Tagarchief: duur

Peperdure hotel-wifi

Wifi1Wie veel reist of dat heeft gedaan weet ongetwijfeld nog goed dat hotels er een potje van ma(a)k(t)en met hun tarieven voor zaken die je in de evt. koelkast op je kamer vindt en de kosten voor telefoneren. Nu is dat laatste vrijwel verdwenen omdat wij reizigers met de nodige apparatuur onderweg gaan. We moeten overal en nergens bereikbaar zijn of onze mails kunnen checken. Daarom zijn veel hotels omgeschakeld naar een nieuwe bron van ink0msten, wifi! Dat kost in principe voor zo’n instelling relatief weinig geld, maar als je daar dan de hoofdprijs voor rekent is dat toch een stukje extra marge. Zo wordt kennelijk in deze branche gedacht.

Wifi3Dat, terwijl ketens als McDonalds in staat zijn gratis wifi aan te bieden, net als tankstations of zelfs de Spoorwegen. Ik maakte zelf ooit mee dat een uurtje wifi slechts werd aangeboden tegen een vergoeding van 10 euro per dag. Schandelijk. Andere hotels bieden wifi slechts aan in de hotellobby, waardoor je dan je laptop en evt. spullen die je nodig hebt mee naar beneden moet slepen.

Wifi2Uit een overzicht dat ik onlangs tegenkwam in het blad ‘Zakenreis’ zag ik dat veel hotels er een potje van maken. De tarieven zijn schuwbarend hoog, men durft zelfs 25 euro per dag te vragen voor deze ‘service’. Voor velen in het zakenleven vermoedelijk geen probleem, ‘de baas betaalt wel’, maar voor iemand die een dagtripje of vakantiereis bekroont met een hotelovernachting, wel erg veel geld. Er zijn ook hotels die alles gewoon gratis aanbieden hoor. Lijkt mij een prima aanbeveling. Vaak zijn dat de wat duurdere hotels, de overnachtingen zijn dan al aan de prijs. Maar toch….Ook bij die hotels die wel een bedrag rekenen zitten jongens in de 5-sterren-categorie. Het overzicht van het magazine beschrijgt slechts hotels in onze grote steden. Neem van mij maar aan dat het ook in het buitenland niet veel anders is. Te vaak meegemaakt. De nieuwe telefoonkosten zijn dus wifikosten geworden. Zou ik dat zelf ook kunnen doorberekenen? Vroeger rekenden we ‘portikosten’ als extraatje op een nota, waarom heb ik niet bedacht dat mijn wifi ook betaald moet worden…

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Reismening

Fong Leng

WP_003820In de Amsterdamse modescene was ze een heel grote. Fong Leng! Haar werk vooral bekend door de de meer dan expressieve Mathilde Willink die er graag als levend kunstwerk bijliep. Fong Leng maakte geen kleding voor de gemiddelde huisvrouw. Het was een speciaal soort vrouwen dat voor haar kleding viel. En dan kreeg je ook iets, want elke jurk was bijzonder en in feite op zichzelf al een kunstwerkje. De dame in kwestie, intussen 76 jaar oud, werd geboren in Rotterdam van Chinees/Nederlandse afkomst. Haar werk als ontwerpster stalde ze voor het eerst uit in de Drugstore aan de Amsterdamse Nieuwendijk. Later, ze was toen al zeer bekend geraakt, verhuisde ze naar de toen nog lang niet zo chique P.C. Hooftstraat, maar zette daar wel een luxe trend in beweging. Na haar kwamen meer grote namen naar deze winkelstraat op niveau. Haar modeshows hield ze ook op plaatsen waar je het normaal niet zou verwachten. De Beurs van Berlage, het Tropenmuseum, in het De Miranda-zwembad. Ook in haar eigen winkel aan de P.C. introduceerde ze haar heel specifieke stijl met liefde. Het mocht immers iets kosten.

WP_003825Haar naam en faam waren zo groot dat ze in de jaren tachtig nog eens wat jeans mocht ontwerpen voor Levi Strauss. Intussen is ze niet meer echt in de mode actief, maar ontwerpt ze leren ‘tableaus’. Maar haar jurken zijn wel over het algemeen bewaard gebleven en zijn intussen onderdeel van de collecties in een aantal Nederlandse musea. Een daarvan is het Amsterdam Museum dat een aardige expositie heeft opengesteld met de werken van Fong Leng. Ook als man iets om te bekijken, al vond ik zelf niet zoveel herkenbare vrouwelijkheid in al die zware jurken. Neemt niet weg dat het stuk voor stuk absoluut kunstwerken zijn en je een aardig kijkje krijgt in het verleden van deze tak van modesport die intussen is ingehaald door wat we nu bekende couturiers noemen. Haar stofgebruik is heftig, de elementen die ze toevoegde aan haar jurken zou je nu soms wat kitscherig omschrijven. Maar kleurrijk is het en het Amsterdam Museum belichtte dat buitengewoon fraai uit. Tot en met medio maart te bekijken. Museum vindt je aan de Kalverstraat, even door het poortje heen van het vroegere Burgerweeshuis en je bent er al. Kan je meteen de enorme collectie van het Museum zelf over de geschiedenis van de grootste stad van het land bekijken. Meer dan de moeite waard!

4 reacties

Opgeslagen onder Historische mening

Art Zuid 2013 – bezoek echt waard!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet chique Amsterdam-Zuid kent al decennia lang fraaie brede straten en lanen met flink wat groen in het midden. Overburen zie je daardoor niet en het zorgt ook voor grote rust die door de bewoners daar, meestal niet geheel onbemiddeld, zeer op prijs wordt gesteld. In die ambiance past dan ook een kunstproject dat in feite een tapijt van cultuur uitrolt tussen de eveneens chique Beethovenstraat en het wat pompeuze trein- en metrostation WTC.

OLYMPUS DIGITAL CAMERATwee jaar geleden voor het eerst gedaan bleek het zo’n succes (ik schreef er indertijd ook al over) dat ook in 2013 een editie van deze erg aardige expositie wordt gehouden. Gewoon kunstwerken in het plantsoen van die brede lanen, waarvan iedereen kan genieten. Helaas blijkt dat niet voor iedereen op te gaan, want ruim voor de officiële opening was er al een kunstwerk volkomen vernield door baldadige jeugd die ook hierheen de weg weet te vinden. Toch staan er nog steeds tientallen kunstwerken van verschillende mensen te pronken of te glimmen. Van simpel hout gemaakt tot fraaie bronzen zuilen, van lichtmetaal tot kunststof.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAJe vindt er stenen brokken die een weiland voorstellen, maar ook een enorm houten beeld van een mannentorso, waarbij de aandacht vooral op het onderlijf is gericht. Als je goed kijkt zie je dat een ‘paaldanser’ is opgebouwd uit allerlei metalen en kunststoffen onderdelen, waarvan sommige best omvangrijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr staat een achterkant van een oude Peugeot vol met vaten die vroeger in de woestijn bedoeld waren om benzine in op te slaan en je ziet een mannetje met een soort appel als hoofd. Liggend, staand, hangend, bewegend of stokstijf staand. Een enorm doodshoofd waar je in kunt klimmen, het moet je smaak maar zijn. Op een of andere manier past het bij de buurt. Aan de prestigieuze Apollolaan vindt je normaal ook al wat monumenten of andere beelden, deze kunst past daar fraai bij, het vult gewoon aan. Voor het Hilton Hotel ligt al jaren een pleintje met wat paadjes in het groen. Daar liggen en staan de meeste werken bij elkaar. Kwestie van rond wandelen. WP_001378Maak niet de fout door te denken dat je daarna even bij het Hilton koffie kunt drinken, want dat lukt je daar niet. Als je na enige tijd in een niet bewegende lift te hebben gezeten eindelijk wordt bevrijd (je hebt een toegangskaart tot je kamer nodig om de lift te laten bewegen) verwijst men je naar een terras aan de achterkant van het hotel. Mooi uitzicht, trapsgewijs opgebouwd. Leuke zitjes. Maar geen enkele bediening. Nou ja, toch maar wat leuke foto’s geschoten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoor hen die Amsterdam-Zuid niet of nauwelijks kennen, en houden van bijzondere architectuur, groene lanen en ook nog een stevige dot (tijdelijk beschikbare) cultuur, moeten zich toch eens rap naar de hoofdstad bewegen en deze expositie gewoon langslopen. Zeker bij mooi weer zeer de moeite waard. En je kunt dan ook nog even dwalen in de door o.a. de Olympische Spelen van 1928 gevormde wijk van Amsterdam waar je normaal nooit komt, toeristen überhaupt geen enkel benul van hebben dat het bestaat, en ook nog eens heel mooi aansluit op de zgn. Museumbuurt waar de grote hoofdstedelijke musea te vinden zijn. Dagje cultuur, begint bij WTC (Station-Zuid) en doorloopt tot je bij het Centraal Station weer in de trein kunt stappen. Met de auto is het wellicht handig om de auto in Transferium Arena te zetten en door te reizen met de Metro naar het genoemde station. Dat is de Metro met eindpunt Isolatorweg. Gaat de ware liefhebber bevallen! Weet ik zeker.

10 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Ondefinieerbaar imago

004_Duster Delsey VZEen stel lieve vrienden van ons kocht onlangs een nieuwe auto. Hun eerste nieuwe! Klein, zuinig, ruim van binnen, mooi van ontwerp. Zoals dat vaak gaat bij dit soort zaken had iedereen om hen heen wel een mening over wat ze hadden besloten. Immers, de beste stuurlui staan aan wal en veel mensen zijn geroepen als expert, weinigen uitverkoren. Wat me vooral verbaasde was dat veel oordelen nog teruggingen naar de tijd dat je over bepaalde merken nog flink wat vooroordelen kon oreren. Soms, meestal niet, op basis van kennis van zaken, eigen ervaring of tenminste uit de tweede hand. Vaak kwam al die kennis uit een of ander blad dat een bepaald merk onaardig bejegende. Hoe dat kwam ligt voor de hand. Zoals iedereen hebben ook journalisten of wat daar voor doorgaat op dit vlak, een eigen mening. Een gevoel, iets wat je niet helemaal kunt ‘pakken’. We zijn gevoelig voor imago, ons ego wil gestreeld en we leggen liever uit waarom we voor een nieuwe Bentley hebben gekozen dan voor een voordelige Dacia. Koop je die Bentley ben je een autoliefhebber met te veel geld en ga je voor het exclusieve. Mensen die kiezen voor een Dacia zijn slim omdat ze op de kleintjes letten, maar worden in de familie toch nog steeds gezien als minder geslaagd. Niet omdat ze een bankrekening bezitten met minder reserves dan de meeste mensen om hen heen, nee, het is vooroordeel, spruitjeslucht die samenhangt met die merkkeuze.

03_BentleyWie geen iPhone heeft of een iPad telt niet mee, Windowsgebruikers zijn ‘losers’. Tja….het zal zo zijn, maar als het gaat om bloggen en mailen blijkt Windows toch wat meer te bieden dan Apple, ondanks alle goede bedoelingen. En zo is het in autoland ook. Geen enkel merk kan bogen door ongeveer iedereen in de wereld te worden gezien als ultiem, als de wensdroom waarop je zit te wachten. Echt…geen enkel merk! Immers, die Bentley is een pracht bak, maar zet je hem neer bij de Aldi wordt je meteen gezien als de baas van de tent of een proleet. Doe je hetzelfde met die Dacia wordt je weer wat meer gezien als slim. Waarbij nog even moet worden uitgelegd dat die budget-Roemeen techniek kreeg van moeder Renault, wordt gebouwd in Roemenie, Turkije, Marokko of Argentinië. Bentley hoort bij VW en heeft onder de lange neus dus gewoon dezelfde technische basis als pakweg een Audi of VW Phaeton. Alleen dat onmiskenbare geurtje van hout en leer komt nog uit Engeland. En wat dat leer betreft; het is maar de vraag waar de koeien vandaan komen waarmee men dat fraaie interieur bekleedde. Kortom, imago is vooral een kwestie van voorgekookte marketing. Al dan niet overgoten met een sausje uit de kokers van de journalistiek en afgeblust met verhalen van familie en vrienden.

Skoda Citigo - frontBen je gevoelig voor evt. kritiek koop dan die Bentley. Zo niet zijn er nog 50 merken te koop die meestal achter de schermen van de showrooms op een of andere wijze met elkaar in verbinding staan. Wie het niet gelooft wil ik dat graag nog een keertje haarfijn uitleggen…..

16 reacties

Opgeslagen onder Automening

Wamelse geneugten

VMW3Minstens twee keer per jaar rijden we richting een klein plaatsje in Het Land van Maas en Waal. Niet omdat het natuurschoon daar nu zo fraai is, nee, het heeft van doen met de daar gehouden Vrije Markt. Een soort rommelmarkt met vaste standhouders onder een dak. Twee hallen vol al dan niet interessant spullen. Soms heb je mazzel en koop je iets leuks voor weinig geld, de andere keer sta je verbaasd over zoveel arrogantie bij de aanbieder van dat spul. Zo is en blijft iets dat stuk is of verfloos niet meteen geld waard omdat er naam van een bekende fabrikant onder staat. Een bord waar de stukjes vanaf zijn is minder waard dan een volkomen gaaf exemplaar.

VMW2Neemt niet weg dat het daar net is of je in een andere wereld terecht bent gekomen. Ongeveer een jaar of dertig wordt terug gezet in de tijd. In die jaren had je ook in Amsterdam en elders van dit soort georganiseerde handelplekken. En het soort aanbieders verschilde niet zoveel met wat we nu in die aardige plek in het midden/zuiden van ons land weten te vinden. Vaak wat oudere lieden die er een centje bij proberen te verdienen met wat ze op zolder al decennia lang hadden opgeslagen of wellicht bij het vroege ochtendgloren bij de grofvuilplekken in hun woonomgeving vandaan weten te halen. En reken maar dat alles er te koop is. Van meubels tot boeken, van brommers tot autoaccessoires, van telefoons tot schilderijen. In een geweldige ambiance, met een tweetal plekken om met de overige bezoekers samen te genieten van een vette hap in een gezellige sfeer. Rokers buiten op een bankje, want dat mag zelfs hier niet meer.

VMW1Een van mijn favoriete stands verkoopt spullen voor de auto. Spullen die je eigenlijk niet op, aan, in, of onder je auto durft te monteren, maar wel aan zullen spreken bij een bepaalde doelgroep. Glitter en namaakglamour, naadloos passend bij de ambiance van deze plek. Maar het meest interessant is het kijken naar het type mens hier. Zoek geen schoonheid, aantrekkelijkheid, jeugd of slanke lijn. Wil je hier niet opvallen, moet je minstens een kilo of twintig overgewicht hebben, dienen de dames behaloos door het leven te gaan, komt de kleding uit het modebeeld van 1988 en hebben alle mannen verstand van alles wat ze zoal tegenkomen. Ik koop er meestal weinig tot niets. Het lukt me gewoon niet. Juist de spullen die ik zoek zijn ofwel peperduur dan wel tot de draad versleten. Maar ik ga voor die ambiance. Wat een sfeer, wanneer weer?? (En omdat ik het zo genant vond om zelf plaatjes te schieten binnen in dat gebouw, heb ik de foto’s van internet gehaald…)

20 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Boekenprijzen onder druk?

Wanneer heb je (te)veel boeken in huis? Als je langzaam aan bovenop planken met keurig rechtop staande boeken een hele stapel nieuwe aankopen plat moet neerleggen. Die je nog moet lezen. Als ik daar naar kijk kan ik nog wel een jaartje of twintig vooruit. Vorig jaar kwamen er weer meer nieuwe aanwinsten in de collectie dan in de jaren daarvoor. Van overal en nergens. Soms van de Kringloop, een andere keer uit een De Slegte filiaal, ramsjwinkel of uit een van de bezochte buitenlanden. Het moet wel gek gaan wil ik van een tripje ergens heen niet ook wat leeswerk mee terug neem. Vandaar dat ik de meeste boekhandels in binnen- en buitenland intussen wel ken en ook het aanbod aardig kan uittekenen soms. In ons landje wordt het steeds lastiger om een beetje kwaliteit in aanbod en prijs te vinden. De grote ketens zijn hun doel al een tijdje voorbij geschoten of je moet gaan voor de zoveelste roman van Grunberg of een damesthriller van mevr. Noord. Allemaal niet aan mij besteedt. Wat ik zoek is vaak non-fictie, informatief, illustratief of biografie. Van die laatste soort lees ik er heel wat. Vooral als ze komen van de hand van iemand die niet vanuit de ‘ik’ vorm schrijft maar vooral beschouwend over derden. Je hoeft echt jezelf niet altijd centraal te stellen om een leven leuk en vol wetenswaardigheden te beschrijven. Dat is de een meer gegeven dan de ander. Het zijn vaak de ‘gewone mensen’ die zichzelf buitengewoon maken bij dit soort schrijfsels, en de buitengewone die zichzelf bijna wegcijferen. Toch zijn er ook wel voorbeelden van heerlijke vormen van zelfoverschatting. Josef Luns was er zo een,  Gorbatsjov, maar ook luchtvaartpionier John Block. Door hun wijze van schrijven dan weer net voorbij vervelend of arrogant. Hoe dan ook, boeken zijn duur. Als je niet echt let op de aanbiedingen schrik je soms van de prijs voor een paperback of een zgn. ‘artistiek verantwoord boekwerk’. Toch meldde de branche een paar dagen geleden dat boekenprijzen met vijf procent zijn gedaald in 2011. Laat ik dat nu nergens hebben gemerkt! Ik liet echt nog wel eens bepaalde uitgaven liggen omwille van een naar mijn idee veel te hoge prijs. Later, in de uitverkoop, sla je soms voor de helft van de prijs alsnog je slag. Dus kwestie van slim zijn. En bij die winkels die zich specialiseren in verkoop van restpartijen kom je veel van die biografietjes tegen van mevrouw Janssen of meneer de Jonge die zichzelf en hun leven zodanig overschatten dat ze een veel te hoge oplage hebben bedongen die uiteindelijk onverkoopbaar bleek. Zeker voor de oorspronkelijke prijs. Ik ben wel benieuwd hoe jullie, mijn lezers, hier tegenaan kijken. Koop jij ook zoveel leeswerk? En waar?  En welke voorkeuren heb je dan? En wat vind jij van de gevraagde prijzen voor die boeken??? Ben erg benieuwd weer naar de reacties.

16 reacties

Opgeslagen onder Algemeen