Tagarchief: dood

Het verdwenen vliegtuig

AEM3Natuurlijk zijn we min of meer gewend geraakt aan het feit dat alles wat zich mechanisch voortbeweegt een keer onderwerp kan zijn van een grote crash. Of het nu treinen, bussen, auto’s, motorfietsen, metro’s of trams betreft, er is een moment dat deze dingen iets overkomt waarbij veel gewonden of doden vallen.

AEMW4Elk jaar verliezen in ons land vele honderden mensen het leven door verkeersongelukken, bij de Duitse buren hebben we het over iets van rond de drie duizend mensen. Mens zoals jij en ik, vandaag in goeden doen, morgen verdwenen. Toch vinden wij mensen het verlies aan mensenlevens door scheepsrampen en vliegtuigongelukken vaak veel traumatischer. Denk maar aan de ramp met de Titanic, een schip dat onzinkbaar werd geacht, maar na de aanvaring met een enkele ijsberg in de koude Atlantische Oceaan ten onder ging.

AEM2Als een varende Toren van Babel, vele honderden mensen met zich mee sleurend de diepte van de zee in. Vliegtuigen zijn ook altijd goed voor flink wat slachtoffers en we neigen er naar om daarvan aardig van de leg te raken. Kennelijk omdat we die vliegtuigen toch iets tegen natuurlijks blijven vinden, een mens is niet gemaakt om te vliegen en zo?

AEM1Ik heb al eens eerder hier opgebiecht hele mappen vol met vliegtuigcrashes te verzamelen. Juist omdat je dan op basis van de ervaringen met het ene vliegtuig kunt leren bij het andere. Maar dan moet je wel het wrak van die gecrashte machine vinden en nog belangrijker, de ‘zwarte dozen’ vol met vluchtgegevens. In het geval van de onlangs spoorloos verdwenen Boeing 777 van Malaysian Airlines is sprake van een raadsel. Immers, die kist is verdwenen,  terwijl hij roichting Peking onderweg was vanuit Kuala Lumpur. De ene theorie na de andere kwam voorbij. Van Aliens in UFO’s tot kapingen. Speculaties die we niet snel kunnen oplossen als we het wrak van die enorme machine niet vinden. Kan best zijn dat als ik dit publiceer die grote machine intussen is gevonden. Maar op het moment van schrijven was dit nog niet zo en bleken alle satellietbeelden van wrakstukken slechts afval van vissersschepen te zijn. So far for intelligence from Space. Radarsystemen die een dergelijk vliegtuig niet opmerkten, verkeerstorens die deze kist kwijt raakten, opsporingsvliegtuigen die niks vinden. Als er weer eens een 777 over mijn huis heen vliegt, op weg naar een of andere verre bestemming mijmer ik best wel eens. Wat als…. Blijft vreemd dat je een dergelijk groot vliegtuig met alles wat zo’n kist aan boord heeft zo maar kwijt kunt raken. Geeft toch aan dat we nog steeds te weinig van onze wereld weten, en de techniek soms ook wat beperkt overkomt in momenten van al dan niet bewust gekozen nood….

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Prive-mening, Reismening

Relativiteit

Accountantswerk 3Als je jong bent, ik schreef er op dit blog al eens eerder iets over, voel je je onkwetsbaar. In de meeste gevallen lijkt dat ook zo. Jeugd en goede gezondheid beschermen je vaak tegen al te grote kwalen. De kans op iets ellendigs is relatief klein.  En dat is maar goed ook. Zelf mag ik me verheugen in een relatief goede conditie en gezondheid. Maar ik weet en besef als geen ander dat dit zo maar van het ene op het andere moment kan veranderen. Narigheid en ellende kunnen zo plotseling toeslaan als de bliksem en dan is het over en uit met jouw persoonlijke comfortabale leventje. We kennen allemaal voorbeelden van het uit evenwicht brengen van een leven zonder zorgen. Onlangs werden wij geconfronteerd met een paar voorbeelden in de nabije omgeving.

1069134_407419772708849_190372784_nZiekte, behandeling, gevecht, narigheid, druk op de prive-ketel. Op afstand bekeken valt alles mee, maar als je er enig gevoel mee of bij hebt komt het vaak aan als een m0kerslag. Meer voor de lijdende voorwerpen zelf, we spreken niet over een griepje of verkoudheid, maar ook voor hen die om de gekwetsten heen leven of wonen. Je wilt zo graag de juiste woorden spreken of schrijven, in veel gevallen lukt dat niet. Het liefst wil je al die getroffen mensen omarmen, knuffelen, strelen opdat ze voelen dat je met hen te doen hebt en natuurlijk alle goeds wenst voor nu en in de toekomst. Maar je snapt ook wel dat als je het eens vanuit je jezelf bekijkt, jij een gebrek aan horizon zeker zou ervaren en dat alles wat je normaal zo belangrijk vindt ineens volstrekt relatief geworden is.

MZ3Immers, je wordt op jezelf terug geworpen, moet overeind zien te blijven, alle ellende die behoort bij het ziekteproces en de behandelingen, in je eentje ondergaan. Ik weet nog goed hoe dat was toen ik een paar jaar geleden ineens een kwaaltje had dat accute medische hulp vroeg en de daaraan voorafgaande onderzoeken als verschrikkelijk onderging. Uit mijn evenwicht gebracht, mijn zekerheden (..) vervlogen, en steeds die er voor in de plaats komende onzekerheid. Na de echt nodige medische ingreep leek het snel te verdwijnen uit het gestel allemaal, maar dat is slechts schijn. Verborgen onder een heel dun laagje zelf opgebrachte aarde liggen de herinneringen begraven.  Juist die narigheid van naasten en vrienden doet al dat stof op je eigen herinneringen wegwaaien als zand aan het strand in een grote storm.  Spiegelreflectie krijgt ineens toegang tot je eigen denken, twijfels over je eigen gezondheid knagen plotsklaps aan dat stoere machogedrag of je het nu wilt of niet. Het jaar 2014 is dus niet zo best begonnen. Alsof ouder worden ineens niet meer zo leuk is, je denkt als je jong bent dat je altijd zo gezond en onkwetsbaar zult blijven. Illusie beste (en vooral jonge) mensen. Dus geniet, van elke dag, en bedenk dat je gewoon zoveel lol moet maken in het nu dat je er morgen op kunt teren. Wat je niet hebt gedaan kan morgen zo maar leiden tot de verzuchting ‘had ik maar…’. Lijkt me zo spijtig…..

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

De Opperwachtmeester in oorlogstijd…

Jaap van Rij boekcover scannen0005Jarenlang zweeg hij min of meer over zijn verleden. Niet omdat hij zelf ook maar iets te verbergen zou hebben, maar omdat hij niet kon praten over bepaalde gebeurtenissen die zijn prille jeugd hadden gevormd, net als zijn karakter. Zaken die in de Tweede W.O. speelden en die een stempel zetten op wat daarna kwam. Hij werd geboren in Den Haag, maar verhuisde al snel naar het nabij gelegen ‘dorp’ Zoetermeer. En juist daar speelde zich de gebeurtenissen af die hem later inspireerden tot het schrijven van een reeks erg interessante en soms ook humorvolle boeken. Uitgegeven in eigen beheer, maar goed verkocht doordat de lezersgroep zoveel herkende. Jaap van Rij, een man met een heel stevig karakter, maar gevoelig als het gaat om zijn herkomst en familie. Al jaren in de weer om alles uit zijn jeugdjaren op papier te zetten in de leuke serie ‘De Opperwachtmeester en….’. Intussen al drie delen groot. Af en toe een uitstapje naar andere onderwerpen. Zo beschreef hij ooit zijn leven en werken in de autobranche in het alleraardigste werkje ‘Van bumper tot bumper’ en werkte hij vanaf 2012 tot begin vorig jaar met mij samen aan het standaardwerk over de familie Pon ‘De kooplui van de Pon-dynastie’ zoals dat begin 2013 werd uitgeven door Free Musketiers. Daarna ging Jaap zitten voor wellicht het meest dramatische deel uit de serie over de Opperwachtmeester. De finale, de afrekening en ook het boek waarin hij uit de doeken doet wat er mis ging in de allerlaatste uren van de Tweede Wereldoorlog. Een overwinning van iemand met een groot hart, over het verlies van een van de belangrijkste mensen uit zijn nog jonge leven. Geen fictie, maar rauwe werkelijkheid. Vastgelegd door een man met een gevoel voor humor, maar ook de feitelijkheid. En met een goede hand van schrijven. Alle verhalen die over dit belangrijke hoofdstuk in zijn persoonlijke geschiedschrijving verschenen nog eens tegen het licht gehouden en voor eens en altijd gecorrigeerd. Waardoor het landelijk allure kreeg en voor iedere Nederlander feitelijk verplichte kost zou moeten zijn. Een boek om in een adem uit te lezen. Nu al te bestellen bij: http://www.mijnbestseller.nl/books/36334   Voor slechts E. 14,95 een koopje, en een boek dat zijn lezers zeker zal vinden. Jaap zeer gegund. Eindelijk een stuk geschiedenis af kunnen sluiten. Als dat geen vorm van bevrediging geeft na een meer dan werkzaam leven, dan niets! Aanrader mensen!

8 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Water

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWij in ons kleine landje aan de Noordzee leven met water in een soort haat/liefdeverhouding. Water is voor een deel verantwoordelijk voor onze historische en hedendaagse welvaart, we hebben er namelijk van alles en nog wat over kunnen vervoeren door de loop van de eeuwen. Maar water komt soms ook even langs op momenten dat het ons niet zo zint. De decemberstormen staan ons nog goed bij, de waterstanden zaten soms bijna 5 meter boven NAP. En voor de goede orde, dat is dan bijna 12 meter boven een luchthaven als Schiphol of een stad als Almere. Komt het water binnen heb je dus best een probleem. Maar water is 0ok een bron van leven. Wie wel eens in warme streken heeft vertoefd weet wat ik bedoel. Je droogt als mens snel uit en zonder  water zou je het snel afleggen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERASommige bezoekers van woestijnen weten hoe het is om water wellicht te moeten rantsoeneren. Water is ook goed om je er mee te wassen. Hygiene is ons westerlingen veelal niet vreemd en daartoe benutten we heel wat van dat toch bijna onmisbare drinkwater. Ik zie niet zo snel alternatieven beschikbaar komen voor Joost en Annie op driehoog achter, maar toch…. Nederlanders zijn wel grootverbruikers van water, want wij kieperen er jaarlijks 1 biljoen liters doorheen. De helft daarvan voor huishoudelijk gebruik. Vijfhonderdmiljard liter alleen voor thuis! Niet mis. De gemiddelde Nederland gebruikt 126 liter water per dag, uit cijfers blijkt dat vooral vrouwen veel water nodig hebben, niet voor hun innerlijk maar vooral voor hun uiterlijk en vormen van hygiene. Zo gaan ze meer naar het toilet dan mannen. Echte grootverbruikers zijn trouwens de Amerikanen. Een beetje Amerikaan consumeert drie keer zoveel water als een Nederlander. Een arme Senegalees slechts 29 liter. De grotere of kleinere beschikbaarheid zal daar zeker een rol bij spelen. En dus mogen wij ons gelukkig prijzen in een land als het onze te leven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOok al moeten we altijd knokken tegen dat opstandige water in onze leefomgeving. Want, bedenk maar eens, dat als het water echt over duinen en dijken zou komen ons land tot ergens bij Apeldoorn onder water komt te staan. De ramp die we dan zouden meemaken ontneemt ons als volk het bestaansrecht. Laten we dan maar vooral blijven drinken van dat spul. Is beter dan met je hondje langdurig buiten moeten zwemmen….of gedwongen worden ergens in een of andere achterhoek van ons land het hoofd net boven water te moeten houden..

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Prive-mening

Trauma

Brand - 1Onlangs had ik een gesprek met iemand die zijn leven lang kampte met een trauma, veroorzaakt door gebeurtenissen uit de jeugd. Dat zijn altijd akelige situaties. Ik kan er zelf deels over meepraten, heb ook wat zaken die me indertijd zijn overkomen waar ik nog heel lastig over kan praten. Niet dat ze voor anderen zo ingrijpend zullen zijn, maar het deed mij mede vormen tot de figuur die ik nu ben.

Dictatuur - 1Maar er zijn ook grotere trauma’s die te maken hebben met ernstige ziekte, dood, verlating, mishandeling of zo. Zaken die een kind weliswaar verwerkt, maar die later altijd weer opspelen. Ik ben geen kenner van de menselijke psyche, althans ik heb er niet voor gestudeerd, maar weet bijna zeker dat wat er ‘in’ zit er altijd op enig moment weer ‘uitkomt’.

Polen - 4Niet alles is weg te lachen of op te sluiten in een denkbeeldige sarcofaag van gewapend beton. De menselijke geest kent vele ontsnappingsmogelijkheden. Wat je is aangedaan kan leiden tot wraakgevoelens, maar ook tot pijn, gebrek aan vertrouwen of problemen met hechting aan andere mensen. Zo zal iemand die in zijn/haar jeugd misbruik heeft meegemaakt op een of andere manier compensatiegedrag gaan vertonen.

Spuit 2Dat kan zodanig uitpakken dat er slechtoffers vallen, kan ook zijn dat iemand zich terugtrekt in zichzelf en zwijgt. Veel mensen die in de afgelopen Tweede Wereldoorlog het nodige meemaakten zwegen na hun bevrijding als het graf. Voor mensen uit hun omgeving best ingewikkeld soms. Anderen vertoonden bepaalde afwijkingen die voor diezelfde omgeving moeilijk te accepteren waren. Kortom, de menselijke geest is een overloopvat waar de druk soms best groot is. En ach, als ik tegen het licht van deze ernstige problemen terugkijk naar dat wat mij vormde, valt het allemaal wel mee. Haal ik opgelucht adem en denk dat ik mijn leven na die eerste jaren weer aardig op de rit heb gekregen. Toch een kwestie van sterke zenuwen en dito genen. Kwam er toch nog iets goeds mee uit die tijd…En jullie liever lezers, zelf ook jeugdtrauma’s die je nu nog steeds beïnvloeden als volwassen mens? Zaken die je doen besluiten om iets te doen, of juist te laten waar anderen probleemloos mee om kunnen gaan? Ik ben benieuwd. En als het te zwaar is, niet in details treden hoor, helpt vaak.

7 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Reincarneren

1076477_24343_d8465622df_pAls het nu eens anders in elkaar steekt dan velen van ons denken. Dat je na het overgaan van leven naar dood, qua ziel nu eens niet wordt onthaald in een of ander door geloofsgebonden boeken beschreven hemels genoegen of soortgelijk. Maar dat die ziel na een paar jaartjes rust in een soort zielenloods wordt teruggestuurd naar deze Aarde om daar willekeurig waar ook te worden geplant in een ander wezen. Vinden we dat nog steeds een leuk vooruitzicht? Je hoort wel eens mensen grappen over wat ze dan zouden willen. Mannen willen wel eens als vrouwen geboren worden of omgekeerd, maar dat gaat dan vooral om het aangename idee dat je dan mag spelen met dat wat je in dit huidige leven is verboden.

Etende hond 2Sommigen willen als kat terugkomen, want die liggen zo lekker vaak te slapen, of als hond, want dan mag je alles op straat doen wat wij keurig op het potje hebben leren loslaten. Anders wordt het pas als de optie aanwezig is dat je zou moeten terugkeren als een bedreigde soort. Je zult maar walvis worden of jong zeehondje. Je zult kreeft zijn in je volgende leven. Wel eens bedacht hoe een harpoen aan moet voelen, of hoe koken in bloedheet water moet zijn? Of stel je nu eens voor dat je vanuit het rijke en democratische ingestelde Europa ineens een rol gaat spelen in een derdewereldland. Waar je met je mannelijke ziel ineens vrouw mag worden. Vrouw in de derde wereld.

Kat en muis - 1Zoveel als een wegwerpartikel. Je zult dan in India geboren worden en als levend aas over straat moeten. In Afghanistan en behoren tot een onderklasse zonder rechten, zelfs geen aanrecht. Pas dan beseffen we wellicht dat de hemel en de hel vermoedelijk al op aarde bestaan en dat je door middel van een toeval zo maar op de verkeerde plaats kunt eindigen. Waar je dan een leven krijgt in tranen, pijn en ellende. Dan vervagen alle discussies in ons land over ‘ietsjes minder’ of de frustraties over Zwarte Piet in sommige kringen toch tot een piepklein probleempje. Het kan nog erger uiteraard. Die eendagsvlieg, eten van de shit die koeien er uit mikken en bij toeval aanlopen tegen een mens met een elektrische vliegenvanger. Of dat muisje dat op zijn eerste wandeling een grote huiskat tegenkomt met honger. Maakt wel dat je snel terug bent in de opslagplaats voor die zielen. Wel afwisselend, maar of we dat echt moeten ambiëren…..

19 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Afwijkende genen

CarnavalStel, je kijkt als 12-jarige in de spiegel en je constateert dat je blond haar hebt en blauwe ogen. Iedereen om je heen heeft zwart haar en bruine ogen. Je bent een buitenbeentje en zo voel je je ook. Je bent nog steeds dezelfde persoon, maar die uiterlijkheden zorgen toch voor ophef. Want nu je zelf hebt ontdekt dat je afwijkend bent als mens, zien anderen dat ook ineens. Ze beginnen je te pesten, je wordt nageroepen, en als je wat ouder bent wordt je zelfs in elkaar geslagen.

27-1056478173MJe zoekt en vindt steun bij soortgelijke mensen. Krijgt verkering met een meisje dat ook blond haar heeft en blauwe ogen. Als paar zijn jullie dolgelukkig, maar van de zwartharige omgeving mag dit niet zo maar. Je dient je aan te passen. Dus een haarverfbehandeling nemen of een oogtransfusie. Mensen met blauwe ogen en blond haar zijn paria’s in de maatschappij en de kerkgenootschappen richten alle pijlen op hen die duivels bloed in de aderen hebben stromen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe Paus gaat zelfs zo ver dat hij blauwe ogen en blond haar nog wel acceptabel vindt omdat God nu eenmaal de mens heeft geschapen naar zijn evenbeeld en niet keek naar dit soort uiterlijke kenmerken, maar verkering, verloofd zijn of trouwen met soortgenoten is er niet bij. Seks met je geliefde uiteraard ook niet. Anders ga je in de kerkelijke en maatschappelijke ban! Onzinnig verhaal natuurlijk, want blond haar en blauwe ogen zijn nog steeds dominant in het oorspronkelijke Nederland, al zijn er ook donkerharigen in het zuiden van ons land en roodharigen in het noorden.

Canal Pride Amsterdam 040807 025Nee, wij Nederlanders maken geen onderscheid op huidskleur, oog- of haarkleur. Dat doen we slechts op basis van seksuele voorkeuren of als je een geloof hebt dat minder senang is dan een bepaalde groep lieden welgevallig is. En dus zorgen die stromingen voor afkeur van die geaardheid en maken de kerken er een heilig huisje van. Alsof die mensen zelf hebben gekozen voor die seksuele voorkeuren.

Adam en Eva - 3Mensen zijn mensen, en als de schepping zo perfect in elkaar zat waren deze ‘afwijkingen’ nooit in de genen geslopen toch? Maar zo bekijken we dit niet als geloofsgenoten. We wijzen af, veroordelen, plagen, pesten, mishandelen, vermoorden desnoods. Terwijl geloven een keuze is en geaardheid niet. Toch eens over nadenken wellicht? Want in ons land is iedereen gelijk. En mag iedereen zeggen wat hij wil. Ook als het soms even niet zo past bij dat geloof van jou. Mag ik hen uitnodigen die vrij van zonden zijn om de eerste reactionele stenen te werpen??? Dank u!

13 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Godsdienstmening, Historische mening