Tagarchief: auto

Het verdwenen vliegtuig

AEM3Natuurlijk zijn we min of meer gewend geraakt aan het feit dat alles wat zich mechanisch voortbeweegt een keer onderwerp kan zijn van een grote crash. Of het nu treinen, bussen, auto’s, motorfietsen, metro’s of trams betreft, er is een moment dat deze dingen iets overkomt waarbij veel gewonden of doden vallen.

AEMW4Elk jaar verliezen in ons land vele honderden mensen het leven door verkeersongelukken, bij de Duitse buren hebben we het over iets van rond de drie duizend mensen. Mens zoals jij en ik, vandaag in goeden doen, morgen verdwenen. Toch vinden wij mensen het verlies aan mensenlevens door scheepsrampen en vliegtuigongelukken vaak veel traumatischer. Denk maar aan de ramp met de Titanic, een schip dat onzinkbaar werd geacht, maar na de aanvaring met een enkele ijsberg in de koude Atlantische Oceaan ten onder ging.

AEM2Als een varende Toren van Babel, vele honderden mensen met zich mee sleurend de diepte van de zee in. Vliegtuigen zijn ook altijd goed voor flink wat slachtoffers en we neigen er naar om daarvan aardig van de leg te raken. Kennelijk omdat we die vliegtuigen toch iets tegen natuurlijks blijven vinden, een mens is niet gemaakt om te vliegen en zo?

AEM1Ik heb al eens eerder hier opgebiecht hele mappen vol met vliegtuigcrashes te verzamelen. Juist omdat je dan op basis van de ervaringen met het ene vliegtuig kunt leren bij het andere. Maar dan moet je wel het wrak van die gecrashte machine vinden en nog belangrijker, de ‘zwarte dozen’ vol met vluchtgegevens. In het geval van de onlangs spoorloos verdwenen Boeing 777 van Malaysian Airlines is sprake van een raadsel. Immers, die kist is verdwenen,  terwijl hij roichting Peking onderweg was vanuit Kuala Lumpur. De ene theorie na de andere kwam voorbij. Van Aliens in UFO’s tot kapingen. Speculaties die we niet snel kunnen oplossen als we het wrak van die enorme machine niet vinden. Kan best zijn dat als ik dit publiceer die grote machine intussen is gevonden. Maar op het moment van schrijven was dit nog niet zo en bleken alle satellietbeelden van wrakstukken slechts afval van vissersschepen te zijn. So far for intelligence from Space. Radarsystemen die een dergelijk vliegtuig niet opmerkten, verkeerstorens die deze kist kwijt raakten, opsporingsvliegtuigen die niks vinden. Als er weer eens een 777 over mijn huis heen vliegt, op weg naar een of andere verre bestemming mijmer ik best wel eens. Wat als…. Blijft vreemd dat je een dergelijk groot vliegtuig met alles wat zo’n kist aan boord heeft zo maar kwijt kunt raken. Geeft toch aan dat we nog steeds te weinig van onze wereld weten, en de techniek soms ook wat beperkt overkomt in momenten van al dan niet bewust gekozen nood….

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Prive-mening, Reismening

Speelklok

WP_004632Ooit, heel lang geleden alweer, bezochten we het Utrechtse museum ‘Van speelklok tot pierement’. Wat ik me er van herinner is dat ht toen een beetje rommelige toestand was met veel, heel veel geluid uit giga-kermisorgels en zo. Daarna nooit meer de dringende behoefte gehad om er heen te gaan. Uberhaupt heb ik dat al snel met Utrecht als stad, voor een verstokte automobilist als ik ben is he ttoch een beetje een nachtmerrie door de vele lastig te bereiken kleine straatjes.

WP_004628Maar deze keer, het was een prachtige lentedag, reisden we per trein en dat is voor bezoekers aan de Domstad veruit het beste vervoermiddel om er te komen, mits die rupsen op tijd rijden natuurlijk. Onze bezoekdag was een lenteachtige zaterdag en dan is het aardig druk en gezellig in het Utrechtse. Om allerlei redenen die voor het verhaal van minder belang zijn, besloten we om toch maar eens even naar dat museum ‘van toen’ te gaan en te kijken of het lawaai nu meeviel. Dat deed het.

