Tagarchief: Duitsland

De eerste keer; Duitsland!

9)Leo op Puch 1967 10014Die eerste keer samen op vakantie. Best spannend! Jong (17 jaar) en onbezonnen had ik nog het idee dat ik wel even op de brommer van Amsterdam naar Valkenburg, waar we in de buurt zouden logeren, zou kunnen rijden, maar achteraf bleek de trein toch handiger. De al eens eerder beschreven ervaringen van mijn oudere broer met onbetrouwbare tweewielers die de toenmalige brommertjes toch vaak waren,  gaven de doorslag. Dus met de trein naar Maastricht en aansluitend met de bus naar Valkenburg. Daarna nog een stuk lopen, want we logeerden in het boven op de Cauberg gelegen Berg en Terblijt bij mensen die we kenden van de vakanties van mijn ouders. Omwille van de goede zeden sliepen we in aparte huizen, anders waren we niet weg gekomen…… Het was een leuke trip, nog altijd gekoesterd, maar tijdens onze vakantie in dat zuiden van Limburg bedachten we ons dat een keertje kijken over de grens toch ook wel iets spannends had. Bij de Valkenburgse bus- en reisondernemers in dit dagen had men een heel lijstje aan dagtripjes in de aanbieding, een daarvan ging richting Monschau.

Monschau 1Voor mij zo de eerste keer naar Duitsland. Spannend! Monschau ligt op een uurtje of twee rijden vanaf Valkenburg, beetje tegen de Belgische grens, onder Aken en aan de bovenkant van het befaamde Eifelgebied. Vergelijkbaar met Valkenburg qua toerisme, maar met heel fraaie vakwerkhuisjes en soms wat actievere waterstromen. De Rur (Roer) loopt dwars door de stad heen. De hoogteverschillen zijn er wat heftiger dan in het Limburgse landschap. Althans, zo staat het me in de herinnering. Een kasteel domineert het beeld voor de toevallige toerist. Als zo vaak uitkijkend over de vele straten en stegen. Wij liepen er heen en weer, aten wat, kochten een souvenir en stapten na een paar uur dwalen weer in de bus terug naar Valkenburg.

Monschau 2 imagesPas later waardeerde ik het feit dat ik ‘zowaar in Duitsland’ was geweest. Tegenwoordig is Monschau nog steeds een toeristenmagneet van jewelste. De straatjes en huizen zijn in pakweg 300 jaar niet veranderd, en wie even vanuit Nederland die buitenlandse sferen wil proeven komt hier wel aan zijn of haar trekken. Gek genoeg ben ik er nooit meer terug geweest. Ben wel in de Eifel op stap geweest, meerdere keren zelfs, maar nooit terug naar dat plaatsje waar mijn liefde voor het Duitse land toch eens begon. Misschien kwam het wel omdat ik toen dat samen op reis zijn nog spannender vond. Op die leeftijd ook niet onbelangrijk…

6 reacties

Opgeslagen onder Historische mening, Persoonlijke mening

Nordhorn revisited!

??????????????????????????????????????????.Van alle bezochte Duitse steden en stadjes was ik in deze blogserie het minst enthousiast over Nordhorn. Niet helemaal zonder gevolgen bleek me indertijd toen ik er mijn eerste stukje over schreef. Heel wat bezoekers aan deze plaats die net over de grens ligt bij Oldenzaal wezen me vanuit hun eigen ervaringen terecht. Maar het gevoel bleef. Dat eerste bezoek was me niet bevallen. Onlangs waren we weer in die streken. Zakelijk belang trok ons naar een plaatsje dicht tegen de Nederlands/Duitse grens gelegen en na afloop van het goed verlopen gesprek daar was het een logisch besluit om even door te rijden en wat te eten over de grens. Het zal wellicht aan de tijd van het jaar of de door de regenwolken heen brekende zon gelegen hebben, maar deze keer was het bijna gezellig in dat voor veel Nederlanders zo bekende Duitse plaatsje. We konden er simpel terecht voor iets lekkers en het winkelaanbod, met o.a. de Woolworth en Markauf  viel bepaald niet tegen. Dat er ook een door ons zo graag gefreqenteerde vestiging van de Netto te vinden was bleek een opsteker, de daar zo gewaardeerde boodschappen vonden al snel een plekje in de compacte kofferbak van onze snelle en zuinige flitser.  Wat er nu toch precies mis ging de vorige maal dat we hier waren weet ik niet meer, maar ik zag nu veel meer dingen dan ik vooringenomen had bedacht of in de herinnering opgeslagen. De Vecht, kerken, aardige monumenten, lieve mensen. Kortom, geen reden om mijn eerder ingenomen standpunt over dit plaatsje gestand te blijven doen. Ik neem mijn woorden terug…… Nordhorn is eigenlijk best leuk. Maar gezellig? Neuhhn, dat net niet, maar als je in de buurt bent is het erg aardig voor de sfeer. Je proeft, ervaart en hoort Duitsland, en na vijf kilometer ben je weer gewoon thuis….

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening, Reismening

2013, een mooi jaar loopt op zijn einde….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAls ik terug moet kijken naar het bijna afgelopen jaar, 2013, kan ik constateren dat het net als vorige jaren weer allerlei hoogte- en dieptepunten kende. Een jaar dus als alle anderen. Heel raar, want elk nieuw jaar denk je toch dat het ‘bijzonderder’ zal worden dan het vorige.  Ik bereikte zelf aan het begin van 2013 een soort kroonleeftijd. Eindelijk hoefde ik officieel niks meer, maar maakte zelf keuzes. Een daarvan was om een boek op de markt te brengen, het tweede onder eigen naam. Samen met een van mijn vroegere chefs. Het werd een verhaal over een bedrijf dat zelf niet wilde meewerken aan publicatie of verspreiding. Bang als men is voor ongewenste publiciteit. Dat had gevolgen voor de verkoop. Krabbelen en bijten in plaats van uitdelen. Nou ja, het weerhoudt me er niet van om ook een derde boek op de markt te brengen. Aan de inhoud daarvan wordt momenteel gewerkt. Als ik zin en inspiratie heb. Want ook dat mag nu. Verder werd er veel ‘genoten’. Een credo dat me een paar jaar lang was voorgehouden door goed bedoelende lieden uit mijn directe omgeving tijdens mijn jaren van zelf betaalde vut. Toen ik toch nog naarstig op zoek bleef naar opdrachten voor mijn nog steeds niet uitgebluste ambities. Met het bereiken van de leeftijd der wijzen (ahum) is die zoektocht nu toch iets afgeflauwd en nemen we het er maar wat van.

Leo in Skoda Citigo BerlijnEen splinternieuwe goed en zuinig rijdende vertegenwoordiger van het beste merk ter wereld helpt extra daarbij. Al verbaas ik me wel over de afgelegde kilometers na elf maanden. De voorheen gebruikte en voor de nieuwe vierwieler ingeruilde TDi had hier nog steeds goede diensten kunnen bewijzen. Wat we zo allemaal bekeken en bezochten?? Ach, heel veel steden en dorpen in eigen land, van noord tot zuid, van oost tot west. Uiteraard waren we ook regelmatig bij de oosterburen te gast. Kleve, Bocholt, Borken, Ubach-Palenberg, Heinsberg, Gronau, Osnabruck, Aken, Rees, Dusseldorf waren o.a. dit keer de bestemmingen. Op mijn verzamelde blogs verhaal ik vaak ook over wat me zoal trekt als ik daar dan ben, nog los van eten en sfeer. Afscheid moesten we ook nemen dit jaar. Niet alleen van mensen die ons niet eerlijk behandelden, waarmee we een probleempje kregen of wat ook. Nieuwe vrienden kwamen er voor in de plaats, met anderen diepten vriendschappen nog verder uit. Dichtbij, in ons gezin moesten we echter ook afscheid nemen.

fotoos Truus camera tot en met 110107 002 (2)Onze mooie en bijzondere kater Patser werd zodanig ziek dat het niet meer verder ging. Een definitief afscheid was het gevolg. Hoe triest ook. En we missen hem nog steeds. Maar dat is logisch als je een beetje hart voor dieren in je lijf hebt. En verder kwam van alle goede wensen en zo weinig terecht, bleken andere plannen onuitvoerbaar of ongewenst en houden we een verlanglijstje met zaken die we nog eens willen doen of verwerven. Kortom, we gaan ook 2014 opgewekt en vol goede moed tegemoet. In goede gezondheid als het even mag en vol levenslust. Zij die hier meelezen wens ik dat uiteraard ook allemaal toe. Want een ding, in al die jaren is jaloezie mij vreemd. Dus win die lotto lieve mensen, emigreer desnoods naar elders, maar doe wel verslag. Net zoals ik dat probeer te doen!  Ik wens u allen een heel fijne en veilige jaarwisseling toe en uiteraard een goed begon van het nieuwe jaar 2014!

11 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Persoonlijke mening

Kerstsfeer in Dusseldorf….

WP_003505En dan ben je eigenlijk net terug van je vorige tripje, moet de auto weer worden gepakt voor de volgende. Het kwam zo uit, het viel wat ‘ongelukkig’ samen, maar daarmee was de pret er niet minder om. Samen met onze vriendjes uit Soest maakten we de impulsieve afspraak om met zijn vieren naar de Kerstmarkt in Dusseldorf te reizen. Zij kenden de stad en het fenomeen nog niet, wij waren voor het laatst in die mondaine stad aan de Rijn geweest in 2003. Toch alweer tien jaar geleden, en indertijd ook nog in de zomer.

WP_003513Geen kerstmarkt te zien toen uiteraard. We parkeerden in een fraai blauw geschilderde garage  aan de rand van de Altstadt en dat was pakweg een kwartiertje lopen van de Konigsallee, zo ongeveer de meest prestigieuze straat van de stad. Wat je daar ziet grenst echt aan het ongelooflijke. Een bontjas voor vrouwlief van een mille of vijftig? Het kan hier. Of een ringetje met diamantjes van Cartier, 20 mille. Zo te bekijken in de etalage. Achter pantserglas. En met twee man bewaking voor de deur. Elk zichzelf respecterend mondain merk is hier vertegenwoordigd.

WP_003508Hoort ook zo. En aan de geparkeerde auto’s merk je dat men de kopers weet te vinden. BMW, Audi, Mercedes zijn hier net als Porsche smaakmakers, en dan niet de instapmodellen. Voor een Aygo of Clio moet je hier niet zijn. Net als in Amsterdam wordt ook in Dusseldorf gewerkt aan het ondergrondse ov-netwerk. Grote bouwwerken maken soms de doorgang lastig. Maar in de oude binnenstad, waar de kerstmarkten zijn uitgestald, is niets te zien dat het loopverkeer verhinderd. Prachtige stallen, luxe waar, fraaie verlichting. Zelden een stad zo mooi verlicht gezien, winkelcentra vol vertier, de fraaiste plafonds, en heerlijke eettentjes.

WP_003517Aan de Rijnkade was het door de bijtende wind uit het noorden zo koud dat we zowat uit onze jassen waaiden, de tranen welden al snel uit de ogen, dit keer niet door de emoties. Een reuzenrad leek een magneet voor veel mensen, wij lieten dat vertier maar aan ons voorbij gaan. Eten en drinken zijn hier net als overal in Duitsland, goed en betaalbaar. Opvallend was het uitermate klantvriendelijke parkeertarief. Voor nog geen vijf euro stonden we de hele dag onder dak in die blauwe parkeergarage. Bewaakt en wel…. Kom daar maar eens om in het grijpgrage Nederland. Jammer dat het zo fris was en af en toe wat druppelde. Het maakte de wandelingen tot een koude en natte bedoening. Maar we gingen toch verwarmd op tijd terug naar huis. Een ervaring rijker en een stad in de herinnering die we zeker nog eens zullen opzoeken.

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Reismening

Ingeslapen antwoord; Borken!

WP_002908Even terug naar ons tripje richting de Duitse steden niet ver over de grens van afgelopen maand oktober. Een plek had ik u nog niet voorgesteld. Een stadje dat als streekhoofdstad geldt, maar in feite niet meer is dan een redelijk kleine vertegenwoordiger van wat in het grotere Bocholt tot betere wasdom is gekomen. Toch wilde ik er heen, want de auto’s uit de regio Bocholt rijden met een kenteken dat begint met BOR en dat moet toch wel iets zijn dan. Zo was mijn redenering. Het plaatsje heet Borken en ligt op een kilometer of 20 oostelijk van Bocholt. Bleek ons later op die dag dat het door de nationale vrije dagen in die periode in Bocholt erg druk was, in Borken hadden we daar geen last van. Het stadje maakte een wat ingeslapen indruk. Daardoor konden we wel zien wat er al dan niet aantrekkelijk was.  Aardig is dat men van oude industriële gebouwen en torens iets van kantoren maakte of er een nieuwe meer culturele bestemming aan gaf. Het centrum zelf is historisch, ik denk dat hier veel na de oorlog opnieuw is opgebouwd, maar het oogt in ieder geval overtuigend oud. Vakwerkhuisjes een paar aardige pleintjes.

WP_002907Er staat een minimarktje op zaterdag, en men kent hier een fraai uitziend overdekt winkelcentrum van beperkte omvang, maar wel met de bekende Duitse ketenwinkels onder een dak. Het stadhuis is behoorlijk aan de maat, en verder staan er wat kerken (sterk gelijkend op die in Bocholt) en zou je er koffie kunnen drinken met wat Kuchen als je dat zou willen. Dat deden wij niet, deze keer, Bocholt was onze eindbestemming deze dag. En het ontbijt uit het hotel was nogal omvangrijk en goed vullend geweest. We bekeken Borken, ontdekten nog wat supermarkten van onze gading aan de rand van het stadje, maar besloten ook meteen dat we hier niet meer heen hoefden. Een vriendelijk provinciestadje, met wat historische pandjes, maar verder vooral ingeslapen en vrij kaal. Dan is Bocholt of het iets zuidelijk gelegen Kleve voor ons toch een veel betere keuze. Had Borken aan de Rijn gelegen (zoals het vergelijkbare Rees) had men tenminste nog een usp gehad, maar die heb ik nu niet kunnen ontdekken. Maar toch blij dat ik er geweest ben. Antwoord op de eigen vragen toch verkregen.

7 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening, Persoonlijke mening

Nooit eerder geweest; Osnabruck

OLYMPUS DIGITAL CAMERADuitsland ken ik intussen best wel aardig. Ik heb in de loop van de jaren heel wat plekken en steden zakelijk of prive bezocht, vaak tot diep in het Duitse land. Maar de dichterbij onze grenzen gelegen plekken komen pas de laatste jaren een beetje aan bod. Al was het maar omdat je die vanuit onze woonstek redelijker kunt berijden. Ritjes van 3,5-4 uur op een dag voor wat cultureel of winkelplezier worden me net even te gortig vaak. Dus pakken we de landkaart en zoeken ons een bestemming die we nog niet kennen. Zoals vorig jaar Dortmund en Munster. Dit jaar werd het Osnabruck. Vanuit onze woonplaats is dat een dikke 3,5 uur sturen, maar door ergens halverwege een meer dan comfortabel hotel te boeken, deden we er precies half zo lang over. Dat Osnabruck ligt aan de snelweg die Twente verbindt met Hannover en zelfs Berlijn. De Autobahn geeft prima verbindingen, al is het op die wel best druk met vooral Oost-Europese trucks die richting het eigen thuisland bewegen. Als altijd in Duitse steden sta je binnen de kortste keren in een goed uitgemonsterde parkeergarage, die voor een redelijk tarief jouw kostbare blikken vervoer omarmt en verwarmt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOsnabruck is een oude stad. De geschiedenis begint ergens bij de stichting van een bisschoppelijke kerk in de 7e eeuw en sindsdien heeft men die stad tot een nijver handelscentrum weten om te smeden en is men ook Hanzenstad geworden. Je hebt hier een heel oud (aandoend) centrum, met prachtige huizen en andere gebouwen. Want niet alles is wat het lijkt. In de tweede wereldoorlog werd de stad plat gewalst door de geallieerde bombardementen. Voor een deel heeft men de gelegenheid te baat genomen om de boel in de jaren vijftig compleet opnieuw op te bouwen met de oude bebouwing als uitgangspunt. Voor de rest zie je veel van de naoorlogse revolutiebouw die zoveel Duitse steden kenmerkt. Aanrader is de erg kleurrijke Markt, het Rathaus des Westfalische Friedensen de oude kerken die er staan in de Altstadt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEen daarvan bezochten wij ook even. De Osnabrucker Dom. Neo-Romaans en al met een oorsprong in die 7e eeuw werd de kerk ook in de oorlog hevig getroffen door brand en gedeeltelijke instorting. Maar bij restauratie en herbouw ontdekte men oude gewelven vol kunstschatten en die zijn nu allemaal weer zichtbaar voor de bezoeker of recht geaarde gelovige. Want de kerken zitten hier nog vol. Het katholicisme leeft onder de Duitsers nog wat sterker dan bij ons.

Que winkels is Osnabruck een eldorado. Men heeft heel veel bekende Duitse ketens in huis, aangevuld met de nodige bij ons volkomen onbekende ondernemers. Zo heb je hier een giga-warenhuis met de naam L en T. Uniek voor Osnabruck. Alleen ingericht voor de verkoop van kleding, maar wel zodanig groot dat zelfs Engelse warenhuizen hier nog iets van kunnen leren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet gebouw bleek te wemelen van de mini-restaurants en coffeecorners en op het dak ligt een soort terras met leuke beelden. We aten er voor een prikkie een van de lekkerste schnitzelgerechten die we ooit bij de Duitsers kregen voorgezet. Bediend door aardige (wat oudere) dames en meer dan betaalbaar. Een voorbeeld van wat je in deze stad kunt verwachten. Ik denk dat men er iets van 40 schoenenwinkels kent, de boekenzaken zijn zodanig uitgemonsterd dat je wel een ernstige mate van leesblindheid of desinteresse moet bezitten om er niet te slagen. Mij lukte dat in ieder geval prima. Na vele uren doorgebracht te hebben in deze erg aardige stad, reden we weer terug naar het westen. Ons comfortabele hotel wachtte op ons. Wij waren weer een leuke en leerzame ervaring rijker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn oh ja, voor hen die menen dat het overal even slecht gaat. In Osnabruck stond in het echte centrum geen enkele winkel te koop of te huur. Het publiek was druk aan de gang met waar die winkels voor dienen. In de buurt van de parkeergarage, een soort toevoerweg met mooie appartementen, stond wel een winkelpandje leeg. Daar had een Thaise massagesalon in gezeten. Geen Happy End in dat geval dus. Dat bleek wel. Voor ons is Osnabruck een bestemming om nog eens op het lijstje te zetten. Moeten jullie ook eens doen..

6 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Culturele mening

Onbekend maar best mooi; Gronau!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk kende het plaatsje voorheen slechts van langs rijden of uit de zeldzame nieuwsfeiten die er plaatsvinden. En dat terwijl het zo strategisch net over de grens bij Enschede gelegen is; Gronau. Stad met iets van 40.000 inwoners die zich mogen verheugen in een fraaie omgeving, een gezellig centrum en voldoende horeca om het leven leuk te houden. Vlakbij het centrum ligt een enorm park met daarin de nodige natuurlijke aantrekkelijkheden, naast een aardig uitziend popmuseum en wat waterwerken. Men legde dit geheel aan op een terrein dat ontstond na de sloop van oude textielfabrieken die hier ooit zorgden voor groei en bloei, maar tegen de concurrentie vanuit de lage-lonenlanden niet meer op konden. Een uitkijkheuvel in het park zorgt voor een wijds uitzicht, maar je moet dan wel even klimmen. Het centrum biedt de nodige bekende maar vooral ook onbekende winkels. Je kunt echt in het hart van dat centrum zelf parkeren, een paar uur ondergronds kost je 2 euro, dat lijkt me goed te doen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOpvallend zijn de goed bijgehouden perken met (soms wilde) bloemen, de fraaie beelden, mooie fonteinen, en de grote kerk met twee enorme torens die midden in het centrum te vinden is en die open staat voor bezoek. Bekijk het met zilver aangeklede altaar en geniet even van de rust binnen. Echt mooi is de kerk overigens niet, maar je ziet wel erg fraaie gebrandschilderde ramen. Jammer dat ook in Gronau het enige warenhuis (Hertie) het niet redde en intussen al een tijd geleden is gesloten. Daarmee lijkt het geheel wat op het aanbod in Bocholt waar de zelfde situatie speelt. Het is in ieder geval een plaats waar veel Nederlanders naartoe trekken en in de winkels komt men je met onze taal waar nodig aardig tegemoet. Gronau ligt op een kilometer of 5-6 van Enschede, is van alle kanten goed bereikbaar en geeft je het gevoel dat je toch al diep in Duitsland bent doorgedrongen. Onbekend bij veel Nederlanders denk ik, maar als je in de buurt bent echt de moeite van het bezoek waard.

9 reacties

Opgeslagen onder Culturele mening