Het wezen van Europa

OLYMPUS DIGITAL CAMERANadat we net de Gemeenteraadsverkiezingen hebben verwerkt, komt binnenkort de Europese variant op ons af. Voor veel mensen een extra reden om niet te gaan stemmen. Die emotie snap ik trouwens eerder dan wegblijven voor lokale keuzes maken. Europa is voor ons Nederlanders tegenwoordig toch vooral een bureaucratisch geheel, waar mensen in het daar functionerende parlement terechtkomen die in Den Haag ofwel zo zijn uitgediend dat ze niet meer aan de bak komen en toch nog een vet betaalde baan moeten hebben om ze van de straat te houden. Dat vet betaalde karakter van die baan is vele Nederlanders een doorn in het oog. Ook voor mij. Ik zie er weinig nut in eerlijk gezegd. Temeer omdat Europa in tijden van crisis bijna niet in staat bleek om haar eigen financiële broek op te houden. Het is aan de Duitsers te danken dat de boel overeind bleef en dat de financiële infusen in vrijwel alle Zuid-Europese landen nog steeds Euro’s Made in Germany in de bloedbanen van de economie van die landen injecteren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERABij de crisis in Oekraïne bleek dat Europa politiek ook een dom spel speelt. Het verleidt sommigen om de revolutie te prediken, maar als er dan een felle en voorspelbare reactie uit (in dit geval) Moskou komt, blijkt Europa een tandenloze tijger. Europa is dus vooral een idee, het is een economische eenheid en de politieke conditie van dat geheel is niet zoveel meer dan een federatie van volken die geen oorlog meer willen maar winst maken. Op zich een prima gedachte en wellicht daarom alleen al een reden om het hele verhaal overeind te houden. Tenslotte kenden we de afgelopen 69 jaren geen echte oorlogen meer binnen ons deel van de wereld, maar dan moet ik me uiteraard beperken tot de oude lidstaten van de EU, waartoe ook Nederland behoorde.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAUitbreiding met landen uit het vroegere Oostblok was op zijn zachtst uitgedrukt niet zo verstandig. Oekraïne is naar mijn onbescheiden mening geen echt Europees land als we kijken naar de mentaliteit en complexe bevolkingssamenstelling. Samenwerken prima, lidmaatschap nee. Maar dat zal men in Brussel niet willen accepteren. Uitbreiding zorgt ook voor meer macht. Denkt men…. Een land als Turkije staat ook nog op de rol, lijkt me een zeer onverstandig besluit. Het is de ergste dictatuur in onze omgeving van dit moment en dat past zeker niet bij de liberale gedachten die wij in Europa intussen koesteren over een open en eerlijke samenleving waarin plaats is voor iedereen. Ook voor mensen met een compleet van de onze afwijkend geloof of cultuur. Als je zo redeneert, moet je ook Wit-Rusland of zelfs het Rusland van Poetin aan laten sluiten. Zouden we dat overwegen? Echt? Tja, dan maken we wellicht kans om tenminste met een leger van enige omvang indruk te maken op agressors in de wereld die uit zijn op werelddominantie. Maar ik vrees dat ik nu een brug te ver heb gebouwd. Dus kiezen we binnenkort gewoon weer voor de banenmachine die in elk land zorgt voor een onderdak van al die politici die in eigen land geen kans meer maken op een kieslijst. Of is dat nu al te cynisch??

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Politieke mening

Bloot gewoon?

CarnavalAls we de mens eens vergelijken met de dieren valt al snel een groot verschil in gedrag op. Wij kleden ons aan alsof we bang zijn ook maar iets te moeten laten zien aan andere mensen die daar niets mee te maken hebben, waar de meeste diersoorten gewoon in hun blote bast van geboorte tot dood rond hobbelen op deze aarde. Nu hebben veel dieren van nature een soort vacht, die beschermt tegen warme of kou. Maar wij mensen verschillen natuurlijk ook nogal in ons denkpatroon van de dieren. Wij hebben vanaf de geboorte iets meegekregen van onze voorouders, namelijk schaamte. Het  eigen lijf is bloot kwetsbaar, we schamen ons voor bepaalde onderdelen aan dat lijf en dus verbinden we daaraan de in de cultuur vervatte verplichting het helemaal of op specifieke onderdelen extra te verbergen.

20140216_workshop__mg_9552Daarom ook voelen we ons soms besmuikt als we in sauna of bijvoorbeeld op het strand helemaal bloot zouden moeten verkeren. Veel van dit gevoel is ons opgelegd door cultuur of aangehangen geloof. En omdat vooral die zaken met elkaar vermengd zijn geraakt gedragen we ons allemaal zodanig dat het algemeen aanvaard is en niemand het in zijn bolle schedel haalt om bijvoorbeeld compleet bloot over een drukke straat heen te gaan rennen. Toch is dat bloot zijn een meer dan natuurlijke toestand. We komen zo ter wereld en in sommige culturen (vaak niet de westerse of door andere culturen aangestuurde) blijft men het hele leven naakt omdat dit domweg een uiting van schoonheid is en kleding een gruwel. Veel van die volken vonden we vroeger o.a. in de Stille Oceaan op de vele eilandrijken daar en de eerste westerse ontdekkingsreizigers vielen zowat van hun geloof toen ze de meest schitterende mensen compleet bloot zagen rondlopen en daarbij ook nog eens gelukkig bleken of in Europese ogen, schaamteloos. Erotiek speelde uiteraard een rol en doet dit nog steeds. Vooral de christelijke predikers verbonden die zaken dan ook met elkaar, bloot leidt tot onkuisheid en dat weer tot zonde en daarom moesten de kleertjes aan en de handen boven de lakens.

942218930_350117ef9a_mIn de kunstgeschiedenis is veel terug te vinden van ons denken op dit punt. Door de eeuwen heen. Met soms een periode van grote openheid op blootgebied en die periode dan weer afgelost door een periode van even grote preutsheid. Dictaten uit Rome of anderszins maakten dat we dan weer terug gingen naar de complete lichaamsbedekking. Grappig is ook hoe we vroeger aankeken tegen badmode. Ging men aan het begin van de vorige eeuw te water, was dit in een soort jurk of hansop die alles bedekte behalve de handen en de voeten of het gezicht. Een eeuw later lagen we bloot te spartelen in de golven en genoten alsof we in het Paradijs verkeerden. Bloot als richtlijn voor hoe ver onze cultuur is gevorderd? Of is het juist omgekeerd evenredig? Hoe minder bloot hoe ‘groter’ de beschaving? Het blijft een wonderlijk fenomeen. Al groeit het aantal FKK stranden gestaag en zijn nudistencampings ook voor gezinnen met kleine kinderen tegenwoordig machtig aantrekkelijk en ook populair. Zal ik dan voortaan in de sauna ook maar eens mijn zwembroek uittrekken? Moet ik nog even over nadenken, maar wie weet……

4 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Erotische mening

Mompelen

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe nieuwe metro bracht ons comfortabel en snel richting onze bestemming voor deze dag, het Amsterdamse Centraal Station. Op een van de bovengrondse haltes stapte een morsig mannetje in. Ongeschoren, vuil jack, wonderlijke grijs gemeleerde broek van een dikke bijna wollen stof en afgetrapte sportschoenen. In zijn handen droeg hij twee plastic zakken. Een gebit had hij niet (meer), hij had daardoor een beetje wonderlijk uiterlijk met invallende wangen als hij zijn mond bewoog. De man plofte naast een mooie Indiase jonge dame neer, die niet op of om keek en bezig bleef met haar Smartphone. De man begon te praten. Tegen niemand in het bijzonder, of wellicht juist wel, maar dan zagen wij zijn gezelschap in ieder geval niet. Het was meer gemompel. Met af en toe een herkenbaar woord. Bij elke tussenstop die de metro maakte stond hij even op. Keek in het rond en ging dan weer mompelend zitten.

Zijn ogen schoten schichtig langs de mensen in de wagon van het OV-systeem laten gaan. Niet ver voor het Amstel Station vroeg hij ineens aan de mensen om hem heen of deze halte misschien ‘het Centraal Station’ was. ‘Nee hoor, dat is nog een paar haltes verder’ kreeg hij als antwoord. De vraag op zich was grappig, want in die nieuwe metrostellen van het GVB  staat de naam van het station waar de metro heen rijdt door middel van digitale schermen aangegeven in het formaat 60x60cm, recht tegenover ongeveer elke zitbank. Daarnaast roept men de bestemming en volgende station ook nog eens om. ‘Volgende stop…Amstel Station, deze trein rijdt naar Centraal Station’ en dat nog eens in drie talen ook. De man mompelde onverstaanbaar verder. De jonge dame naast hem was een half metertje opgeschoven, kennelijk was er nog iets wat hem typeerde, zijn geur. Toen de trein stopte aan het perron van het Amstel Station en de deuren zich openden stapte de man alsnog uit. Kennelijk waren de stemmen waarmee hij converseerde sterker dan de realiteit. Hij slofte langs de metro richting uitgang. Keek niet op of om, maar praatte maar door…Zijn geur bleef nog een paar haltes hangen in de metro. Was verdwenen toen wij ook uitstapten. Soms heeft Onze Lieve Heer wonderlijke kostgangers….

12 reacties

Opgeslagen onder Verhalen zonder mening

Spiegelreflectie

Huisarts - 1Iedereen zal van wat ik nu schrijf vast iets herkennen. Je zelf inbeelden dat je iets hebt dat iemand uit je omgeving in het echte leven ook bezit en waaraan driftig gesleuteld wordt of erger. Een vorm van spiegelreflectie, waarbij jij je spiegelt aan de patient(en) en voor bijna zeker voelt dat ook bij jou de van de ander bekende kwaal aanwezig is. Onlangs sprak ik er over met de partner van een zieke vriend. Zij had bij het minste geringste afwijkende gedrag van haar eigen lijf ineens het idee dat zij precies hetzelfde had als haar man. Zelf is het voor mij heel herkenbaar. Ik zal er nooit om lachen, weet gewoon hoe vervelend dat gevoel is.  Je leeft zo intens mee met degene die lijdt onder kwaal en gevolgen dat je zeker weet dat elk pijntje dat jouw lijf af en toe even dwars zit te maken moet hebben met…… Een pijnlijke knie zal zeker leiden tot een knieoperatie zoals die en die dat ook moest ondergaan. Een vervelend buikpijntje past bij de symptomen voor darmkanker, een oplopende hartslag kon wel eens duiden op…. Toen ooit op enorm jonge leeftijd een zeer geliefd familielid overleed, keek ik met angst en beven naar zijn leeftijd en was blij toen dat levensjaar voor mij zelf op enig moment voorbij was.

dentist at work, anesthesia injectionToen ik onlangs een bepaalde leeftijd had bereikt waarop twee van mijn directe voorvaderen hun einde vonden, slaakte ik wederom een zucht van verlichting toen dat allemaal voorbij was en ik mijn nieuwe levensfase mocht vieren zonder al te veel kleerscheuren. Is iemand in de omgeving verkouden of grieperig, weet ik zeker dat ik bij de eerste nies precies hetzelfde ga meemaken. Het tegendeel is overigens waar, de eerste verkoudheid moet me nog treffen in de afgelopen negen maanden of zo.  maar toch… (Afkloppen natuurlijk..). Het is overigens niet zo dat ik er de hele dag mee bezig ben hoor, maar allerlei medische verhalen zijn niet voor mij bestemd. Omdat ik ze onmiddelijk vertaal naar mijzelf. En daarin blijk ik niet de enige als ik af en toe eens met de mensen in mijn sociale omgeving babbel. Het is iets ingebeelds, vast wel, maar kennelijk ook heel menselijk. En daar ben ik dan weer blij om. Heb ik toch nog iets dat lijkt op het gemiddelde. Als niemand anders daar nu maar last van heeft vanaf dit moment…

17 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijke mening

De eerste keer; in een straalverkeersvliegtuig!

3309151 - BAe Trident Two G-AVFG BA EHAM Scan10108In deze serie verhalen uit mijn eigen persoonlijke geschiedenis, neem ik de lezer mee terug naar het jaar 1972. Ik was nog op een leeftijd dat ik veel moest leren en in mijn toenmalige Schipholse werkkring ging dat snel. Een van de relaties waarmee ik indertijd een zeer goede zakelijke band onderhield was de B.E.A., oftewel British European Airways. Dat was samen met de BOAC (British Overseas Airways Corporation) een soort staatsbedrijf waar bijna meer mensen werkten dan er passagiers werden vervoerd en zo kon het voorkomen dat een lading spullen van onze klanten die we via BEA/BOAC verzonden er langer over deed om op de plaats van bestemming te komen dan wanneer we dat spul hadden verzonden met een zeilclipper. Toch waren die lui van BEA op Schiphol geweldig om mee om te gaan. Ze waren puur Nederlands, maar hadden vast in hun leven een injectie Britse humorgenen gekregen, want alles wat mis ging werd met de mantel der humor bedekt en op die manier werd je nooit boos op de boodschappers. Zo nam met soms de telefoon aan met ‘British Railways, goede morgen/middag…’. Hoe relativerend wil je het hebben?

211816 BAe Trident 1C BA land Spl 0878 Scan10621Toch moesten we als ‘agenten’ in de praktijk eens zien hoe dat er eigenlijk aan toe ging daar op dat enorme vliegveld Heathrow bij Londen. En zo kregen we de uitnodiging om op de 24e februari van dat jaar 1972 mee te vliegen voor een dagtrip naar Londen. Inclusief lunch, diner en een bezoek aan Windsor Castle. We zouden vliegen met een Brits verkeersvliegtuig, een Trident 1C en dat was altijd al een van mijn favorieten geweest. Toen ik er mee had gevlogen was dat ook meteen de eerste keer in een jet. En wat voor een. Die Tridents hadden drie krachtige Rolls Royce straalmotoren aan de staart en de vormgeving van die machines was bijna fututistisch. Alleen Britten konden zo een vliegtuig ontwerpen. Aardige bijkomstigheid was ook dat die machines waren uitgerust met een door Decca geleverd elektronisch systeem waarmee je automatisch kon landen in geval van mist of slecht zicht.

London 1Vinden we nu allemaal normaal, indertijd was dat hypermodern. Daarnaast kende die Trident nog een paar bijzondere eigenschappen. Doordat de vliegtuigen speciaal voor de BEA werden gebouwd, leken ze in niets op hun Amerikaanse tegenhangers, zoals de Boeing 727. De Trident was een beetje ‘underpowered’ maar was in de landing net een soort steen. Zelden meer in een vliegtuig gezeten dat zo hard naar de landingsbaan afdaalde en zijn wielen neerzette. Jemig de pemig. Het was een gedenkwaardige dag. Inclusief stakingen in Engeland, lichtuitval in de restaurants waar we aten en zo meer. Maar dat was meer het geval in Londen zelf. De Trident deed zijn uiterste best mij te overtuigen van de Britse kwaliteit. Goed dat dit lukte, want met die loods die ik daar zag zou ik nooit een warme relatie opbouwen. Wat ik constateerde maakte eens te meer duidelijk dat die combinatie BEA/BOAC indertijd geen beste was. Wel veel mee en om gelachen en dat is ook wat waard. En die tocht in die Trident zal ik nooit meer vergeten. Kijk, niet voor niets gedaan…dus en het was mijn eerste ervaring met een straalvliegtuig. Er zouden er meer en veel volgen. Maar nooit meer met een Trident….dat niet!

