Tagarchief: cultuur

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Het wezen van Europa

OLYMPUS DIGITAL CAMERANadat we net de Gemeenteraadsverkiezingen hebben verwerkt, komt binnenkort de Europese variant op ons af. Voor veel mensen een extra reden om niet te gaan stemmen. Die emotie snap ik trouwens eerder dan wegblijven voor lokale keuzes maken. Europa is voor ons Nederlanders tegenwoordig toch vooral een bureaucratisch geheel, waar mensen in het daar functionerende parlement terechtkomen die in Den Haag ofwel zo zijn uitgediend dat ze niet meer aan de bak komen en toch nog een vet betaalde baan moeten hebben om ze van de straat te houden. Dat vet betaalde karakter van die baan is vele Nederlanders een doorn in het oog. Ook voor mij. Ik zie er weinig nut in eerlijk gezegd. Temeer omdat Europa in tijden van crisis bijna niet in staat bleek om haar eigen financiële broek op te houden. Het is aan de Duitsers te danken dat de boel overeind bleef en dat de financiële infusen in vrijwel alle Zuid-Europese landen nog steeds Euro’s Made in Germany in de bloedbanen van de economie van die landen injecteren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERABij de crisis in Oekraïne bleek dat Europa politiek ook een dom spel speelt. Het verleidt sommigen om de revolutie te prediken, maar als er dan een felle en voorspelbare reactie uit (in dit geval) Moskou komt, blijkt Europa een tandenloze tijger. Europa is dus vooral een idee, het is een economische eenheid en de politieke conditie van dat geheel is niet zoveel meer dan een federatie van volken die geen oorlog meer willen maar winst maken. Op zich een prima gedachte en wellicht daarom alleen al een reden om het hele verhaal overeind te houden. Tenslotte kenden we de afgelopen 69 jaren geen echte oorlogen meer binnen ons deel van de wereld, maar dan moet ik me uiteraard beperken tot de oude lidstaten van de EU, waartoe ook Nederland behoorde.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAUitbreiding met landen uit het vroegere Oostblok was op zijn zachtst uitgedrukt niet zo verstandig. Oekraïne is naar mijn onbescheiden mening geen echt Europees land als we kijken naar de mentaliteit en complexe bevolkingssamenstelling. Samenwerken prima, lidmaatschap nee. Maar dat zal men in Brussel niet willen accepteren. Uitbreiding zorgt ook voor meer macht. Denkt men…. Een land als Turkije staat ook nog op de rol, lijkt me een zeer onverstandig besluit. Het is de ergste dictatuur in onze omgeving van dit moment en dat past zeker niet bij de liberale gedachten die wij in Europa intussen koesteren over een open en eerlijke samenleving waarin plaats is voor iedereen. Ook voor mensen met een compleet van de onze afwijkend geloof of cultuur. Als je zo redeneert, moet je ook Wit-Rusland of zelfs het Rusland van Poetin aan laten sluiten. Zouden we dat overwegen? Echt? Tja, dan maken we wellicht kans om tenminste met een leger van enige omvang indruk te maken op agressors in de wereld die uit zijn op werelddominantie. Maar ik vrees dat ik nu een brug te ver heb gebouwd. Dus kiezen we binnenkort gewoon weer voor de banenmachine die in elk land zorgt voor een onderdak van al die politici die in eigen land geen kans meer maken op een kieslijst. Of is dat nu al te cynisch??

6 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Politieke mening

Bloot gewoon?

CarnavalAls we de mens eens vergelijken met de dieren valt al snel een groot verschil in gedrag op. Wij kleden ons aan alsof we bang zijn ook maar iets te moeten laten zien aan andere mensen die daar niets mee te maken hebben, waar de meeste diersoorten gewoon in hun blote bast van geboorte tot dood rond hobbelen op deze aarde. Nu hebben veel dieren van nature een soort vacht, die beschermt tegen warme of kou. Maar wij mensen verschillen natuurlijk ook nogal in ons denkpatroon van de dieren. Wij hebben vanaf de geboorte iets meegekregen van onze voorouders, namelijk schaamte. Het  eigen lijf is bloot kwetsbaar, we schamen ons voor bepaalde onderdelen aan dat lijf en dus verbinden we daaraan de in de cultuur vervatte verplichting het helemaal of op specifieke onderdelen extra te verbergen.

20140216_workshop__mg_9552Daarom ook voelen we ons soms besmuikt als we in sauna of bijvoorbeeld op het strand helemaal bloot zouden moeten verkeren. Veel van dit gevoel is ons opgelegd door cultuur of aangehangen geloof. En omdat vooral die zaken met elkaar vermengd zijn geraakt gedragen we ons allemaal zodanig dat het algemeen aanvaard is en niemand het in zijn bolle schedel haalt om bijvoorbeeld compleet bloot over een drukke straat heen te gaan rennen. Toch is dat bloot zijn een meer dan natuurlijke toestand. We komen zo ter wereld en in sommige culturen (vaak niet de westerse of door andere culturen aangestuurde) blijft men het hele leven naakt omdat dit domweg een uiting van schoonheid is en kleding een gruwel. Veel van die volken vonden we vroeger o.a. in de Stille Oceaan op de vele eilandrijken daar en de eerste westerse ontdekkingsreizigers vielen zowat van hun geloof toen ze de meest schitterende mensen compleet bloot zagen rondlopen en daarbij ook nog eens gelukkig bleken of in Europese ogen, schaamteloos. Erotiek speelde uiteraard een rol en doet dit nog steeds. Vooral de christelijke predikers verbonden die zaken dan ook met elkaar, bloot leidt tot onkuisheid en dat weer tot zonde en daarom moesten de kleertjes aan en de handen boven de lakens.

942218930_350117ef9a_mIn de kunstgeschiedenis is veel terug te vinden van ons denken op dit punt. Door de eeuwen heen. Met soms een periode van grote openheid op blootgebied en die periode dan weer afgelost door een periode van even grote preutsheid. Dictaten uit Rome of anderszins maakten dat we dan weer terug gingen naar de complete lichaamsbedekking. Grappig is ook hoe we vroeger aankeken tegen badmode. Ging men aan het begin van de vorige eeuw te water, was dit in een soort jurk of hansop die alles bedekte behalve de handen en de voeten of het gezicht. Een eeuw later lagen we bloot te spartelen in de golven en genoten alsof we in het Paradijs verkeerden. Bloot als richtlijn voor hoe ver onze cultuur is gevorderd? Of is het juist omgekeerd evenredig? Hoe minder bloot hoe ‘groter’ de beschaving? Het blijft een wonderlijk fenomeen. Al groeit het aantal FKK stranden gestaag en zijn nudistencampings ook voor gezinnen met kleine kinderen tegenwoordig machtig aantrekkelijk en ook populair. Zal ik dan voortaan in de sauna ook maar eens mijn zwembroek uittrekken? Moet ik nog even over nadenken, maar wie weet……

4 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Erotische mening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

The long walk…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOm al dat eten en drinken dat ons in de afgelopen maanden, weken en dagen verleidde tot consumptie nog een beetje te compenseren, wandelden we wat meer. En wie hier regelmatig meeleest weet dat wij dan niet kiezen voor het strand om allerlei praktische redenen als afstand tot het punt van vertrek, zand in de schoenen of een gezandstraald gezicht, maar voor de stad. En die stad ligt hier b.w.v.s. in de achtertuin. Omdat wij nog in goede conditie verkeren nemen we dan vaak een lange route. Dat houdt in dat we uit de metro stappen op station Waterlooplein en vandaar uit beginnen te hobbelen. Eerst natuurlijk even de markt daar over. Zelden of nooit iets gevonden dat de moeite waard was, maar toch. Dan lopen we afhankelijk van onze keuze richting CS voor een slinger naar de Jordaan of anders via de Negen Straatjes naar de Leidsepleinbuurt. Als we op maandag zijn pikken we vaak de Noordermarkt en Lindengrachtmarkt even mee en slaan dan links af om langs de Wester en wat tussendoorstraatjes ook uit te komen bij Antiekmarkt De Looier, een aardig pauzepunt. Mooie markt met aardige spullen, al zijn ze vaak te duur. Maar je kunt er even wat drinken en eten als je wilt, het toilet benutten en zo de actieradius weer iets vergrotend.

Amsterdam 310707 005Daarna lopen we dan vaak door richting Museumkwartier, dwars door de Pijp heen naar ofwel de Albert Cuypstraat of via de Ferdinand  Bolstraat, terug naar de eventuele stations van Metro. Dat kan zijn de RAI of Amstel. Soms lopen we uit die relatief bekende routes weg en doen een onderzoekje naar bouwstijlen, zoals onlangs in Zuid, toen we de huizen en straten vol ‘Amsterdamse Schoolpanden’ bekeken. In andere gevallen wandelden we de Ceintuurbaan in Zuid af, over de rivier de Amstel zelf heen en dan langs de Weesperzijde naar het Amstel Station. Erg fraaie routes kan ik u melden en in het verre verleden heb ik daar wel eens over geschreven. Aardig is om mensen die ons bezoeken en de stad willen zien, op wandeltocht mee te nemen.

Jordaan - blomen op brug Foto's Tru Juli-aug.2007 034Men kan dan zelf kiezen uit lange of korte routes. Vaak kiest men dan voor ‘lang’. En dat blijkt dan niet zo mee te vallen voor de niet geoefende stadwandelaar. Maar ze zien dan wel heel veel van de stad en snappen na afloop vele beter hoezeer deze verbonden is met water, en hoe de ‘schillen’ van wijken door de eeuwen en jaren heen zijn toegevoegd aan het oude centrum.  Wie wil kan ook door de Warme Buurt heen, maar wij raden meestal eerder de Jordaan aan als iets met toegevoegde waarde. Maar dat hangt uiteraard af van de smaak van de gast(en).  Die mogen het zelf aangeven. Zelfs als ze liever met de tram verder reizen. Al missen ze dan wel veel van sfeer en informatie. Als goed voornemen dit nieuwe jaar staat ook wandelen weer op de agenda. Want bedenk maar dat we uiteraard ook door andere delen van de stad wandel(d)en of door het Amsterdamse Bos. Wandelen als alternatief voor gedwongen hardlopen.  Dat laatste ziet er vaak vreselijk uit bij mensen op onze leeftijd.

9 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening

Toeristengedrag…

OLYMPUS DIGITAL CAMERASteden en landen die interessant genoeg zijn om te bezoeken krijgen vaak hordes toeristen over zich heen. Als Amsterdammer weet je dat dit voor deze grote stad aan de Amstel ook geldt. Is dat altijd leuk? Ach, als men zich een beetje gedraagt, is er weinig mis mee. Maar daar zit hem nu net de kneep. Veel toeristen hebben geen flauw benul hoe ze moeten fietsen bijvoorbeeld en huren wel zo’n ding en rijden dan in of rond de stad op een wijze die nog het meeste doet denken aan wegpiraterij. Menige aanrijding is het gevolg van dit gedrag. Maar ook wandelend kan men er iets van. Breeduit over de stoep, luidruchtig met elkaar converseren, de taal niet beheersen (of Engels/Duits) en er dan toch vanuit gaan dat iedereen snapt wat jij in het Italiaans, Spaans of Wit-Russisch oreert. Is dit nu typisch voor Amsterdam en de daar op bezoek zijnde buitenlanders? Nee hoor. Want ook Nederlanders zelf kunnen er wat van. Met steenkolen-Engels of Duits trachten je verstaanbaar te maken is al lastig zat, maar als je Nederlands blijft praten tegen een Turkse ober in een of ander daar gelegen badplaats, zorg je toch voor weinig begrip voor je land van herkomst.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet kan dus geen kwaad af en toe even een paar van die kleine gidsen door te kijken met ‘Wat en Hoe’ rond taal en cultuur van het land waar je een bezoek aan brengt. Nu hebben veel toeristen juist daar een broertje dood aan. Veel te veel werk en ‘we zien wel als we er zijn’. Vreemd is het niet dat je dan soms in zeven sloten tegelijk loopt en zeker in ons land fietst. Moet je ook niet raar kijken als je in de problemen komt. Overigens is het zo dat ik die toeristen in zijn algemeenheid een warm hart toedraag hoor en blij ben dat ze ons land en de meest belangrijke stad daarvan bezoeken. Het brengt extra geld in het laatje en daar hebben we allemaal baat bij. Daarbij is het soms bijna trots makend als iemand je iets vraagt over de stad, een museum of de omgeving waarin men verkeert.

Klok 3 - Praag met ApostelenIk doe dat ook in andere landen en steden hoor. Leverde al heel wat goede en soms gezellige gesprekken op. Het zijn al dit soort factoren die maken dat reizen zo interessant is. En dat je altijd mooie verhalen kunt vertellen. Of je nu gastheer/vrouw bent of bezoek(st)er….Toch weer eens een tripje of wandeling boeken…..Heb er zin an….

17 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Joodse historie

WP_002816Het bestaat al een behoorlijk lange tijd en wij wandelen er al even lang aan voorbij. Het Joods Historisch Museum in Amsterdam. Vlakbij het befaamde Waterlooplein en gecombineerd met de Oude Synagoge aan het J.D. Meyerplein. We hebben een Museumjaarkaart en meenden op die wat gurige septemberdag onlangs dat we nu toch eens moesten zien hoe het zit met de Joodse historie in ons land. Een uiterste correcte ontvangst door betrokken medewerkers was ons deel, net als twee van de meest fraaie toegangskaarten die we ooit uit een museale printer zagen rollen. Allemaal verschillend van elkaar en voorzien van een afdruk met een binnen te bekijken onderwerp. Het joodse volk ligt qua jaartelling een jaar of vijfduizend voor 0p ons niet-joodse mensen die de christelijke jaartelling volgen. Dat doen joden niet, want die zien Jezus als een soort profeet, maar niet als de beloofde Messias. Dat heeft dit volk al die eeuwen lang tussen de zgn. dood van Jezus en nu parten gespeeld. Voor mij was het toch wel indrukwekkend om te zien hoe lang dit volk wordt opgejaagd en uitgemoord. Daarvan was Hitler met zijn Nazi-doctrine een ultieme vorm van het kwaad, maar voor hem deden Otomanen, Russen, Polen, Spanjaarden en zelfs Fransen ook een aardig duit in het vervolgingszakje.

WP_002817Kijk je dan naar ons altijd als liberaal betitelde land zie je dat de twee grote stromingen van het jodendom die ons bereikten vanuit Oost- en Zuid-Europa ook in Nederland al eens onderwerp waren van een proces van aanduiding en vervolging. Echte burgerrechten lagen soms best ingewikkeld voor deze groep die ofwel in grote armoede leefde, dan wel de rijkdom van het land hielp verwerven. En met die rijkdom ook een vorm van erkenning verwierf. Opmerkelijk was ook het feit dat joodse mensen tot de tweede wereldoorlog geen burgemeester konden worden in Amsterdam. Wel wethouder. Na de oorlog is dat overigens wel toegestaan en zag je ook direct dat dit zijn effecten niet miste. Opvallend bij het bezochte museum is de grote terughoudendheid waarmee men berichtte over de tweede wereldoorlog. Het lijden van het joodse volk wordt weliswaar uit de doeken gedaan, maar nergens al te zwaar. Zwaar is wel een fototentoonstelling in een van de kelders van het gebouw waar men laat zien hoe het toegaat bij Chassidische joden in Antwerpen. Vrouw zijn is ook daar geen pretje. Een erg fraaie foto-expositie rond een bekende fotograaf als extraatje was ook niet te versmaden, al was het maar om de mooie oude straatbeelden uit Amsterdam.

WP_002814Wie ook maar enigermate geinteresseerd is in het het onderwerp moet dit Amsterdamse museum toch eens op zijn/haar lijstje zetten. Al was het maar om iets te snappen van de rol die de joodse bevolking in onze samenleving altijd heeft gespeeld. Om daarmee ook te snappen wat Amsterdam mede maakte tot wat het nu is. Ik was er van onder de indruk in ieder geval.  Daarna liepen we buiten, over het Waterlooplein en keken nog eens goed om ons heen. Alles is hier veranderd, niets lijkt meer op vroeger. Toen de joodse kooplieden hier nog hun negotie aanprezen en je nog van alles en de meest krankzinnige zaken kon kopen hier. Dat hart is uit de stad weggesneden. En wat er voor in de plaats kwam, maakt op mij veel minder indruk.

5 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening, Persoonlijke mening