Tagarchief: Hitler

Joodse historie

WP_002816Het bestaat al een behoorlijk lange tijd en wij wandelen er al even lang aan voorbij. Het Joods Historisch Museum in Amsterdam. Vlakbij het befaamde Waterlooplein en gecombineerd met de Oude Synagoge aan het J.D. Meyerplein. We hebben een Museumjaarkaart en meenden op die wat gurige septemberdag onlangs dat we nu toch eens moesten zien hoe het zit met de Joodse historie in ons land. Een uiterste correcte ontvangst door betrokken medewerkers was ons deel, net als twee van de meest fraaie toegangskaarten die we ooit uit een museale printer zagen rollen. Allemaal verschillend van elkaar en voorzien van een afdruk met een binnen te bekijken onderwerp. Het joodse volk ligt qua jaartelling een jaar of vijfduizend voor 0p ons niet-joodse mensen die de christelijke jaartelling volgen. Dat doen joden niet, want die zien Jezus als een soort profeet, maar niet als de beloofde Messias. Dat heeft dit volk al die eeuwen lang tussen de zgn. dood van Jezus en nu parten gespeeld. Voor mij was het toch wel indrukwekkend om te zien hoe lang dit volk wordt opgejaagd en uitgemoord. Daarvan was Hitler met zijn Nazi-doctrine een ultieme vorm van het kwaad, maar voor hem deden Otomanen, Russen, Polen, Spanjaarden en zelfs Fransen ook een aardig duit in het vervolgingszakje.

WP_002817Kijk je dan naar ons altijd als liberaal betitelde land zie je dat de twee grote stromingen van het jodendom die ons bereikten vanuit Oost- en Zuid-Europa ook in Nederland al eens onderwerp waren van een proces van aanduiding en vervolging. Echte burgerrechten lagen soms best ingewikkeld voor deze groep die ofwel in grote armoede leefde, dan wel de rijkdom van het land hielp verwerven. En met die rijkdom ook een vorm van erkenning verwierf. Opmerkelijk was ook het feit dat joodse mensen tot de tweede wereldoorlog geen burgemeester konden worden in Amsterdam. Wel wethouder. Na de oorlog is dat overigens wel toegestaan en zag je ook direct dat dit zijn effecten niet miste. Opvallend bij het bezochte museum is de grote terughoudendheid waarmee men berichtte over de tweede wereldoorlog. Het lijden van het joodse volk wordt weliswaar uit de doeken gedaan, maar nergens al te zwaar. Zwaar is wel een fototentoonstelling in een van de kelders van het gebouw waar men laat zien hoe het toegaat bij Chassidische joden in Antwerpen. Vrouw zijn is ook daar geen pretje. Een erg fraaie foto-expositie rond een bekende fotograaf als extraatje was ook niet te versmaden, al was het maar om de mooie oude straatbeelden uit Amsterdam.

WP_002814Wie ook maar enigermate geinteresseerd is in het het onderwerp moet dit Amsterdamse museum toch eens op zijn/haar lijstje zetten. Al was het maar om iets te snappen van de rol die de joodse bevolking in onze samenleving altijd heeft gespeeld. Om daarmee ook te snappen wat Amsterdam mede maakte tot wat het nu is. Ik was er van onder de indruk in ieder geval.  Daarna liepen we buiten, over het Waterlooplein en keken nog eens goed om ons heen. Alles is hier veranderd, niets lijkt meer op vroeger. Toen de joodse kooplieden hier nog hun negotie aanprezen en je nog van alles en de meest krankzinnige zaken kon kopen hier. Dat hart is uit de stad weggesneden. En wat er voor in de plaats kwam, maakt op mij veel minder indruk.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening, Persoonlijke mening

Last of the few…

Het was meer een heel kleine berichtje tussen al het grote nationale en internationale nieuwsgeweld. De allerlaatste piloot uit de befaamde ‘Battle of Britain’ was overleden. 99 jaar oud geworden. Een wonder. Heel wat van zijn kameraden konden die slag om Engeland anno 1940 nl. niet navertellen. Een slag die ging om het behoud van de vrijheid voor de Britse natie toen driekwart van Europa al in enkele dagen of weken onder de voet was gelopen door de nazihorden onder leiding van hun Fuhrer, Adolf Hitler. Anders dan in veel landen op het continent, waaronder Nederland, hadden de Britten wel net op tijd ingezien hoe gevaarlijk de expansiepolitiek van de nazi’s was en werden er in korte tijd een paar potente vliegtuigen ontwikkeld om het Britse moederland te beschermen in geval van luchtaanvallen vanuit het oosten. En die kwamen. Ter voorbereiding van een eventuele invasie van Groot-Brittannië vielen Duitse vliegtuigen schepen aan in het Kanaal. De Britten schoten terug. Met hun marineschepen, maar ook met hun jagers die de Duitsers soms aardig klop wisten te geven.

Maar het leerde die Duitse piloten ook veel over de Britse strategie. Wat ze niet door hadden was dat de Britten met hun toen nog primitieve radarinstallaties die aan de kust stonden opgesteld die Duitsers ‘zagen’ aankomen. Daardoor waren die Engelsen in staat tijdig onderscheppingjagers de lucht in te sturen. De befaamde Hurricane en Spitfire, maar ook de vrijwel onbekende Defiant. Toestellen die goed in staat bleken de Duitsers partij te bieden, al was het voor de laatste al snel klaar toen de Duitse jachtvliegers door kregen waar diens zwakke plekken zaten. In de loop van de zomer van 1940 stuurde Duitsland hele eskaders bommenwerpers naar Engeland die vooral vliegvelden en radarinstallaties aanvielen. Want de Duitse inlichtingendiensten hadden ineens door gekregen waar de Britten op de Duitsers voorliepen.

Engelse piloten vielen met de moed der wanhoop aan, maar de overmacht bleek groot. Door hun geweldige vliegtuigen en fanatisme zorgden ze er wel voor dat veel Duitse formaties enorm klop kregen. Maar de verliezen aan Britse kant waren ook enorm. Veel van die jonge piloten haalden de 10 gevechtsvluchten niet eens. Sommigen van hen kwamen rechtstreeks van vliegscholen en hadden geen benul hoe om te gaan met die toen toch geavanceerde Spits of Hurri’s. Een paar maanden lang vochten ze verbeten voor het behoud van het overwicht in de lucht. Toen de Britten bijna op de knieën lagen besloot Goering na overleg met Hitler dat de aanvallen geconcentreerd moesten worden op de Britse steden. Daardoor kregen de Britten ‘lucht’ en konden ze relatief snel hun aantallen vliegtuigen en piloten weer opbouwen om zo de verdediging nog effectiever te maken. Het dwong de Duitse Luftwaffe om vanaf dat moment nachtaanvallen uit te voeren, waarbij ze vooral de Engelse burgerij troffen.

Maar van een invasie kwam het niet meer en altijd waren daar die dag- en nachtjagers van de Engelsen die zorgden dat heel wat Duitse vliegers niet meer terugkwamen van hun missie. In oktober 1940 hield de Battle of Britain officieel op. Winston Churchill, de toenmalige Britse leider, dankte ooit de piloten door zijn fameuze uitspraak dat nooit eerder zoveel mensen hun leven en vrijheid dankten aan zo weinigen. Van die weinigen is nu de laatste ook overleden. We moeten het nu doen met de verhalen en de beelden. En met de overgebleven vliegtuigen uit dat tijdperk.

18 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Historische mening