Tagarchief: geluid

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Met consumptie eten….

Echte vrienden - 4Ging het in het vorige logje nog over wat mensen eten. Soms is het ook vermakelijk om te zien HOE mensen dat soms doen. Van huis uit krijg je toch een vorm van opvoeding mee zou ik denken, maar dat schijnt voor een redelijk aantal van onze medeburgers toch iets te zijn wat in de loop van de jaren verloren gaat. Zo weet ik nog dat ik thuis een klap voor mijn kop kon krijgen als ik bij het eten mijn mond niet dicht deed. Praten tijdens het kauwen was ook iets dat je wel uit je bol liet. Het werd er met donder en geweld in gehamerd. Ook bij de katholieke broeders op school. Handen wassen, goed kauwen, mond dicht tijdens het eten. Kennelijk willen sommigen daarmee afrekenen als ze volwassenen zijn geworden. Lekker doen waar je zin in hebt. Dus praten met je mond vol, liefst goed smakkend, en slurpen van thee of koffie. Om het over het uitspuwen van delen van de maaltijd maar niet eens te hebben.

qhm6CIk zou er zelf goed misselijk van worden als tafelgenoot. Maar soms, heel soms, zie je dat een echtpaar dit gedrag ook vertoont. Men praat met volle mond over koetjes en kalfjes en verwerkt dat spul intussen met zichtbaar genoegen. De helft van wat men zoal oreert, gaat verloren in de voedselresten die men tracht te verwerken, maar toch. Nog opmerkelijker is het dan dat men vaak tussen happen in zwijgt. Gedrag dat mij zeer stoort. Maar dat kan ook frustratie zijn over het feit dat het mij als kind al werd verboden. Maar hoe moeilijk kan het zijn mensen. Gewoon keurige manieren….tjeetje. Ik zal er niet op slaan hoor, maar mag ik verzoeken even een andere kant op te gaan zitten als ik in de buurt ook even wil genieten van wat ik bestel??? Dank u wel, en verder wens ik iedereen smakelijk eten

15 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culinaire mening, Persoonlijke mening

Spiegeltje aan de wand….

HPIM7861_editedIk behoor tot de groep mensen die het lastig vindt naar zichzelf te luisteren via opnameapparatuur of te kijken naar gemaakte plaatjes. Ook al heb ik daar in het verleden vaak aan moeten meedoen dan nog. Het blijft confronterend. Komt wellicht omdat ik als kind al min of meer meekreeg dat echt mooie mensen niet werden geboren in onze hoek van het maatschappelijke spectrum. En dus kijk ik met gemengde gevoelens naar indertijd gemaakte plaatjes. Wellicht zijn er mensen die dol zijn op hun eigen spiegelbeeld, als ik de sociale media eens kritisch volg zie ik dat heel wat lieden zich vooral met zichzelf bezig houden en net als de Japanners of Chinezen op vakantie vooral zichzelf in beeld zetten als ze willen bewijzen ergens te zijn geweest.

20081105-angie_harmon_timothy_white_hollywood_pinupNu zijn er uitzonderingen op de door mij gemaakte regels op dit punt hoor. Niks mis met een mooie dame in een al dan niet fraaie of sexy outfit. Wat mooi is moet je showen, al is het nog steeds zo dat overdaad schaadt en als die overdaad lijdt aan slijtage of een wat overdreven hang naar vetzucht of het graatmagere mag je je afvragen of het handig is om jezelf als zodanig nog af te beelden. Neemt niet weg dat ieder het recht heeft datgene te showen wat men heeft hoor, als is het een gebit dat het beste als Joods Kerkhof kan worden omschreven.

DictatorZijn er dan helemaal geen foto’s van mij gemaakt? Nee hoor, dat is is een misverstand. Voldoende zou ik denken, maar er is een periode geweest dat ik er weinig aan vond om op de gevoelige plaat te worden gezet. Of het moest zodanig zijn dat de achtergrond interessant genoeg was om die foto te rechtvaardigen. Naarmate ik ouder werd kwam het besef dat elk mens wel iets bijzonders heeft en dat als het niet al te close-upperig werd ik net aan akkoord kon gaan met het vereeuwigen van de al wat oudere jonge genen. Ik herinner mij ook nog goed hoe ik door een lieve vriendin op de video werd gezet toen ik een liedje mee kweelde tijdens een bruiloft. Ik heb er alles aan gedaan dat stukje gezongen proza (tekstvast overigens en beter op toon dan veel Voice-kandidaten..) van dat filmpje gewist te krijgen en dat is me nog aardig gelukt ook.

HPIM7869_editedHoe dan ook, anders dan ik wel eens vermoed bij anderen, heb ik wel een goede spiegel in huis en die laat me voldoende vaak zien waarom ik niet zo nodig in beeld hoef. Zouden die spiegels elders mankeren? Menen sommigen echt dat ze de schoonste van het land zijn zoals die stiefmoeder van Assepoester? Zou kunnen, moet bijna wel. Heb ik weer een afwijkende mening…. En jullie? Ook een mening over dit gespiegelde onderwerp???

13 reacties

Opgeslagen onder Algemeen

Waterballet

WP_002142Je zou bijna denken dat wij in 2013 ‘iets met water’ hebben. Niet om nu meteen in te zwemmen of zo, meer in en rond het huis. Laten we wel zijn, we begonnen met het gedoe net na mijn zeer aangenaam verlopen verjaardag. De volgende ochtend stond de keuken min of meer blank door een verstopte afvoer achter de afwasmachine. Gelukkig opgelost, waardoor al dat afvalwater weer een weg vond naar het riool. Dan de ellende van de CV die we uiteindelijk door drastische maatregelen in juli jl. wisten op te lossen. Maar het was nog niet klaar. Vrouwlief hoorde sinds kort een wonderlijk geluid uit de ‘muur’ van de badkamer komen. Raar, een soort fluitend geruis, ver weg. Maar het kwam ergens van achter een muurtje vandaan waarachter we na rijp beraad eerder een gasleiding of afvoer dan water vermoedden. Toen we ook in het toilet beneden dat geluid waarnamen werd het tijd om toch eens te onderzoeken wat er loos kon zijn. Dus weer op onderzoek uit. Je leert je huis zo wel kennen. Nergens iets bijzonders gevonden. Tot vrouwlief het luik omhoog trok van de kruipruimte in de hal. Het water spoot haar tegemoet. Ik dook op mijn buik richting hoofdkraan, maar dat had ik beter niet kunnen doen (nou ja..), het water spoot tegen het plafond aan. Met enorme kracht. Want door aanraken van de hoofdkraan kwam de breuk in de waterleiding, want dat was het, in volle openheid tot wasdom. Net nadat ik de hoofdkraan dicht had gedraaid, het was buiten dertig graden en dat water verkoelde ook wel, brak de leiding in twee stukken. Dat was dus dat geluid geweest. Maar hoe kon die leiding nu precies op een punt van een koppeling breken? Oorzaak zat vermoedelijk een paar jaar eerder in een door de waterleverancier uitgevoerde verandering van watermeter. Daar had men in de hele buurt om ons heen een ‘uurtje’ voor nodig, bij ons bleek dat voor twee man een paar uur werk. Daarna lag de watermeter gek genoeg onder een hoek.

WP_002141De meegeleverde beugel zat in die knevelkoppeling, bijeengehouden door twee grote moeren. Precies tussen die moeren was de breuk ontstaan. Bellen leverde al snel resultaat. Iemand van Waternet kwam kijken. Hij zag de situatie en wist meteen dat dit niet zijn werk was. Onderhoud en reparatie was voor Joulz, een technisch bedrijf. Die stonden alsnog een uur later voor de deur. ‘Fluitje van een cent’. De monteur zette alles nieuw in het duistere en vaak vochtige vooronder van ons huis, boorde gaten in de fundering, monteerde daar de nieuwe koppelingstukken op, zette en passant een nieuwe hoofdkraan op de leiding en gaf het vertrouwen dat we de komende 50 jaar geen last meer zouden hebben van dit soort problemen. Met een zucht van verlichting draaiden we de kranen weer open en lieten de lucht ontsnappen. Daarna was alles weer gewoon. En is het ook in badkamer en toilet weer heerlijk stil. We branden maar een kaarsje bij gelegenheid, om dat zo te houden. We hebben wel genoeg gehad van al dat waterige gedoe nu.

18 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Lekkage

WP_001870Midden in de bloedhitte bezig zijn met het CV-systeem in huis. Wie doet dat nu?! Wel…wij! Alles begon al enige tijd geleden met een heel vreemd geluid vanuit de HR-ketel die we eind 2007 tijdens een grootschalige verbouwing lieten monteren. Altijd stil zijn werk gedaan, ineens het geluid van een startende helikopter als we de douche of warm waterkraan gebruikten. Vreemd. Monteur kwam er bij en die constateerde dat de ventilator aan het vastlopen was. Oorzaak onbekend. Ding werd vervangen door een nieuwe die na een paar dagen vanuit Zweden arriveerde. Toen was de oude intussen vastgelopen….. Daarna ging het een korte periode goed. Al snel kwamen de geluiden weer terug. Minder heftig, maar toch. Weer een monteur er bij. ‘Ontluchting werkt niet goed’ was zijn constatering. Hij rommelde wat aan en in de ketel en het zou over moeten zijn. Paar dagen later weer geluid. Zelfde monteur monteerde toen een nieuwe ontluchter en vulde de ketel op. Na drie dagen was het hele systeem weer leeg. Ik twijfelde nu aan ’s-mans kwaliteiten, want die cv-installatie niet voldoende opvullen en zo was toch wel slordig. Dat kon ik zelf wel beter. Dus tot de rand gevuld dat systeem. Alle geluiden verdwenen weer en we sliepen weer goed. Tot drie dagen later wederom het hele systeem leeg was. Dat was slecht nieuws. IK begon een speurtocht. Bekeek elke leiding, in ons huis van een ouderwetse kwaliteit waar nog nooit echt iets mee mis was geweest. Nergens sporen van lekkage. Dus dat kon het niet zijn. Wat wel? Wederom het onderhoudsbedrijf gebeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADie kwamen snel en de monteur, jawel dezelfde, meende dat ik mijn huis niet goed kende, er MOEST ergens lekkage zijn. Hij testte nog een keer de ketel, liep met mij langs wat pijpen en cv-platen, maar ontdekte ook niets. ‘Nergens flexibele leidingen in huis?’ vroeg hij me. Ik kon het me niet bedenken. Trouwens drie keer 15 liter water, dat moest toch ergens blijven? Zichtbaar? Nadat de man me had uitgelegd waar ik bij de ketel op moest letten mocht daar nog iets mis zijn, verdween hij. Mij in ongewisse achterlatend. Denken, analyseren, doorrekenen. Gelukkig gingen we naar onze geliefde en hiervoor beschreven vakantiebestemming en dachten even aan iets anders. Thuis gekomen direct het systeem bekeken, er was weliswaar water verdwenen, maar niet zoveel. Toch eens kijken onder de indertijd nieuwe keuken. Want, ik geef toe laat bedacht, daar lag een plintverwarming met flexibele slangen. En? Ja hoor, water aan de vingertoppen. DAAR zat het dus. Plint weggehaald, nog eens gekeken, experts er bij gehaald. Koppeling lekte. En kennelijk fiks. Dan krijg je een dilemma te verwerken. Want moet je dan de halve keuken laten slopen om er bij te kunnen? Of demonteren we die plintverwarming en koppelen de leidingen af. Dat laatste deden we en zie daar….geen lekkage meer en ook geen raar geluid uit de ketel. Waar je al niet druk mee kunt zijn bij 30 graden…..Maar wel een fijn idee dat we nu weer zonder vreemd gevoel in de maag kunnen douchen. En als het straks koud is in de keuken zetten we wel een bouwverwarming neer of zo…….

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening, Prive-mening

Modern gekrijs

Boeing 737-KLM head on landingIk ben geluid/stemgevoelig mensen! Kan me helpen bij een keuze of ik iemand vanaf het eerste moment leuk vind of niet. Maar ook of ik me aan bepaalde geluiden al dan niet zal of wil ergeren. Het gekrijs van kinderen in de tuin naast de onze kan me soms meer storen dan een overvliegende Boeing van KLM of Transavia. Dat is maar net waar je de eigen grenzen voor ‘acceptabel’ hebt gelegd.

Sexy lady 2Bij een eerste ontmoeting kan een bepaalde stemhoogte overtuigen of meteen zorgen voor een afwerende houding. Zoek je in de huidige wereld van het entertainment moet je een lantaarn ontsteken om iemand te ontdekken die niet allerlei riedeltjes staat te kwelen of zelfs een liedje volkomen verpest door de zo moderne ‘adlips’ waarbij het idee ontstaat dat als je niet in staat bent de 90Db te halen aan volume, de zangkwaliteiten te kort schieten. Elk programma in de zin van de Voice of zo laat ons horen hoe tegenwoordig moet worden gezongen volgens de moderne normen. Ik haak in de meeste gevallen af.

Smaak - Heavy metalNu is er niks mis met een stevige keel opzetten hoor, uithalen mag ook, mits zuiver en niet vals. Helaas is dat laatste eerder norm dan uitzondering. Ik heb er niets mee. Dat een stem ook een bepaald beeld opwekt weet ik intussen uit ervaring. In het verleden vaak te maken gehad met ‘stemmen’ aan de telefoon, die behoorden bij een menstype dat veelal toch wat afweek van mijn voorstelling van zaken. Schoonheid hoeft niet meteen juist te combineren met een welluidende of warme stem. Heb je daar gevoel voor, zoals ik, stoot je vaak de bol.

TELEVISIEEen mooi voorbeeld is dat schitterende en naar ik zag erg aardig fotomodel Kim Feenstra. Een plaatje van een meid, maar een stem, tja… Ze heeft zichzelf niet geschapen, ik zal er verder niets van zeggen. Een ander verhaal is de huidige pieptrend in de reclamewereld. Het maakt niet uit voor welk merk of bedrijf men reclame maakt, in zowat elk spotje op radio of tv krijst een of andere meid me toe dat ik dit of dat echt moet kopen. Niks mooie sexy stemmen, zo hoog mogelijk volume en een krijsstem zijn de nieuwe norm voor 2013. Slecht voorbeeld is o.a. Kruidvat, maar er zijn er veel meer. Reden genoeg om die winkels daarvoor te mijden. Ik wil rust om me heen, een lager niveau aan Decibels, of anders gewoon dames met een mooie omfloerste stem. Zoals Marlene Dietrich, Romy Schneider of Barbara Hershey. En zangeressen die zonder riedeltjes zingen. Zo zijn liedjes bedoeld toch? Of word ik zonder het te beseffen ineens oud? U mag het zeggen……

6 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening