stad voor shoppers als wij zijn, vast nog interessanter. Vlakbij Aken gingen we ook nog even de Vaalserberg op. Drielandenpunt, al was het maar om de nostalgische gevoelens. Heerlijk op een terrasje, in de wind, uitkijkend over de Duitse vlakten onder de enige berg die Nederland rijk is.. Voor de terugreis legden we een route in via het veel dorpser Heinsberg. Leuk plaatsje, op pakweg 30km vanaf Roermond in Duitsland te vinden.

WP_001954Gezellig, waar het goed toeven is op een terras, waar men een aardig winkelaanbod heeft en parkeren nog voor een prikkie mogelijk is. Toen we ook daar gelaafd waren en de kleine flitser was afgeladen met Duitse lekkernijen, reden we naar Roermond voor nog meer genoegens. Alles bij elkaar een leuke reeks dagen vol zaken die wij nu eenmaal fijn vinden. Eten, drinken etc.  En dat bad? Fantastisch! Net als het weer…want als het eenmaal zomert dan zomert het in die hoek van het land nog een stukje extra. Het scheelde zes graden met onze woonomgeving. En dat is veel kan ik je melden….heel veel…

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening, Hobbymening

Blauwe toren

Fletcher Blue Tower ASD Scan10654In de afgelopen twee jaar verrees langs de snelweg A2, ten zuiden van onze hoofdstad, een ronde blauwe toren. Markant, hoog, opvallend. Gebouwd door de Fletcher Hotelketen, die normale mensen meer kennen van hun vaak wat oubollige pensionachtige hotelvestigingen in het hele land, maar kennelijk op weg naar een nieuwe toekomst met een meer op design gerichte uitstraling. Die toren is zo’n nieuw hotel en het gebouw is 18 etages hoog. Onlangs werd het opgeleverd en staat het in volle glorie te pronken langs die op dat punt bijzonder brede snelweg.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWant strategisch is die locatie zeker. Precies daar waar de A2 zijn afsplitsingen kent naar de A9 (links naar Haarlem en Alkmaar, rechts naar Amsterdam Z.O. en Almere), is het net zo’n goed punt om even af te spreken voor een zakelijk gesprek of zo maar even een hapje en drankje in een van de hoog gelegen restaurants. Zoals je dat ook hebt bij de vele vestigingen van de Toekan die ook al zo strategisch zijn gelegen vaak. Fletcher zoekt met dit designhotel dezelfde doelgroepen. En die komen er ook op af. Onlangs deden wij even ‘een bakkie’ in die blauwe toren. In een schitterend uitgemonsterde lift naar de 17e etage.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoor iemand met hoogtevrees, zoals ik, geen aanrader. Maar het uitzicht is betoverend. Vanuit de modern ingerichte horecaruimte (bedenk wel dat die pas om 11u in de ochtend open gaat!) kijk je bij goed weer wel 40 km ver. Tijdens ons bezoek was het door de heersende klimatologisch omstandigheden om en nabij 25km. We konden de Energiecentrale Hemweg goed zien, Uithoorn, Schiphol, en uiteraard de hele stad Amsterdam. De gelegenheid waar we te gast waren wordt door aardige mensen bediend, de toiletfaciliteiten moet je echt even zien, het design is hypermodern, waarbij een puntje van kritiek toch wel is dat schuifdeuren voor zo’n ruimte erg wennen zijn.

WP_000597Men serveert er een prima en betaalbaar kopje koffie of wat ook en de voorbij komende hapjes zagen er verzorgd en smakelijk uit. De aankleding van de buitenkant is vrolijk en dat zet zich wat door over de ramen van het volmaakt ronde gebouw. Niet elk raam biedt dus onbeperkt uitzicht en wat foto’s schieten kan leiden tot geïrriteerde reacties van mensen die daar even met elkaar vergaderen. Want rond heeft ook een nadeel, de breedte van het geheel is niet zo groot, je staat snel in de weg of in de baan van de gevoerde gesprekken. Neemt niet weg dat we hier nog wel eens meer hen zullen gaan, al waag ik me zelf niet dicht bij de ramen. Want hoe fraai ook, hoogtevrees blijft een punt, vooral met ramen die van plafond tot vloer toch een meter of drie hoog zijn.

WP_000600Groot voordeel; de auto kan gratis voor de deur worden gezet, al is het parkeerterrein voor niet-gasten afgesloten. Maar dat is net als bij andere gelegenheden van dit soort en type. Uiteraard is het vooral een hotel, en zullen de kamers even modern en verzorgd zijn als de rest van het gebouw en dat doet grootse verwachtingen wekken voor de Fletcherketen in het algemeen.  Rapportcijfer: 7.9!

12 reacties

Opgeslagen onder Culinaire mening

En weer een weekje Duitsland….

Ik geef het onmiddellijk toe, als het over Duitsland gaat en de aantrekkelijkheden van dat land voor lieden zoals ik, ben ik niet onbevooroordeeld. Sinds ik er voor het eerst kwam, officieel was dat in 1965 het geval, heb ik iets met het oostelijke buurland. En dat is altijd zo gebleven. Logisch dat ik er dus in de daarop volgende jaren zo vaak ben geweest en het land van noord tot zuid en van oost tot west leerde kennen. Net als de streekverschillen die er net zo groot, zo niet groter zijn, als bij ons in het relatief kleine Nederland. Het tweede deel van onze opgeknipte vakantie dit jaar vierden we op een locatie die op het randje was gelegen van Westfalen. We zochten er een stad op waar we veel over hadden gehoord, maar ons zelf een beetje tegenviel, en bekeken een stad waar we niets van verwachtten en die meer bood dan voorheen gedacht.

Zo maar een afslag genomen en zien waar we uitkwamen bracht ons op plekken waar we de schoonheid van de vakwerkhuizenbouw in alle pracht mochten bewonderen. We genoten van het winkelaanbod, de horeca, gastvrijheid en vooral de openheid van de bevolking als het Hollanders betreft. Men is heel wat warmer naar ons toe dan wij omgekeerd naar die zelfde Duitsers. Ik zal er in komende blogverslagen wat uitgebreider op terug komen. In totaal ‘deden we’ acht steden en stadjes, reden heel wat kilometers in het trouwe en zuinige werkpaard en kwamen met heel wat meer bagage terug dan we op de heenweg bij ons hadden. Wat Berlijn ons door de bagagebeperkingen niet mocht bieden werd hier en nu ruimschoots ingehaald.

Kortom, deze week is weer voorbij, we vierden met de Duitsers de Nationale Feestdag voor de Wiedervereinigigung, onze eigen trouwdag, en elkaars gezelschap. Het was mooi, leuk en gezellig. Nu nog even zien die drie kilo extra lichaamsgewicht er weer af te krijgen. Want wat waren de lokale lekkernijen weer verleidelijk…..

14 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Vaderlandse paspoortstress

Vraag de gemiddelde internationale reizig(st)er naar de grootste stressfactoren en je hoort al snel dat men bij het plannen van een reis het meest druk maakt over de keuze van een bestemming. Dit blijkt uit een onderzoek dat ik vond in het al ruim 40 jaar bestaande magazine ‘Zakenreis’. Kennelijk vinden veel mensen het lastig om voor hun vakantietripje iets leuks te bedenken. Direct gevolgd door welke luchthaven van bestemming daar dan weer bijhoort. En inderdaad, het maakt nog wel iets uit of je als vliegend passagier wordt afgezet op het vliegveld Heathrow van Londen of in het midden van de provincie boven die Engelse hoofdstad. Ik kan er over meepraten want ik ken alle velden daar in die hoek en het vervoer van en naar die vliegvelden kan een ware crime zijn en soms langere reizen opleveren dan het hele vliegen deed of doet. De gemiddelde internationale reiziger maakt zich daarbij minder druk om zijn reisdocumenten. Een paspoort, id kaart of tickets? Slechts een op de tien vindt dit van belang.

Heel anders liggen deze cijfers in ons eigen Nederland. Kennelijk bang gemaakt door een overbezorgde overheid is maar liefst 46% van de Nederlandse passagiers vooraf druk in de weer met het in orde maken of houden van die documenten. Terwijl we wel precies schijnen te weten waar we heen willen en we ons over luchthavens of het vinden van goedkope reismogelijkheden helemaal niet in de stress laten helpen in dit kleine land. Nederlanders zijn meesters in het online boeken van tickets, hotels, vervoer en andere zaken. Gevolg van de hoge mate van digitalisering in Nederland. Maar dat met die reisdocumenten valt wel op. Nederlanders wijken hierin opmerkelijk af van het gemiddelde. Nu moet ik zeggen dat ik zelf ook wel angstdromen kan hebben over het idee dat op het moment dat ik weg wil het paspoort of tickets niet meer te vinden zouden zouden zijn.

Toch een probleempje, zeker als je net met veel moeite die aller-goedkoopste airline of hotel hebt weten te vinden en geboekt, zonder recht op teruggave van de reis- of verblijfsom bij annulering. Kortom, alles draait om geld bij het reizen. Maar Nederlanders zijn een reislustig volkje, het overgrote deel vliegt, treint, vaart en rijdt er wat aan af. Slechts een kleine minderheid komt nooit in een of ander buitenland, terwijl een nog kleiner deel van de bevolking überhaupt niets aan vakantie deed of doet. Intussen ben ik toch maar eens op zoek gegaan naar mijn paspoort. We gaan over enige tijd naar het drielandenpunt….of heb je daar geen paspoort meer bij nodig??? Toch eens opzoeken via Google…

7 reacties

Opgeslagen onder Reismening