WP_004618De schitterende oude kerk waarin dit museum is gevestigd wordt uit en te na benut en je krijgt zo een uitgelezen kans om van piepkleine speeldoosjes tot enorme orgels te bekijken. Met een zeer handig ‘sleutelkaartje’ zijn veel van die werkende museumstukken in hun mooiste vorm, namelijk werkend, te bezichtigen of te beluisteren.

WP_004621Opvallend hoeveel sommige van die grote muziekmachines van vroeger leken in vorm en uitvoering op de latere CD-spelers. Je moet er even over nadenken maar dan zie je het. Voor hen die tot in de diepste diepten van de geexposeerde zaken willen geraken zijn er rondgangen en wat we daarvan mee kregen tijdens onze eigen zoektochten naar nog meer kennis en cultuur, wordt dit gedaan door bevlogen gidsen. Het museum (nieuwe naam Museum Speelklok) is een aanrader. Het vertelt heel veel over hoe wij mensen door de eeuwen heen muziek hebben gemaakt, ooit begonnen met kerkuurwerken, tot zaken als draaiorgels en automaten. Daarover komt er een speciale expositie aan die op 24 april a.s. haar deuren opent. Vast extra de moeite van een bezoekje waard. Met de museumjaarkaart heb je hier gratis toegang. U vindt het museum aan de Steenweg 6 in Utrecht en dat is vlakbij de Oude gracht. Utrecht kent daarnaast trouwens nog een paar musea die de moeite waard zijn. Wellicht ook eens een treinreisje aan wagen?

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Alle eendjes….

???????????????????????????????????????????Ik zal eerlijk toegeven dat ik er tot ons bezoek aan Berlijn in het jaar 2012 nooit mee bezig was. Waarmee? Badeenden! Van die plastic of stenen zwemmers die zich baseren op een echte eend, maar dan vaak uitgebeeld in de kleur geel en met een vrolijk smoeltje of speciaal jasje… In de Duitse hoofdstad was het intertijd een hele hype. Je zag die kleine plastic diertjes in fonteinen, ze stonden op auto’s, lagen langs de weg. Geen idee waarom dat zo ‘in’ was, maar bij een stad als Berlijn moet je je nooit echt gaan afvragen waarom dingen hip zijn of niet. Bij thuiskomst viel me na enige maanden op dat die beestjes ook ons land hadden bereikt. In allerlei vormen, maten en uitvoeringen. Winkelketens als Xenos bleken ze bijvoorbeeld plotsklaps te verkopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMaar ook winkels in het zuiden (vlak bij Duitsland?) verkochten hele bakken vol met die beesten, allemaal voorzien van speciale uitmonsteringen. Voor de Kerst, Halloween of wat ook. Ze zijn er die echt kunnen drijven, maar ook die direct bij contact met water kopje onder gaan. Er zijn er met trilmogelijkheid, meer bedoeld voor wat eenzamer dames of zo, en je hebt ze die door hun uitmonstering zo in de Kerstboom kunnen worden gehangen. Kortom, eenden genoeg. In onze grote stad kwam ik vorig jaar ineens een enorme badeend tegen. Die voer over de Amstel. Nou ja, hij dobberde min of meer, op zijn drijvende platform zat iemand die via de laatste veertjes van dat beest een buitenboordmotor bestuurde, waarmee het gele eendje tenminste vooruit kwam. Ik begon te twijfelen aan mijn persoonlijke verstand. Wat is dit? Eendenfobie dreigt. Ik zie ze overal en nergens. En als je ziet hoeveel van die beesten me intussen vergezellen….. Want door mijn enthousiasme en het delen daarvan op o.a. Facebook krijg ik steeds meer van die gele vogels aangeleverd. Vrienden, familie, zelfs vrouwlief. Allemaal hebben ze wel een bijdrage verzorgd.

????????????????????.Er reist een paar mee op het dashboard van mijn kleine flitser. Handig om KwekKwek bij me te hebben als TomTom het laat afweten of zo… Als ik de zeepjes of pins in eendenvorm niet meetel staan er nu 25 van die gele vogels om me heen. In een variëteit aan kleuren en maten. Lijkt wel een soort asiel voor zoekgeraakte plastic vogels. Maar nu is het genoeg hoor. Stoppen maar, voor ik het weet heb ik er weer een hobby bij. Op zich niets op tegen, maar waar laat ik ze allemaal…Dus kwekkerdekwek, snaterdesnater, eenden horen in het water. Zal ik ze maar opsturen naar Berlijn? Als dank voor het aangenaam verpozen???

18 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

Spiegeltje, spiegeltje….

2556763010_fea00675738,5 miljoen mensen in dit land rijden wel eens auto. Een nog wat groter aantal beweegt zich met andere vervoermiddelen door het verkeer, vaak is van doublures in dat gebruik sprake. Zo kan een verwoed automobilist ook een groot liefhebber blijken van ritjes op de racefiets. Meestal in de vrije uurtjes van de dag of in het weekend. Sommige stedelijke bewoners houden er naast een vierwieler ook een of andere tweewieler op na. Een scooter die in hun dagelijkse behoeften van al dat stadsverkeer beter bevalt dan de auto. Al was het maar door de enorme kosten voor parkeren. Hoe dan ook, voor al dat gebruik van die vervoermiddelen bestaan opleidingen. Je moet meestal een rijbewijs bezitten om met zo’n ding te mogen rijden. Als ik door de maanden heen eens om me heen kijk zie ik wel dat het bezit van het rijbewijs weliswaar het verlangen er naar deed temperen, maar het geen enkele garantie biedt op kwaliteit bij het gebruik.

altApoTKeYaQ2bsl0p1AhJewXdxP6J9m5qKdcO7J6KtN_A3Zo constateer ik zelf heel vaak dat die vervoermiddelen weliswaar veelal zijn uitgerust met spiegels en richtingaanwijzers, maar dat de bestuurders geen benul lijken te hebben van het nut van die dingen. Er wordt niet gekeken in die spiegels en richtingaanwijzers zijn kennelijk bedoeld voor watjes. Mensen die zich in hun auto nog wel aan de verkeersregels lijken te houden doen dit op de fiets ineens vaak niet meer. De stoep is hun fietspad, handen uitsteken doen ze niet aan en licht in de avonduren is voor kinderen of zwakkelingen. Ben je met meerderen onderweg, dan heb je alleen al daardoor voorrang. Uh…je hebt het wellicht niet, maar je neemt het. En brult en scheldt andere weggebruikers uiteraard van de weg. Gebodsborden is ook zoiets. Snelheidsborden zijn gemaakt om ons macholegertje te pesten. Maling aan hebben dus. Het bord dat zo duidelijk maakt dat je ergens niet mag inrijden is ook iets voor mafkezen, niet voor sommige macho’s. Gewoon tegen de richting in rijden en dan toeteren en foeteren tegen de mensen die vanuit hun recht op eenrichtingsverkeer op jou mopperen. Nog leuker is het om in dit land gewoon netjes volgens de meest zuinige methode gebruik te maken van je autootje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie wel eens heeft geprobeerd om 1 op 33 te halen door gemiddeld met 80km/u te rijden komt bedrogen uit. Van bestelauto’s tot zware trucks drukt men door tot op je achterbumper en probeert je zo tot gas geven of stoppen te dwingen waardoor het tempo weer omhoog kan. Passeerverboden doen we ook liever niet aan, vooral truckchauffeurs hebben daar best moeite mee. Vast te druk met koffiezetten, Wordfeuten of luisteren naar Dolly Parton. Kortom, er is veel mis met ons gedrag in het verkeer als gemiddelde Nederlanders hoor. En echt, weinigen zijn hier op deze regel uitgezonderd. Als er een regel is waar we ons aan houden is het de asociale wet van de sterkste.  En of we daar nu meteen de handen voor op elkaar krijgen is zeer de vraag. Voorlopig niet. Zullen we de rijopleidingen maar eerst eens wat verbeteren lieve mensen! Ook voor fietsers en scooterberijders??? En mag de politie wellicht ook eens echt controleren op huftergedrag i.p.v. verscholen in het struikgewas alleen de tol op te halen die soms het gevolg is van wat gescheur? Er is veel werk te verrichten! Doe dat dan eens! En de rest….kijk ook eens in de spiegel. Doe ik dan natuurlijk ook, niks mis mee!

9 reacties

Opgeslagen onder Automening, Persoonlijke mening

40

Leo in PiperSuperCub PH-NLG EHLE 140686Zoonlief werd onlangs veertig! Een mooie leeftijd, je staat dan nog midden in je eigen leven. Je hebt nog een lange weg te gaan naar een eventueel vruchtbare en gelukkige toekomst en je hebt de jaren van verwarring en pubertijd eindelijk achter je gelaten. Als het goed is natuurlijk. Wanneer je als ouder terug kijkt naar die leeftijd, er is immers zelden een kind te vinden dat ouder is dan zijn ouders, of er moet echt iets mis zijn gegaan in de genen of de geestelijke gesteldheid van de laatsten, kom je als Meninggever ineens uit op ‘wat deed ik toen ik die leeftijd bezat’. Jemig en dan moet je dus even terug in de tijd. Voor mij was dat een periode van heel hard werken.

Leo met Oldsmobile Cutlass Cruiser in 1988 Scan10019Ik beleefde in dat jaar een hectische periode. In een van mijn verslagen over de chefs zal ik daar nog wel eens over berichten, maar ik weet wel dat ik die periode niet altijd als de meest gelukkige zal beschrijven. Maar dan gaat het ook vooral over de carriere. Ik woonde toen nog in het Almeerse. Had nog krullen op de toen nog flink wat magerder bol. Reed in een enorme Oldsmobile Cutlass Cruiser Diesel, vloog regelmatig met mijn toenmalige vliegvrienden door het land en maakte gevlogen vakantietripjes naar Londen en Berlijn.

Scan10004-Cover Stabilo 1988Als hoofdredacteur van een luchtvaartblad was ik altijd druk met de gevleugelde vrienden in de vrije tijd… Zoonlief puberde er vrolijk op los, we hadden een hele reeks leuke en lieve vrienden en kennissen, om het over de buren maar niet eens te hebben. Ik zat elke dag in de file mensen, elke dag! Dat was dan wel weer even minder. Maar het minst was toch de enorme druk op de schouders van een bedrijf dat niet het mijne was, maar dat wel zo aanvoelde. Waar we met drie vestigingen, twee automerken voerden, en nog een hele trits tweedehands wagens in de markt pompten. Waar MT-meetings steevast zorgden voor de nodige stress. 1988 was qua jaar de opmaat tot wat me in 1990 zou overkomen. Helaas, dat wist ik toen nog niet. Maar goed ook. Als je 40 jaar oud bent moet je gewoon nog kunnen genieten. Een beetje ouder, maar nog steeds jong genoeg om dat nog te kunnen doen. Wat deed jij lieve lezer(es) toen je veertig was? Ben daar ook wel erg benieuwd naar, dus maak van je hart geen moordkuil….en vertel!

8 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Tram

3-asser GVB nadert Amstel

Mijn interesses voor de wereld van het vervoer beperkten zich niet alleen tot alles wat vliegt en gewoon op de weg rijdt en reed. Ook de in onze stad al een eeuw over gemeentelijke rails rijdende trams vond en vind ik interessant. Al moet ik toegeven dat een mooie blauwe tram uit de jaren dertig van de vorige eeuw me meer doet dan een nieuwe Combino. Natuurlijk weet ik ook wel dat die laatste veel comfortabeler is en meer passagiers kan meenemen dan die oude wagens.

ANE49 - Blauw tram 454 - met aanhanger Amstelveen - 050792 - Scan10122Toch hadden die voertuigen van weleer een enorme aantrekkingskracht. Amsterdam had vaak de opmerkelijke gewoonte om op verschillende lijnen ander materieel in te zetten. Zo kregen de chiquere buurten van de stad trams met afgesloten voor- en achterbalcons, en reed men in oost vooral met de oudste Beynumwagens. En die waren deels open!

combino tram ijburgHet GVB (Gemeentelijk Vervoer Bedrijf) zette in de jaren vijftig en zestig ook een reeks nieuwe trams in. Dat waren drieassige motorwagens met dito aanhangers. Mooi van vorm, maar aardig underpowered. Liefst zette men die combinaties in op lijnen zonder al te veel bruggen, want je had een aardige aanloop nodig om soms over een steil traject zoals een brug, heen te komen met die wagens.

tram03Lijnen 24 en 25 waren ideaal voor dat materieel en dat paste bij de buurt waar men doorheen reed. Van het Olympisch Stadion, via de chique Beethovenstraat en zo naar de Museumbuurt en dan via de Leidsestraat of op andere lijnen over de Ceintuurbaan linksaf de Ferdinand Bolstraat in. Waar wij woonden hadden we de lijnen 4 en 3 om de hoek. Lijn 4 was een lijn die dwars door Zuid heen liep richting het Centraal Station. Handige verbinding, jarenlang uitgevoerd met de oude blauwe spitsneuzen. Heerlijke trams staande bestuurd door mannen in dikke duffelse jassen en met een pet op de bol.

ANF21 - reclametram CS 050792 Scan10134Men bediende die trams door een rond acceleratiewiel in het midden van de neus van de motorwagens. Met de aanhangwagens verliep de communicatie via twee conducteurs, die bij een halte een fluitsignaal of belgeluid afgaven als iedereen was in- of uitgestapt. Die blauwe trams slingerden op snelheid heerlijk heen en weer. Op snelle trajecten, denk aan de lijn 13 richting de toen nieuwe westelijke tuinsteden leken het wel racebanen. Heerlijk! Ik zat in die buurt op het voortgezet onderwijs en die school lag goed bereikbaar voor Lijn 13, als je via het C.S. reisde.

GVM Tram lijn 14 RembrandtpleinAl snel wist ik precies welke wagens goed reden en welke niet. Ach, het is een soort gekte, ik geef het toe. Sneeuw, ijs, kou, het waren avontuurlijke omstandigheden. Toen men andere trams ging gebruiken verdween het avontuur. De blauwen vertrokken, de drieassers, de geleden, de dubbelgeleden, allemaal museumwerk. Gelukkig is er een museum, en die exploiteren een enkelspoorsbaantje tussen Amsterdam-Zuid en Amstelveen. Ik heb er wel eens gebruik van gemaakt in de zomer, maar ze rijden iets van 15km/u. Leuk voor de sfeer, maar dat gevoel van macht wat ik indertijd voelde, op volle snelheid richting Amsterdam-West, nee, dat kwam niet terug. En komt dat vermoedelijk ooit niet meer. Nooit meer…

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Historische mening

Maastricht, Aken en nog wat andere geneugten..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We zijn al weer even terug hoor, maar toch is de herinnering nog aardig levendig. We waren een paar dagen naar het zuiden. Onze favoriete-dicht-bij-de-grens-stad Aken en voor de overnachting een fraai hotel aan de rand van de Limburgse hoofdstad. Als iets me een gevoel van mini-vakantie belooft, dan dit en met dank aan vrouwlief kregen we het nog rond ook voor een lekker prijsje. WP_001897Midden in het hoogseizoen. We kenden het hotel al, waren hier al eens eerder. Precies goed voor onze wensen en verlangens. Al was het maar om het tweepersoons bad op de kamer.  Aken was weer bron voor het nodige leuks. Zaken die de verzamelaar in mij vrolijk stemde. Jammer genoeg geen nieuw leeswerk, maar ik moet bekennen dat ik de afgelopen maanden al elders in Duitsland een paar maal goed geslaagd was. Zodanig goed, dat ik nog wel even iets te lezen heb. Dat Aken bouwt trouwens als een gek aan haar toekomst. Waar ooit kleine winkeltjes trachtten het hoofd boven water te houden is nu sloop en nieuwbouw aan de gang en verrijst vermoedelijk een soort shoppingcentrum zoals we dat al kennen uit Essen, Oberhausen en Dortmund.

WP_001946Het zal wennen zijn, maar het maakt de stad voor shoppers als wij zijn, vast nog interessanter. Vlakbij Aken gingen we ook nog even de Vaalserberg op. Drielandenpunt, al was het maar om de nostalgische gevoelens. Heerlijk op een terrasje, in de wind, uitkijkend over de Duitse vlakten onder de enige berg die Nederland rijk is.. Voor de terugreis legden we een route in via het veel dorpser Heinsberg. Leuk plaatsje, op pakweg 30km vanaf Roermond in Duitsland te vinden.

WP_001954Gezellig, waar het goed toeven is op een terras, waar men een aardig winkelaanbod heeft en parkeren nog voor een prikkie mogelijk is. Toen we ook daar gelaafd waren en de kleine flitser was afgeladen met Duitse lekkernijen, reden we naar Roermond voor nog meer genoegens. Alles bij elkaar een leuke reeks dagen vol zaken die wij nu eenmaal fijn vinden. Eten, drinken etc.  En dat bad? Fantastisch! Net als het weer…want als het eenmaal zomert dan zomert het in die hoek van het land nog een stukje extra. Het scheelde zes graden met onze woonomgeving. En dat is veel kan ik je melden….heel veel…

10 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening, Hobbymening