Mistige anekdote..

Mist, nu al dagen lang hetzelfde gebrek aan uitzicht vanuit mijn kantoorkamer. Ik ben al blij als ik de overkant van ons hofje kan zien, over gebouwen en andere uitzicht bepalende zaken heb ik het maar helemaal niet meer. Zelfs de Arena is niet te zien en dat lijkt op zich niet zo erg gezien de soap die zich daar dezer dagen afspeelt. Maar die heftige mist doet me terugdenken aan een periode waarin we ook eens in zo’n hardnekkig mistveld verzeilden en dagenlang te maken hadden met gestremde vliegverbindingen. Net als nu vielen op Schiphol, mijn toenmalige werkplek, de vliegtuigen bij bosjes uit. Maar de economie draaide nog wel door. En zo kwam er bij het bedrijf waar ik toen mijn exportwerkzaamheden verrichte een ‘spoedzending’ binnen die absoluut moest worden doorgevoerd naar Antwerpen. Opdrachtgever was Bayer, niet de kleinste van alle Europese bedrijven, en het onderdeel dat wij hadden ontvangen bleek een afsluiter die een kilo of honderd zwaar was. Maar het was een relatief compact ding. Goede raad was duur. De ontvanger zat er om te gillen, en wij waren als bedrijf zeer servicegericht. Dus we zouden hem met de privé-auto van mijn toenmalige chef even gaan brengen. Dat was een man die altijd in was voor een lange rit, hij ging indertijd ‘zelfs’ met de auto op vakantie naar Zwitserland. Dat was best ver met de toenmalige auto’s. Zijn bedrijfsvervoer was een Ford Taunus 15MRS. Een auto die weliswaar snel was maar waarvan de verlichting niet bepaald kon worden vergeleken met wat we nu meevoeren op onze vierwielers. De dichte mist bleek tot aan Utrecht wel mee te vallen, 100-200mtr zicht soms en dan kan je nog wel enig tempo aanhouden. Maar toen we richting Breda gingen werd het al snel vijftig meter of minder. Het tempo werd steeds lager, het was intussen een uur of negen in de avond, en je zag echt geen hand voor ogen. Toen we de grote rivieren passeerden wisten we werkelijk niet of we over een brug reden of over de daken van de huizen, je zag werkelijk niets. Reden we nu links of rechts van de weg? Ik overdrijf niets als ik stel dat we net vijf meter zicht hadden op zeker moment en van enige navigatie was al nauwelijks sprake meer. Toch worstelden we ons langs de regionale Brabantse wegen naar Wuest-Wezel waar je toen nog langs de douane moest. Het stuk lading moest worden bekeken en het bijbehorende document gestempeld. Het oponthoud bij de grens was wel even lekker. Men had zelfs een koffieautomaat en dat spul kwam erg van pas. Daarna moesten we door naar de industrieterreinen van Antwerpen. Alsof iemand aan de gordijnen morrelde, het  zicht werd ‘beter’ we hadden weer250 meterof zo om vooruit of opzij te kijken. Bayer werd gevonden, ‘Baas Ruud’ was een prima navigator. Het enorme stuk lading werd gelost en wij togen opgelucht weer terug op weg naar huis. Het was inmiddels middernacht. Opvallend was wel dat we meer licht op de weg hadden dan op de heenreis. Logisch, want met 100kilo lading in de kofferbak hadden die koplampen eigenlijk constant naar de hemel geschenen. Toch stonden we soms best doodangsten uit als we weer eens helemaal niets zagen en op de tast terugreden naar huis. Om een uur of half drie lag ik uiteindelijk in mijn Amsterdamse bedje. Een avontuur was afgesloten. Mist is verraderlijk, maar wie zijn hersens gebruikt en ogen goed de kost geeft komt veilig op zijn plek van bestemming. De volgende dag was het op Schiphol weer een beetje normaal geworden. De mist waaide weg, het begon te stormen en we vergaten die mistige rit naar het zuiden al snel. Tot dezer dagen soortgelijke omstandigheden zich openbaarden en een lange rit een dezer dagen staat ingepland. Van mij mag het gaan stormen nu……

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

11 Reacties op “Mistige anekdote..

  1. Soms doe je dingen die gevaarlijker zijn dan je op dat moment bewust bent.
    Een verfrissend zuchtje wind vind ik ook wel lekker.
    Vriendelijke groet

  2. Mooi avontuur Leo.
    Vorige week zondag, toen ik mijn vrouw en twee dochters van Schiphol ging halen was het ook de hele weg behoorlijk mistig, maar met de moderne auto is dat niet zo’n groot probleem als vroeger. Een voordeel had het ook nog, door de mistwaarschuwingen op de radio was het heel rustig op de weg.

  3. Bob

    De mist is hier in Thüringen bijna twee weken blijven hangen. Sinds afgelopen donderdag/ vrijdag is het beter geworden. Zou eigenlijk bij jullie ook zo moeten zijn nu.

  4. Blij dat je heelhuids thuis kwam! X

  5. Héél vermoeiend dat rijden in de mist. Wat dat betreft komen wij er vandaag goed af er schijnt zelfs een zonnetje.
    Groetjes.

  6. Wij werden inderdaad ooit in Friesland door zo’n erwtensoep overvallen ,bijna onvoorstelbaar dat je uit het autoraampje hangend moet zoeken naar de belijning op de weg .Het overkwam ons nóg eens in een oudejaarsnacht ,héél angstig rijden ! Doe voorzichtig hé ,wel thuis!

  7. Bertie

    Service zeg! Dat hoorde ik wel eens anders!
    Ja die mist, altijd een angstig gebeuren. Niets zien, nauwelijks wat horen. Griezels uit Londense films komen in je gedachten. Jèk.

  8. Jou wel heel mooie geschreven mistverhaal doet me aan een ander avontuur denken toen ik nog heel jong was en er ook zo’n dichte mist hing: mijn moeder moest de auto uit en liep voor mijn vader uit om de weg aan te wijzen. We zaten allemaal met de poepers, bang dat het wel eens slecht aflopen zou. Gelukkig was dat niét zo, net zoals dat bij jou het geval was. Mist is een heel verradelijk ding: er gebeuren de grootste ongelukken in… Maar wat een service beschrijf je daar!
    Hopelijk is het daar nu bij jou iets beter lieve neef en kan je er ondanks alles, toch een fijne dag van maken!

  9. Mooi verhaal Leo! Afgelopen zondag heb ik iets vergelijkbaars meegemaakt toen ik richting de Hoge Veluwe reed, je zag geen hand voor ogen. Gelukkig was het rustig op de weg!
    groetjes,
    Elmar

  10. Een schitterend verhaal Leo, vol spanning heb ik het gelezen.
    dat waren nog eens “woeste” tijden met minder verkeer dan nu.
    O.T. Heb je onze log “Koninklijk” nog gelezen? Toch wel met
    een knipoog naar jou geplaatst.
    Grtz Albert

  11. Inge

    Ik smste manlief maandagochtend al: ik denk dat ik op werk ben aangekomen maar zie en hoor geen vliegtuigen……. Het was een hele kleine wereld voor een paar dagen.
    Een lekkere herfststorm is altijd verfrissend 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s