4 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Afstand relativeert…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben geen mens die verre reizen nog hoog op het persoonlijke verlanglijstje heeft staan. Zal komen door de vele, vele trips die ik de jaren die nu achter me liggen heb gemaakt. Zakelijk of prive. Van hot naar her, van hier naar daar. Wat je extra krijgt als je reist is dat het ‘thuisgevoel’ relatief is en snel omgeschakeld kan worden als wij mensen ons hoofd op een soortgelijk kussen kunnen neervlijen als thuis als bekend ervaren. Kijk, een hotelkamer of appartement aan een snelweg is wel even wennen wanneer je zelf uit een heel stil dorp komt. Maar ik weet uit ervaring dat een niet te ver van je logeerbed staande kerkklok die er een gewoonte op nahoudt elk uur even te klinkelen bijster goed is voor een zekere slapeloosheid. Daar kunnen de vliegtuiggeluiden van mijn normale woonstek niet tegen op. Maar dat zou voor anderen wel eens een nacht vol slapeloosheid kunnen opleveren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAToch voel ik me vaak na een paar dagen wel thuis op mijn nieuwe plekje. Dat geldt ook voor verhuizen. Als ik terugdenk aan de drukke straat waarin ik werd geboren en een paar jaar van mijn vroege jeugd doorbracht, is het een wonder dat ik zo makkelijk kon wennen in het huis waar ik terecht kwam toen ik verloofd en getrouwd raakte. Andere omgeving, volkomen vreemde geluiden en geuren, maar toch sliep ik er als een roos en voelde mij er snel thuis. Bij onze meest recente verhuizing van het nieuwe terug naar het oude land, was ik er van overtuigd dat het wennen lang zou duren. Het was opmerkelijk anders. Wat ooit mijn thuis was, bleek binnen een week ‘oud’ en onderdeel van de geschiedenis. Het toen nieuwe thuis had me snel omarmd en de geluiden hier bleken gewoon geroezemoes op de achtergrond waar ik heel snel aan was gewend. Wat ik wel merk is dat de grote drukte van de steden me soms enorm kan opslokken en vermaken, maar dat ik er niet aan moet denken dat ik echt in die centrumdrukte zou moeten leven. Elke dag weer, burengeluiden, verkeer, sirenes…. En toch doen miljoen mensen dat en die slapen ook gewoon en genieten juist van dat drukke. Onze woonbuurt is een oase van rust daarbij vergeleken en dat zou ik graag zo houden. En als het me te rustig is kan ik altijd nog een weekje hier of daar gaan logeren. Wedden dat ik me dan al snel thuis voel? Tot het gevoel van heimwee gaat kriebelen en ik zo terugverlang naar het eigen straatje en bed dat het zeer doet…..Maar daarvoor hoef ik echt niet acht of twaalf uur te vliegen….:)

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

Hoger opgeleiden gevoelig voor alternatieve genezers…

Dokter aan het werk..De kop suggereert een zekere ironie ten aanzien van het onderwerp, maar ik moet u teleurstellen, dat is niet het geval. Ik kreeg slechts een bericht van het CBS toegestuurd waarin statistische gegevens rond het bezoek van de Nederlandse bevolking aan wat in de volksmond ‘alternatieve genezers’ heten te zijn werden gegeven. Het blijkt dat 1 miljoen medelanders gek zijn op deze vorm van genezing, dat het overgrote deel daarvan boven de 30 jaar oud is, maar vaak niet veel ouder dan 75 en dat de grootste groep HBO/WO-niveau meekregen qua opleiding. Je zou dus kunnen bedenken dat als iemand iets beter op de hoogte is van zijn/haar mogelijkheden, de alternatieve arts het gevoel geeft meer of echt iets doet aan de al dan niet vermeende kwaal. Van de mensen die een alternatieve genezer bezoekt heeft 63% een langdurige aandoening die niet wordt opgelost door de reguliere geneeskunde.

Medische procedures-1Soms is het van belang dat een genezer/alternatieve arts gewoon aandacht geeft aan de patient(e). Alleen al het feit dat twee keer zoveel vrouwen als mannen naar een alternatieve arts gaan geeft al aan dat dit met erkenning van de kwaal en aanhoren van de klachten te maken zal hebben. Vrouwen lijken nu eenmaal meer kwalen te hebben, en ze voelen zich vaak overvleugeld door de kennis van de reguliere geneeskunde en het gebrek aan tijd dat deze artsen beschikbaar stellen voor hun patienten. Overigens worden we niet massaal zweverig, want de mensen die naar gebedsgenezers gaan zijn op de vingers van twee handen te tellen. We zijn gekker op fysiotherapeuten, osteopaten, chiropractors, homepaten en vooral acupuncturisten.

1_NV03VVG4Jaarlijks gaan 250.000 mensen richting zo’n naaldjessteker voor verlichting van pijn of andere klachten. Moet toch te denken geven! Niet alles is kennelijk met een pilletje op te lossen en de bekende techniek om mensen met een kluitje in het riet te sturen werkt niet. Tenzij je dat kluitje verpakt als een klontje boter. Dan wordt het anders. Hoe dan ook, ‘alternatief’ is best populair en het is opmerkelijk dat ook onder huisartsen zulke praktijken worden gebruikt. Mij maakt het niks uit. Als het maar helpt. En niet te duur is natuurlijk. Ingestraald water en Afrikaanse gebedsgenezers zijn voor mij niet weg gelegd. En ik ben allergisch voor naalden. Zal daardoor vast komen dat ik er nog nooit ben behandeld. Maar wie weet, komt dat nog. Ben er voldoende voor opgeleid denk ik..

21 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening