Tagarchief: controle

Time-OUT!

OLYMPUS DIGITAL CAMERABeste volgers, lezers en medebloggers, ik heb jullie al eerder aangegeven dat de migratie van een WPXP naar WIN7.1 computer foutloos verliep. Met een uitzondering; dit Weblog. Ik kom er niet in vanaf mijn nieuwe lapper. Alles geprobeerd, het lukt me niet. En dus blijft slechts de gang naar de oude XP over, met elke dag grotere risico’s voor de integriteit van dat systeem.  Ik kan verder elk ander blog gewoon benaderen en vullen, Altijdeenmening/NL helaas niet. En dus las ik maar een Time-Out in v.w.b. de publicaties van mijn verhalen en meningen hier. Voor hoe lang? Geen idee. OLYMPUS DIGITAL CAMERADe drang naar publicereren zal blijven. Nu gebruik ik ook al de sociale media als Facebook, Twitter en Linkedin o.a.   en publiceer het nodige van mijn gespecialiseerde stories al op de blogs over, auto’s, luchtvaart, verzamelen en zo meer. Dus helemaal stil vallen doe ik niet. Al helemaal niet omdat er ook nog zoiets is als een boek dat een keer moet worden afgeschreven en waarbij ik nu ongeveer over de helft van de inhoud ben gekomen. Kortom, het wordt hier ‘even’ stil mensen en mocht u me missen zoek me dan even op via de sociale media of de andere blogs. Waar ik kan zal ik reageren bij de trouwe bloggers die in de loop van de jaren over en weer van veel belangstelling getuigden. WP_004633Bloggen deed ik al een jaar of 8. 9 denk ik. Na het debacle van Web-log.nl begon ik vol enthousiasme opnieuw. Weer een herstart? Ik weet niet of ik dat nu nog op kan/wil brengen. Kortom, zoek me op als je me echt wilt volgen, maar bedenk dat het hier stil valt. Ben ik over twee dagen terug is de oplossing gevonden. Zo niet? Bedankt en tot ziens! Jullie waren en zijn trouwe lurkers….:)

Advertenties

30 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Spiegeltje, spiegeltje….

2556763010_fea00675738,5 miljoen mensen in dit land rijden wel eens auto. Een nog wat groter aantal beweegt zich met andere vervoermiddelen door het verkeer, vaak is van doublures in dat gebruik sprake. Zo kan een verwoed automobilist ook een groot liefhebber blijken van ritjes op de racefiets. Meestal in de vrije uurtjes van de dag of in het weekend. Sommige stedelijke bewoners houden er naast een vierwieler ook een of andere tweewieler op na. Een scooter die in hun dagelijkse behoeften van al dat stadsverkeer beter bevalt dan de auto. Al was het maar door de enorme kosten voor parkeren. Hoe dan ook, voor al dat gebruik van die vervoermiddelen bestaan opleidingen. Je moet meestal een rijbewijs bezitten om met zo’n ding te mogen rijden. Als ik door de maanden heen eens om me heen kijk zie ik wel dat het bezit van het rijbewijs weliswaar het verlangen er naar deed temperen, maar het geen enkele garantie biedt op kwaliteit bij het gebruik.

altApoTKeYaQ2bsl0p1AhJewXdxP6J9m5qKdcO7J6KtN_A3Zo constateer ik zelf heel vaak dat die vervoermiddelen weliswaar veelal zijn uitgerust met spiegels en richtingaanwijzers, maar dat de bestuurders geen benul lijken te hebben van het nut van die dingen. Er wordt niet gekeken in die spiegels en richtingaanwijzers zijn kennelijk bedoeld voor watjes. Mensen die zich in hun auto nog wel aan de verkeersregels lijken te houden doen dit op de fiets ineens vaak niet meer. De stoep is hun fietspad, handen uitsteken doen ze niet aan en licht in de avonduren is voor kinderen of zwakkelingen. Ben je met meerderen onderweg, dan heb je alleen al daardoor voorrang. Uh…je hebt het wellicht niet, maar je neemt het. En brult en scheldt andere weggebruikers uiteraard van de weg. Gebodsborden is ook zoiets. Snelheidsborden zijn gemaakt om ons macholegertje te pesten. Maling aan hebben dus. Het bord dat zo duidelijk maakt dat je ergens niet mag inrijden is ook iets voor mafkezen, niet voor sommige macho’s. Gewoon tegen de richting in rijden en dan toeteren en foeteren tegen de mensen die vanuit hun recht op eenrichtingsverkeer op jou mopperen. Nog leuker is het om in dit land gewoon netjes volgens de meest zuinige methode gebruik te maken van je autootje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie wel eens heeft geprobeerd om 1 op 33 te halen door gemiddeld met 80km/u te rijden komt bedrogen uit. Van bestelauto’s tot zware trucks drukt men door tot op je achterbumper en probeert je zo tot gas geven of stoppen te dwingen waardoor het tempo weer omhoog kan. Passeerverboden doen we ook liever niet aan, vooral truckchauffeurs hebben daar best moeite mee. Vast te druk met koffiezetten, Wordfeuten of luisteren naar Dolly Parton. Kortom, er is veel mis met ons gedrag in het verkeer als gemiddelde Nederlanders hoor. En echt, weinigen zijn hier op deze regel uitgezonderd. Als er een regel is waar we ons aan houden is het de asociale wet van de sterkste.  En of we daar nu meteen de handen voor op elkaar krijgen is zeer de vraag. Voorlopig niet. Zullen we de rijopleidingen maar eerst eens wat verbeteren lieve mensen! Ook voor fietsers en scooterberijders??? En mag de politie wellicht ook eens echt controleren op huftergedrag i.p.v. verscholen in het struikgewas alleen de tol op te halen die soms het gevolg is van wat gescheur? Er is veel werk te verrichten! Doe dat dan eens! En de rest….kijk ook eens in de spiegel. Doe ik dan natuurlijk ook, niks mis mee!

9 reacties

Opgeslagen onder Automening, Persoonlijke mening

Mijn tweede chef, Schiphol, deel 3

AEMW - Ruud Breems temidden van collega's bij Vanguard BEA herfst 1970 Scan10651Mijn werk voor chef Ruud speelde zich af tussen 1965 en 1977. In de laatste jaren van mijn activiteiten daar maakte ik carrière. Op een wonderlijke manier. Ruud Breems was een echte verkoper als het er op aankwam en hij reisde door de hele wereld rond om handel binnen te halen.

AEMW - Hoogewerff bestellers Scan10650Zo kregen we een stevige voet tussen de deur op het gebied van transporten van en naar Hong Kong maar kreeg hij op enig moment ook een contract voor de chartering van vluchten naar Lagos in Nigeria. En dat hield in dat er allerlei zendingen met lading werden afgestuurd naar onze streken, bij en door ons geconsolideerd en dan doorgestuurd op door ons ingehuurde vrachtvliegtuigen richting Afrika.

AEMW - CL-44D Scan10629Dat hele gedoe had te maken met de havenstakingen in het betrokken gebied, gekoppeld aan een voor de Nigeriaanse kust liggende file schepen van vele honderden stuks, bedreigd door piraten  en de voortdurende corruptie. Bedrijven als Peugeot, Rolex en zo meer wilden hun spullen alsnog veilig in Nigeria bezorgd krijgen en kozen indertijd zo voor de veel duurdere luchtvrachtroute.

AEMW DC-55JT met lading Scan10632Voor mij persoonlijk hield het in dat ik veelvuldig heen en weer reisde tussen Schiphol en Beek (zoals Maastricht/Aachen Airport toen nog heette) en een enkele keer naar Luik. De door ons gebruikte vliegtuigen waren Canadair CL-44’s, DC-8-62CF’s en Boeing 707’s.  Daar kon je een ton of 18-24 vracht op kwijt. Maar belangrijker, als die machines op de grond stonden kostten ze extra geld.

Leo bij beladers MST 1975 - Scan10032En wij wilden ze ook graag voor het avonduur van 11 kwijt, omdat ze anders niet meer mochten opstijgen i.v.m. het ook toen al belangrijke milieu. Dus stressen. Chef Ruud ging vaak mee. Hij was een man die graag controle hield over de zaken, ook al was ik er bij, soms met een tweede teamlid. Soms moesten we dan zelf aan de bak om als kantoormensen te helpen de pallets te beladen die aan boord van die machines moesten worden gebracht.

Leo in actie op MST 1975 Scan10033We werkten de papieren uit, deden de douaneafhandeling en bleven er bij tot de kist van ‘de blokken’ ging. Daarna was het even een afzakkertje en terug naar de hoofdstad.

Leo met Hoogewerff ploeg 1976 Scan10047Helaas bleek dat Chef Ruud wel meer dan een enkel afzakkertje lustte en dat we soms pas om half een in de nacht of zo onderweg konden. Dat gedrag werd sterker naarmate we langer samenwerkten. En dat was in de hoofdkantoren van het bedrijf ook bekend geworden. En dus kwam er onder aandringen van de nieuwe eigenaar, een groot Veembedrijf uit Amsterdam, een zgn. controller in dienst. Die stelde chef en team min of meer onder curatelen, maar zorgde er ook voor dat we lucratieve contracten lieten lopen en ons meer gingen richten op reguliere handel die veel minder opbracht. Voor mij was het onder meer reden om het bedrijf te verlaten.

Fidimo 1975 - Skoda 110R in Container - 211003 - Scan10356Ik zocht al enige tijd een nieuwe uitdaging en die vond ik zelf in het autovak. Als proefwerk stond ik in februari 1977 op de AutoRAI en presenteerde daar met trots de ‘nieuwe Skoda’. Mijn richting werd dus een andere. Chef Ruud hield het nog even langer vol. Maar uiteindelijk kreeg hij de mededeling dat men een andere richting opwilde en moest hij iets anders gaan doen. Jammer, want hij was wellicht de beste en meest vakbekwame luchtvrachtman die in de toenmalige Schipholse wereld rondliep. Veel later, ik had er al een jaar of veertien in de auto’s opzitten, kwam ik hem nog eens tegen. Hij kende me nog wel, maar schudde nog steeds zijn hoofd om die ‘stomme beslissing’ uit de luchtvracht weg te gaan voor dat idiote Tsjechische automerk. Ineens vond hij me een goede vent, vakbekwaam en betrouwbaar. Had hij dat toen maar gezegd. Wie weet hoe mijn carrière dan was verlopen. Hij was toen al op weg naar zijn pensioen. Een goede vent ook, bekwaam verkoper, niet zo’n beste manager. Maar wel een plezierig mens. Ik denk dat hij intussen de engelen wolken verkoopt. Kan hij vast ook. Of hij leert ze allerlei trucjes……

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Waterballet

WP_002142Je zou bijna denken dat wij in 2013 ‘iets met water’ hebben. Niet om nu meteen in te zwemmen of zo, meer in en rond het huis. Laten we wel zijn, we begonnen met het gedoe net na mijn zeer aangenaam verlopen verjaardag. De volgende ochtend stond de keuken min of meer blank door een verstopte afvoer achter de afwasmachine. Gelukkig opgelost, waardoor al dat afvalwater weer een weg vond naar het riool. Dan de ellende van de CV die we uiteindelijk door drastische maatregelen in juli jl. wisten op te lossen. Maar het was nog niet klaar. Vrouwlief hoorde sinds kort een wonderlijk geluid uit de ‘muur’ van de badkamer komen. Raar, een soort fluitend geruis, ver weg. Maar het kwam ergens van achter een muurtje vandaan waarachter we na rijp beraad eerder een gasleiding of afvoer dan water vermoedden. Toen we ook in het toilet beneden dat geluid waarnamen werd het tijd om toch eens te onderzoeken wat er loos kon zijn. Dus weer op onderzoek uit. Je leert je huis zo wel kennen. Nergens iets bijzonders gevonden. Tot vrouwlief het luik omhoog trok van de kruipruimte in de hal. Het water spoot haar tegemoet. Ik dook op mijn buik richting hoofdkraan, maar dat had ik beter niet kunnen doen (nou ja..), het water spoot tegen het plafond aan. Met enorme kracht. Want door aanraken van de hoofdkraan kwam de breuk in de waterleiding, want dat was het, in volle openheid tot wasdom. Net nadat ik de hoofdkraan dicht had gedraaid, het was buiten dertig graden en dat water verkoelde ook wel, brak de leiding in twee stukken. Dat was dus dat geluid geweest. Maar hoe kon die leiding nu precies op een punt van een koppeling breken? Oorzaak zat vermoedelijk een paar jaar eerder in een door de waterleverancier uitgevoerde verandering van watermeter. Daar had men in de hele buurt om ons heen een ‘uurtje’ voor nodig, bij ons bleek dat voor twee man een paar uur werk. Daarna lag de watermeter gek genoeg onder een hoek.

WP_002141De meegeleverde beugel zat in die knevelkoppeling, bijeengehouden door twee grote moeren. Precies tussen die moeren was de breuk ontstaan. Bellen leverde al snel resultaat. Iemand van Waternet kwam kijken. Hij zag de situatie en wist meteen dat dit niet zijn werk was. Onderhoud en reparatie was voor Joulz, een technisch bedrijf. Die stonden alsnog een uur later voor de deur. ‘Fluitje van een cent’. De monteur zette alles nieuw in het duistere en vaak vochtige vooronder van ons huis, boorde gaten in de fundering, monteerde daar de nieuwe koppelingstukken op, zette en passant een nieuwe hoofdkraan op de leiding en gaf het vertrouwen dat we de komende 50 jaar geen last meer zouden hebben van dit soort problemen. Met een zucht van verlichting draaiden we de kranen weer open en lieten de lucht ontsnappen. Daarna was alles weer gewoon. En is het ook in badkamer en toilet weer heerlijk stil. We branden maar een kaarsje bij gelegenheid, om dat zo te houden. We hebben wel genoeg gehad van al dat waterige gedoe nu.

18 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Tandartsperikelen

Tandarts - 2Nee, dames en heren lezertjes, angst voor het fenomeen tandarts heb ik absoluut niet. Zij het dat sinds de meest recente ervaringen mijn enthousiasme om er heen te gaan toch wel iets is verminderd. Al die jaren dat ik bij de betreffende dame te gast ben heb ik nooit veel redenen gehad te klagen, maar dit keer, op die 1e augustus jl, was het dermate raak dat ik het even kwijt moet. Ben je zelf wel bang, gewoon doorlezen, want bloed loopt er echt niet uit dit verhaal. Veel ongemakken wel.

Tandarts - 4De narigheid begon een maand eerder ongeveer. Ik kwam voor de jaarlijkse controle en dat doet mijn ivoorspecialist altijd zeer zorgvuldig, ze neemt er de tijd voor. Waarbij ze meestal een mengeling van positiviteit over mijn eigen onderhoud aan dat witte spul tentoonspreidt, afgewisseld met wat kritiekpuntjes. Zo ging het ook nu weer. Tandarts - 1Ik weet niet wat u zelf allemaal doet aan het bijhouden van het gebit, maar ik poets drie/vier keer per dag, flos, gebruik stokjes en zo meer en dat zal de reden zijn dat ik als oudere jongere nog steeds een behoorlijk toonbaar gebit van eigen kweek in de mond heb staan. In mijn familie ben ik daarmee een van de uitzonderingen. Dus toen de tandarts me vertelde tevreden te zijn over het eerste aanblikresultaat voelde ik me opgelucht. Het was van korte duur. Ergens achterin zaten twee vervelende plekken. En die moest ze echt even beetpakken. Na haar vakantie, over pakweg een maand. ‘Houdt rekening met een uur werk, want het is altijd lastig met die achterste broeders…’.

Medische procedures - 2Ik wist genoeg. Het zou een beste behandeling worden en ik keek er niet naar uit. Verdoving doe ik niet aan, ook al adviseert de tandarts dat steeds weer. Dus toen ik dan op de bewuste dag onder het ‘mes ging’ wist ik dat het een lang uurtje zou worden. Kijk, aan de rechterkant werd geboord en geslepen, dat was vervelend, maar niet meer dan dat. Ik sliep er zowat bij in. Hoe anders aan de linkerkant. Omdat het de laatste kies aan de onderkant betrof moest de tong worden vastgezet en het speeksel afgezogen.

Binnen de kortste keren lag ik te kokhalzen van alle wattenkussens die rond de plek des onheils werden gelegd. Het bleek niet voldoende. De tong bleef in de weg zitten, logisch als die zo beweeglijk is als de mijne. Een verhalenverteller verloochent zijn karakter niet. Een middeleeuws martelwerktuig kwam er bij, een soort klem dit tussen onder en bovenkaak werd vastgezet en waarin de tong werd opgesloten. Pijnlijk, pijnlijk. Net als het boren. Maar dat was ik al gewend, die stijve kaken nog niet. Het leek een eeuwigheid te duren en de behandeling loste elke vooraf bepaalde verwachting in. Als een vogel die wordt vrijgelaten na een gedwongen gevangenschap schoot ik de praktijkruimte uit. Zoef…in de zilveren flitser, aircootje aan, en richting huis. Pfff…. Ik verheug me alweer op volgend jaar….Hoewel?

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Lekkage

WP_001870Midden in de bloedhitte bezig zijn met het CV-systeem in huis. Wie doet dat nu?! Wel…wij! Alles begon al enige tijd geleden met een heel vreemd geluid vanuit de HR-ketel die we eind 2007 tijdens een grootschalige verbouwing lieten monteren. Altijd stil zijn werk gedaan, ineens het geluid van een startende helikopter als we de douche of warm waterkraan gebruikten. Vreemd. Monteur kwam er bij en die constateerde dat de ventilator aan het vastlopen was. Oorzaak onbekend. Ding werd vervangen door een nieuwe die na een paar dagen vanuit Zweden arriveerde. Toen was de oude intussen vastgelopen….. Daarna ging het een korte periode goed. Al snel kwamen de geluiden weer terug. Minder heftig, maar toch. Weer een monteur er bij. ‘Ontluchting werkt niet goed’ was zijn constatering. Hij rommelde wat aan en in de ketel en het zou over moeten zijn. Paar dagen later weer geluid. Zelfde monteur monteerde toen een nieuwe ontluchter en vulde de ketel op. Na drie dagen was het hele systeem weer leeg. Ik twijfelde nu aan ’s-mans kwaliteiten, want die cv-installatie niet voldoende opvullen en zo was toch wel slordig. Dat kon ik zelf wel beter. Dus tot de rand gevuld dat systeem. Alle geluiden verdwenen weer en we sliepen weer goed. Tot drie dagen later wederom het hele systeem leeg was. Dat was slecht nieuws. IK begon een speurtocht. Bekeek elke leiding, in ons huis van een ouderwetse kwaliteit waar nog nooit echt iets mee mis was geweest. Nergens sporen van lekkage. Dus dat kon het niet zijn. Wat wel? Wederom het onderhoudsbedrijf gebeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADie kwamen snel en de monteur, jawel dezelfde, meende dat ik mijn huis niet goed kende, er MOEST ergens lekkage zijn. Hij testte nog een keer de ketel, liep met mij langs wat pijpen en cv-platen, maar ontdekte ook niets. ‘Nergens flexibele leidingen in huis?’ vroeg hij me. Ik kon het me niet bedenken. Trouwens drie keer 15 liter water, dat moest toch ergens blijven? Zichtbaar? Nadat de man me had uitgelegd waar ik bij de ketel op moest letten mocht daar nog iets mis zijn, verdween hij. Mij in ongewisse achterlatend. Denken, analyseren, doorrekenen. Gelukkig gingen we naar onze geliefde en hiervoor beschreven vakantiebestemming en dachten even aan iets anders. Thuis gekomen direct het systeem bekeken, er was weliswaar water verdwenen, maar niet zoveel. Toch eens kijken onder de indertijd nieuwe keuken. Want, ik geef toe laat bedacht, daar lag een plintverwarming met flexibele slangen. En? Ja hoor, water aan de vingertoppen. DAAR zat het dus. Plint weggehaald, nog eens gekeken, experts er bij gehaald. Koppeling lekte. En kennelijk fiks. Dan krijg je een dilemma te verwerken. Want moet je dan de halve keuken laten slopen om er bij te kunnen? Of demonteren we die plintverwarming en koppelen de leidingen af. Dat laatste deden we en zie daar….geen lekkage meer en ook geen raar geluid uit de ketel. Waar je al niet druk mee kunt zijn bij 30 graden…..Maar wel een fijn idee dat we nu weer zonder vreemd gevoel in de maag kunnen douchen. En als het straks koud is in de keuken zetten we wel een bouwverwarming neer of zo…….

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening, Prive-mening

Taal

Spits - 01 - Scan10579Natuurlijk, het is een gratis krant en een gegeven paard mag je niet in de bek…uh…mond kijken, maar ik kan me echt ergeren als op de kop van een dergelijk geschrift een joekel van een taalfout staat. Als zelfs kranten- en/of koppenmakers daarvan enkel- en meervoud niet meer weten te onderscheiden gaat het bepaald minder met onze taalkennis en is mijn stelling dat het huidige onderwijs op dat punt niet deugt bewezen. Ik wandel, wij wandeleN. Ik show, wij showeN! Waarbij het woord showen een Anglicisme is. Maar dit terzijde. Taal is lastig, de Nederlandse voor hen die hem (evt.moeten)leren best ingewikkeld. Ik snap dat wel. En scholen zijn tegenwoordig zo bezig om iedereen op gelijk niveau te laten functioneren dat de achterblijvers het gemiddelde niveau van een klas bepalen. Het onderwijs staat op dat punt voor een bijna onmogelijke taak, nog verergert door de enorme eisenpakketten die de regelgekke overheid op de schouders van leerkrachten doet belanden om zo het eigen hachje te redden in tijden van bezuinigingen. En wie schrijft, blijft. Zoveel is zeker. Mits dat dan maar goed plaatsvindt en we taal- en stijlfouten iets proberen in te dammen. Wellicht is herkomst van de schrijver nog van belang. Sommige streken in ons land kennen het zgn. ‘stam plus altijd T’ principe, waardoor je daar hoort dat iemand aangeeft dat hij of zij loopt maar dan vanuit de ik-vorm. ‘Ik loopT wel even naar de bakker en haalT daar een brood’. Heel leuk, maar dan slechts als accent.

Verkoper2Wie het ook zo opschrijft doet de Nederlandse taal geweld aan. Ik zie Limburgers nog niet zo snel hun wonderlijke accenten omzetten naar schrift. Ook al is dat met carnaval schering en inslag, dan nog…. Het bekende inslikken van de ‘e’ bij provincialen kom je ook zelden tegen als men een brief schrijft of een artikel. Het is spreektaal en dan kan alles. Maar laten we met zijn allen wel trachten het ABN overeind te houden als zuivere taal zonder al te veel invloed van door zwakke opleiding en/of ruggengraat veroorzaakte afwijkingen. En oh ja, voor hen die menen dat zij die vrij van zonden zijn de eerste stenen mogen werpen, ook ik maak af en toe wel eens een foutje. Snelheid van handelen, te dikke vingers voor de kleine toetsen, net even te weinig tijd om de boel na te lezen. Kan zelfs in dit blog het geval zijn. U wilt me wel vergeven dan,  mag ik tenminste hopen en aannemen……

25 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening